II GSK 1865/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska (spr.) Sędzia NSA Gabriela Jyż Sędzia NSA Krystyna Anna Stec Protokolant asystent sędziego Michał Stępkowski po rozpoznaniu w dniu 20 października 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej O. Spółki z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 11 marca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2351/13 w sprawie ze skargi A. GmbH & Co. oHG w E. w Niemczech na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W.; 2. zasądza od A. GmbH & Co. oHG w E. w Niemczech na rzecz O. Spółki z o.o. w W. 740 (siedemset czterdzieści) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 11 marca 2014 r. o sygn. akt VI SA/Wa 2351/13, po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. GmbH & Co. oHG z siedzibą w E. w Niemczech (dalej także jako "A.") na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] oddalającą sprzeciw w sprawie unieważnienia prawa ochronnego na słowno-graficzny znak towarowy "kids Vitalsss MULTIWITAMINA DLA DZIECI suplement diety cola" nr R-233608, uchylił zaskarżoną decyzję, orzekł o klauzuli ochrony tymczasowej i zasądził od organu na rzecz skarżącej koszty postępowania sądowego. Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia. Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. Urząd Patentowy udzielił O. Sp. z o.o. w W. prawo ochronne na słowno-graficzny znak towarowy "kids Vitalsss MULTIWITAMINA DLA DZIECI suplement diety cola" nr R-233608, zgłoszony w dniu 13 marca 2009 r., przeznaczony do oznaczania towarów i usług z klasy 5 (witaminy i dodatki mineralne, tabletki musujące z witaminami i minerałami) i 32 (napoje bezalkoholowe wzbogacone witaminami i minerałami, preparaty do przygotowywania napojów). W dniu [...] października 2011 r. A. wniosła sprzeciw od powyższej decyzji, opierając go na art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), dalej jako p.w.p. Wskazała na przysługujące jej prawo do międzynarodowego znaku towarowego słownego "VITALIS" nr IR-894288, z pierwszeństwem od 10 maja 2006 r. i przeznaczonego do oznaczania towarów z klasy 3, 5 i 21. Stwierdziła, że towary z klasy 5, do oznaczania których przeznaczony jest jej znak i znak sporny są podobne oraz identyczne. Także towary z klasy 32, do oznaczania których przeznaczony jest sporny znak, są podobne do towarów z klasy 5, bowiem mimo że jest on przeznaczony do oznaczania napojów bezalkoholowych zawartych w klasie 32, są to napoje wzbogacone witaminami i minerałami, co stanowi bezpośrednie odniesienie do towarów z klasy 5. Wnosząca sprzeciw podkreśliła, że sporny znak jest podobny w warstwie wizualnej do znaku przeciwstawionego i niemal identyczny z tym znakiem w warstwie fonetycznej w zakresie słowa "Vitalis". Co więcej, znak przeciwstawiony jest znakiem słownym, tak więc jego ochrona rozciąga się – co do zasady – na wszelkie formy graficzne, w jakich może być przedstawiony. Podobieństwo porównywanych znaków oraz towarów powoduje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Uznając sprzeciw za bezzasadny uprawniony stwierdził, że o podobieństwie towarów można mówić jedynie w zakresie towarów z klasy 5, lecz towary jak napoje z klasy 32 oznaczane spornym znakiem nie są podobne do towarów z klasy 5, oznaczanych znakiem wnoszącej sprzeciw, bo są to towary odmienne tj. w postaci saszetek, proszku lub kapsułek. Porównywane znaki nie są podobne w warstwie wizualnej, fonetycznej ani znaczeniowej, więc nie mogą wprowadzać odbiorców w błąd. Nadto uprawniony uznał, że znak "VITALIS" ma słabą zdolność odróżniającą. Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. Urząd Patentowy, działając na podstawie art. 246 i art. 247 ust. 2 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. oraz art. 98 k.p.c. w zw. z art. 256 ust. 2 p.w.p., oddalił sprzeciw i przyznał uprawnionemu koszty postępowania. Urząd Patentowy uznał, że porównywane towary sygnowane znakami "kids Vitalsss MULTIWITAMINA DLA DZIECI suplement diety cola" nr R-233608 i "VITALIS" nr IR-894288 są przeznaczone do oznaczania podobnych towarów z klasy 5. Zdaniem Urzędu nie istnieje jednak podobieństwo pomiędzy towarami z klasy 5, do oznaczania których przeznaczony jest znak towarowy "VITALIS" do napojów bezalkoholowych wzbogaconych witaminami i minerałami oraz preparatów do przygotowywania napojów z klasy 32, do oznaczania których został przeznaczony znak sporny. Towary te należą bowiem do różnych i rozróżnianych przez nabywców grup towarów o innym charakterze i przeznaczeniu. Towary takie jak substancje dietetyczne, suplementy żywnościowe i produkty multiwitaminowe służą utrzymaniu dobrego zdrowia, natomiast napoje bezalkoholowe wzbogacone witaminami i minerałami służą do zaspokojenia pragnienia. Pierwsza grupa towarów jest pakowana zasadniczo w opakowania w postaci saszetki lub tuby, a druga w opakowania w postaci butelki lub puszki. W ocenie organu nie można uznać napojów za podobne do witamin i substancji dietetycznych tylko dlatego, że te pierwsze towary są wzbogacone witaminami i minerałami. Dodanie do napojów witamin i minerałów nie zmienia tego, że są to zupełnie różne produkty. Towary te mogą być wprawdzie czasem dostępne w tych samych miejscach sprzedaży, takich jak: sklepy spożywcze, supermarkety, sklepy z odżywkami dla sportowców oraz sklepy ze zdrową żywnością, lecz nawet jeżeli są one sprzedawane w tych samych punktach sprzedaży, to są umieszczone w odrębnych miejscach, na zupełnie odmiennych działach. Substancje dietetyczne i suplementy żywnościowe oraz witaminy sprzedawane są przede wszystkim w aptekach, w których z kolei nie można nabyć napojów bezalkoholowych. Krąg odbiorców tych towarów jest szeroki, przy czym analizują oni dane towary przed dokonaniem zakupu. Tym samym charakter towarów, ich przeznaczenie, sposób użytkowania, działania, dystrybucji oraz czas ich użytkowania jest odmienny, co powoduje brak podobieństwa między nimi. Dokonując oceny podobieństwa spornego znaku do znaku przeciwstawionego Urząd stwierdził, że nie są one podobne w myśl art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Pomimo występowania w tych znakach wspólnego, powszechnie stosowanego członu vital (stanowiącego element słów dominujących w obu znakach) organ uznał, że jako całość znaki różnią się w warstwie wizualnej. Porównywane znaki towarowe oprócz wspólnego członu vital posiadają także inne elementy, które różnicują je w dostateczny sposób. W warstwie fonetycznej obydwa znaki brzmią odmiennie, a w warstwie znaczeniowej nie mają żadnego konkretnego znaczenia w języku polskim, więc nie można mówić o ich podobieństwie bądź różnicach pod względem znaczeniowym. Można je jedynie uznać za oznaczenia aluzyjne (użycie elementu vital). Obydwa znaki mają słabą zdolność odróżniającą. Z uwagi na charakter towarów finalni konsumenci, osoby dobrze poinformowane, uważne i racjonalne, będą dokładnie analizować nie tylko towar ale też znak towarowy. Urząd przyjął zatem, że nie istnieje prawdopodobieństwo powstania wśród odbiorców błędu polegającego na skojarzeniu między badanymi znakami. Uwzględniając skargę A. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., Sąd I instancji uchylił zaskarżoną decyzję jako naruszającą przepisy postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd uznał, że zastrzeżenia w sprawie budzi przedwczesne ustalenie przez Urząd Patentowy braku podobieństwa pomiędzy towarami z klasy 5 znaku przeciwstawionego, a mianowicie – substancjami dietetycznymi, suplementami żywnościowymi, produktami multiwitaminowymi w stosunku do napojów bezalkoholowych wzbogaconych witaminami i minerałami z klasy 32 (sporny znak) poprzez przyjęcie odmiennej funkcji porównywanych towarów. Sąd podzielił stanowisko strony skarżącej, że wspólną cechą charakterystyczną porównywanych towarów jest, iż są wzbogacone witaminami i mikroelementami, a nie to, jaka jest postać tych produktów – stała (tabletki, proszki, saszetki), czy płynna (napoje). Zdaniem Sądu, Urząd nie dokonał także wnikliwej i szczegółowej analizy innych kwestii związanych z podobieństwem wyżej wymienionych towarów, w szczególności miejsc, gdzie towary te mogą być potencjalnie oferowane, jak również tego czy konkurują ze sobą, czy też wzajemnie się uzupełniają. Urząd bliżej nie wskazał jakiego rodzaju są to "punkty sprzedaży", ograniczając się do przykładowego wskazania super i hipermarketów oraz drogerii. Pominął zaś inne miejsca, gdzie takie produkty mogą być oferowane klientom tj. apteki, sklepy sprzedające zdrową żywność czy też specjalne sklepy sprzedające odżywki dla osób uprawiających sport. Jak stwierdził Sąd niewątpliwie błędne ustalenia faktyczne organu w zakresie porównania towarów z klasy 5 znaku przeciwstawionego, a mianowicie – substancji dietetycznych, suplementów żywnościowych, produktów multiwitaminowych w stosunku do napojów bezalkoholowych wzbogaconych witaminami i minerałami z klasy 32 wpływają też na błędną ocenę podobieństwa samych oznaczeń. W tym aspekcie sprawy Sąd podzielił argumenty skargi co do tego, że znak towarowy "Vitalis" nr IR-894288 jest znakiem słownym, którego ochrona rozciąga się co do zasady na wszystkie formy graficzne, w których może on zostać zapisany. W konsekwencji Sąd przyznał rację stronie skarżącej, która wywodziła, że w uzasadnieniu decyzji brak jest wskazania konkretnych przykładów stosowania członu vital do oznaczania produktów farmaceutycznych i dietetycznych z klasy 5. W tej sytuacji rzeczywiście nie jest możliwa weryfikacja, czy stawiając taką tezę organ oparł się na miarodajnych przesłankach i czy słusznie uznał, że człon vital jest w omawianym zakresie powszechnie stosowany. Zdaniem Sądu niezbadanie powyższych kwestii w sposób wszechstronny nie pozwoliło na pełne skontrolowanie legalności decyzji. Omawiane uchybienia formalne poczynione przez organ, uniemożliwiły Sądowi prawidłowe ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów skargi i wypowiedzenie się co do zasadności rozstrzygnięcia pod względem materialnoprawnym. Z uwagi na wskazane okoliczności Sąd uznał za zasadne zarzuty naruszenia art. 107 § 3 oraz art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: k.p.a., poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a w szczególności brak wnikliwie, wręcz drobiazgowo przeprowadzonej analizy podobieństwa przeciwstawionych znaków w pierwszym etapie badania – podobieństwa towarów. W ocenie Sądu ta analiza nie może być pobieżna, ponieważ jednocześnie występuje podobieństwo towarów oraz samych oznaczeń, co słusznie podkreślono w skardze. Skargą kasacyjną O. Sp. z o.o. domagała się uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych, zarzucając naruszenie: I. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez stwierdzenie naruszenia przez Urząd Patentowy przepisów art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a., a to przez nieuzasadnione przyjęcie, że Urząd Patentowy dokonał nieprawidłowej (bo pobieżnej) analizy podobieństwa towarów pod przeciwstawionymi znakami "VITALIS" (IR-894288) oraz "kids Vitalsss MULTIWITAMINA DLA DZIECI suplement diety cola" (R-233608), podczas gdy ocena Urzędu w tym zakresie była prawidłowa i nie stanowiła naruszenia przepisów postępowania w sposób uzasadniający uchylenie decyzji Urzędu; 2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez stwierdzenie naruszenia przez Urząd Patentowy przepisów art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a., a to przez nieuzasadnione przyjęcie, że Urząd Patentowy dokonał błędnej oceny podobieństwa przeciwstawionych znaków "VITALIS" (IR-894288) oraz "kids Vitalsss MULTIWITAMINA DLA DZIECI suplement diety cola" (R-233608), podczas gdy ocena Urzędu w tym zakresie była prawidłowa i nie stanowiła naruszenia przepisów postępowania w sposób uzasadniający uchylenie decyzji Urzędu; II. prawa materialnego: 1. art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. poprzez jego błędną wykładnię, a przez to wadliwe przyjęcie, że – w ramach ustalania niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd na tle w/w przepisu – ocena podobieństwa towarów ma wpływ na ocenę podobieństwa znaków i stanowi pierwszy etap badania podobieństwa przeciwstawionych znaków; 2. art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a to poprzez wadliwą ocenę kryteriów istotnych przy ocenie podobieństwa towarów oraz podobieństwa znaków i w konsekwencji błędne zastosowanie tych kryteriów na tle niniejszego stanu faktycznego. Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca kasacyjnie podkreśliła, że nawet przy błędnym założeniu, iż wszystkie towary pod jej znakiem są identyczne albo podobne do towarów pod znakiem wnoszącej sprzeciw, to i tak nie powstaje niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd co do pochodzenia oznaczanych towarów. To stanowisko uzasadniają różnice pomiędzy przeciwstawionymi znakami i fakt, że człon vital jest elementem słabym. Wnosząca skargę kasacyjną zaznaczyła również, że przy ocenie podobieństwa znaków w ogóle nie bierze się pod uwagę podobieństwa towarów. Tym samym ocena podobieństwa towarów oznaczanych przeciwstawionymi znakami – wbrew stanowisku WSA – nie mogła mieć wpływu na ocenę podobieństwa tych znaków. Podobieństwo towarów jest odrębnym od podobieństwa znaków kryterium oceny niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd, które podlega ocenie przed oceną podobieństwa oznaczeń (a nie w ramach oceny podobieństwa oznaczeń). W odpowiedzi na skargę kasacyjną Uczestnik postępowania wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej, zarzucając skarżącej "ekwilibrystykę i nagięcie powszechnie przyjętych zasad dokonywania podobieństwa towarów i oznaczeń oraz ryzyka wprowadzenia w błąd". W piśmie z dnia [...] października 2015 r. skarżąca, podtrzymała zarzuty i argumentację zawartą w skardze kasacyjnej, a odwołując się do przykładów egzystowania w obrocie znaków zbudowanych w oparciu o identyczny lub podobny element słowny stwierdziła, że z orzecznictwa Sądu wynika, iż jeśli element wspólny w przeciwstawionych znakach jest elementem słabym, o niewielkiej lub żadnej odróżnialności, jest to okoliczność przemawiającą za wykluczeniem niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd. Urząd Patentowy RP nie skorzystał z prawa do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna oparta na obu podstawach wskazanych w art. 174 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a. zasługuje na uwzględnienie. Skarżonym kasacyjnie wyrokiem Sąd I instancji stwierdził, że Urząd Patentowy dokonał błędnych ustaleń faktycznych co do podobieństwa towarów oznaczanych przeciwstawionymi znakami w zakresie towarów w klasie 5 i 32, co doprowadziło do błędnej oceny podobieństwa oznaczeń. Nadto WSA uznał, że organ nie wskazał przykładów na rzecz twierdzenia, iż człon obu znaków "vital" jest stosowany do oznaczania produktów farmaceutycznych i dietetycznych, co uniemożliwia merytoryczną ocenę zasadności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Skarżąca kasacyjnie Spółka zasadnie zarzuciła Sądowi I instancji wadliwe zastosowanie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w powiązaniu z art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., a także przy uwzględnieniu zarzutu z pkt II.2 skargi kasacyjnej błędnej wykładni i zastosowania art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Jak stanowi art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego (...) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Treściowa analiza przepisu pozwala przyjąć, że ocenę konfuzyjnego podobieństwa znaków prowadzi się przy zastosowaniu trzech kryteriów: identyczności lub podobieństwa towarów, dla których oznaczania znaki zostały przeznaczone, podobieństwa samych znaków i wreszcie oceny ryzyka zaistnienia po stronie odbiorców oznaczonych towarów błędu co do pochodzenia tych towarów od określonego producenta. Na wstępie stwierdzić należy, że kwestia podobieństwa znaków towarowych zamyka się w sferze dokonanych w toku postępowania administracyjnego ustaleń faktycznych, dokonywanych z perspektywy przepisu prawa materialnego określającego przesłanki niedopuszczalności udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy. W tym sensie badanie podobieństwa znaków towarowych i ocena wyniku tego badania należy do domeny prawa procesowego (podobnie: wyrok NSA z dnia 15 lipca 2015 r. o sygn. akt II GSK 1289/14; ten wyrok i dalej powoływane dostępne w Internecie w CBOSA). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., uznając bowiem, że organ dokonał błędnego porównania towarów oznaczonych przeciwstawionymi znakami, nie dokonał przeprowadzonej przez Urząd Patentowy analizy podobieństwa samych znaków, lecz a priori przyjął, że ocena ta została przeprowadzona wadliwie z naruszeniem art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 tej ustawy, co z kolei skutkowało wadliwym zastosowaniem art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Sąd zupełnie nie rozważył, czy stwierdzony przezeń błąd co do podobieństwa towarów w klasach 5 i 32 mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. A przecież, stwierdzając, że badanie podobieństwa towarów stanowi pierwszy etap oceny podobieństwa znaków w stopniu mogącym prowadzić do konfuzji, winien był odnieść się merytorycznie do wystarczająco wyczerpujących ustaleń i wywodów organu w tej kwestii, tym bardziej że uznał towary za podobne. W tym miejscu Sąd kasacyjny nie zgadza się z wyrażonym w skardze kasacyjnej poglądem, że bez znaczenia dla oceny konfuzyjnego podobieństwa znaków towarowych w świetle art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p pozostaje kwestia podobieństwa lub jednorodzajowości towarów i że wadliwe jest stanowisko WSA, iż ocena podobieństwa towarów oznaczonych danymi znakami stanowi pierwszy etap badania podobieństwa znaków mogącego skutkować ryzykiem pomyłki. W orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie przyjmuje się, że badanie, czy zachodzi przeszkoda do udzielenia ochrony ze względu na art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. rozpoczyna się od oceny czy towary, do oznaczania których przeznaczone są przeciwstawione znaki są identyczne lub podobne (wyrok NSA z dnia 4 grudnia 2012 r. o sygn. akt II GSK 1793/11), a podobieństwo towarów stanowi niezbędną przesłankę dla zastosowania art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. (wyrok NSA z dnia 9 września 2015 r. o sygn. akt II GSK 1498/14). Zgodzić się jednak wypada z twierdzeniem, że przesłanka podobieństwa towarów nie stanowi elementu badania podobieństwa samych znaków, lecz jest samodzielną przesłanką niedopuszczalności udzielenia prawa ochronnego na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. i składa się na końcową ocenę konfuzyjnego podobieństwa znaków. Sąd I instancji, nie dokonując w istocie oceny stanowiska organu co do braku podobieństwa znaków przeciwstawionych, pochopnie stwierdził, że ocena ta jest błędna wyłącznie z tego powodu, iż organ nie dopatrzył się podobieństwa towarów w klasach 5 i 32. Sąd winien był ocenić prawidłowość dokonanych przez organ ustaleń faktycznych w ich całokształcie pod względem wszystkich określonych art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. i rozważonych przez organ przesłanek. Ponownie rozpatrując sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny dokona oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, biorąc pod uwagę, że – jak prawidłowo stwierdził WSA – towary z klas 5 i 32 są podobne. Sąd uwzględni również fakt, że organ, podając przykłady rejestracji znaków ze słowem "vital", wypowiedział się w kwestii występowania tak zbudowanych znaków dla produktów farmaceutycznych (str. 9 decyzji), co umożliwi ocenę trafności twierdzenia organu, że człon ten jest powszechnie stosowany. Wreszcie przeprowadzona przez Sąd ponowna kontrola legalności rozstrzygnięcia Urzędu Patentowego przeprowadzona zostanie z poszanowaniem zasady wypracowanej w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz WSA w W., że ocena podobieństwa znaków musi uwzględniać całościowe oddziaływanie znaków [postanowienie TSUE z dnia 30 stycznia 2014 r. w sprawie C-422/12P Industrias Alen SA de CV (LEX nr 1421775), wyroki NSA: z dnia 12 lutego 2015 r. o sygn. akt II GSK 2139/13, z dnia 4 września 2012 r. o sygn. akt II GSK 1091/11, z dnia 16 września 2014 r. o sygn. akt II GSK 1023/13]. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 203 pkt 2 p.p.s.a.