II SA/Bk 338/22
PostanowienieWSA w Białymstoku2022-06-14
Skład orzekający: Elżbieta Lemańska, Grzegorz Dudar, Barbara Romanczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest dopuszczalna, jeśli strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu pierwszej instancji, zamiast od razu wnieść skargę do sądu?Ratio decidendi
Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu pierwszej instancji. Zgodnie z art. 52 § 3 PPSA, strona może wybrać albo wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo skargę do sądu, ale nie obie możliwości jednocześnie. Złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest wiążącym wyborem, który rezygnuje z uprawnienia do wniesienia skargi do sądu administracyjnego bezpośrednio na decyzję organu pierwszej instancji. W takiej sytuacji skarga jest przedwczesna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący R. Z. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie protokołów z posiedzeń dotyczących świadczeń pielęgnacyjnych. SKO odmówiło udzielenia informacji, powołując się na nadużycie prawa. Skarżący złożył pismo, które określił jako odwołanie i wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, proponując rozłożenie informacji na transze. SKO pozostawiło to pismo bez rozpatrzenia, uznając je za prawnie niedopuszczalną ugodę. Następnie skarżący złożył skargę do WSA na decyzję SKO. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z powodu przedwczesności, gdyż skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, co wykluczało możliwość jednoczesnego wniesienia skargi do sądu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lemańska, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Dudar, asesor sądowy WSA Barbara Romanczuk (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Natalia Paulina Kielak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi R. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] kwietnia 2022 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego ,
Wnioskiem z dnia [...] marca 2022 r. R. Z. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie protokołów z posiedzeń Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. od dnia [...] lutego 2021 r. do dnia [...] marca 2022 r., związanych z odwołanie się obywateli od decyzji Dyrektora MOPS w Ł. dotyczących świadczeń pielęgnacyjnych z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad osobą niepełnosprawną.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odmówiło R. Z. udzielenia informacji publicznej w żądanym zakresie, powołując się na nadużycie prawa.
W dniu [...] kwietnia 2022 r. skarżący jeszcze raz wezwał SKO w Ł. na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r o dostępie do informacji publicznej o udostępnienie stenogramów/protokołów z posiedzeń SKO w Ł. od dnia [...] lutego 2021 r. do dnia [...] marca 2022 r. w żądanym zakresie. W tym zakresie powołał się na wyroki WSA w Białymstoku i podkreślił, że nauczony doświadczeniem i motywowany chęcią ugodowego/przedsądowego rozwiązania spornej materii oraz wykazania, iż podjęte działania nie są nadużyciem prawa oraz nie mają na celu wywołania dolegliwości u adresata, proponuje rozłożenie na cztery transze udzielanie żądanej informacji. Wniósł o pozytywne rozpatrzenie jego propozycji.
Następnie R. Z. w dniu [...] kwietnia 2022 r. wniósł za pośrednictwem organu skargę na decyzję z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] odnoszącą się do odmowy udzielenia informacji publicznej oraz wskazał na brak udzielenia mu odpowiedzi na odwołanie z dnia [...] kwietnia 2022 r. Podkreślił, że w odwołaniu z dnia [...] kwietnia 2022 r. wezwał Prezes SKO w Ł. do wydania żądanej informacji publicznej oraz zaproponował rozwiązanie, które powinno ułatwić dostarczenie tej informacji. Wskazał, że odwołanie zostało bez odpowiedzi.
W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że pisma z dnia [...] kwietnia 2022 r. R. Z. nie mogło potraktować jako odwołanie, ponieważ nie określił on w nim, że składa wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodne z zawartym w decyzji pouczeniem, natomiast napisał w nim, że żąda przedsądowej ugody, która jest prawnie niedopuszczalna. W związku z tym pismo pozostawiono bez rozpatrzenia. Co do merytorycznej treści zaskarżonej decyzji SKO podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o oddalenie skargi.
Skarżący w piśmie z dnia 26 maja 2022 r. w odpowiedzi na stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę wskazał, że o tym czy dane pismo jest odwołaniem, czy nie jest, stanowi jego treść, a nie nazwa. Podkreślił, że gdyby organ, do którego adresowane było odwołanie pochyliłby się nad treścią jego pisma, to dostrzegłby, iż z jego treści wprost wynika, że złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zaś kwestia zawarcia ugody stanowi nadinterpretację jego słów (k. 19).
Swoje stanowisko w zakresie złożonego odwołania w piśmie z dnia [...] kwietnia 2022 r. skarżący również podtrzymał na rozprawie wskazując, że nie zgadza się z pozostawieniem go bez biegu (k. 48). Jednocześnie wniósł o zwrot kosztów dojazdu do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga powyższa podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jednakże zgodnie z art. 52 § 3 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5a p.p.s.a. wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wśród tych "innych przyczyn" wskazuje się w orzecznictwie między innymi przedwczesność skargi, przez co rozumie się zarówno sytuację, gdy strona w ogóle nie wniosła przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia, jak również, gdy strona składa skargę do sądu administracyjnego po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ (postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2018 r., l OSK 811/18, LEX nr 2470785; postanowienie WSA w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2018 r., l SA/Kr 336/18, LEX nr 2493742).
Ponadto zgodnie z art. 52 § 3 zd. 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli od danego rozstrzygnięcia organu l instancji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wedle swego wyboru złożyć albo wniosek o ponowne rozpatrzenie, albo skargę do sądu administracyjnego. Możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego bezpośrednio na rozstrzygnięcie organu l instancji, z pominięciem kontroli rozstrzygnięcia tego organu w toku instancji, to wyjątek od zasady składania skargi od decyzji (rozstrzygnięć), w stosunku do których wyczerpano środki zaskarżenia (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Wyjątku tego nie można interpretować rozszerzająco. W szczególności nie oznacza on, że strona może wnieść jednocześnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i skargę do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego na zasadzie art. 52 § 3 p.p.s.a. strona wnosi bowiem wtedy, gdy nie korzysta ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 marca 2019 r, III SA/Kr 208/19, LEX nr 2635495, postanowienie z dnia 30 czerwca 2021 r sygn. akt III SA/Kr 503/21, CBOSA). Innymi słowy, w przypadku skorzystania przez stronę z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy sąd nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu l instancji. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 24 kwietnia 2015 r., I OSK 979/15; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2018 r., II GSK 4285/17- CBOSA).
W niniejszej sprawie, skarżący został prawidłowo pouczony o możliwościach zaskarżenia decyzji SKO z dnia [...] kwietnia 2022 r. w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej, poprzez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwsze instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczącego odwołań do decyzji. Ponieważ przedmiotową decyzję wydało SKO, właściwym środkiem zaskarżenia był wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 k.p.a.). Skarżącego prawidłowo pouczono, o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Prezesa SKO w Ł., w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Prawidłowo również pouczono skarżącego, że strona, która nie skorzysta z prawa do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, może wnieść skargę na tą decyzję do WSA w Białymstoku za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji (k. 3).
Skarżący zaskarżoną decyzję z dnia [...] kwietnia 2022 r. otrzymał w dniu [...] kwietnia 2022 r. i w terminie 14 dniowym tj. [...] kwietnia 2022 r. złożył pismo procesowe, które następnie w skardze określił jako odwołanie. W ocenie Sądu organy zatem mając wątpliwości co do treści pisma powinny wezwać skarżącego do wyjaśnienia tej kwestii, czego nie uczyniły, jednocześnie nie udzielając żadnej odpowiedzi (vide: wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 15 lutego 2022 r. sygn. akt I SA/Rz 947/21, LEX nr 3317924). Powyższe skutkowało złożeniem przez skarżącego w dniu [...] kwietnia 2022 r. skargi do sądu na decyzję z dnia [...] kwietnia 2022 r. Należy przy tym podkreślić, że skarżący zarówno w skardze wskazał, iż było to odwołanie, co następnie dwukrotnie (w piśmie procesowym z [...].05.2022 r. oraz na rozprawie w dniu [...].06.2022 r.) potwierdził podnosząc, że był to środek zaskarżenia od decyzji tj. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tej sytuacji Sąd związany wolą skarżącego, określającego pismo z dnia [...] kwietnia 2022 r. jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, rozstrzygniętą decyzją organu z dnia [...] kwietnia 2022 r. zobligowany był do uznania przedwczesności przedmiotowej skargi.
Skarżący bowiem decydując się na wniesienie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, dokonał wiążącego go wyboru i w konsekwencji zrezygnował z uprawnienia do wniesienia skargi do sądu administracyjnego bezpośrednio na decyzję organu l instancji. W konsekwencji skarga z dnia 29 kwietnia 2022 r. była przedwczesna i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Stanowisko to znajduje potwierdzenie również w postanowieniu NSA z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 3120/19 (LEX nr 2775197), jak też w orzeczeniu WSA w Gliwicach z dnia 8 listopada 2021 r. sygn. akt III SA/Gl, w którym podniesiono, że "strona może dokonać wyboru czy wystąpić z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, czy też od razu ze skargą do sądu administracyjnego z pominięciem rozpoznania sprawy przez drugoinstancyjny organ administracji. Oczywistym jednak jest, że są to rozwiązania alternatywne i niedopuszczalne jest wykorzystanie ich obu jednocześnie" (LEX nr 3289207).
W tych okolicznościach, uznać należy, że skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. o czym orzeczono jak w pkt I sentencji.
Odnosząc się do żądania strony skarżącej o zwrot kosztów postępowania tj. kosztów dojazdu do sądu należy stwierdzić, że nie znajduje ono uzasadnienia w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. W postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym zostało bowiem wskazane, że zwrot kosztów postępowania może nastąpić na rzecz skarżącego tylko w sytuacji, gdy skarga została uwzględniona (art. 200 p.p.s.a.) lub też, gdy zachodzi sytuacja, o jakiej mowa w art. 201 p.p.s.a. (umorzenie postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a.).
O zwrocie uiszczonego wpisu w wysokości 200 zł orzeczono w pkt II postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło