II SA/Bk 59/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Lemańska, asesor sądowy WSA Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 marca 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. N. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie opinii o osobie posiadającej wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2021 r. Komendant Powiatowy Policji w B. (dalej: "KPP"), działając na podstawie art. 26 ust. 3 pkt 6 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz.U. 2020, poz. 838; dalej: "u.o.o.m.), wydał negatywną opinię o E. N. posiadającym wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Organ wyjaśnił, że poprzednia negatywna opinia o ww. osobie, wydana dnia [...] lipca 2021 r. została uchylona przez organ nadrzędny, tj. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. (dalej: "KWP"), zaś sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez KPP. KWP wskazał na konieczność kompleksowego zebrania materiału dowodowego oraz zlecił wszechstronne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, mających znaczenie prawne - przez odebranie opinii o E. N. od sąsiadów i ustalenie aktualnej sytuacji jego rodziny, a także dopuszczenie dowodu z pozytywnej opinii S. S.A. w B. oraz oświadczenia żony opiniowanego - B. N. z dnia [...] lipca 2021 r. o niestosowaniu wobec niej przemocy. KPP wskazał, że w trakcie czynności dokonano szerszych ustaleń oraz zebrano materiał dowodowy w postaci: ponownego wywiadu wśród sąsiadów i rodziny opiniowanego; zapisu nagrania zgłoszenia interwencji domowej przez B. N. w dniu [...] czerwca 2021 r., pozyskanego z rejestratora rozmów Centrum Powiadamiania Ratunkowego w B.; materiałów dotyczących zaginięcia E. N. w dniu [...] sierpnia 2020 r. pozyskanych z Komendy Powiatowej Policji w S.; odpisu wyroku Sądu Rejonowego w B. sygn. akt [...]; informacji z Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w B. (dalej: "MKRPA"), dotyczącej prowadzonych postępowań wobec opiniowanego oraz kopii notatników służbowych policjantów i notatek. Na podstawie ww. materiału dowodowego KPP ustalił, że w dniu [...] czerwca 2018 r opiniowany spożywał alkohol oraz załatwiał potrzebę fizjologiczną w miejscu publicznym (B.), co zostało stwierdzone naocznie przez policjantów pełniących służbę oraz udokumentowane w notatniku służbowym i zarejestrowane w rejestrze spraw o wykroczenia. W sprawie tej został skierowany do Sądu Rejonowego w B. wniosek o ukaranie opiniowanego za wykroczenie z art. 140 k.w. i z art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. 2021, poz. 1119; dalej: "u.w.t."), zaś sąd uznał opiniowanego za winnego popełnienia ww. czynów i skazał na karę grzywny. W dniu [...] czerwca 2018 r. opiniowanego ukarano mandatem karnym za spożywanie alkoholu w miejscu publicznym, tj. za popełnienie wykroczenia z art. 43 ust. 1 u.w.t. Mandat ten został podpisany przez opiniowanego, co organ uznał za przyznanie się do popełnienia ww. wykroczenia. Dalej organ wskazał, że w 2018 r. wobec opiniowanego było prowadzone postępowanie przez MKRPA, w toku którego skierowano do Sądu Rejonowego w B. , wniosek o zobowiązanie do leczenia odwykowego. W toku postępowania biegli sądowi rozpoznali u E. N. zespół uzależnienia od alkoholu, w związku z czym Sąd Rejonowy w B. zobowiązał opiniowanego do poddania się leczeniu odwykowemu, a na czas trwania leczenia poddano opiniowanego pod dozór kuratora. Następnie organ ustalił, że dnia [...] sierpnia 2020 r., w trakcie pobytu w sanatorium w Dąbkach, z powodu nadużywania alkoholu opiniowany został dowieziony transportem medycznym do SOR Szpitala Wojewódzkiego w K., skąd oddalił się. Żona opiniowanego zgłosiła jego zaginięcie wskazując, że: od kilku lat zdarzały się sytuacje, że nie powrócił on do domu z powodu nadużywania alkoholu, będąc odwożony przez patrol Policji. Opiniowany został następnego dnia odnaleziony przez funkcjonariuszy Policji w K. Kolejnym powołanym przez organ zdarzeniem było doprowadzenie opiniowanego w celu wytrzeźwienia do jego mieszkania w dniu [...] czerwca 2021 r., po odnalezieniu go leżącego na trawniku w stanie upojenia alkoholowego (okoliczność stwierdzona na podstawie notatki służbowej funkcjonariusza Policji). Za przedmiotowe wykroczenie (art. 140 k.w.) opiniowany został ukarany mandatem karnym, który przyjął. Tego samego dnia opiniowany został zatrzymany na podstawie art. 15a ustawy dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. 2020, poz. 360; dalej: "u.P."), w związku z podejrzeniem stosowania przemocy wobec żony. W trakcie interwencji funkcjonariusze ustalili, że żona E. N. została przez niego uderzona w twarz. Na miejsce przybyła załoga pogotowia ratunkowego, która po wstępnych badaniach zabrała kobietę na SOR SP ZOZ w B. , celem wykonania dalszych badań, co uwiarygadnia jej relację. E. N. został umieszczony w pomieszczeniu dla osób zatrzymanych Komendy Powiatowej Policji w B. , a w rodzinie opiniowanego wdrożona została procedura Niebieskiej Karty, zaś opiniowanego wskazano jako sprawcę przemocy w rodzinie. Organ ustalił, że według zgłoszenia przyjętego przez operatora Centrum Powiadamiania Ratunkowego w B. B. N. zgłosiła, że mąż rozbija drzwi i szyby w domu, znajdując się pod wpływem alkoholu. Stwierdziła ona, ze mąż jest alkoholikiem. Okoliczność tą stwierdzono na podstawie nagrania i załączonej do materiałów notatki z odsłuchu. B. N. została ponadto przesłuchana w charakterze świadka - osoby zgłaszającej przemoc w rodzinie. Z protokołu przesłuchania wynika, że opiniowany od wielu lat nadużywa alkoholu, a jego naganne zachowania mają miejsce pod wpływem alkoholu. Wówczas opiniowany zabiera żonie pieniądze, które przeznacza na alkohol, wyzywa ją słowami wulgarnymi oraz stosuje wobec niej przemoc fizyczną. Organ ustalił, że materiał zebrany w trakcie czynności po zatrzymaniu opiniowanego, stanowił podstawę do nakazania mu natychmiastowego opuszczenia mieszkania i zakazania zbliżania się do mieszkania przez okres 14 dni. Wydający nakaz ocenił, że w zaistniałej sytuacji opiniowany stwarzał bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia B. N., która obawiała się jego zachowania. Opiniowany nie złożył na powyższe zażalenie do Sądu Rejonowego w B. , zaś jego żona nie była zainteresowana złożeniem zawiadomienia o przestępstwie znęcania. Czynności sprawdzające w tej sprawie realizowane były w trybie art. 307 k.p.a., a w dniu [...] czerwca 2021 r. zostały zakończone postanowieniem o odmowie wszczęcia dochodzenia, bowiem nie zaistniało uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa. Organ wskazał ponadto, że z relacji żony, przyjętej przez policjantów w czasie ww. interwencji, wynikało, że E. N. wyjechał dnia [...] czerwca 2021 r. do sanatorium w W., jednakże został stamtąd zabrany dnia [...] czerwca 2021 r. ze względu na problemy alkoholowe, które miały tam miejsce. W miejscu zamieszkania opiniowanego dzielnicowy przeprowadził ponadto wywiad, w którego trakcie B. N. stwierdziła, że aktualnie relacje rodzinne są dobre, a opiniowany nie spożywa alkoholu. Osoby rozpytane w środowisku sąsiedzkim oraz jego rodzice wypowiedzieli się pozytywnie o opiniowanym. Przedłożył on również pozytywną opinię z miejsca pracy (zaświadczenie). W ocenie KP, poza opinią z miejsca pracy, do oświadczeń powyższych należy podchodzić z ostrożnością, jako subiektywnych i sprzecznych z pozostałymi dowodami. W szczególności dotyczy to oświadczenia żony, które stoi wprost w sprzeczności z jej innymi, licznymi oświadczeniami, złożonymi w ciągu kilku ostatnich lat, w tym złożonymi podczas wyżej opisanej interwenci w czerwcu 2021 r., kiedy to poinformowała ona policjantów, że mąż ją uderzył. Policjanci na miejscu naocznie stwierdzili również rozbite szkło oraz uszkodzone drzwi sypialni. Zdaniem organu materiał ten należy ocenić jako obiektywny obraz zachowania opiniowanego w miejscu zamieszkania, co więcej zebrany na bieżąco oraz bez presji związanej z możliwością wydania negatywnej opinii i co za tym idzie utraty przez opiniowanego pracy. Dodatkowo za wiarygodnością dowodów świadczących przeciw opiniowanemu, przemawiają czynności prowadzone w związku z wydaniem nakazu na podstawie art. 15aa u.P. Odnosząc się do twierdzeń opiniowanego, który podnosi, że zostało wydane postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie o znęcanie się, KPP wskazał, że należy odróżnić pojęcie "nienagannej opinii", od "niekaralności", podkreślając, że negatywna opinia nie została oparta na fakcie wszczęcia postępowania karnego, czy też uznania opiniowanego winnym przestępstwa, ale na jego negatywnym zachowaniu opisanym powyżej. KPP podkreślił, że przedmiotem opinii nie jest rozstrzygnięcie istnienia choroby alkoholowej u opiniowanego, jednakże okoliczność ta uwiarygadnia tezę o nagannym zachowaniu E. N., które ma związek ze spożywaniem przez niego alkoholu. Finalnie organ stwierdził, że zachowanie opiniowanego odbiega od wzorca – jego zachowania nie można określić jako nienaganne, lecz jako negatywne, co przemawiało za wydaniem opinii negatywnej. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...], KWP utrzymał w mocy ww. postanowienie, od którego zażalenie wniósł E. N.. Organ odwoławczy podzielił ustalenia KPP oraz wskazał, że w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego, organ ten uzyskał z MKRPA informację, że podczas posiedzenia w dniu [...] sierpnia 2021 r. B. N. poprosiła o zawieszenie postępowania o zobowiązanie do podjęcia leczenia odwykowego przez opiniowanego, w związku z czym zawieszono sprawę na okres 6 miesięcy. Organ wyjaśnił też z jakich względów odrzucił wnioskowane przez opiniowanego dowody, które mimo tego, że przedstawiają stronę w pozytywnym świetle, nie mają znaczenia w sprawie, a także dowody które są znane KWP z urzędu, bowiem dotyczą odrębnych, wszczętych w dniu [...] czerwca 2021 r. postępowań w sprawie skreślenia opiniowanego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej oraz cofnięcia mu dopuszczenia do posiadania broni. Organ odwoławczy wyjaśnił ponadto, że dopuścił dowód z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w miejscu zamieszania opiniowanego, świadczący o jego pozytywnej opinii wśród sąsiadów, żony i rodziców oraz potwierdzający dobre relacje rodzinne, i niespożywanie przez opiniowanego alkoholu. W ocenie organu II instancji dowód ten stawia stronę w pozytywnym świetle i świadczy, że opiniowany poprawił w ostatnim czasie zachowanie względem najbliższego otoczenia. KWP dopuścił ponadto dowód z oświadczenia żony ww. z dnia [...] lipca 2021 r. o niestosowaniu wobec niej przemocy przez męża, stwierdzając, że organ I instancji dokonał subiektywnej interpretacji ww. oświadczenia, kwestionując jego treść jako nieprawdziwą i niezgodną z całością zebranego materiału dowodowego. Ponadto organ odwoławczy dopuścił także dowód z odpisu postanowienia Prokuratury Rejonowej w B. z dnia [...] czerwca 2021 r. o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie psychicznego i fizycznego znęcania się przez E. N. nad żoną. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego, sama pokrzywdzona zgłosiła interwencję domową w dniu [...] czerwca 2021 r., ale nie była zainteresowana złożeniem do organów ścigania zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa za art. 207 k.k. Organ II instancji dopuścił również dowód z opinii pracodawcy opiniowanego z dnia [...] lipca 2021 r. potwierdzającą nienaganne zachowanie opiniowanego w miejscu zatrudnienia. Zdaniem organu odwoławczego, zgromadzony materiał dowodowy stawia jednak stronę w negatywnym świetle, co stanowi przeszkodę do posiadania przez nią wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Wynika z niego bowiem, że opiniowany od 2018 r borykał się z problemem alkoholowym, który negatywnie rzutował na jego sytuację rodzinną i wizerunkową. Świadczą o tym m.in.: dwukrotnie ukaranie za spożywanie alkoholu w miejscu publicznym w dniach: [...] czerwca 2018 r., oddalenie się ww. z oddziału SOR Szpitala Wojewódzkiego w K. w dniu [...] sierpnia 2020 r. oraz jego zaginięcie. Ponadto, przeprowadzona interwencja Policji w dniu [...] czerwca 2021 r., zainicjowana zgłoszeniem telefonicznym żony strony, skutkowała wdrożeniem procedury Niebieskiej Karty oraz zatrzymaniem opiniowanego na postawie art. 15a u.P. w związku z podejrzeniem stosowania przemocy wobec żony. Wobec opiniowanego został wydany również nakaz natychmiastowego opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia oraz zakaz zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia na 14-stu dni. KWP zauważył, że oba ww. środki wydawane są, gdy osoba stosująca przemoc w rodzinie stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia osoby dotkniętej tą przemocą. Ponadto organ odwoławczy podkreślił, że przed MKRPA toczyło się postępowanie w sprawie zobowiązania strony o podjęcie leczenia odwykowego, które zostało zawieszone na okres 6 miesięcy na wniosek żony. Fakt ten oznacza, że dalsze ewentualne leczenie strony pozostaje kwestią otwartą. Ponadto, w związku z uzasadnionym podejrzeniem utraty przez opiniowanego zdolności psychofizycznej, w dniu [...] czerwca 2021 r. organ II instancji wszczął z urzędu odrębne postępowania w sprawie skreślenia strony z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej oraz cofnięcia dopuszczenia do posiadania broni i jednocześnie zobowiązał stronę do niezwłocznego poddania się badaniom lekarskim i psychologicznym oraz dostarczenia stosownych orzeczeń do organu Policji. Postępowania te są w toku. Pomimo zaistnienia ww. okoliczności, organ Policji dostrzega pozytywną zmianę strony, która powzięła kroki w zakresie poprawy swego wizerunku i zachowania, lecz w ocenie organu jest zbyt wcześnie, by stracić z pola widzenia dotychczasowe negatywne zachowanie strony, które stanowiło obiektywną i uzasadnioną przesłankę do wydania negatywnej opinii. Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie KPP organ odwoławczy musiał uznać prymat interesu społecznego nad interesem strony, bowiem osoba wpisana na listę kwalifikowanych pracowników ochrony oraz dopuszczona do posiadania broni, winna bezwzględnie charakteryzować się nieposzlakowaną opinią. Skargę na ww. postanowienie KWP wniósł do sądu administracyjnego E. N., zarzucając mu naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., przez wydanie stronniczej, nieuzasadnionej okolicznościami oraz pozbawionej dowodów oceny, o której mowa w art. 26 ust. 3 pkt 6 u.o.o.m., polegającej na niedopuszczeniu szeregu dowodów powołanych przez skarżącego w toku postępowania, a stawiających go w pozytywnym świetle – jako osobę służącą dla dobra społeczeństwa, tj.: legitymacji honorowego zasłużonego dawcy krwi, zaświadczenia Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa z dnia [...] września 2021 r. potwierdzającego honorowe oddawanie przez niego krwi w latach 2018-2021, orzeczenia o niepełnosprawności z dnia [...] września 2020 r., orzeczenia psychologicznego z dnia [...] lipca 2021 r., stwierdzającego, że skarżący nie należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy o broni i amunicji, a także zaświadczenia potwierdzającego jego zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej, czy postanowienia KPP z dnia [...] stycznia 2020 r., stanowiącego pozytywną opinię o jego osobie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz uchylenie poprzedzającego go postanowienia KPP. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że organ odwoławczy zbagatelizował i nie uwzględnił dowodów świadczących o okolicznościach przemawiających na jego korzyść, co oznacza, że zaskrzona opinia jawi się jako nieobiektywna i krzywdząca. Skarżący podkreślił, ze wydawana opinia powinna być aktualna. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie, z punktu widzenia kryterium legalności jest postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji w sprawie wydania negatywnej opinii o osobie posiadającej wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowi art. 26 ust. 3 pkt 6 u.o.o.m., w myśl którego na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej wpisuje się osobę, która posiada nienaganną opinię wydaną przez właściwego ze względu na jej miejsce zamieszkania komendanta powiatowego (rejonowego, miejskiego) Policji, sporządzoną na podstawie aktualnie posiadanych przez Policję informacji albo – w przypadku obywatela innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz obywatela polskiego zamieszkałego na terenie tych państw - przez organ odpowiedniego szczebla i kompetencji tych państw, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania tej osoby. Opinię, o której mowa w ust. 3 pkt 6, wydaje się nie rzadziej niż co 3 lata, w formie postanowienia, na które służy zażalenie, a w przypadku opinii dotyczącej obywatela innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz obywatela polskiego zamieszkałego na terenie tych państw, w formie przyjętej w tym państwie (art. 26 ust. 5 cyt. ustawy). Wydając opinię o kandydacie na pracownika ochrony, bądź o pracowniku ochrony wpisanemu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, organ opiniujący przeprowadza dowody tylko i wyłącznie na okoliczność nienagannej opinii, a okoliczność tę ocenia – jak wskazuje orzecznictwo sądowe - dokonując analizy będących w jego dyspozycji dokumentów, informacji o zachowaniu się osoby opiniowanej w różnych środowiskach, w tym w stosunkach rodzinnych, sąsiedzkich, zawodowych, według ustawowego kryterium "nienaganności". Opinia, o której mowa w cyt. art. 26 ust. 3 pkt 6 u.o.o.m., co należy podkreślić nie może być zbiorem opinii z różnych sfer życia opiniowanego, lecz ma być efektem oceny zebranych faktów w oparciu o ustawowe kryterium, którym jest "nienaganność" (por. m.in. wyrok NSA z 4 lutego 2009 r., sygn. akt II GSK 1066/08). W tym miejscu wyjaśnić należy, że u.o.o.m. nie definiuje pojęcia "nienaganna opinia", nie określa też kryteriów, jakimi kierować ma się organ opiniujący osobę posiadającą, czy też ubiegającą się o wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony. Jak wskazał WSA w Łodzi w wyroku z 20 września 2018 r. III SA/Łd 358/18, przy ustalaniu takiego wyrażenia należy odwołać się do słownikowego rozumienia zwrotów "naganności" lub "nienaganności", gdzie przymiotnik "naganny" obejmuje zachowanie lub postępowanie zasługujące na krytykę lub karę, "nienagannym" jest zaś zachowanie, któremu nie można nic zarzucić (zob. Słownik języka polskiego, Warszawa 2007, Wydawnictwo Naukowe PWN, t. 3, s. 63 i 150). "Naganny" to "zasługujący na naganę, karygodny, zły"; "nienaganny" natomiast, to "nie dający powodu do nagany, do jakiegokolwiek zarzutu, wzorowy" (zob. Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, Warszawa 1988, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, t. 2, s. 257 i 342). Również orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, nawiązuje do takiego właśnie rozumienia "naganności" lub "nienaganności" akcentując, że generalnie na nienaganną opinię zasługuje człowiek prawy, uczciwy, solidny, o nieskazitelnym charakterze, niedający powodów do krytyki (por. cyt. wyrok NSA z 4 lutego 2009 r., sygn. akt II GSK 1066/08). Przy ocenie, czy osobie opiniowanej można przypisać walor "nienaganności", istotny jest też cel wydawanej opinii, co – w przypadku pracownika ochrony – oznacza, że nie można nie wziąć pod uwagę charakteru powierzonych mu zadań (np. ochrona przed niezgodnym z prawem działaniem osób trzecich, czy odpowiedzialność za powierzone mienie). Decydujące znaczenie ma więc w takim przypadku zachowanie się opiniowanego wobec innych osób, w różnych sytuacjach, prawidłowość oceny sytuacji konfliktowych, prawidłowość i adekwatność reakcji na różne czynniki i zagrożenia (por. wyrok NSA z 29 września 2011 r., sygn. akt II GSK 963/10). Należy także zaakcentować, że ustawodawca wprowadził wymóg posiadania "nienagannej opinii", nie zaś "opinii pozytywnej". Wspomniane rozróżnienie nie pozostaje bez wpływu na sposób oceny, albowiem wymóg posiadania "nienagannej opinii" jest dalej idący i bardziej rygorystyczny, aniżeli wymóg posiadania tylko "opinii pozytywnej". Dlatego też przy ustalaniu, czy osoba posiadająca, czy też ubiegająca się o licencję pracownika ochrony ma "nienaganną opinię", kryteria oceny muszą być odpowiednio rygorystyczne. Skoro podstawowym zadaniem pracownika ochrony jest obowiązek ochrony osób i powierzonego mu mienia przed działaniami osób naruszających prawo - to na nienaganną opinię nie zasługuje ten, kto sam takich czynów się dopuszcza (por. cyt. wyrok NSA z 4 lutego 2009r., sygn. akt II GSK 1066/08). W takim kontekście "nienaganną opinię" może mieć osoba, która nie tylko postępuje według prawa, ale także przestrzega zasad współżycia społecznego i co do której nie ma obaw, że zachowa się nieodpowiedzialnie w razie konfliktu zaistniałego w rodzinie, w stosunkach sąsiedzkich lub w środowisku pracy (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z 20 października 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 634/09; wyrok WSA w Szczecinie z 14 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 1123/09; wyrok WSA w Krakowie z 27 kwietnia 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 1203/09). Przesłanka ta, niezależnie od innych wymienionych w art. 26 ust. 3 u.o.o.m., ma zatem na celu uzyskanie pełnych danych o sposobie życia i zachowania się w lokalnej społeczności danej osoby. Organ, wydając przedmiotową opinię, winien zatem uwzględnić zachowanie osoby opiniowanej w miejscu zamieszkania, uwzględnienie jej starań o posiadanie dobrej opinii, a także uwzględnienia jej zachowania w miejscu pracy, zwłaszcza w sytuacji wykonywania już tej pracy w charakterze pracownika ochrony (tak: wyroki WSA: w Olsztynie z 26 października 2021 r. II SA/Ol 719/21 i w Gliwicach z 25 czerwca 2020 r. III SA/Gl 49/20, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że niespornym jest, że skarżący posiada obecnie pozytywną opinię w miejscu zatrudnienia oraz wśród sąsiadów i najbliższej rodziny Z zebranego w aktach sprawy materiału dowodowego wynika jednak, że skarżący od 2018 r. do co najmniej 2021 r. zmagał się z problemem alkoholowym, co negatywnie rzutowało na jego sytuację rodzinną i wizerunkową. W tym okresie skarżący został ukarany za spożywanie alkoholu w miejscu publicznym w dniu [...] czerwca 2018 r. (w pierwszym przypadku Sąd Rejonowy w B. uznał go za winnego popełnienia ww. czynu i skazał na karę grzywny, w drugim zaś wypadku stwierdzono popełnienie wykroczenia i ukarano go mandatem), podczas zaś pobytu w sanatorium w D. w dniu [...] sierpnia 2020 r. z powodu nadużywania alkoholu został dowieziony transportem na oddziału SOR Szpitala Wojewódzkiego w K., skąd następnie oddalił się, zaś żona skarżącego zgłosiła jego zagniecie. Kolejnym mandatem po odnalezieniu skarżącego leżącego na trawniku w stanie upojenia alkoholowego został on ukarany w dniu [...] czerwca 2021 r. Ponadto, przeprowadzona interwencja Policji w tym samym dniu, zainicjowana zgłoszeniem telefonicznym żony skarżącego, skutkowała wdrożeniem procedury "Niebieskiej Karty" oraz zatrzymaniem skarżącego na postawie art. 15a ust. 1 u.P. w związku z podejrzeniem przemocy wobec żony. Wobec skarżącego został wydany także na podstawie art. 15aa ust. 1 u.P. nakaz natychmiastowego opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia oraz zakaz zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia na okres 14 - dni. Jak słusznie zauważył organ odwoławczy oba środki wydawane są, gdy osoba stosująca przemoc w rodzinie stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia osoby dotkniętej tą przemocą. Ponadto z relacji żony, przyjętej przez policjantów w czasie ww. interwencji, wynikało, że skarżący wyjechał dnia [...] czerwca 2021 r. do sanatorium w W., jednakże został stamtąd zabrany dnia [...] czerwca 2021 r. ze względu na problemy alkoholowe, które miały tam miejsce. Dodatkowo wskazać należy, że przed MKRPA w B. toczyło się postępowanie w sprawie zobowiązania skarżącego o podjęcie leczenia odwykowego, które zostało zawieszone na okres 6 miesięcy na wniosek żony z dnia [...] sierpnia 2021 r. Fakt ten - jak słusznie zauważył organ odwoławczy, oznacza, że dalsze ewentualne leczenie strony pozostaje kwestią otwartą. Ponadto, w związku z uzasadnionym podejrzeniem utraty przez skarżącego zdolności psychofizycznej, w dniu [...] czerwca 2021 r. organ II instancji wszczął z urzędu odrębne postępowania administracyjne w sprawie skreślenia strony z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej oraz cofnięcia jej dopuszczenia do posiadania broni i jednocześnie zobowiązał stronę do niezwłocznego poddania się badaniom lekarskim i psychologicznym oraz dostarczenia stosownych orzeczeń do organu Policji (przedmiotowe postępowania na datę wydawania zaskarżonego postanowienia były jeszcze w toku). Zdaniem Sądu, powyższe okoliczności stanowią obiektywną i uzasadnioną przesłankę do wydania negatywnej opinii. Wprawdzie skarżący podjął kroki w zakresie poprawy swego wizerunku i zachowania, jednakże jak słusznie wskazał organ odwoławczy jest zbyt wcześnie na to, by stracić z oczu dotychczasowe negatywne zachowanie strony, które nie daje rękojmi wykonywania obowiązków służbowych w charakterze pracownika ochrony. Zgodzić się bowiem należy ze stanowiskiem organów, że posiadaniem nienagannej opinii nie może legitymować się osoba, która pomimo pozytywnego zachowania w środowisku rodzinnym, sąsiedzkim czy miejscu zamieszkania, równocześnie wielokrotnie dopuściła się naruszenia prawa. Trudno w takiej sytuacji upatrywać wiarygodności działań osoby wykonującej zadania związane z ochroną mienia, życia, zdrowia czy też porządku w ochranianym obiekcie. Jak już to wyżej wskazano, wydawana przez organ opinia ma na celu jednoznaczne potwierdzenie, że cechy osobowościowe danego kandydata (przekładające się na posiadaną przez niego dobrą opinię) stanowić będą gwarancję odpowiedzialnego i rzetelnego wykonywania przez niego zawodu wiążącego się z dużym ryzykiem, stresem, wymagającego refleksu i jednocześnie rozważnego podejmowania działań. Podkreślić w tym miejscu również należy, że przesłanka "nienaganności opinii" związana jest z pewnymi względnie stałymi i trwałymi cechami charakteru lub osobowości danej osoby, które w związku z określonymi i stwierdzonymi przez właściwe organy zachowaniami tej osoby – wskazują, że opiniowany podmiot daje rękojmię prawidłowego wykonywania zadań z zakresu ochrony osób i mienia. Brak cechy "nienaganności" jest związany z tymi zachowaniami, które wynikają ze świadomego i dobrowolnego ignorowania lub lekceważenia norm i wartości porządku moralnego, społecznego lub prawnego. Z tego też względu nie budzi wątpliwości, że gromadząc materiał dowodowy organy mogą sięgać także do zdarzeń z przeszłości kandydata, jeżeli w dalszym ciągu obiektywnie rzutują one i wpływają na opinię, którą wnioskodawca ma w pracy, w sąsiedztwie, czy w innych środowiskach, w których koncentruje działalność i ważne dla siebie sprawy. Nie sposób nie dostrzec także, że uzyskanie wpisu wiąże się z dostępem do broni palnej. Stąd też, zdaniem Sądu oczywiste jest, że przy wydaniu opinii należy i można brać pod uwagę okoliczności i zdarzenia nie tylko z ostatniego okresu życia, ale również te - które, choć dotyczą okresu wcześniejszego - wciąż rodzą uzasadnione wątpliwości co do gwarancji wykonywania przez kandydata zawodu pracownika ochrony w sposób niezagrażający bezpieczeństwu osób i mienia. Przyjąć zatem należy za organem odwoławczym, że osoba, która zmaga się z problemem alkoholowym, m.in. spożywając alkohol w miejscu publicznym, za co została dwukrotnie ukarana mandatowo oraz raz karą grzywny, nadto stosowała przemoc domową, nie spełnia ww. kryteriów oraz nie daje rękojmi wykonywania obowiązków służbowych w charakterze pracownika ochrony. W ocenie Sądu wszystkie wskazane wyżej fakty naruszenia prawa bez wątpienia rzutują i wpływają w sposób negatywny na opinię o skarżącym. W tym stanie rzeczy uznać należy, że organy wydając kwestionowane postanowienia prawidłowo zastosowały art. 26 ust. 3 pkt 6 u.o.o.m., stwierdzając brak podstaw do uznania legitymowania się przez skarżącego nienaganną opinią. Poczynione przez organy ustalenia wynikały z zebranego w sprawie materiału dowodowego, którego ocena w kontekście zastosowanych przepisów ustawy nie budzi jakichkolwiek zastrzeżeń. Należy podkreślić, że organy Policji ustosunkowały się w sposób wszechstronny i rzetelny do wszystkich argumentów skarżącego podnoszonych w toku postępowania administracyjnego. W uzasadnieniach wydanych postanowień wykazano w sposób przekonujący i precyzyjny podstawy do wydania zaskarżonej opinii. W szczególności organ odwoławczy uzasadnił, dlaczego odrzucił wnioskowane przez skarżącego dowody, które mimo tego, że przedstawiają stronę w pozytywnym świetle, nie mają znaczenia w sprawie, a także dowody które są znane organowi z urzędu, bowiem dotyczą odrębnych, wszczętych w dniu [...] czerwca 2021 r. postępowań w sprawie skreślenia opiniowanego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej oraz cofnięcia mu dopuszczenia do posiadania broni. Nadto w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego dopuszczono dowód z wywiadu środowiskowego na okoliczność pozytywnej opinii sąsiadów, żony i rodziców, dowód z oświadczenia żony skarżącego z dnia [...] lipca 2021 r. o niestosowaniu wobec niej przemocy oraz opinię z miejsca pracy z dnia [...] lipca 2021 r. potwierdzającej jego nienaganne zachowanie w miejscu zatrudnienia. Na tej podstawie wskazano w uzasadnieniu, że organ dostrzega zmianę w zachowaniu skarżącego, lecz nie stanowi to dostatecznej przesłanki do zmiany oceny dotychczasowego negatywnego zachowania, które było przyczyna wydania opinii negatywnej. Organ zwrócił przy tym uwagę, że wbrew twierdzeniom skarżącego jego naganne zachowanie miało charakter powtarzający się a nie incydentalny. W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że przeprowadzona przez organy ocena materiału dowodowego dokonana została z zachowaniem reguł wynikających z art. 7, 77 § 1 i 78 § 1 k.p.a., a ocena ta nie nosi cech dowolności art. 80 k.p.a.. Uzasadnienia wydanych postanowień spełniają wymogi przewidziane przez ustawodawcę w art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a., albowiem zawierają pełne wyjaśnienie okoliczności, które należy brać pod uwagę przy wydawaniu opinii na potrzeby toczącego się postępowania w przedmiocie kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Końcowo podkreślić należy, że ani niezadowolenie strony z zapadłego rozstrzygnięcia, ani też subiektywne jej przekonanie o wadliwości zaskarżonego aktu prawnego, co więcej nie poparte żadnymi argumentami lub dowodami, nie mogą same w sobie stanowić podstawy uwzględnienia skargi. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.