II FZ 763/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 709/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 8 stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Przedmiotem zażalenia T. L. jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 709/19, w którym odrzucono jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 8 stycznia 2019 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. W motywach orzeczenia Sąd podał, że pełnomocnik skarżącego – W. A. – z uwagi na stwierdzone braki formalne wniesionej przez niego skargi został wezwany do ich usunięcia poprzez: 1) złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi; 2) własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarz skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego przedstawił podpisaną przez siebie skargę, dowód uiszczenia wpisu sądowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, lecz nie przedstawił pełnomocnictwa procesowego. Wobec faktu, iż pełnomocnik nie przedstawił dokumentu pełnomocnictwa, Sąd uznał, że W. A. nie jest pełnomocnikiem skarżącego oraz na podstawie zarządzenia z 23 kwietnia 2019 r. wezwano bezpośrednio skarżącego do podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 9 maja 2019 r. (k. 31 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie W. A. oświadczył, że pełnomocnictwo złożył wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, wpisem sądowym oraz podpisanym egzemplarzem skargi. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skargę należało odrzucić. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) jeżeli w zakreślonym terminie nie zostaną uzupełnione braki skargi, podlega ona odrzuceniu. Wezwanie do usunięcia ww. braków formalnych skargi wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach niedochowania obowiązku zostało doręczone skarżącemu 9 maja 2019 r. W zakreślonym przez sąd terminie nie podpisano skargi. Skarżący wywiódł od tego postanowienia zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Bez wątpienia, jak prawidłowo stwierdził Sąd pierwszej instancji, skarga złożona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi być podpisana albo przez stronę, albo przez jej pełnomocnika, co wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Jeżeli strona reprezentowana jest przez pełnomocnika, obowiązany jest on na podstawie art. 46 § 3 p.p.s.a. do załączenia do pisma pełnomocnictwa, jeżeli dokumenty te nie zostały jeszcze złożone przed sądem. W analizowanej sprawie pełnomocnik nie załączył dokumentu pełnomocnictwa do skargi, dlatego też sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał go do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa. Ja wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącego w dniu 13 kwietnia 2019 r. nadał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo, w którym wymienił załączniki: 1. podpisana skarga, 2. pełnomocnictwo z opłatą skarbową, 3. dowód uiszczenia wpisu. Na prezentacie biura podawczego WSA w Warszawie zamieszczono adnotację, zgodnie z którą przy piśmie stwierdzono 3 załączniki (k. 19 akt sądowych). Nie zamieszczono natomiast żadnej informacji o tym, że któregoś z dokumentów brakuje. Oczywiście istnieje też możliwość, że pracownik biura podawczego policzył dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, który znajduje się przy piśmie, jako osobny dokument, a pełnomocnictwa w przesyłce brakowało. Niemniej z uwagi na brak adnotacji o braku któregoś z wymienionych dokumentów domniemanie takie jest nieuprawnione. W takich okolicznościach sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien był przyjąć, że pełnomocnik strony prawidłowo załączył do pisma z 13 kwietnia 2019 r. dokument pełnomocnictwa. Jeżeli bowiem występowałaby rozbieżność między dokumentami wskazanymi jako załączone a załączonymi, pracownik biura podawczego powinien był umieścić o tym stosowną uwagę przy prezentacie. Jak podkreśla się w orzecznictwie, strona, która odbiera pismo od doręczyciela, powinna dołożyć należytej staranności i sprawdzić, czy dokumenty zawarte w kopercie rzeczywiście są tymi, które wyliczone są na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (tak np. w postanowieniu NSA z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt II FZ 728/18, z 9 lutego 2016 r. sygn. akt II OZ 118/16 czy z 7 sierpnia 2015 r. I OZ 1068/15). Skoro takiego rodzaju dokładności wymaga się przy czynności odbierania korespondencji przez strony postępowania sądowoadministracyjnego, to tym bardziej staranności takiej należy oczekiwać od sądu, który korespondencję przyjmuje. W sytuacji, w której pracownik biura podawczego nie sprawdził dokładnie przesyłki i nie stwierdził braku jednego z wyliczonych w piśmie przewodnim dokumentów bądź też dokument taki uległ zagubieniu, skutki procesowe takich zaniedbań nie mogą obciążać strony postępowania, tym bardziej, że jak w analizowanej sprawie doprowadziły one do odrzucenia skargi i zamknięcia skarżącemu drogi do sądu. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.