II SA/Bk 104/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.),, sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 maja 2014 r. sprawy ze skargi E. A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję wydaną przez Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie z upoważnienia Prezydenta Miasta B. z dnia [...] września 2013 r. nr [...], którą odmówiono E. A. P. przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego z związku z opieką nad niepełnosprawnym ojcem J. P. U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne i prawne: Wnioskiem z dnia 24 lipca 2013 r. E. A. P. wystąpiła do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu sprawowania opieki nad niepełnosprawnym ojcem J. P. Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie z upoważnienia Prezydenta Miasta B. w dnia [...] września 2013 r. odmówił E. A. P. specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w związku z opieką nad niepełnosprawnym ojcem. W uzasadnieniu niniejszej decyzji organ I instancji powołał się na brzmienie art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. 2006 r., Nr 139, poz. 992 ze zm.) i wskazał, że specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy, ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Natomiast zgodnie z art. 16a ust. 2 ww. ustawy, specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeżeli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kryterium ustawowego. Odnosząc powyższe przepisy do stanu faktycznego niniejszej sprawy, organ wskazał, że wnioskodawczyni nie spełniła wszystkich przesłanek określonych w/w ustawą. Organ uznał, że wprawdzie stopień niepełnosprawności ojca ustalony został w dniu 24 października 2011 r., a ostatni stosunek pracy skarżącej ustał z dniem 17 grudnia 2011 r., ale wnioskodawczyni jest studentką Wydziału Prawa Uniwersytetu w B. i studiuje w systemie dziennym, co wyklucza sprawowanie stałej opieki nad osobą niepełnosprawną. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła E. A. P. podkreślając, że ze względu na ciężką chorobę rodziców musi sprawować stałą opiekę nad ojcem, a jej program zajęć na studiach dziennych umożliwia sprawowanie opieki nad ojcem. Wskazała też, iż zrezygnowała z zatrudnienia i dołączyła do wniosku świadectwo pracy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z [...] listopada 2013 r. utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu powyższej decyzji Kolegium wskazało, za organem I instancji, na przepis art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych wskazujący na rezygnację z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Wedle Kolegium w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą, legitymującą się orzeczeniem o niepełnosprawności, bowiem skarżąca studiuje. Organ II instancji ustalił, iż skarżąca jest studentką wydziału prawa w systemie dziennym. Wprawdzie przedstawiła ona świadectwo pracy wskazujące na zatrudnienie na ¼ etatu w okresie 3.10.2011 r. -17.12.2011 r. w restauracji KFC w B., jednakże zdaniem Kolegium nie może to skutkować uznaniem spełnienia warunków ustawowych. Organ uznał, iż przepis art. 16 a ustawy o świadczeniach rodzinnych dotyczy osób aktywnych zawodowo dla których zatrudnienie jest podstawową aktywnością życiową. Zatrudnienie dla takich osób nie tylko stanowi źródło dochodów na utrzymanie, ale też rodzi skutki ubezpieczeniowe, w tym ubezpieczenia zdrowotnego. W przypadku studenta studiów dziennych główną formę aktywności stanowi nauka. Studia dzienne zapewniają studentowi również ubezpieczenie zdrowotne. Oczywiście nie można mówić o zakazie zatrudnienia się, jednak wówczas nie będzie ono podstawowym wyrazem aktywności studenta. Istotą świadczenia jest pomoc i rekompensata opiekunowi z powodu utraty zatrudnienia spowodowanego koniecznością sprawowania opieki. Powoduje także objęciem ubezpieczeniem społecznym i zdrowotnym osobę rezygnującą z zatrudnienia. Rezygnacja z zatrudnienia winna być więc - w ocenie organu II instancji - oczywista i jednoznacznie powiązana z powstaniem okoliczności uzasadniających sprawowanie opieki nad osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym. Końcowo Kolegium wskazało, że trudno przyjąć, iż Państwo będzie pokrywać jednocześnie koszty nauki studenta studiów dziennych i realizować świadczenia takie jak dla osób tracących jedyne źródło utrzymania. Decyzje w przedmiocie zasiłku, o którym mowa w art. 16 a ustawy o świadczeniach zdrowotnych nie są uznaniowe, stąd też mimo zrozumienia dla trudnej sytuacji strony organ II instancji podzielił stanowisko organu I instancji. W skardze do sądu administracyjnego E. A. P. zaskarżonej decyzji zarzuciła: – naruszenie art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustawy poprzez ich zastosowanie, – naruszenia art. 16 a ust. 1 ustaw z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych poprzez błędne niezastosowanie i uznanie, że zatrudnienie studenta na niepełny etat zrywa związek przyczynowy pomiędzy rezygnacją z takie zatrudnienia i celem sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną. Na tej podstawie wniosła o uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi II instancji do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Podkreślił jednocześnie, że przepis art. 16 a ustawy o świadczeniach rodzinnych dotyczy osób aktywnych zawodowo, dla których zatrudnienie jest podstawową aktywnością życiową. W przypadku zaś studenta studiów dziennych główną formą aktywności stanowi nauka. W ocenie organu ograniczenie kręgu osób uprawnionych do specjalnego zasiłku opiekuńczego oznacza, że powyższe dotyczy osób których jedynym źródłem utrzymania było zatrudnienie, a sprawowanie opieki uniemożliwia jego kontynuację. Przyznanie w tych okolicznościach tego świadczenia studentowi studiów dziennym byłoby zdaniem organu nadużyciem tego prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2013 r., którą utrzymano w mocy decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta B. z dnia [...] września 2013 r. o odmowie przyznania skarżącej specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad niepełnosprawnym ojcem. Podstawę materialnoprawną zaskarżonego aktu stanowił przepis art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.), wprowadzony do ustawy o świadczeniach rodzinnych ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r., poz. 1548), obowiązujący w porządku prawnym od dnia 1 stycznia 2013 r. Na mocy tego przepisu do systemu świadczeń rodzinnych zostało wprowadzone nowe świadczenie tzw. specjalny zasiłek opiekuńczy, którego przyznanie obwarowane zostało spełnieniem szeregu przesłanek. I tak w myśl powołanego przepisu specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2012 r. poz. 788 i 1529) ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Dla przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, wymagane jest również, jak stanowi art. 16a ust.2 w/w ustawy, aby łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekraczał kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 2 (tj. nie więcej niż 623 złotych na osobę w rodzinie). Przepis w obecnym brzemieniu nie określa natomiast, iż warunek ten jest spełniony także w przypadku niepodejmowania zatrudnienia z powodu konieczności sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną, jak to miało miejsce w przypadku świadczenia pielęgnacyjneg, uregulowanego wcześniej w art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006r. Nr 139 po. 992 ze zm.) Na podstawie materiału zgromadzonego w niniejszym postępowaniu za bezsporne należy uznać, że skarżąca - na mocy ostatecznej decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] - miała przyznane prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na niepełnosprawnego ojca J. P. na okres od 18 grudnia 2011r. do 28 lutego 2014 r. Przedmiotowa decyzja, na podstawie art. 11 ust. 3 powoływanej wyżej ustawy nowelizującej, wygasła z mocy prawa z dniem 1 lipca 2013r. Bezsporne jest również, że okoliczności faktyczne będące podstawą przyznania wygasłego świadczenia pielęgnacyjnego nie uległy aktualnie zmianie tj. ojciec skarżącej legitymuje się nadal znacznym stopniem niepełnosprawności, skarżąca sprawuje nad nim stałą opiekę i z tego też powodu nie podejmuje zatrudnienia, a łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 623 złotych na osobę. Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego organy orzekające w niniejszej sprawie odmówiły przyznania skarżącej specjalnego zasiłku pielęgnacyjnego, uregulowanego w art. 16a ust. 1 znowelizowanej ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, argumentując, że skarżąca nie spełniła przesłanki rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad ojcem. W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę, należy mieć również na uwadze, poza wymaganą analizą materialnoprawnych przesłanek wynikających z powołanego wyżej przepisu art. 16a ust.1 ustawy, wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 grudnia 2013 r. w sprawie o sygnaturze K 27/13 (dostępny na stronie internetowej: www.trybunal.gov.pl), w którym stwierdzono niezgodność art. 11 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z art. 2 Konstytucji RP. Będące przedmiotem badania Trybunału przepisy art. 11 ust.1 i ust. 3 tej ustawy przewidywały, że osoby uprawnione do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują prawo do tego świadczenia w dotychczasowej wysokości do dnia 30 czerwca 2013 r., jeżeli spełniają warunki określone w przepisach dotychczasowych. Wydane zaś na podstawie przepisów dotychczasowych decyzje o przyznaniu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wygasają z mocy prawa po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1. Trybunał Konstytucyjny we wspomnianym wyżej wyroku z dnia 5 grudnia 2013r. uznał, że wprowadzenie tychże regulacji doprowadziło do naruszenia zasady ochrony praw słusznie nabytych oraz zasady zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa w odniesieniu do tej grupy osób, które pobierały świadczenie pielęgnacyjne na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych, w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej, które jednocześnie nie spełniły przesłanek nabycia świadczenia pielęgnacyjnego lub specjalnego zasiłku opiekuńczego na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Trybunał zastrzegł jednocześnie, że sam wyrok nie tworzy ani roszczeń o wypłatę utraconych korzyści za okres po 30 czerwca 2013r., ani nie daje podstaw do ubiegania się o nowe świadczenie pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy, które przewiduje obowiązująca ustawa. Wynika to z tego, że wyrok Trybunału dotyczył norm prawa intertemporalnego, które w dodatku zmaterializowały się już w dniu orzekania przez sąd konstytucyjny, a nie przepisów, które określały nowe przesłanki nabycia świadczeń (opublikowany w bazie LEX nr 1399781). W świetle powyższego, mimo niekonstytucyjności art. 11 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych, na mocy którego wygasły decyzje o przyznaniu świadczeń pielęgnacyjnych, do momentu zmiany przepisów w tym zakresie, nowe decyzje w przedmiocie tego rodzaju świadczeń mogą być wydawane jedynie na podstawie obowiązujących przepisów. Zarzuty zatem skarżącej w zakresie naruszenie art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych (...) nie mają istotnego znaczenia w niniejszej sprawie, bowiem zaskarżona decyzja – mimo orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego - może być analizowana jedynie w zakresie obowiązujących przepisów. Przechodząc do drugiego z zarzutów skarżącej dotyczącego naruszenia art. 16 a ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o świadczeniach rodzinnych poprzez uznanie, że studentka studiów dziennych, mimo rezygnacji z zatrudnienia, nie może sprawować faktycznej opieki nad niepełnosprawnym ojcem, a tym samym nie należy jej się specjalny zasiłek opiekuńczy. Istota sporu sprowadza się zatem w niniejszej sprawie do kwestii spełnienia przez skarżącą przesłanki rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności W ocenie Sądu, wbrew przekonaniu organów, okoliczność, iż osoba ubiegająca się o świadczenie pielęgnacyjne uczy się w trybie dziennym na studiach, samoistnie nie wyklucza możliwości sprawowania przez nią opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny. Takie rozumowanie a priori prowadziłoby do pozbawienia świadczeń pielęgnacyjnych wszystkie osoby będące studentami bądź uczniami szkół średnich w systemie dziennym (w tym m.in. uczących się w tym trybie rodziców niepełnosprawnych dzieci), co byłoby sprzeczne z ratio legis art. 16 a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Przekonanie, że skarżąca, jako studentka IV roku wydziału prawa, z racji obowiązków studenckich, nie jest w stanie sprawować opieki nad niepełnosprawnym ojcem, wymaga zatem stosownego potwierdzenia w materiale dowodowym, obejmującym ustalenia m.in. co do faktycznego czasu, jaki zobligowana jest ona poświęcić na naukę na studiach, częstotliwości jej zajęć, czy też ilości godzin lekcyjnych przypadających na kolejne dni zgodnie z planem zajęć. Również dopiero na podstawie takich informacji będzie możliwe dokonanie właściwej oceny, czy z uwagi na ilość czasu, jakim dysponuje skarżąca poza nauką, może ona sprawować opiekę, a w konsekwencji ustalenie, czy spełnia ona przesłankę rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, o której mowa w art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Pobieranie nauki w trybie dziennym nie wyklucza bowiem samo przez się możliwości podjęcia pracy w godzinach poza zajęciami. Stanowisko to tym bardziej potwierdza fakt, iż skarżąca wcześniej pracowała na ¼ etatu i łączyła tą pracę ze studiami dziennymi, będąc jeszcze na początku studiów, gdzie z doświadczenia życiowego wiadomo, iż zajęć jest znacznie więcej, niż na IV i V roku studiów. Ponadto decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. wydana w niniejszej sprawie w dniu [...] maja 2012 r. (k. 18 akt administracyjnych) w tym samym stanie faktycznym również wskazywała, że fakt studiowania na wyższej uczelni w systemie dziennym nie wyklucza podjęcia zatrudnienia, a zatem nie wyklucza również rezygnacji z zatrudnienia z powodu sprawowania osobistej opieki nad osobą niepełnosprawną. Po uzyskaniu szczegółowych wyjaśnień skarżącej w zakresie rozkładu zajęć organ I instancji decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. w takim samym stanie faktycznym, jak obecnie, wydał pozytywną decyzję w przedmiocie przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie aprobuje także wyrażonego przez organ poglądu, co do tego, że bez znaczenia dla sprawy pozostaje intensywność zajęć na studiach stacjonarnych czy rezygnacja z uczestnictwa w tych zajęciach, gdyż w przypadku studiów dziennych główną formą aktywności stanowi nauka i z tego tytułu student ma ubezpieczenie zdrowotne. Zważyć przy tym należy, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych, jako ugruntowany już pogląd przyjąć można, że fakt uczestniczenia w studiach w systemie dziennym, co do zasady nie musi kolidować ze sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną (por. wyroki WSA w Lublinie w wyroku z dnia 4 listopada 2010 r. II SA/Lu 539/10, w Poznaniu z dnia 18 stycznia 2012 r. sygn. IV SA/Po 1206/11, czy z dnia 28 lutego 2013 sygn. IV SA/Po 1214/12 , w Gliwicach z dnia 26 października 2012r. sygn. akt IV SA/Gl 77/12 publ. CBOS) Reasumując, Sąd stwierdza, iż nauka na studiach dziennych, nie stanowi przeszkody w przyjęciu obowiązków opieki nad osobą niepełnosprawną. Czy studia takie pozostają w istocie w sprzeczności z celami opieki nad osobą niepełnosprawną, o której mowa w treści art. 16 a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych organ zobowiązany jest każdorazowo sprawdzić, a swoje wnioski w sposób racjonalny uzasadnić. Nie można bowiem wykluczyć sytuacji, gdy sprawowanie opieki nad osobą niepełnosprawną będzie stanowić o konieczności przebywania z tą osobą w sposób permanentny, bez możliwości, nawet chwilowego pozostawienia tej osoby samotnie, a w innych przypadkach chwilowe pozostawienie takiej osoby samotnie będzie możliwe np. nawet w celu zrobienia zakupów. Bez sprawdzenia indywidualnej sytuacji rodziny skarżącej, potrzeb osobistych i stopnia samodzielności ojca skarżącej, organ nie może stwierdzić, czy przedstawiona w aktach sprawy ilość godzin pobytu skarżącej poza domem jest wystarczająca dla wykonania obowiązków opiekuna. Organ odwoławczy żadnych ustaleń w tym kierunku nie dokonał. Założono natomiast w sposób teoretyczny, że studia dzienne, uniemożliwiają da facto zajęcie się niepełnosprawnym ojcem. W niniejszej sprawie organ II instancji nie poczynił rzetelnych i wystarczających ustaleń w powyższym zakresie i co najmniej przedwcześnie przyjął, że skarżąca nie spełnia przesłanki rezygnacji z zatrudnienia w celu sprawowania opieki, błędnie zakładając, że przesłanki tej spełniać nie może już tylko z tego względu, że jest studentem studiów dziennych. Świadczy to o naruszeniu przez organ przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., jak również art. 16 a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych w stopniu uzasadniającym uchylenie wydanego w przedmiotowym postępowaniu rozstrzygnięcia. Ocena przesłanek przyznania świadczenia powinna być w takim przypadku przeprowadzona w sposób szczególnie wnikliwy. W ponownym postępowaniu, organ ustali, czy ilość godzin zajęć na studiach dziennych, jakie zobowiązana jest odbyć E. A. P. uległa zmianie od dnia wydania przedmiotowej decyzji o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, a także czy nie koliduje to z opieką nad ojcem oraz ustali czy spełnia ona opiekę rezygnując z tego powodu z zatrudnienia. Końcowo należy nadmienić, że powołany przez SKO, w odpowiedzi na skargę, wyrok WSA w Olsztynie z dn. 9.07.2013r. - II SA/Ol 498/13, jest nieadekwatny do stanu faktycznego niniejszej sprawy. Chodzi tam, bowiem, o interpretację "rezygnacji z zatrudnienia" lub "niepodejmowania zatrudnienia" w świetle art. 16a ust. 1 ustawy. W niniejszym stanie faktycznym nie mogła być sporna okoliczność, że skarżącą zrezygnowała z zatrudnienia, ponieważ złożyła świadectwo pracy z dnia 17.12.2011r., wskazujące na wypowiedzenie przez nią umowy o pracę z tą datą w sytuacji, gdy ojciec skarżącej uzyskał orzeczenie o niepełnosprawności z dniem 24.10.2011r. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję. Uwzględnienie skargi czyniło koniecznym orzeczenie z urzędu o niemożności wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku (art. 152 cytowanej ustawy).