II FSK 917/07

Sygn. akt II FSK 627/07, II FSK 657/07, II FSK 701/07, II FSK 756/07, II FSK 828/07, II FSK 916/07, II FSK 917/07, II FSK 1001/07, II FSK 1172/07, II FSK 1350/07 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Edyta Anyżewska, po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku J. B., A. G., A. N., H. W., M. W., J. M., S. J., W. M., B. J., A. Z. o połączenie do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia skarg kasacyjnych J. B., A. G., A. N., H. W., M. W., J. M., S. J., W. M., B. J., A. Z. od wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2007 r. – sygn. akt III SA/Wa 4025/06, z dnia 7 lutego 2007 r. – sygn. akt 4178/06, z dnia 1 marca 2007 r. – sygn. akt III SA/Wa 4200/06, z dnia 2 marca 2007 r. – sygn. akt III SA/Wa 127/07, z dnia 9 lutego 2007 r. – sygn. akt III SA/Wa 4002/06, z dnia 7 marca 2007 r. – sygn. akt III SA/Wa 4199/06, z dnia 29 marca 2007 r. – sygn. akt III SA/Wa 4232/06, z dnia 2 lutego 2007 r. – sygn. akt III SA/Wa 3064/05, z dnia 26 kwietnia 2007 r. – sygn. akt III SA/Wa 4275/06, z dnia 23 maja 2007 r. – sygn. akt III SA/Wa 391/07 w sprawach ze skarg J. B., A. G., A. N., H. W., M. W., J. M., S. J., W. M., B. J., A. Z. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 9 września 2005 r. – nr [...], z dnia 3 października 2005 r. – nr [...], z dnia 6 października 2005 r. – nr [...], z dnia 5 października 2005 r. – nr [...], z dnia 30 września 2005 r. – nr [...], z dnia 25 października 2005 r. – nr [...], z dnia 31 sierpnia 2005 r. – nr [...], z dnia 9 września 2005 r. – nr [...], z dnia 7 września 2005 r. – nr [...], z dnia 12 września 2005 r. – nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego postanawia: na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) połączyć skargi kasacyjne do łącznego rozpoznania. Sygn. akt II FSK 627/07, II FSK 657/07, II FSK 701/07, II FSK 756/07, II FSK 828/07, II FSK 916/07, II FSK 917/07, II FSK 1001/07, II FSK 1172/07, II FSK 1350/07 UZASADNIENIE Pismem z dnia 14 stycznia 2008 r. pełnomocnik skarżących w sprawach o w/w sygnaturach złożył wniosek o połączenie tych spraw do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, powołując się przy tym na art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. W motywach wniosku wskazano, że sprawy dotyczą jednorodnych decyzji administracyjnych, opartych na takich samych podstawach faktycznych i prawnych. We wszystkich przedmiotem sporu jest udzielona skarżącym przez organy podatkowe interpretacja co do sposobu i zakresu zastosowania art. 52 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.) oraz art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 202, poz. 1956). Zarzuty skarg kasacyjnych, złożonych od wyroków Sądu wojewódzkiego wydanych w tych sprawach, są analogiczne. Ponadto we wszystkich sprawach skarżących reprezentuje ten sam pełnomocnik. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego fakt, iż w/w sprawy dotyczą tego samego zagadnienia prawnego (kwestia opodatkowania dochodu skarżących-akcjonariuszy ze zbycia akcji P.-M. S. S.A.), a występujące w nich strony są reprezentowane przez tego samego pełnomocnika, uzasadnia połączenie spraw do łącznego rozpoznania, pozostają one bowiem ze sobą niewątpliwie w związku faktycznym. Tym niemniej, z uwagi na brak związku prawnego pomiędzy tymi sprawami (nie istnieje zależność między sytuacją prawną poszczególnych skarżących, mimo że jest ona analogiczna) wyklucza możliwość połączenia tych spraw także do wspólnego rozstrzygnięcia. Z tych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a.