II GZ 1097/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. Spółki z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 lipca 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 1218/16 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. Spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie. D. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z 30 marca 2016 r. o wymierzeniu kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniosła, że zapłata kary nałożonej decyzją wpłynie na sytuację finansową spółki i może zachwiać jej płynnością finansową. Spółka do skargi załączyła potwierdzenie salda rachunku bankowego na dzień 10 listopada 2015 r. oraz zeznanie podatkowe CIT-8 za rok 2014 (w którym wykazano stratę w wysokości [...] zł). Podniosła, że w analogicznej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt II GZ 1041/15, wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 19 lipca 2016 r. (sygn. akt V SA/Wa 1218/16), odmówił D. Sp. z o.o. w Warszawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub że powstałe po jej wykonaniu skutki byłyby trudne do odwrócenia. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w istocie sprowadza się jedynie do ogólnego stwierdzenia, że wykonanie tej decyzji spowoduje straty finansowe po stronie skarżącej. Spółka nie wykazała przy tym, jaki jest jej ogólny stan majątkowy, gdyż nie przedłożyła pełnych danych majątkowych. W związku z tym nie można zweryfikować, czy skarżąca rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi zapłatę kary orzeczonej decyzją, a co się z tym wiąże, że wykonanie decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody lub prowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie wykazała jaka jest jej obecna rzeczywista kondycja finansowa, zaś wykazanie straty nie jest również jednoznaczne z powstaniem stanu zagrożenia niewypłacalnością. Nie jest bowiem wykluczone, że strata może zostać pokryta ze środków finansowych, którymi podatnik dysponuje lub uzyskanych w drodze kredytu bądź pożyczki. D. Sp. z o.o. złożyła zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, wniosła o jego zmianę poprzez wstrzymanie wykonania w całości decyzji organów obu instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ponadto wniosła o dopuszczenie dowodu z dokumentów załączonych do zażalenia na okoliczność trudnej sytuacji finansowej spółki oraz na okoliczność, że egzekucja kary pieniężnej przed prawomocnym rozpoznaniem skargi przez sądy administracyjne skutkować będzie wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody; Do zażalenia spółka załączyła potwierdzenie salda rachunku na dzień 21 kwietnia 2016 r. w wysokości [...] zł, CIT 8 – zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób pranych za rok 2015, zaświadczenie o niezaleganiu w opłacaniu składek, wykaz obrotów i sald za okres od [...].01.2015 r. do [...].12.2015 r. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że zapłata kary wpłynie na sytuację finansową spółki, gdyż wykonanie decyzji spowoduje zachwianie jej płynności finansowej. Z przedstawionych dokumentów – salda rachunku bankowego, zeznania podatkowego wynika, że aby zapłacić nałożoną karę będzie musiała zaciągnąć zobowiązania finansowe, jednakże jest bardzo wątpliwe aby otrzymała kredyt. Kroki podjęte w celu uzyskania środków na wykonanie decyzji, będą miały negatywny wpływ na kondycję finansową spółki. Zgodnie z zeznaniem podatkowym za 2015 r. spółka osiągnęła stratę w wysokości [...] zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. W sprawie wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej dotyczył decyzji nakładającej na skarżącą kary pieniężnej w wysokości [...] zł. Przede wszystkim podkreślić należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2016 r., sygn. akt II GZ 669/16). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że nie można podzielić stanowiska skarżącej, że kary pieniężne nałożone na spółkę w sposób znaczący przekraczają jej możliwości finansowe. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, zgodnie z którym wykazanie straty z działalności gospodarczej nie stanowi wystarczającej przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strata powstaje bowiem wskutek uzyskania nadwyżki kosztów nad przychodem i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych. Powstanie w jednym roku rozliczeniowym straty nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej. Dla oceny skutków wykonania zaskarżonej decyzji bardziej miarodajna może być wysokość przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej, która w przypadku skarżącej spółki wielokrotnie przewyższa wysokość nałożonej kary (por. postanowienie NSA z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt II GZ 864/16). Należy zwrócić uwagę, że z przedstawionego przez spółkę zeznania podatkowego wynika, że w 2015 r. osiągnęła ona przychód w wysokości [...] zł, zaś wydatki – koszty uzyskania przychodu to [...] zł. W świetle powyższego nie można przyjąć, by uiszczenie nałożonej na spółkę kary pieniężnej w wysokości [...] zł, doprowadziło do utraty płynności finansowej i w konsekwencji do ogłoszenia jej upadłości. Na marginesie wskazać trzeba, że kondycja finansowa spółki ulega poprawie. Zgodnie z przedstawionym zeznaniem podatkowym CIT – 8 za 2014 r. spółka osiągnęła stratę w wysokości [...] zł przy jednocześnie osiągniętym przychodzie w wysokości [...] zł. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sposób zatem uznać, by w świetle przedstawionych przez spółkę dokumentów obrazujących jej sytuację finansową, uprawdopodobniła ona wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska przyjętego w innych sprawach skarżącej o zbliżonym stanie faktycznym i prawnym (postanowienie z 20 października 2016 r. sygn. akt II GZ 1089/16, postanowienie z 15 kwietnia 2016 r. sygn. akt II GZ 328/16, postanowienie z 5 kwietnie 2016 r. sygn. akt II GZ 290/16, postanowienie z 27 stycznia 2016 r. sygn. akt II GZ 1041/15). Odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu, dotyczącej braku notyfikacji przepisów stanowiących podstawę prawną nakładania kar pieniężnych z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych, należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić wyłącznie w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie kontroluje legalności tej decyzji. Wobec tego bez znaczenia dla rozpoznania zażalenia, jak i bez znaczenia dla kwestii zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym są okoliczności podniesione w zażaleniu jak i subiektywne przekonanie skarżącej o niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji