II SA/Bk 819/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi Wspólnoty M. przy ul. [...] w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zniszczenie drzew p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi Postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r. odrzucono skargę w sprawie niniejszej jako wniesioną po terminie. W piśmie procesowym z dnia 23 listopada 2017 r. skarżąca Wspólnota założyła zażalenie na to postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r. wydanym w sprawie [...] oddalił zażalenie. W związku z prawomocnym przesądzeniem wniesienia skargi po terminie zasadnym jest rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku podano, że członkowie zarządu nie ponoszą winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Do dnia otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi strona skarżąca była pewna, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2017 r, nr [...], została doręczona do siedziby Z. Spółka z o.o. z siedzibą w W. Oddział w B. w dniu [...] listopada 2017 r., w tym bowiem dniu strona skarżąca otrzymała informację o nadejściu przedmiotowej przesyłki i po kilku godzinach odebrano decyzję z siedziby administratora. Podniesiono, że do tej pory praktyka doręczania pism w tym zakresie była zawsze taka sama, iż w dniu wpłynięcia korespondencji do Wspólnoty, pracownik administratora natychmiast telefonicznie informował członków zarządu o tym fakcie i jeden z członków zarządu odbierał ją osobiście. Tak też było w tym przypadku. Strona skarżąca wskazała, że z uwagi na fakt, iż w firmie administratora korespondencja nie jest nigdzie ewidencjonowana, a poza tym nie sporządza się żadnych dokumentów na potwierdzenie daty przekazania korespondencji zarządowi, skarżąca nie może przedstawić innych dowodów na potwierdzenie powyższego, poza składanym w zażaleniu oświadczeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: P.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 P.p.s.a. wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu (§ 1), dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano (§ 4) oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony (§ 2). Rozpoznając wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu sąd w pierwszej kolejności stwierdza, że spełniony został warunek formalny o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. W okolicznościach sprawy niniejszej przyjąć należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 17 listopada 2017 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 23 listopada 2017 r. a zatem w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody. Odnośnie kolejnej przesłanki formalnej dotyczącej dokonania równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu uchybionej czynności, stwierdzić należy że również i ta przesłanka została spełniona. W sprawie niniejszej mamy do czynienia z sytuacją złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi po wydaniu przez sąd orzeczenia w przedmiocie odrzucenia tego środka zaskarżenia z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia. W takiej sytuacji, zdaniem Sądu, nie ma obowiązku ponownego składania skargi (tak też uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z 2 marca 2006 r., III SA/Wa 3288/05, LEX nr 197547, oraz postanowienie NSA z 25 stycznia 2008 r., II FZ 646/07, OSP 2008, nr 7–8, poz. 86). Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku. W dalszej kolejności zasadnym było rozważenie, czy argumenty strony skarżącej uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. W ocenie Sądu okoliczności faktyczne opisane w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu nie zasługują na uwzględnienie. Jako powód uchybienia terminu podaje się wadliwość organizacji odbioru korespondencji. Nadmienić należy, że decyzja SKO został odręczona na adres wskazany w odwołaniu wniesionym przez Przewodniczącego Zarządu i Członka Zarządu Wspólnoty. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłkę odebrała osoba upoważniona do odbioru korespondencji w dniu 19 września 2017 r. Członkowie zarządu wspólnoty podnoszą, że o przesyłce dowiedzieli się w dniu 20 listopada 2017 r. (prawdopodobnie stronie chodziło o październik 2017 r. bo w dniu 20 października 2017 r. była już wniesiona skarga do sądu administracyjnego, także strona nie mogła się dowiedzieć o decyzji dopiero w dniu 20 listopada 2017 r.). Z akt sprawy wynika też, że z treścią postanowienia o odrzuceniu skargi członkowie zarządu dowiedzieli się w dniu jego doręczenia na adres siedziby wspólnoty, tj. w dniu 17 listopada 2017 r. Powyższe wynika z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Świadczy to o tym, że przy dołożeniu należytej staranności zarząd wspólnoty był w stanie zapoznać się z treścią postanowienia o odrzuceniu skargi w dniu jego doręczenia na adres administratora wspólnoty. W orzecznictwie podnosi się, że przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (vide: postanowienie NSA z 12 lutego 2015 r., I OZ 91/15, Lex nr 1643289). Jednocześnie przyjmuje się, że w klauzuli "należytej staranności", która jest punktem odniesienia dla oceny braku winy, o którym mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a. niewątpliwie mieści się odpowiednia organizacja odbioru korespondencji (vide: postanowienie NSA z 14 stycznia 2015 r., I OZ 1218/14, Lex nr 1624308). Członkowie zarządu wspólnoty, w sytuacji toczącego się postępowania na skutek ich odwołania, powinni liczyć się z otrzymaniem korespondencji od organu. Okoliczności faktyczne sprawy niniejszej wskazują, że przy dołożeniu należytej staranności członkowie zarządu byli w stanie zapoznać się z treścią postanowienia o odrzuceniu skargi w dniu jego doręczenia na adres siedziby wspólnoty mieszkaniowej. W ocenie Sądu nic nie stało na przeszkodzie, aby członkowie zarządu przy dołożeniu należytej staranności dowiedzieli się o decyzji SKO. Tym bardziej, że została ona doręczona na wskazany przez nich adres w odwołaniu. Wnosząc odwołanie powinni liczyć się z otrzymaniem korespondencji z rozstrzygnięciem organu odwoławczego. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.