II OZ 194/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Zakładu Energetycznego S.A. w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 825/07 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Zakładu Energetycznego S.A. w R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...], zn. [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki stacji transformatorowej postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 27 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił [...] Zakładowi Energetycznemu S.A. w R. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując w uzasadnieniu postanowienia, że skarżąca Spółka we wniosku nie wskazała jakichkolwiek okoliczności przemawiających za jego zasadnością, tymczasem Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia nie dokonuje oceny zarzutów skargi skierowanych przeciwko zasadności tego przedmiotu, bowiem jest to postępowanie o charakterze incydentalnym. W zażaleniu na to postanowienie zarzucono naruszenie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., przez błędną wykładnię i przyjęcie, iż nie została wykazana przesłanka wskazująca, że wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę niesie niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącej, Sąd ma obowiązek uwzględniać przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji także z urzędu, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 marca 2003 r. (sygn. akt II OZ 155/05), tym bardziej w niniejszej sprawie, w której oczywiste jest, że decyzja nakazująca rozbiórkę z samej istoty powoduje trudne do odwrócenia skutki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Na wstępie podkreślić należy, że zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co prowadzi do oczywistej konkluzji, że Sąd, wbrew twierdzeniom zażalenia, nie jest zobowiązany z urzędu do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w sprawach o sygn. akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ585/06, II FZ 598/06, II FZ 666/06, FZ 250/04). Nie wystarczy zatem powołanie się na treść przepisu, czy podniesienie, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jakkolwiek w przypadku decyzji nakazującej rozbiórkę już z jej istoty wynika, iż jej wykonanie może powodować trudne do odwrócenia skutki oraz znaczną szkodę (w przypadku gdy w następstwie postępowania sądowego okazałoby się, że podlega ona uchyleniu); nie sposób przyjąć, aby zasadne było wstrzymywanie wykonania takiej decyzji wyłącznie w oparciu o samo żądanie wstrzymania jej wykonania. W niniejszej sprawie analiza zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazuje, że nie zachodziły podstawy do wstrzymania wykonania decyzji w oparciu o ten wniosek.. Skarżąca Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazując okoliczności, które stanowiłyby podstawę jej żądania. Wniosek ten nie zawiera żadnego uzasadnienia. Nie można bowiem zarzutów odnoszących się do zaskarżonej decyzji utożsamiać z podstawami wniosku o wstrzymanie jej wykonania, wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest pismem innym od skargi w rozumieniu procesowym i podlega odrębnemu uzasadnieniu (por. post. NSA z dnia 22.02.2006 r.). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady wykonalności ostatecznej decyzji administracyjnej, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., tak więc przepisu § 3 nie należy interpretować w drodze wykładni rozszerzającej. Okoliczności wskazujących na zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazano także w zażaleniu, powołane w nim orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane w innych stanach prawnych i faktycznych nie mogą stanowić jedynej argumentacji. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.