II SO/Bk 29/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 stycznia 2018 r. sprawy z wniosku J. G. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy K. w związku z nieprzekazaniem sądowi skargi z odpowiedzią na skargę i aktami w sprawie o sygnaturze akt [...] dotyczącej zarządzenia Wójta Gminy K. w sprawie odwołania z funkcji Dyrektora Zespołu Szkół imienia A. w K. p o s t a n a w i a 1. wymierzyć Wójtowi Gminy K. grzywnę w kwocie 100 (sto) złotych z tytułu nieterminowego przekazania skargi w sprawie [...]; 2. zasądzić od Wójta Gminy K. na rzecz skarżącego J. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia [...] września 2017 r. J. G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku o wymierzenie Wójtowi Gminy K. grzywny za nieprzekazanie do Sądu wniesionej przez niego skargi z dnia 6 czerwca 2017 r., na zarządzenie Wójta Gminy K. z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odwołania go ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół w K. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, że w dniu [...] marca 2017 r. otrzymał zarządzenie o odwołaniu go ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół w K. W dniu [...] kwietnia 2017 r. Skarżący wezwał organ do usunięcia skutków naruszenia prawa, a w dniu 9 czerwca 2017 r. złożył – za pośrednictwem organu – skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na powyższe zarządzenie. Powyższa skarga wraz z odpowiedzią na skargę został przekazana do tutejszego Sadu w dniu 12 lipca 2017 r. W dniu 14 września 2017 r. Skarżący, powołując się na art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniósł o wymierzenie Wójtowi Gminy K. grzywny za nieprzekazanie skargi w ustawowym terminie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o niewymierzanie grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. W uzasadnieniu pełnomocnik organu przyznał, że skarga Skarżącego na zarządzenie z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] wpłynęła do organu w dniu [...] czerwca 2017 r. Biorąc jednak pod uwagę, że ostatni dzień terminu na przekazanie przez organ akt sprawy i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy ([...] lipca 2017 r. - niedziela), ostatnim dniem terminu był następny dzień po dniu wolnym od pracy, czyli [...] lipca 2017 r. W tym Wójt Gminy K. przekazał akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę pracownikowi Urzędu Gminy K. celem zaadresowania i wysłania przesyłki do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Okazało się jednak, że pracownik Urzędu Gminy K., zamiast zaadresować i wysłać przesyłkę do Sądu Administracyjnego, przez omyłkę zaadresował i wysłał przesyłkę do pełnomocnika procesowego Skarżącego. Pełnomocnik odebrała przesyłkę w dniu [...] lipca 2017 r. i w dniu [...] lipca 2017 r. poinformowała telefonicznie Urząd Gminy K., iż otrzymała skargę, akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę. Jeszcze tego samego dnia tj. [...] lipca 2017 r. pracownik Urzędu Gminy K. udał się do kancelarii pełnomocnika skarżącego odbierając błędnie zaadresowaną przesyłkę, i w tym samym dniu dostarczył przesyłkę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek o wymierzenie grzywny był zasadny. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn.zm.) - przywoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). W myśl zaś art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-represyjny. Jest to środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., jednak wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (takie stanowisko przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156, które Sąd w tym składzie podziela i przyjmuje jako własny). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że fakt przekazania skargi przed rozpoznaniem wniosku o nałożenie na organ grzywny nie może przesądzać o braku przesłanek do jej wymierzenia. Podobnie, przyczyny które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi w zakreślonym przez prawo terminie oraz okres uchybienia, nie mają znaczenia dla możliwości wymierzenia grzywny, a mogą jedynie rzutować na jej wysokość (Sąd podziela pogląd wyrażony w tym względzie przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 278/13; z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 232/13; z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt: I OZ 68/13 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt II SO/Wa 169/15, dostępnych w CBOSA). Oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (tak też przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, ONSA/WSA 2010/1/2). Sąd orzeka o grzywnie według swego uznania i wymierza ją w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, z uwzględnieniem okresu w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi. Jak wynika z akt sprawy, skarga na zarządzenie Wójta Gminy K. z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odwołania go ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół w K., skierowana za pośrednictwem organu, wpłynęła do Wójta w dniu [...] czerwca 2017 r. Organ przekazał do Sądu odpis skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy w dniu [...] lipca 2017 r. Z zestawienia powyższych dat wynika, że organ wykonał obowiązek przekazania skargi 2 dni po upływie trzydziestodniowego terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Przedmiotowy wniosek o wymierzenie grzywny zasługiwał zatem na uwzględnienie. W badanej sprawie Sąd uznał, że grzywna wymierzona na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w wysokości 100 zł spełni wobec organu funkcję dyscyplinującą i prewencyjną. Wymierzając grzywnę, której wysokość mieści się w dolnej granicy jej wymiaru, wynikającego z art. 154 § 6 p.p.s.a., Sąd miał na uwadze to, że przekroczenie terminu przekazania skargi było nieznaczne. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art.154 § 6 .p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. (pkt 2).