II SA/Bk 562/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant referent stażysta Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi E. W. na czynność Wójta Gminy F. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie numeru porządkowego budynku oddala skargę Pismem z dnia [...] marca 2016 r. E. W.– S. zwróciła się do Wójta Gminy F. o ustalenie numerów adresowych przy ul. G. w F. Wnioskodawczyni wniosła o wyjaśnienie, kiedy i na podstawie jakiej decyzji na działce nr [...], sąsiadującej z jej działką o nr [...], nadano numerację budynku odpowiadającą numeracji jej budynku, czyli ul. G. [...]. Wskazała dalej, że adres jej budynku znajduje się na działce nr [...i zawsze posiadał numerację [...], co potwierdzają dokumenty z rejestru gruntów Starostwa Powiatowego w S. W związku z powyższym wniosła o uporządkowanie numeracji sąsiadujących z jej budynkiem innych budynków. Jednocześnie poinformowała, że nie jest zainteresowana zmianą numeracji jej adresu. Podniosła też, że nr [...] należy do budynku znajdującego się na sąsiedniej działce nr [...]. Pismem z dnia 2 maja 2016 r., znak: [...], Wójt Gminy F., działając na podstawie art. 47a ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287), zawiadomił wnioskodawczynię, że dla istniejącego budynku mieszkalnego, usytuowanego na nieruchomości oznaczonej działką o numerze ewidencyjnym [...], obręb geodezyjny [...] F., został ustalony numer porządkowy [...] przy ul. G. w miejscowości F., gmina F. W związku z powyższym organ przypomniał o wynikającym z art. 47b ust. 1, 2 i 4 wyżej wspomnianej ustawy, obowiązku umieszczenia w widocznym miejscu na budynku lub na ogrodzeniu (bramie) nieruchomości, tablicy z nazwą miejscowości, ulicy i nadanym numerem porządkowym w terminie 30 dni od daty otrzymania niniejszego zawiadomienia. W piśmie wskazano też, że tablice z numerami porządkowymi powinny być czytelne, widoczne oraz utrzymane w należytym stanie. Pismem z dnia 9 maja 2016 r. wnioskodawczyni wezwała Wójta Gminy F. do usunięcia naruszenia prawa. Wskazała, że sprawa dotyczy tak naprawdę dwóch działek, tj. działki nr [...], położonej pod adresem ul. G. [...], stanowiącej własność K. i M. R. oraz działki nr [...], położonej pod adresem ul. G. [...], stanowiącej jej wyłączną własność. Działka o nr [...] została zabudowana ok 100 lat temu i jest oznaczona numerem [...], co potwierdza wypis z rejestru gruntów prowadzony przez Starostwo Powiatowe w S. Działka nr [...]sąsiaduje z działką nr [...] stanowiącą własność K. i M. R. Działka [...] początkowo była zabudowana jedynie jednym budynkiem mieszkalnym do którego został przypisany numer [...]. Drugi budynek został wybudowany wiele lat później i z nieznanych przyczyn został mu nadany numer [...], który wcześniej został przypisany do budynku znajdującego się na działce o nr [...]. Powyższe oznacza pomyłkę po stronie gminy, a drugi budynek wybudowany na działce nr [...] winien zostać opatrzony numerem porządkowym [...]. Dalej skarżąca wskazała, że jak wynika z wyrysu z mapy ewidencyjnej, przyjęta przez gminę numeracja wygląda następująco dla sąsiadujących obok siebie działek położonych w F. przy ul. G.: (-) działka nr [...] ma numer porządkowy [...] a w gminie ma nr 24; (-) działka nr [...] ma numer porządkowy [...]; (-) działka nr [...] ma także numer porządkowy [...]. Taki ciągły zbiór numerów porządkowych funkcjonował przez wiele lat w związku z czym podejmowane przez gminę teraz czynności polegające na zmianie przypisanego do budynku posadowionego na działce numer [...] numeru porządkowego na [...] jest całkowicie niezasadne i sprzeczne z prawem oraz zasadami logiki. Stanowiąca własność skarżącej działka ma numer[...], drugi budynek na działce nr [...] zamiast nr [...] winien mieć nr [...], lub nr [...]. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ odpowiedział, że działał na mocy obowiązujących przepisów (wskazał je), a ponadto poinformował, że w przeszłości na terenie Gminy F. zmieniano nazwy niektórych miejscowości, nazwy niektórych ulic oraz następowała zmiana numeracji porządkowej nieruchomości. W związku zatem z wnioskiem z dnia 21 marca 2016 r. został ustalony numer porządkowy nieruchomości [...] przy ulicy G. w F., na działce oznaczonej numerem geodezyjnym, obręb ewidencyjny F.. Zgodnie z aktualnie prowadzoną Ewidencją miejscowości, ulic i adresów w systemie teleinformatycznym, wyżej wymieniony numer porządkowy nieruchomości jest aktualnie obowiązujący. Skargę na powyższą czynność Wójta Gminy F. z dnia [...] maja 2016 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wniosła E. W. – S., w której zarzuciła naruszenie: 1) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie wszechstronnego, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, a przez to zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności w zakresie ustalenia prawidłowej i zgodnej z przepisami prawa numeracji porządkowej funkcjonującej w F. przy ul. G; 2) art. 6, 8 i 11 k.p.a. poprzez zaniechanie wyjaśnienia powodu zmiany numeru porządkowego budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] obręb ewidencyjny [...] F. i brak odpowiedzi na kierowane przez skarżącą pisma do Wójta Gminy F. dotyczące w/w zmiany, oraz dokonanie czynności na korzyść pracownika Urzędu Gminy bez uwzględnienia obowiązujących przepisów prawa; 3) § 5 ust.1, 2, 3, 4 i 5 Rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz.U. z 2012 r., poz. 125) poprzez dokonanie zmiany numeru porządkowego budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce numer [...] obręb ewidencyjny 0005 F. z numeru porządkowego [...] na numer porządkowy[...] , podczas gdy działanie takie nie było uzasadnione, a ewentualna zmiana numeracji porządkowej winna dotyczyć budynku usytuowanego na działce[...], położonej pod adresem G. [...]. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., o uchylenie zmiany numeru porządkowego budynku mieszkalnego usytuowanego na działce numer [...]obręb ewidencyjny F. z numeru porządkowego [...] na numer porządkowy [...], ewentualnie o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności. W uzasadnieniu skargi skarżąca opisała dotychczasowy przebieg postępowania i wyjaśniła, że niniejsza sprawa dotyczy tak naprawdę dwóch działek, tj. działki o nr [...], położonej pod adresem ul. G. [...], F., stanowiącej własność K. R. i działki nr [...], położonej pod adresem ul. G. [...], F., stanowiącej wyłączną własność skarżącej. Działka nr [...] została zabudowana ok 100 lat temu i jak wynika z załączonych do niniejszego pisma kopii dokumentów, przedmiotowa działka jest oznaczona numerem porządkowym[...]. Taki adres funkcjonuje od wielu lat. Podawany był w otrzymywanej korespondencji z Gminy, jak również wskazany był w rejestrze gruntów i kartotece budynków. Dowodem na to jest (1) kopia wypisu z kartoteki budynków z dnia 26 lutego 2013 r.; (2) kopia pisma z Gminy F. z dnia 8 sierpnia 2007 r.; (3) kopia wypisu z rejestru gruntów z dnia 10 lutego 2010 r.; (4) kopia wypisu z rejestru gruntów z dnia 30 marca 2010r. i (5) kopia wyrysu z mapy ewidencyjnej z dnia 30 marca 2010 r. Stanowiąca jej własność działka sąsiaduje z działką nr[...], będącą własnością K. R. Działka jego początkowo była zabudowana jedynie jednym budynkiem mieszkalnym, do którego został przypisany numer [...] Dopiero kilkanaście lat temu na działce nr [...] został wybudowany drugi budynek i z nieznanych przyczyn został mu nadany numer [...]. Mamy zatem do czynienia z pomyłką po stronie Gminy, która nie ustaliła w sposób prawidłowy istniejących numerów porządkowych, co skutkowało błędem nadania budynkowi mieszkalnemu skarżącej nowego nr[...]. Dalej skarżąca wyjaśniła, że jak wynika z załączonych do skargi dokumentów, przyjęta przez Gminę numeracja, wyglądała następująco dla sąsiadujących obok siebie działek położonych w F. przy G: (1) działka nr [...], numer porządkowy [...]; (2) działka nr [...], numer porządkowy [...]; (3) działka nr[...], numer porządkowy 28. Taki ciągły zbiór numerów porządkowych funkcjonował przez wiele lat, w związku z czym podejmowanie przez gminę czynności polegających na zmianie przypisanego do budynku posadowionego na działce numer [...], numeru porządkowego na[...], jest całkowicie niezasadne i sprzeczne z prawem oraz zasadami logiki. Zdaniem skarżącej, drugą istotną okolicznością niniejszej sprawy jest bierność po stronie Urzędu Gminy F. wobec wyjaśnienia przyjętego rozwiązania. Gmina bowiem nie uzasadniła w żaden sposób działania polegającego na zmianie przypisanego do działki nr [...] numeru porządkowego [...]. Wskazać natomiast należy, że zgodnie z art. 6 i 8 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa oraz prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. W myśl zaś art. 11 k.p.a., organy administracji publicznej powinny wyjaśnić stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możliwości doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. Mając na uwadze powyższe niewątpliwym jest, że organ naruszył ww. zasady nie informując skarżącej o przesłankach, z których wynika zmiana funkcjonującego od lat numeru budynku położonego na działce nr [...] Dalej skarżąca podniosła, że istotnym jest również zwrócenie uwagi na fakt, że w Urzędzie Gminy F. jako księgowa jest zatrudniona żona właściciela działki[...], na której znajduje się budynek posiadający taki sam numer porządkowy jak skarżącej, tj. [...], pomimo tego, że powinien mieć nr[...]. Dodatkowo zauważyła, że treść pisma organu z dnia 10 czerwca 2016 r. wskazuje na to, iż organ nie potrafi logicznie i zgodnie z prawem wyjaśnić podjętych przez siebie działań, nie odnosząc się do podnoszonych przez skarżącą argumentów, w szczególności do faktu, że stanowiący jej własność budynek został wybudowany wcześniej, niż drugi budynek znajdujący się na działce nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, chociaż cześć podniesionych w niej zarzutów jest zasadnych. Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest czynność Wójta Gminy F. z dnia [...] maja 2016 r. polegająca na ustaleniu numeru porządkowego nieruchomości. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się pogląd, że czynność właściwego organu gminy, polegająca na nadaniu lub zmianie, albo odmowie nadania lub zmiany numeru porządkowego nieruchomości, nie następuje w drodze decyzji, czy postanowienia, ale ma charakter czynności materialno-technicznej. Postępowanie w tym przedmiocie jest uproszczone i ma w założeniu jedynie sprowadzać się do odpowiedniego oznaczenia nieruchomości, m.in. w oparciu o aktualny stan faktyczny i prawny wynikający z odpowiednich dokumentów (por. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 30/11 oraz wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Go 17/12). Kontrola sądowoadministracyjna takich czynności dokonywana jest na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "p.p.s.a."). Skarżąca spełniła warunki formalne wniesienia skargi na przedmiotową czynność w rozumieniu art. 52 § 3 p.p.s.a. i art. 53 § 2 p.p.s.a., gdyż wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w terminie 4 dni od otrzymania czynności oraz wniosła skargę do sądu administracyjnego w terminie 29 dni od doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przechodząc do oceny legalności zaskarżonej czynności Wójta Gminy F. wskazać należy, że stan prawny w zakresie nadawania i zmieniania numerów porządkowych budynków na nieruchomościach wyznaczony jest przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz.1629; dalej: P.g.k.), a także przepisami rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz. U. z 2012 r., poz. 125; dalej: rozporządzenie). Zgodnie z art. 47a ust. 1 P.g.k., do zadań gminy należy ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Ewidencję miejscowości ulic i adresów zakłada się m.in. na podstawie ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości (art. 47a ust. 3 pkt 1 P.g.k.). Zawiera ona m.in. dane adresowe określające numery porządkowe budynków mieszkalnych oraz innych budynków przeznaczonych do stałego lub czasowego przebywania ludzi (art. 47a ust. 4 pkt 5a P.g.k.). Kompetencja do ustalania numerów porządkowych budynków przysługuje wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), który czyni to z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają (art. 47a ust. 5 P.g.k.). Właściciele nieruchomości zabudowanych lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które takimi nieruchomościami władają, mają obowiązek umieszczania w widocznym miejscu na ścianie frontowej budynku tabliczki z numerem porządkowym w terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o ustaleniu tego numeru (art. 47b ust. 1 P.g.k.). Szczegółowe reguły dotyczące nadawania numerów porządkowych nieruchomościom lub ich zmiany ustalone zostały przepisami rozporządzenia, które określa szczegółowy zakres informacji gromadzonych w bazach danych ewidencji miejscowości, ulic i adresów, organizację i tryb tworzenia, aktualizacji i udostępniania baz danych ewidencji oraz wzór wniosku o ustalenie numeru porządkowego budynku (§ 1 rozporządzenia). Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia, numery porządkowe, o których mowa w art. 47a ust. 4 pkt 5 lit. a ustawy, zwane dalej "numerami porządkowymi", ustala się w procesie zakładania ewidencji, a w uzasadnionych przypadkach także w procesach jej aktualizacji, uzupełnienia lub zmiany, wykorzystując do tego celu: (1) ewidencję numeracji porządkowej nieruchomości; (2) ewidencję gruntów i budynków; (3) [...]; (4) [...]; (5) miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku braku takich planów - decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy; (6) ortofotomapę cyfrową. Stosownie natomiast do treści § 5 ust. 2 rozporządzenia, dla każdej ulicy i każdego placu posiadającego nazwę tworzy się odrębne, ciągłe zbiory numerów porządkowych w sposób zapewniający przestrzenną regularność każdego z tych zbiorów oraz unikalność jego elementów, zachowując w miarę możliwości istniejące numery porządkowe, ujawnione w ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości, oraz dotychczasowe zasady tej numeracji. Dla każdej wsi lub części wsi stanowiącej miejscowość oraz dla każdego osiedla na obszarach miast, w których ulice i place nie posiadają nazw, tworzy się jeden ciągły zbiór numerów porządkowych, w sposób zapewniający jego przestrzenną regularność oraz unikalność jego elementów (§ 5 ust. 3 rozporządzenia). Dodatkowo zauważenia wymaga, że jak stanowi § 9 ust. 1 rozporządzenia, aktualizacji danych ewidencji, ich uzupełnienia lub zmiany dokonuje się z różnych przyczyn wymienionych w tym przepisie, w tym między innymi, jeżeli istniejąca numeracja porządkowa budynków zawiera wady utrudniające jej wykorzystywanie (§ 9 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia). Ze wskazanych przepisów wynika więc, że jeżeli numery porządkowe powtarzają się lub ich zbiór nie jest ciągły i nie zapewnia przestrzennej regularności numeracji porządkowej, może to być podstawą do rozważenia zmiany numeracji porządkowej nieruchomości. Aby jednak tego dokonać, wadliwość powyższa winna mieć skutek w postaci utrudnienia wykorzystywania numeracji. Jednocześnie pamiętać należy, że okolicznością, która może przemawiać przeciwko wprowadzeniu zmiany numeracji porządkowej nieruchomości, nawet jeżeli numeracja jest wadliwa z powodu braku ciągłości i przestrzennej regularności, jest potrzeba zachowania dotychczasowej, ukształtowanej nieraz w długim okresie historycznym, numeracji porządkowej nieruchomości. Zmiana tak ukształtowanej numeracji nieruchomości, nawet jeżeli wprowadzona zostanie ciągłość i przestrzenna regularność numeracji, może bowiem prowadzić także do utrudnienia wykorzystywania nowej numeracji, na przykład ze względu na ukształtowane przyzwyczajenia mieszkańców (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Lu 698/14). W stanie faktycznym niniejszej sprawy podstawą zmiany numeru porządkowego budynku mieszkalnego skarżącej, usytuowanego na nieruchomości oznaczonej nr ewidencyjnym [...] z [...] na [...], był fakt, że nr porządkowy 26 przypisany był również do budynku mieszkalnego znajdującego się na działce sąsiedniej oznaczonej nr ewidencyjnym [...]. W tym miejscu od razu podkreślenia wymaga, że zasadne są zarzuty strony skarżącej odnośnie naruszenia przez organ art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 6 k.p.a., art. 8 k.p.a. i art. 11 k.p.a., gdyż zarówno uzasadnienie dokonanej czynności, jak również uzasadnienie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, są w ocenie Sądu, niepełne i nieprzekonujące, a ponadto nie wyjaśniają tak naprawdę, dlaczego zmiana numeracji nastąpiła. Zdaniem jednak Sądu, brak było podstaw do uwzględnienia skargi, gdyż uchybienia powyższe nie wpłynęły na prawidłowość podjętej przez organ czynności. Jak wynika bowiem z zebranego w sprawie materiału dowodowego, sama skarżąca przyznaje, że budynki znajdujące się na dwóch sąsiednich działkach, tj. [...] i [...] miały oznaczenie numerem porządkowym[...]. Z tym że inaczej, niż przedstawiła to skarżąca, na działce nr [...] znajduje się tylko jeden budynek mieszkalny a nie dwa, co oznacza, że w tym przypadku tylko dla budynku mieszkalnego może być nadany numer porządkowy. Nie mogło być więc tak, jak chce skarżąca, aby dla obu budynków na działce nr [...] nadano dwa numery porządkowe i to na dodatek nr [...] i nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ precyzyjnie wyjaśnił, że zgodnie z wcześniejszym papierowym wykazem numeracji nieruchomości z terenu Gminy F. przy ul. G., dla nieruchomości oznaczonej nr geodezyjnym 1564 numerem porządkowym był [...] (wykaz z k. 26 akt sądowych). Dodatkowym potwierdzeniem tego faktu jest adnotacja na karcie osobowej mieszkańca z Ewidencji ludności z dnia 20 lipca 1976 r. (k. 27 akt sądowych), iż poprzedni właściciel przedmiotowej nieruchomości zameldowany był pod numerem [...], zmienił miejsce pobytu stałego z dniem 9 czerwca 1976 r. i od tego dnia przedmiotowa nieruchomość nie była zamieszkiwana przez kogokolwiek (brak danych w ewidencji ludności o zameldowaniu kogokolwiek na pobyt stały lub czasowy). Dalej organ wyjaśnił, że działka o nr [...] zabudowana jest budynkiem mieszkalnym, w którym zgodnie z prowadzoną Ewidencją Ludności Gminy F., właściciel zameldowany jest na pobyt stały pod numerem [...] od dnia 24 sierpnia 1984 r. i zamieszkuje tam do chwili obecnej. Organ odniósł się też do kwestii, że przy ul. G. w F., na działce oznaczonej numerem geodezyjnym [...] obręb ewidencyjny[...] F., znajduje się między innymi budynek mieszkalny oznaczony numerem porządkowym [...], w którym, zgodnie z prowadzoną Ewidencją Ludności Gminy F., właściciel zameldowany jest pobyt stały od 19 lutego 1962 r. i zamieszkuje do chwili obecnej. Zdaniem więc organu, numery porządkowe nieruchomości należało ustalić w taki sposób, aby zbiór numerów porządkowych był ciągły i zapewnił przestrzenną regularność numeracji porządkowej. Ponieważ w sprawie ustalono, iż dwie sąsiadujące ze sobą nieruchomości korzystają z jednego numeru porządkowego [...], wobec tego jedynym sensownym sposobem załatwienia sprawy było ustalenie nieruchomości sąsiadującej z wyższym numerem porządkowym dodatku w postaci litery A. W ocenie Sądu, ma rację skarżąca w piśmie procesowym z dnia 7 września 2016 r., że w dokumentacji przedstawianej przez organ panuje bałagan i że sytuacja ta wymaga uporządkowania. Podkreślenia jednak przy tym wymaga, że zarówno skarżąca jak i organ zgodnie przyznają, że budynki mieszkalne na dwóch przylegających do siebie działkach oznaczonych numerami geodezyjnymi [...] i [...], mają numery porządkowe [...]. Obie też strony zgodnie przyznają, że coś z tym należało zrobić. W tym miejscu zauważenia wymaga, że na rozprawie w dniu 10 stycznia 2016 r., Sąd na mocy art. 106 § 3 p.p.s.a., dopuścił dowód z dokumentów w postaci wyrysu z mapy ewidencyjnej obejmującego sporne działki oraz z mapy ewidencyjnej ulic, miejscowości i numerów dotyczącej spornych działek. Ze złożonych map wynika (k. 90 i 91 akt sądowych), że działka o nr ewidencyjnym [...] ma nr porządkowy [...], a działka o nr ewidencyjnym [...] ma nr porządkowy [...]. Dodatkowo wynika z nich, że kolejne sąsiednie działki ewidencyjne, począwszy od nr [...] do nr [...], mają numery porządkowe [...], (na działkach nr [...] i [...] brak jest numerów porządkowych, bo nie ma tak budynków mieszkalnych), 32, 34. Jak z powyższego zatem widać, obecna numeracja porządkowa w pełni odpowiada wymogom przewidzianym w przepisach cytowanego rozporządzenia. Na ul. G. w F. stworzone zostały odrębne, ciągłe zbiory numerów porządkowych w sposób zapewniający przestrzenną regularność każdego z tych zbiorów oraz unikalność jego elementów, przy zachowaniu w miarę możliwości istniejących numerów porządkowych. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że porównując wyrys mapy ewidencyjnej z dnia 30 marca 2010 r. z kopią mapy ewidencyjnej z dnia 12 stycznia 2017 r. dostrzec można, że niekonsekwencja w oznaczeniu numerów porządkowych istniała w 2010 r. a w 2017 r. została zlikwidowana. W 2010 r. działka ewidencyjna o nr[...]miała nr 20 rządkowy 20, działka ewidencyjna o nr [...]miała nr porządkowy 22, działka ewidencyjnym miała nr porządkowy [...], a działka skarżącej o nr ewidencyjnym [...] też miała nr porządkowy 26. W tym ujęciu rację miała skarżąca, że działka o nr ewidencyjnym [...] winna mieć nr porządkowy 24. Jednakże w związku z wcześniejszymi zmianami numerów porządkowych (o czym wspomniał organ), obecnie działka ewidencyjna o nr [...] ma nr porządkowy 22, działka ewidencyjna o nr [...] ma nr porządkowy 24, działka o nr ewidencyjnym [...] ma nr porządkowy 26, a działka skarżącej o nr ewidencyjnym 1564 ma nr porządkowy 26A. W kontekście zatem powyższego stwierdzić należy, że niezasadne są zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia przepisów cytowanego rozporządzenia. Pomiędzy 2010 r. i 2016 r. zmiana numerów porządkowych na ul. G. w F. dotyczyła nie tylko działki skarżącej i działki sąsiedniej o nr ewidencyjnym[...], ale też kilku innych działek. Skarżąca mogła o tym nie wiedzieć, gdyż nie była stroną postępowań o zmianę numerów na innych działkach. Zauważenia bowiem wymaga, że kwestie związane z oznaczeniem działek sąsiednich, nawet położonych przy tej samej ulicy, mają wprawdzie wpływ na sytuację faktyczną innych osób ubiegających się o nadanie numeru, jednak dotyczą wyłącznie interesu prawnego właścicieli konkretnych nieruchomości, którym nadano już numery. Nie do przyjęcia jest taka wykładnia przepisów dotyczących numeracji nieruchomości, która prowadziłaby do możliwości kwestionowania przez osoby trzecie oznaczenia każdej nieruchomości, o ile miałoby to mieć faktyczny wpływ na numerację ich własnej nieruchomości (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 853/08). Sąd podziela także stanowisko organu, że uzasadnionym było w niniejszym stanie faktycznym, nadanie działce skarżącej nr porządkowego [...] zamiast nadawania nr porządkowego [...] dla działki oznaczonej nr ewidencyjnym [...]. Na działce nr [...] pod nr porządkowym [...] jej właściciel zameldowany jest od 24 sierpnia 1984 r. i mieszka tam nieprzerwanie do dzisiaj. Natomiast właściciele działki o nr ewidencyjnym [...], w tym skarżąca, nie zamieszkują na niej na stałe (nie są zameldowani) od 9 czerwca 1976 r. Zmiana zatem tak ukształtowanej numeracji nieruchomości, wprowadzająca ciągłość i jej przestrzenną regularność, w żadnej mierze nie utrudni wykorzystywania nowej numeracji, a wręcz przyczyni się do jej lepszego i funkcjonalniejszego wykorzystywania. Reasumując, zdaniem Sądu, podniesione w skardze zarzuty, mimo ich częściowej zasadności, nie podważyły legalności zaskarżonej czynności. Organ mimo wskazanych powyżej naruszeń przepisów postępowania, przeprowadził je w sposób na tyle wyczerpujący, że sprawa została wyjaśniona do merytorycznego rozstrzygnięcia, zaś zgromadzony w sprawie materiał oceniono właściwie. Zostały także prawidłowo zinterpretowane, mające zastosowanie w sprawie, przepisy. Sąd nie doszukał się też innych naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością stwierdzenia bezskuteczności zaskarżonej czynności. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.