II GZ 192/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. P. W. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 170/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. P. W. w P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków finansowych z tytułu pomocy dla grup producentów owoców i warzyw postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 170/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd I instancji lub WSA) odrzucił skargę S. P. W. w P. (dalej: skarżący) na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków finansowych z tytułu pomocy dla grup producentów owoców i warzyw. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] stycznia 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2856 złotych w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu [...] stycznia 2015 r. W zakreślonym terminie nie uiścił wpisu. Jednocześnie Sąd I instancji wskazał, że skarżący pismem z dnia [...] lutego 2015 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku. WSA postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. W tym stanie sprawy Sąd I instancji na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) orzekł o odrzuceniu skargi. Ponadto WSA zaznaczył, że wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został złożony po upływie terminu do uiszczenia wpisu i nie mógł wywołać skutków prawnych w postaci przerwania biegu terminu do uiszczenia wpisu. Tym samym fakt jego wniesienia nie miał wpływu na treść rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi, a skutki jego rozpatrzenia będą miały zastosowanie dopiero od dnia rozpoznania przedmiotowego wniosku. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 170/15 WSA w Warszawie przywrócił skarżącemu termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia WSA z dnia 29 października 2015 r. o odrzuceniu skargi oraz przekazanie sprawy Sądowi I instancji wraz ze wskazaniem rozpoznania wniosku o udzielenie prawa pomocy, a także zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: 1. art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 243 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi w sytuacji wezwania w dniu [...] września 2015 r. skarżącego do uiszczenia wpisu i nierozpatrzenia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, wobec faktu, że wniosek ten nie był dotychczas rozpoznawany przez sąd z uwagi na uprzednią odmowę przywrócenia terminu do jego złożenia i nie istnieje żadne prawomocne orzeczenie w zakresie prawa pomocy. 2. art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 243 § 1 p.p.s.a. poprzez nie dokonanie przerwania biegu terminu do uiszczenia wpisu wobec złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podnosi argumentację co do zasadności złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Treść przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. jest jednoznaczna. Przepis ten nie uzależnia w żadnym stopniu odrzucenia skargi, wniosku lub środków zaskarżenia od tego, czy należny wpis nie został uiszczony z przyczyn zawinionych przez stronę, czy też strona nie ponosi winy za uchybienie terminowi uiszczenia wpisu. Stwierdzenie obiektywnej okoliczności, jaką jest nieziszczenie wpisu w terminie jest wystarczającą przesłanką odrzucenia skargi, wniosku lub środków zaskarżenia (por. postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2011 r. sygn. akt I OSK 251/11; postanowienie NSA z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt I FZ 49/13), co wynika wprost z przepisu ustawy. Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony skarżącemu w dniu [...] stycznia 2015 r. (zpo - k. 24 akt sądowych). Wobec tego siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia upływał z dniem [...] lutego 2015 r. We wskazanym terminie skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Dlatego też postanowienie Sądu I instancji odrzucające skargę jest trafne i zgodne z prawem. Odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że kwestia przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy została prawomocnie rozstrzygnięta w postępowaniu dotyczącym wniosku skarżącego zgłoszonego w piśmie z dnia 6 lutego 2015 r. Chodzi tu o postanowienie NSA z dnia 22 maja 2015 r., sygn. akt II GZ 225/15. Jednocześnie NSA stwierdza, że kwestia zapewnienia skarżącemu dostępu do sądu wiążąca się z oceną jego sytuacji materialnej została prawomocnie rozstrzygnięta w postępowaniu wpadkowym dotyczącym jego wniosku o przyznanie prawa pomocy, zgłoszonego we wniosku z dnia [...] sierpnia 2015 r. Chodzi tu o postanowienie NSA z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II GZ 292/16. Tym samym kwestia podniesiona w zażaleniu a odnosząca się do wydłużenia terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu nie znajduje uzasadnienia. Przedmiotem kontroli Sądu II instancji jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w którym Sąd bada czy przesłanki na których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.