I SA/Bk 501/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz,, asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 listopada 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu Rolnośrodowiskowego oddala skargę Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w Ł. z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...], w którym odmówiono K. W. (dalej: "skarżący") wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. o ustaleniu Fundacji Z. kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu Rolnośrodowiskowego. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] maja 2021 r. do Kierownika BP ARiMR wpłynął wniosek K. W. o wznowienie postępowania zakończonego ww. ostateczną decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. oraz wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Utrzymując w mocy zaskarżone zażaleniem postanowienie organu I instancji o odmowie wstrzymania wykonania tej decyzji, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wskazał, że w wyniku rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] stycznia 2018 r., wydane zostało w dniu [...] czerwca 2021 r. postanowienie nr [...] o odmowie wznowienia postępowania. Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. utrzymał w mocy to postanowienie. Po tym, jak zapadło orzeczenie o odmowie wznowienia postępowania, nie zachodziły już przesłanki wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji, o których mowa w art. 152 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a."), tym samym organ I instancji zasadnie ocenił, że zaistniałe okoliczności postępowania wznowieniowego nie wskazują już na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się K. W. W skardze do sądu, działająca w jego imieniu pełnomocnik, zaskarżając postanowienie z dnia [...] sierpnia 2021 r. w całości, podniosła zarzut naruszenia art. 152 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka, iż okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o ustaleniu Fundacji Z. kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Realizacji Programu Rolnośrodowiskowego, co w konsekwencji doprowadziło do utrzymania w mocy postanowienia Kierownika Biura Powiatowego ARiMR o odmowie wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r., podczas gdy w przedmiotowym postępowaniu wykazane zostały okoliczności wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia w/w decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Wskazując na powyższe autorka skargi wniosła o uchylenie postanowień wydanych w obu instancjach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. W ramach postępowania prowadzonego w trybie art. 152 k.p.a. wstrzymanie wykonanie decyzji, co do której został złożony wniosek o wznowienie postępowania jest możliwe wyjątkowo, tylko wtedy gdy istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej, objętej wnioskiem o uruchomienie nadzwyczajnego trybu jej weryfikacji. Argumentacja na rzecz wstrzymania wykonalności decyzji musi odnosić się natomiast do przesłanek wznowienia postępowania z art. 145 § 1 k.p.a., a nie okoliczności właściwych dla postępowania zwykłego (zob. np. wyrok NSA z dnia 10 października 2019 r. sygn. akt II GSK 674/19). W postępowaniu, o jakim mowa w 152 § 1 k.p.a., organ nie bada merytorycznie zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot postępowania wznowieniowego oraz konieczności ewentualnego jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Należy to bowiem do rozstrzygnięcia kończącego wznowione postępowanie (np. wyrok NSA z dnia 18 października 2017 r. sygn. akt II OSK 2716/16). W wyroku z dnia 15 lutego 2018 r. sygn. akt II OSK 1000/16 (LEX nr 2446964), NSA scharakteryzował zaś istotę wystąpienia ww. prawdopodobieństwa wskazując, że w uzasadnieniu postanowienia wstrzymującego wykonanie decyzji muszą zostać przedstawione okoliczności sprawy uprawdopodabniające uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania, a więc organ musi być wstępnie przekonany o tym, że nastąpi skuteczne wznowienie postępowania, a w jego wyniku dojść może do uchylenia decyzji (zob. też W. Chróścielewski [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. Z. Kmieciak, Warszawa 2019, art. 152). Wobec powyższego istotne staje się zastrzeżenie, że wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 k.p.a. może nastąpić po wznowieniu postępowania, a więc wtedy, gdy organ administracji publicznej podejmuje działania zmierzające do oceny, czy istnieją ustawowe podstawy do zweryfikowania ostatecznej decyzji administracyjnej w nadzwyczajnym trybie. Nie można wobec tego abstrahować od tego, czy w chwili orzekania w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nastąpiło już formalne wszczęcie zasadniczego postępowania wznowieniowego. W realiach rozpatrywanego przypadku organ rozpatrujący wniosek skarżącego powinien mieć na uwadze, że wydane zostało postanowienie odmawiające wznowienia postępowania, zatem do wszczęcia postępowania wznowieniowego w ogóle nie doszło (vide: postanowienie Kierownika BP ARiMR z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...], utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...]). W takiej zaś sytuacji, trudno mówić o tym, że zachodzą jakiekolwiek okoliczności wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 14 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Bk 242/18). Niewątpliwie, brak prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, o którym mowa w art. 152 § 1 k.p.a. należy upatrywać w tym, że w obrocie prawnym pozostaje ostateczne postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. Nie ma podstaw do wstrzymania wykonania decyzji w trybie art. 152 k.p.a. w przypadku, gdy nie doszło do skutecznego wznowienia postępowania. Podkreślenia również wymaga, że okoliczność, czy skarżący legitymuje się interesem prawnym do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie mogła być rozpatrywana w postępowaniu wywołanym wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 k.p.a. Kwestia ta została oceniona w odrębnym postępowaniu, gdzie poddano wstępnemu badaniu wniosek skarżącego o zweryfikowanie w trybie wznowienia ostatecznej decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. Rezultat tej oceny poddany został kontroli w administracyjnym toku postępowania i nie mógł być ponownie oceniany w postępowaniu o wstrzymanie wykonania decyzji. Reasumując, sąd podziela stanowisko organu, że po tym jak zapadło orzeczenie o odmowie wznowienia postępowania brak jest jakiegokolwiek prawdopodobieństwa uchylenia decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. w wyniku wznowienia postępowania. Nie doszło zatem do naruszenia art. 152 § 1 k.p.a. W tym stanie rzeczy sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) skargę oddalił. Sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, a podstawę ku temu stanowi art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 ww. ustawy procesowej.