I FZ 382/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 584/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia 22 marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2011 r. postanawia oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 7 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Łd 584/17 odrzucił skargę A. S. (dalej: "skarżący") na decyzję Dyrektora Izy Administracji Skarbowej w L. z 22 marca 2017 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2011 r. Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że skarga na powyższe postanowienie doręczona dorosłemu domownikowi 10 kwietnia 2017 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi – została nadana bezpośrednio do WSA w Łodzi 10 maja 2017 r. Sąd po otrzymaniu skargi 16 maja 2017 r. przekazał ją właściwemu organowi, który następnie przekazał akta wraz z odpowiedzią na skargę do WSA. Złożenie skargi bezpośrednio do Sądu, zamiast za pośrednictwem organu, spowodowało uchybienie trzydziestodniowemu terminowi do jej wniesienia. Z tego względu WSA skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.), zgodnie z treścią, którego, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości. W ocenie skarżącego błędne jest przyjęcie Sądu, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu z powodu niewłaściwego skierowania skargi bezpośrednio do Sądu a nie do organu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę składa się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto z art. 54 § 1 p.p.s.a. wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu Sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z powołanych przepisów wynika, że strona skarżąca jest zobowiązana wnieść skargę za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Mimo, że przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprost nie przewidują po stronie sądu obowiązku przekazania do organu skargi błędnie skierowanej, to jednak takie działanie jest podejmowane celem nadanie jej właściwego biegu. Nie oznacza to jednak, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy. Stanowisko takie jest utrwalone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide postanowienie z 25 września 2013 r., sygn. akt II GSK 1765/13, z 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, z 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II FSK 1724/06, z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 24/13, dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie skarżący, wbrew dyspozycji powołanego art. 54 § 1 p.p.s.a., wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, a nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję – Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. Sąd po otrzymaniu skargi przesłał ją 16 maja 2017 r. do organu w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych. Tę właśnie datę WSA przyjął prawidłowo jako miarodajną do stwierdzenia, czy strona dochowała ustawowego terminu trzydziestu dni na złożenie skargi. W związku z tym, że decyzję ostateczną organu doręczono skarżącemu 10 kwietnia 2017 r. to termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. upłynął 10 maja 2017 r. Wniesienie skargi z naruszeniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. obligowało Sąd pierwszej instancji do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.