III CSK 90/16

WyrokIzba Cywilna2016-09-20

Skład orzekający: Bogumiła Ustjanicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien dokonać wykładni lub sprostowania swojego postanowienia w zakresie oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia, jeśli jego treść jest jednoznaczna i nie zawiera oczywistych omyłek?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie dokonuje wykładni ani sprostowania swojego postanowienia, jeżeli jego treść jest jednoznaczna i nie zawiera niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. Przesłanki do wykładni postanowienia, przewidziane w art. 352 k.p.c., nie zachodzą w sytuacji, gdy treść orzeczenia jest jasna i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych.
Stan faktyczny
Pełnomocnik uczestników postępowania złożył wniosek o dokonanie wykładni lub sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 2016 r. w sprawie o dział spadku i zniesienie współwłasności, w zakresie oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd Najwyższy uznał, że treść postanowienia jest jednoznaczna i nie wymaga prostowania ani wykładni.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił wnioski o dokonanie wykładni lub sprostowanie postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 90/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 września 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku L. G. przy uczestnictwie M. G., A. M., L. M. i M. Z. o dział spadku po W. M., dział spadku po X. M., częściowy dział spadku po Y. M. i zniesienie współwłasności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 września 2016 r., na skutek wniosku pełnomocnika uczestników A. M. i L. M. o dokonanie wykładni, ewentualnie o sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 2016 r., sygn. akt III CSK 90/16, oddala wnioski. 2 UZASADNIENIE Pełnomocnik uczestników A. M. i L. M. wniósł o dokonanie wykładni, ewentualnie o sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 2016 r. w odniesieniu do oznaczonej wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd Najwyższy zważył: Zgodnie z art. 350 § 1 k.p.c., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, co ma również wprost zastosowanie do postanowień co do istoty sprawy wydawanych w postępowaniu nieprocesowym, a także, stosownie do art. 361 k.p.c., odpowiednio do postanowień. W sprawie, której dotyczy skarga kasacyjna, treść postanowienia jest jednoznaczna, nie wymaga prostowania. Wniosek skarżących był nieuzasadniony. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 18 maja 2016 r. został określony charakter skargi kasacyjnej, jej dopuszczalność, zasady oznaczania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o dział spadku i zniesienie współwłasności oraz kontrolowania, czy została prawidłowo wskazana przez skarżących. Przeprowadzona weryfikacja wykazała, że wartość ta jest mniejsza niż 150 000 zł (art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.), w odniesieniu do każdego ze skarżących, nawet przy uwzględnieniu powoływanego zawyżenia dopłat i spłat. Nie było zatem podstaw do uznania, że wystąpiły, przewidziane w art. 352 k.p.c., przesłanki do dokonywania wykładni postanowienia. Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił obydwa wnioski. aw jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 350 § 1 KPCart. 361 KPCart. 5191 § 4 pkt 4 KPCart. 352 KPC§ 1§ 4 pkt 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy