II FSK 235/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Aleksandra Wrzesińska- Nowacka po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Z. B. K. w E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Ol 725/10 w sprawie ze skargi Z. B. K. w E. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 23 sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Zarządzeniem z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 725/10 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wezwał Z. B. K. w E. (dalej jako: skarżący) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 23 sierpnia 2010 r., nr [...] w kwocie 3.044 zł stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193, dalej jako: rozporządzenie). Wezwanie zostało wysłane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 26 października 2010 r. Na zwrotnym potwierdzeniu widnieje również ta sama data w miejscu potwierdzenia odbioru tej przesyłki przez skarżącego, jednak na odwrocie w miejscu, w którym potwierdza doręczający tą przesyłkę jest data 27 października 2010 r. Skarżący w dniu 3 listopada wpłacił należną kwotę wpisu sądowego na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Postanowieniem z dnia 10 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skutkiem nieuiszczenia wpisu od skargi w określonym terminie jest odrzucenie jej przez sąd (art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Zdaniem WSA w Olsztynie skarżący odebrał przesyłkę w dniu 26 października 2010 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego w związku z tym upłynął 2 listopada 2010 r. Dzień ten nie był dniem ustawowo wolnym od pracy, zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi nie uległ przedłużeniu. Skarżący wniósł skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2010 r., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy. Domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podniósł, iż data wezwania do uiszczenia wpisu oraz data nadania przesyłki to 26 października 2010 r. Zatem już sam fakt nadania przesyłki w dniu 26 października 2010 r. w O wykluczył możliwość doręczenia jej w tym samym dniu w E. Według skarżącego doręczenie najwcześniej mogło nastąpić w dniu następnym, tj. w dniu 27 października 2010 r., i tak zdaniem skarżącego się stało. Potwierdza to zbiorczy dowód odbioru przesyłki z dnia 27 listopada 2010 r. W związku z tym, że doręczenie nastąpiło w dniu 27 października 2010 r., termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 3 listopada 2010 r. Bezspornym jest, że wpis został uiszczony w dniu 3 listopada 2010 r., a termin nie został uchybiony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pism w postępowaniu sądowym oraz zawierać elementy właściwe tylko skardze kasacyjnej, tj. oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądania uchylenia lub zmiany. Oznacza to, że dla zachowania formy skargi kasacyjnej nie jest wystarczające ograniczenie się do wskazania naruszenia w podstawie kasacyjnej przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, jak to uczynił pełnomocnik skarżącego, bez określenia, które przepisy - oznaczone numerem artykułu (paragrafu, ustępu) ustawy - zostały naruszone (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r., I OPS 10/09, opubl. ONSA i WSA z 2010 r., Nr 1, poz. 1), a w uzasadnieniu skargi kasacyjnej wyjaśnienia na czym to naruszenie polegało oraz jaki mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W przeciwnym razie ocena zasadności skargi kasacyjnej nie jest w ogóle możliwa, a samo pismo pozostaje tylko namiastką środka odwoławczego. Naczelny Sąd Administracyjny jest bowiem związany granicami skargi kasacyjnej i z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Nie może zatem zastępować strony skarżącej we wskazaniu przepisów, które mógł naruszyć wojewódzki sąd administracyjny. Brak określenia podstawy skargi kasacyjnej stanowi wadę dyskwalifikującą pismo jako skargę kasacyjną oraz wykluczającą możliwość jej uzupełnienia (por. wyroki NSA z dnia 6 sierpnia 2009 r., sygn. akt I FSK 859/08, 10 czerwca 2009 r. sygn. akt II FSK 241/08, 2 czerwca 2009 r. sygn. akt I FSK 306/08, 23 stycznia 2009 r. sygn. I FSK 1965/07, 25 listopada 2008 r. sygn. akt II GSK 453/08, 27 czerwca 2008 r. sygn. akt II FSK 549/07, postanowienie z dnia 16 marca 2004 sygn. akt FSK 209/04). Skarga kasacyjna skarżącego wywiedziona przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 175 § 1 p.p.s.a.) powołująca tylko na naruszenia przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, bez wskazania jakie konkretnie przepisy postępowania zostały przez Sąd pierwszej instancji naruszone, nie zawiera elementów właściwych temu środkowi odwoławczemu i wobec tego, jako dotknięta nieusuwalnymi brakami podlega odrzuceniu na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a.