I OSK 168/12

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2012-07-10

Skład orzekający: Ewa Dzbeńska, Monika Nowicka, Przemysław Szustakiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja przyznająca emerytowanemu funkcjonariuszowi Policji równoważnik pieniężny za remont lokalu mieszkalnego, wydana przed uchyleniem przepisu stanowiącego podstawę prawną dla emerytów i rencistów, może być nadal realizowana poprzez wypłatę świadczenia, mimo braku nowych regulacji w tym zakresie?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uchylenie przepisu rozporządzenia, który stanowił podstawę prawną do przyznawania równoważnika pieniężnego za remont lokalu emerytom i rencistom policyjnym, nie powoduje automatycznego wygaśnięcia wcześniej wydanych decyzji administracyjnych w tym zakresie. Decyzje te, o ile nie zostały wyeliminowane z obrotu prawnego w przewidziany prawem sposób, zachowują moc wiążącą i powinny być realizowane, a organy powinny ustalić wysokość świadczenia na podstawie obowiązujących przepisów, nawet jeśli dotyczą one policjantów w służbie czynnej.
Stan faktyczny
K. J., emeryt policyjny, domagał się wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2010. Decyzją z 2005 r. przyznano mu prawo do tego świadczenia. Jednakże, w związku z uchyleniem § 8 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. przez rozporządzenie z dnia 28 grudnia 2005 r., które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2006 r., organy odmówiły wypłaty świadczenia, uznając, że brak jest podstaw prawnych do jego przyznania emerytom policyjnym po tej dacie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę K. J., podzielając stanowisko organów. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, uznając, że decyzja przyznająca świadczenie nadal obowiązuje.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania. Zasądził od Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu na rzecz K. J. kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ewa Dzbeńska Sędziowie sędzia NSA Monika Nowicka sędzia del. WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Maciej Kozłowski po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 września 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 294/11 w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji We Wrocławiu z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2010 1) uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania; 2) zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu na rzecz K. J. kwotę 200 (dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt IV Sa/Wr 294/11, oddalił skargę K. J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006 – 2010. W uzasadnieniu Sąd i instancji wskazał, że: Decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, 2 kodeksu postępowania administracyjnego (K.p.a.) w związku z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007r. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.) oraz art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz rodzin (tekst jednolity: Dz.U. z 2004r., Nr 8, poz. 67 ze zm.) – po rozpoznaniu odwołania K. J. od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Jaworze z dnia [...] listopada 2010 r. o odmowie przyznania i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu za lata: 2006, 2007, 2008, 2009 i 2010 postanowiono: • uchylić zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odmowy przyznania równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006-2010 i w tej części umorzyć postępowanie przed organem I instancji, • utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odmowy dokonania czynności wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2010. W motywach uzasadnienia tego rozstrzygnięcia stwierdzono, że K. J. od dnia 27 lutego 2004 r. jest emerytem policyjnym. Do Komendanta Powiatowego Policji w Jaworze wpłynęły jego pisma z dnia 14 października 2010 r. i 27 października 2010 r. o wypłacenie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2010. W odpowiedzi na te pisma Komendant Powiatowy Policji w Jaworze w dniu [...] listopada 2010r. wydał decyzję nr [...] odmawiającą stronie przyznania i wypłaty przedmiotowego świadczenia za lata 2006- 2010, argumentując to tym, iż rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. (Dz. U Nr 266, poz. 2246) dokonano nowelizacji rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika za remont zajmowanego lokalu (Dz. U Nr 100 poz. 919), poprzez uchylenie § 8, przez co z dniem 1 stycznia 2006r. emeryci i renciści policyjni zostali pozbawieni uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. W odwołaniu do Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Jaworze z dnia [...] listopada 2010 r. odmawiającej stronie przyznania i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006, 2007, 2008, 2009 i 2010, K. J. zakwestionował prawidłowość postępowania organu policyjnego. Postępowanie to, w związku ze złożonym przez stronę odwołaniem z dnia 3 listopada 2010 r. do Komendanta Głównego Policji od decyzji nr [...] KWP we Wrocławiu z dnia [...] listopada 2010 r. stwierdzającej nieważność decyzji KPP w Jaworze przyznającej K. J. - już jako emerytowi policyjnemu - prawo do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, w dniu 22 grudnia 2010 r. zostało zawieszone. W dniu 25 stycznia 2011 r. do Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu wpłynęła wraz z aktami sprawy, decyzja nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2011 r. uchylająca decyzję nr [...] we Wrocławiu i umarzająca postępowanie przed organem I instancji, co spowodowało podjęcie z urzędu zawieszonego postępowania. Rozpatrując odwołanie Komendant Wojewódzki Policji we Wrocławiu stwierdził, że jest ono uzasadnione w części dotyczącej przyznania prawa do równoważnika, natomiast w części odmowy wypłaty przedmiotowego świadczenia nie zasługuje na uwzględnienie. Organ przyznał, że decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r. Komendant Powiatowy Policji w Jaworze przyznał stronie prawo do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, na podstawie której K. J. – jako emeryt policyjny – pobierał przedmiotowe świadczenie. Zasady przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego zostały określone w rozporządzeniu MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r., które zostało wydane na podstawie upoważnienia wynikającego z art. 91 ust. 2 ustawy o Policji. Przedmiotowe świadczenie strona pobierała do roku 2005, gdyż uprawnienie emerytów i rencistów w tym zakresie określone zostało w § 8 tego rozporządzenia, który z dniem 1 stycznia 2006 roku został uchylony nowelizującym rozporządzeniem wykonawczym MSWiA, co pozbawiało tym samym uprawnienia do tego świadczenia osoby pobierające je z policyjnego zaopatrzenia emerytalnego. W decyzji przywołano wyrok Trybunału Konstytucyjnego w wyroku z dnia 29 listopada 2004 r. sygn. akt K 7/04, w którym stwierdzono, że krąg podmiotów uprawnionych do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego w sposób oczywisty określa art. 91 ust. 1 ustawy o Policji stanowiący, że policjantowi przysługuje równoważnik za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Stosownie do oceny dokonanej przez Trybunał, zgodnie z treścią przywołanego wyżej przepisu art. 91 ust. 1 ustawy o Policji, w którym jest mowa o przyznaniu równoważnika jedynie policjantowi, a która od dnia wydania K. J. decyzji o przyznaniu równoważnika nie uległa zmianie, przyjąć należy, że podmiotem uprawnionym do otrzymywania równoważnika za remont lokalu mieszkalnego jest jedynie policjant w służbie czynnej. Świadczenie to, podobnie jak inne świadczenia mieszkaniowe, przewidziane bowiem zostało w ustawie o policji jako przywilej związany z pełnieniem służby. Omawiany przepis art. 91 ust. 1 tej ustawy od początku swego obowiązywania nie przyznawał prawa do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego ani emerytom, ani rencistom policyjnym. Akty wykonawcze wydane na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy o Policji, tj. zarządzenie z dnia 30 września 1997 r., rozporządzenie MSWiA z dnia 20 grudnia 1999r. oraz rozporządzenie MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r. w zakresie, w jakim przewidywały przyznanie prawa do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, wykraczały poza granice delegacji ustawowej. Pomimo mocy obowiązującej § 8 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r. na gruncie ustawy o Policji brak było podstaw do wydania decyzji przyznającej równoważnik za remont lokalu mieszkalnego emerytowi bądź renciście policyjnemu. Fakt, że świadczenia takie były przyznawane i wypłacane, wynikał natomiast ze związania organów administracji publicznej obowiązującym prawem - czyli uregulowaniami powołanych wyżej aktów wykonawczych - oraz związaną z tym koniecznością przestrzegania i stosowania przez organy obowiązującego porządku prawnego. W celu doprowadzenia do zgodności zapisów aktu wykonawczego, wydanego na podstawie 91 ust. 2 ustawy o Policji, z tą ustawą konieczne było uchylenie § 8 obowiązującego aktualnie rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r. stanowiącego o przyznaniu równoważnika także emerytom i rencistom policyjnym. Dokonano tego przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 grudnia 2005 r., które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2006 r. Konsekwencją omawianego zabiegu prawnego jest brak istnienia podstaw do stosowania od tej daty przepisów rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002r. w odniesieniu do emerytów i rencistów policyjnych. Oznacza to tym samym, że z chwilą wyeliminowania z porządku prawnego przepisu § 8 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r. zapisy tego aktu wykonawczego nie mogły stanowić podstawy do naliczania równoważnika emerytom i rencistom policyjnym, jak również do podejmowania przez organy wobec tego kręgu osób innych czynności uregulowanych w rozporządzeniu. Stanowisko to zostało podtrzymane przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 27 października 2008r., sygn. akt U 4/08. Organ wskazał, że w decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Jaworze z dnia [...] lutego 2005 r. przyznającej K. J. jako emerytowi - prawo do równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, jednocześnie określono, iż będzie on wypłacany corocznie na podstawie składanego przez stronę oświadczenia mieszkaniowego, a jego wysokość ustalona zostanie każdorazowo na podstawie obowiązujących stawek. Zatem z tego względu, że od dnia 1 stycznia 2006r. decyzja przyznająca stronie równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu nie może być realizowana poprzez jego wypłatę, gdyż nie obowiązuje żadna stawka, o jakiej mowa w tej decyzji, w oparciu o którą można byłoby ustalić wysokość przyznanego świadczenia, bowiem wobec braku innych regulacji dotyczących emerytów i rencistów policyjnych, od dnia 1 stycznia 2006 r. brak jest podstaw prawnych do wyliczenia równoważnika za remont dla tej grupy osób. Organ uznał że wobec powyższego decyzja I instancji w części dotyczącej odmowy prawa do przedmiotowego świadczenia podlegała uchyleniu, i w tej części postępowanie ulegało umorzeniu, albowiem w obiegu prawnym pozostaje decyzja nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w Jaworze z dnia [...] lutego 2005 r. przyznająca stronie to prawo. Natomiast organ odwoławczy w zakresie odmowy wypłaty, a z takim żądaniem zwróciła się strona do Komendanta Powiatowego Policji w Jaworze, podziela pogląd organu I instancji, ponieważ w tej części decyzja ta czyni zadość przepisom prawa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu K. J. zażądał nałożenia na organ obowiązku zrealizowania świadczenia wynikającego z decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Jaworze z dnia [...] lutego 2005 r., nr [...] za lata 2006-2010 wraz z ustawowymi odsetkami. Pismem z dnia 26 kwietnia 2011 r. K. J. sprecyzował, że przedmiotem jego skargi jest uchylenie pkt 2 decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu z dnia [...] lutego 2011r., nr [...], dotyczącego odmowy dokonania czynności wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2010 i stwierdzenie bezczynności organów policyjnych pierwszej i drugiej instancji w przedmiocie wypłaty tego równoważnika. Komendant Wojewódzki Policji we Wrocławiu wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoją wcześniejszą argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, że organ prawidłowo rozstrzygnął sprawę z wniosku skarżącego o wypłatę na jego rzecz równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006 - 2010 wraz z ustawowymi odsetkami w formie decyzji administracyjnej. Forma taka bowiem, w szczególności w przypadku wydania negatywnego rozstrzygnięcia, nie pozbawia strony prawa do kontroli sądowoadministracyjnej. Jak wynika z akt administracyjnych, spór w sprawie nie dotyczy przyznania prawa do przedmiotowego równoważnika, lecz braku czy też istnienia podstaw do jego wypłaty. Zdaniem Sądu I instancji skarżący wszczął postępowanie o wypłatę za okres od 2006 r. do 2010 r. równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, a organy zasadnie odmówiły skarżącemu wypłaty powyższego świadczenia za wskazane lata. WSA we Wrocławiu podkreślił, że zasadnicze znaczenie w sprawie ma okoliczność, że w dniu 1 stycznia 2006 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Uchyliło ono m.in. § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r., który stanowił, że przepisy rozporządzenia stosuje się do emeryta i rencisty policyjnego. Nadto nie istnieje żaden inny przepis, który pozwalałby w zakresie prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego traktować osoby uprawnione do policyjnych świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego w sposób analogiczny, jak policjantów w służbie czynnej. Jednocześnie Sąd I instancji zauważył, że w decyzji z dnia [...] lutego 2005 r., przyznając skarżącemu równoważnik za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego jednocześnie określono, ze będzie on wypłacany corocznie, a jego wysokość ustalona zostanie każdorazowo na podstawie obowiązujących stawek. Decyzji tej nadano zatem charakter związany. W kwestii obliczania wysokości świadczenia do wypłaty, w decyzji związanej, odesłano do przepisów prawa. Skoro jednak od dnia 1 stycznia 2006 r. przepisy rozporządzenia dotyczące stawek, jak i sposób wyliczenia równoważnika, przestały obowiązywać w odniesieniu do emerytów i rencistów policyjnych, wobec braku w tym zakresie innych regulacji, od dnia 1 stycznia 2006 r. brak jest podstaw prawnych do wyliczenia równoważnika dla tych osób. Przewidziane w ustawie stawki i zasady wyliczenia świadczenia mogą być stosowane jedynie w odniesieniu do policjantów w służbie czynnej. Tym samym decyzja przyznająca skarżącemu równoważnik od dnia 1 stycznia 2006 r. nie może być realizowana, poprzez jego wypłatę. Wobec braku podstaw do dokonania czynności wypłaty, odmowę jej dokonania w drodze zaskarżonej decyzji uznać należało za prawidłową (por. odpowiednio wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 16 listopada 2010r. II SA/Op 487/10, zamieszczony w CBOSA). Nadto zdaniem WSA We Wrocławiu należy zwrócić uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2010r., I OSK 407/10 (Lex nr 737501). Sąd ten nie tylko w motywach zaakceptował stanowisko, w myśl którego z dniem 1 stycznia 2006r. odpadła podstawa prawna do kontynuacji wypłacania równoważnika pieniężnego za remont lokalu, ale sformułował tezę, w myśl której przepis art. 91 ust. 1 ustawy o Policji w żadnym swym brzmieniu nie przyznawał uprawnienia do równoważnika za remont lokalu emerytom bądź rencistom policyjnym. Skoro zatem z dniem 31 grudnia 2005 r. odpadła jedyna normatywna podstawa uprawnień dla emerytów bądź rencistów policyjnych do równoważnika za remont lokalu, zawarta w rozporządzeniu z 28 grudnia 2005 r., a uprawnienie to nigdy nie zostało przyznane ustawą (ani ustawą o Policji, ani ustawą z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji), przeto nie nabyli oni z tego tytułu słusznie nabytych praw, to bezprzedmiotowość uprzednio wydanych decyzji o przyznaniu uprawnień do równoważnika za remont lokalu wynika z całokształtu nowego unormowania w tej materii. Tym bardzie, że sama ustawa o Policji nie stanowiła i nadal nie stanowi podstawy do przyznania uprawnień do równoważnika pieniężnego emerytowi czy renciście policyjnemu. Tak więc, wedle stanowiska Sądu I instancji, nie powinno budzić wątpliwości, że organy administracji winny stosować przy wydawaniu swoich decyzji przepisy prawa obowiązującego w dacie ich podejmowania, co przesądza o tym, że organy prawidłowo zastosowały przepisy uwzględniające zmiany wprowadzone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. W dniu 18 listopada 2011 r., skargę kasacyjną na powyższy wyrok złożył K. J. Zarzucił on Sądowi I instancji obrazę: 1. art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwana dalej P.p.s.a w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 110 K.p.a. polegające na przyjęciu, że utrzymanie w mocy przez organ II instancji decyzji pierwszoinstancyjnej jest rozstrzygnięciem zgodnym z prawem, albowiem istniejąca w obrocie prawnym decyzja [...] Komendanta Powiatowego Policji w Jaworznie nie daje skarżącemu uprawnienia do wypłaty równoważnika; 2. art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 110 K.p.a. polegające na przyjęciu, że decyzja [...] Komendanta Powiatowego Policji w Jaworznie jest bezprzedmiotowa i ta bezprzedmiotowość wynika z całokształtu unormowania w tej materii, podczas gdy decyzja ta nie została wyeliminowana z obrotu prawnego; 3. art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c poprzez ich zostanie w konsekwencji przyjęcia, że skutecznie prawnie decyzja przyznająca skarżącemu prawo do równoważnika nie może być realizowana poprzez jego wypłatę. Zdaniem skarżącego w obrocie prawnym nadal pozostaje decyzja przyznająca mu jako emerytowi policyjnemu równoważnika z remont lokalu mieszkalnego. Decyzja ta nie została wyeliminowana z obrotu prawnego i, jak dowodzi orzecznictwo sądów administracyjnych, nadal rodzi skutki prawne, ponieważ odnosi się do każdorazowego brzmienia przepisów wykonawczych, a zatem skarżącemu nadal należy się świadczenie. Naczelny Sąd Administracyjny zaważył co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną, związany jest jej granicami. Z urzędu bierze pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie żadna z enumeratywnie wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania nie zachodzi, stąd NSA rozpoznał skargę kasacyjną w jej granicach. Należy uznać za zasadny zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a., polegający na nieuwzględnieniu istnienia w obrocie prawnym decyzji, przyznającej skarżącemu - emerytowi policyjnemu, uprawnienia do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego. Decyzję, przyznającą K. J. uprawnienie do wypłaty równoważnika za remont zajmowanego lokalu, wydano na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687, ze zm.) w zw. z § 3 ust. 1 i 2, § 6, § 8 oraz § 9 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919). Należy podkreślić, że uchylenie § 8 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r. nie spowodowało wygaśnięcia decyzji administracyjnych, przyznających emerytom czy rencistom policyjnym prawa do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Zmiana stanu prawnego, wskutek nowelizacji przepisów rozporządzenia, nie spowodowała automatycznie wygaśnięcia z dniem 1 stycznia 2006 r. decyzji administracyjnych, przyznających emerytowanym funkcjonariuszom policji prawo do spornego równoważnika. Brak nowych regulacji prawnych w tym zakresie sprawił, że wydane wcześniej decyzje mają moc wiążącą, pomimo, że przestała istnieć lub zmieniła się podstawa prawna, która uzasadniała ich wydanie. Podkreślić też należy, że K. J. legitymuje się decyzją z dnia [...] lutego 2005 r., przyznającą mu, jako emerytowi policyjnemu, prawo do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu, w której wskazano, iż jego wypłata będzie następowała corocznie w wysokości ustalonej na podstawie obowiązujących stawek. Decyzja ta jest ostateczna i nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Wyeliminowanie jej mogłoby nastąpić jedynie poprzez zastosowanie odpowiednich trybów nadzwyczajnych lub na skutek zastosowania określonych przepisów intertemporalnych. Jeśli jednak decyzja o przyznaniu uprawnienia nie zostanie wyeliminowana z obrotu w sposób przewidziany prawem, to będzie wywoływać skutki wiążące dla podmiotów i stron zainteresowanych. Znajduje to również uzasadnienie w zasadzie trwałości ostatecznej decyzji administracyjnej, która może być wzruszona jedynie poprzez zastosowanie trybów nadzwyczajnych przewidzianych w K.p.a. lub w ustawach szczególnych. Takie rozumienie konsekwencji istnienia w obrocie prawnym decyzji z dnia [...] lutego 2005 r. znajduje uzasadnienie nie tylko w zasadzie trwałości decyzji administracyjnej, wyrażonej w art. 16 § 1 K.p.a., ale także stanowi konsekwencję poszanowania wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP zasady demokratycznego państwa prawnego i płynących z niej reguł legalizmu, budowania zaufania obywateli do państwa oraz ochrony praw nabytych. Uznać zatem należy, że skarżący ma również rację wskazując, iż Sąd I instancji błędnie uznał, że decyzja przyznająca uprawnienie skarżącemu nie może być realizowana przez jego wypłatę. W niniejszej sprawie organ, biorąc pod uwagę przepisy rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika za remont zajmowanego lokalu oraz decyzję przyznającą skarżącemu równoważnik, powinien ustalić wysokość świadczenia na podstawie obowiązujących obecnie przepisów (por. wyroki NSA: z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1711/11, z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 2016/11). Mając na uwadze powyższe rozważania, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął zgodnie z art. 209 w zw. z art. 204 pkt 2 i art. 205 § 2 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło