I CO 122/21

Sygn. akt I CO 122/21 POSTANOWIENIE Dnia 5 listopada 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Monika Koba na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 listopada 2021 r., na skutek wniosku powódki o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu (art. 441 k.p.c.) z powództwa J. M. P. o zadośćuczynienie, prowadzonej przez Sąd Okręgowy w W. (sygn. akt II C […]) odrzuca wniosek. UZASADNIENIE Powódka J. M. P. wystąpiła o przekazanie sprawy toczącej się przed Sądem Okręgowym w W. (sygn. akt II C […]) innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako 2 organu bezstronnego. O przekazanie sprawy może wystąpić sąd właściwy (art. 441 k.p.c.). Podmiotem uprawnionym do wystąpienia do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy sądowi równorzędnemu jest zatem wyłącznie sąd przed którym toczy się postępowanie, uprawnienie to nie przysługuje natomiast stronie, jak również Sąd Najwyższy nie może działać w tym zakresie z urzędu. Jest to ograniczenie istotne ponieważ decyzja o zastosowaniu art. 441 § 2 k.p.c., jako prowadząca do możliwej ingerencji w zakres jurysdykcji sędziego, każdorazowo należy wyłącznie do składu orzekającego w danej sprawie (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 2020 r., V CO 84/20, niepubl., z dnia 24 lutego 2021 r., IV CO 11/21, niepubl., i z dnia 23 kwietnia 2021 r., I CO 37/21, niepubl.). Strona (uczestnik) może natomiast zwrócić sądowi - przed którym toczy się postępowanie - uwagę na okoliczności mogące przemawiać za potrzebą skorzystania z kompetencji przyznanej mu w art. 441 § 2 k.p.c. Ponadto, w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych (art. 871 § 1 k.p.c.). Wniosek został sporządzony bez zachowania tego wymogu, co skutkowałoby jego zwrotem bez wzywania do usunięcia braków (art. 130 § 5 k.p.c.), gdyby nie to, że jest on - z przyczyn wyżej podniesionych - niedopuszczalny, co uzasadniało jego odrzucenie (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2021 r., II CZ 5/21, niepubl.). Z przytoczonych względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. ke