I SA/Bd 112/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Kujawa po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 03 kwietnia 2013r. sprawy ze skargi "E.-T." s.c. M. J., K.O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w T. (Organ) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w T. z dnia [...]r. określającą "E-T" s.c. M. J., K.O. (Skarżąca, Strona) zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Mitsubishi L200. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Organ podał, że podstawą wszczęcia postępowania były wątpliwości, co do prawidłowej klasyfikacji przedmiotowego pojazdu jako ciężarowy. Analizy dokonano na podstawie dokumentów pozyskanych z Wydziału Ewidencji i Rejestracji Urzędu Miasta T. (m.in. rachunek nr [...] z dnia [...]r. wraz z tłumaczeniem, decyzja o rejestracji pojazdu oraz dokumenty towarzyszące rejestracji). Następnie organ podatkowy I instancji przesłuchał w charakterze strony p. K. O. oraz dokonał oględzin pojazdu, a także postanowieniem z dnia [...]r. włączył do akt sprawy wydruki ze strony internetowej dotyczące danych technicznych pojazdu Mitsubishi L200. W odwołaniu wniesionym na decyzję organu I instancji Strona zarzuciła jej niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i ponownie podkreśliła, że pojazd jest samochodem ciężarowym a nie osobowym. Dyrektor Izby Celnej rozpoznając odwołanie podał, że samochód podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, jeżeli spełnia kryteria wskazane w pozycji 59 Załącznika nr 1 do ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29, poz. 257 ze zm; dalej: u.p.a.), to znaczy jest objęty kodem CN 8703 (w przypadku opodatkowania związanego z importem oraz nabyciem wewnątrzwspólnotowym) lub PKWiU 34.10.2 (w przypadku opodatkowania związanego ze sprzedażą na terytorium kraju). Przedmiotowy samochód, jak zeznał p. O., został przez niego zakupiony w Niemczech. Był nieuszkodzony, nie posiadał ABS, poduszek powietrznych, zabezpieczenia antykorozyjnego. Jest wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie międzynarodowego transportu ciężarowego. Zabudowy przestrzeni ładunkowej dokonano po sprowadzeniu, w dniu 01 września 2007r., samochodu do Polski. W ocenie Organu przedmiotowy samochód, wbrew stanowisku Strony, służy zasadniczo do przewozu osób i nie jest przy tym przeznaczony wyłącznie do przewozu towarów, więc nie może zostać sklasyfikowany do pozycji 8704 – "pojazdy samochodowe do transportu towarowego". Świadczy o tym w pierwszej kolejności fakt, że jest to pojazd typu pick-up o podwójnej kabinie, posiada pięć miejsc siedzących wraz z pasami bezpieczeństwa, pięć punktów kotwiczących do pasów bezpieczeństwa, dwa rzędy siedzeń, nie posiada stałego panelu lub przegrody między przestrzenią kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, posiada oddzielną przestrzeń ładunkową na ramie służącą do przewozu towarów. Długość skrzyni ładunkowej wynosi 137,5 cm a rozstaw osi pojazdu 299,5 cm. Samochód posiada cztery drzwi wahadłowe. Kabina samochodu wyposażona jest w oświetlenie, uchwyty boczne górne dla pasażerów, wykładzinę podłogową, popielniczki w przedniej części, elektrycznie otwierane szyby, przyciemniane tylne szyby, gumowe dywaniki. Funkcją dodatkową przedmiotowego pojazdu jest możliwość przewożenia towarów, o czym świadczy odrębna, zabudowana skrzynia ładunkowa z bocznymi relingami oraz wewnętrznymi uchwytami, służącymi do zabezpieczania przewożonych towarów. Dodatkowo skrzynia ładunkowa posiada ramę zabezpieczającą przed przesuwaniem się towaru na kabinę pasażerską. Pojazd ponadto ma możliwość rozkładania tylnej burty. Nadbudowa skrzyni ładunkowej posiada wewnętrzne oświetlenie i poruszana jest na dwóch, bocznych siłownikach. Tylna kanapa w kabinie pasażerskiej jest rozkładana, a za kanapą znajduje się schowek. Kanapa w centralnej, górnej części posiada rączkę oraz zaczep mocujący ją do tylnej części kabiny. Kanapa posiada tapicerkę mocowaną do tylnej części oparcia. Organ podkreślił, że cechy oraz wyposażenie skrzyni ładunkowej, a także możliwość położenia tylnej kanapy pojazdu, na które wskazuje Strona, jedynie usprawniają przewóz towarów, nie czyniąc jednakże z przedmiotowego pojazdu samochodu przeznaczonego wyłącznie do przewożenia towarów ani też nie przeważają o tym, że jego zasadniczym przeznaczeniem jest przewóz towarów. Organ wskazał, że samochody typu "pick-up" stosownie do "Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich" do pozycji 8703 (stanowiących uzupełnienie Not do Systemu Zharmonizowanego), która obejmuje "pojazdy wielofunkcyjne" (służące do przewozu zarówno osób, jak i towarów) należy klasyfikować do pozycji 8704, jeśli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50% długości rozstawu osi pojazdu lub jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie. W toku oględzin przedmiotowego pojazdu ustalono, iż rozstaw osi wyniósł 299,5 cm, natomiast wewnętrzna długość skrzyni ładunkowej mierzyła 137,5 cm. Jak podał organ z obliczeń wynika, iż powyższa sytuacja nie zachodzi (maksymalna wewnętrzna długość podłogi jest mniejsza niż połowa rozstawu osi tego pojazdu), zatem przedmiotowy samochód, posiadający więcej niż jeden rząd siedzeń oraz dwie oddzielne przestrzenie - zamkniętą pasażerską oraz ładunkową, winien być zaklasyfikowany jako pick-up do pozycji CN 8703, gdyż zasadniczo jest on przeznaczony do przewozu osób. Odnosząc się do kryterium ładowności, które zdaniem Skarżącej strony winno być brane pod uwagę przy dokonywaniu klasyfikacji pojazdu do odpowiedniego kodu CN, Organ podkreślił, że badanie ładowności pojazdu byłoby nieuzasadnione, bowiem kryterium to stosowane może być pomocniczo jedynie w przypadku stwierdzenia, iż zasadniczym przeznaczeniem pojazdu, pozwalającym zaklasyfikować pojazd do kodu 8704 jest przewóz towarów. Odnosząc się do zarzutu Strony dotyczącego nieuwzględnienia żadnych dokumentów opartych na innych przepisach a nierozerwalnie związanych z przedmiotowym pojazdem Organ wyjaśnił, że związanie sposobem klasyfikacji przyjętej w Nomenklaturze Scalonej uniemożliwia uwzględnianie klasyfikacji wyrobu przeprowadzonej dla innych celów np. rejestracyjnych. Również homologacja nie jest podstawowym dowodem świadczącym o klasyfikacji pojazdu w celu określenia należnego podatku akcyzowego, ponieważ potwierdza ono tylko, że dany typ pojazdu z punktu widzenia bezpieczeństwa może uczestniczyć w ruchu drogowym. Za bezzasadny Organ uznał także zarzut niezastosowania dla przedmiotowego pojazdu kodu w układzie PKWiU, albowiem zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania wyrobów znakami akcyzy na terytorium kraju stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), natomiast w ust. 2 tego przepisu wskazano, że do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Odnośnie przedstawionego przez Stronę pisma Urzędu Miasta T. dotyczącego odpowiedzi na zapytanie Strony "czy pojazd marki Mitsubishi L-200 o nr rej. [...] spełnia warunki określone dla taksówki" Organ wskazał, że pismo to w żaden sposób nie jest związane z przedmiotem prowadzonego postępowania i w związku z tym nie stanowi żadnego dowodu w sprawie. Odpowiadając na zarzut dotyczący nieprawidłowo przeprowadzonych oględzin pojazdu Organ podkreślił, że protokół został spisany rzetelnie, a przeprowadzenie oględzin pojazdu nie wymagało wiadomości specjalnych. Ponadto Strona uczestniczyła czynnie w oględzinach pojazdu. W odpowiedzi na żądanie Strony w sprawie wystąpienia do niemieckich władz celnych w celu pozyskania dowodu uprzednio dokonanej odprawy celnej przedmiotowego pojazdu Organ wyjaśnił, że do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), zaś samej klasyfikacji dokonuje się według stanu pojazdu na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego. Zatem organ I instancji miał prawo dokonać klasyfikacji przedmiotowego pojazdu według jego stanu, jaki istniał w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego nie zaś w dniu, w którym został objęty procedurą celną dopuszczenia do obrotu. W skardze na decyzję Organu odwoławczego Strona zarzuciła jej obrazę prawa materialnego, błędną ocenę zebranego materiału dowodowego, naruszenie przepisów postępowania poprzez zebranie niepełnego materiału dowodowego oraz naruszenie procedury administracyjnej i wniosła o uchylenie decyzji obu instancji. W uzasadnieniu skargi w pierwszej kolejności Strona zarzuciła organom zbyt długie prowadzenie postępowania, popełnianie błędów i omyłek pisarskich. Zdaniem Strony organy naruszyły art. 123 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 749; dalej: O.p.) poprzez nieprzeprowadzenie wnioskowanych dowodów i prowadzenie postępowania ukierunkowanego na "z góry założony cel". Skarżąca powołując się na pismo Urzędu Miasta T. z dnia [...]r. dotyczące warunków, jakim powinny odpowiadać pojazdy mające być używane jako taksówki wskazała, że pojazd przeznaczony do przewozu osób powinien posiadać wszystkie cechy i właściwości pojazdu osobowego, w tym m.in. wydzieloną powierzchnię przeznaczoną na bagaż podręczny. Strona zaznaczyła, że przedmiotowy pojazd takiej powierzchni nie posiada i nie ma możliwości jej utworzenia bez zmiany konstrukcyjnej pojazdu, co stwierdził diagnosta. Strona zarzuciła także, że zawarty w decyzjach obu instancji opis wnętrza pojazdu różni się od siebie i nie ma odzwierciedlenia w protokole oględzin, a organ posłużył się zdjęciami fotograficznymi. Zdaniem Skarżącej organ podatkowy nie może jednocześnie decydować o przeznaczeniu pojazdu i go klasyfikować, dlatego winien powołać rzeczoznawcę, który odpowiedziałby m.in. na pytanie czy wskutek braku bagażnika pojazd nadal jest pojazdem przeznaczonym do przewozu osób. Kolejnym zarzutem, jaki powołuje Strona jest brak przeprowadzenia dowodu z dokumentu odprawy celnej, który został złożony w Niemczech w dniu 20 sierpnia 2007r. podczas pierwszej rejestracji nowego pojazdu pochodzącego spoza Unii Europejskiej. W ocenie Strony uzyskanie tego dokumentu ma znaczenie kluczowe, ponieważ raz sklasyfikowany pojazd na terenie Unii do kodu CN 8704 zachowuje ten kod na terenie całej Unii. Zdaniem Skarżącej włączony jako dowód do akt sprawy wydruk ze strony internetowej dotyczący danych technicznych pojazdu jest nieprawidłowy i niekompletny ponieważ zawiera dane dla pojazdów sprzedawanych przez importera masowo, a pojazd importowany jednostkowo, wyprodukowany dla innego odbiorcy może mieć inne dane techniczne. Jak wskazała Strona przedmiotowy pojazd był wyprodukowany dla krajów arabskich. Ponadto Strona podkreśliła, że wbrew temu, co twierdzi Organ nie podnosiła, iż dla celów podatku akcyzowego zastosowane powinny być kody w układzie PKWiU. Zarzuciła tym samym Organowi, że pomylił postępowania. Skarżąca zaznaczyła także, że Organ powołał się na przepisy Nomenklatury Scalonej z 1987r. i rozporządzenie Rady (EWG), które weszło w życie w 2008r. natomiast samochód został nabyty w dniu 20 sierpnia 2007r., więc zdaniem Skarżącej stosowanie tych przepisów jest, co najmniej dyskusyjne. W załączeniu do skargi Skarżąca przedłożyła w celu porównania dane identyfikacyjne pojazdu Mitsubishi L200, Hondy Civic (CN 8703) i dwóch samochodów ciężarowych (CN 8704). W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Pismem procesowym z dnia [...]r. Skarżąca podtrzymała zasadnicze zarzuty i argumentację skargi. Załączyła do niego kopię zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia [...]r., tekst niemieckiego rozporządzenia do reorganizacji prawa o dopuszczeniu do ruchu pojazdów samochodowych oraz do zmiany przepisów ruchu drogowego z dnia 25 kwietnia 2006r. wraz z tłumaczeniem oraz wydrukowany z bazy orzeczeń NSA wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z Łodzi z dnia 21 lutego 2013r. Sygn. akt II SA/Łd 1047/12 z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób nakazujący jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Na wstępie podkreślić należy, że organy podatkowe zgromadziły w sposób wyczerpujący materiał dowodowy w niniejszej sprawie i ustaliły wszystkie istotne okoliczności, a dokonana przez te organy ocena dowodów nie nosi znamion dowolności. Kluczową kwestią sporną pomiędzy Skarżącą a Organem jest kwalifikacja nabytego przez Skarżącą samochodu marki Mitsubishi L200 jako samochodu osobowego (pozycja CN 8703) lub ciężarowego (pozycja CN 8704). Na podstawie zebranego materiału dowodowego, organy zakwalifikowały przedmiotowy pojazd jako osobowy, a więc odmiennie niż uczyniła to Skarżąca. W ocenie Sądu stanowisko organów podatkowych należy uznać za prawidłowe. Odnośnie mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa podatkowego, w punkcie wyjścia wskazać należy, że stosownie do art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 06 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2009r. Nr 3, poz. 11 ze zm) w sprawie mają zastosowanie i stanowią podstawę rozstrzygnięcia przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym. Zgodnie z art. 80 ust. 1 u.p.a., akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terenie kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, zarówno nowe jak i używane. Podatnikami akcyzy od samochodów osobowych są importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego (art. 80 ust. 2 pkt 2 ustawy), a obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów osobowych powstaje z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 80 ust. 3 pkt 3 ustawy). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że na fakturze zakupu przedmiotowego pojazdu z dnia [...]r. Nr [...] wskazana jest data wydania pojazdu na dzień [...]r. (k. 3-4 akt administracyjnych). Również w dniu [...]r. dokonano, na terenie Niemiec, pierwszej rejestracji pojazdu na p. K. O., co wynika z dokumentu "Zaświadczenie o rejestracji pojazdu część I (dowód rejestracyjny)" (k. 24-26 akt administracyjnych). Zatem, w ocenie Sądu, w tym dniu powstał obowiązek podatkowy. Do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze CN, zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (art. 3 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym). W kontekście istoty sporu w sprawie wskazać należy, że w Taryfie Celnej (Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1549/2006 z dnia 17 października 2006r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej) pojazdy samochodowe objęte są działem 87, a między innymi w pozycji 8703 pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi), zaś w pozycji 8704 pojazdy do transportu towarowego. Natomiast stanowiący integralną część ustawy o podatku akcyzowym Załącznik nr 1 zawiera wykaz wyrobów akcyzowych i wskazuje wśród nich, w poz. 59, samochody osobowe klasyfikowane do kodu CN 8703, tj. pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte poz. 8702 - "pojazdy mechaniczne do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą"), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Z przytoczonego zakresu kodu CN 8703 wynika, że klasyfikowane do tego kodu – a w konsekwencji uznane za "samochody osobowe" w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym – są pojazdy spełniające warunek "zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób". Cecha ta, na co zwraca się uwagę w orzecznictwie, stanowi zatem najistotniejsze kryterium kwalifikacji pojazdów, które powinno być w pierwszej kolejności brane pod uwagę w momencie przyporządkowania określonego pojazdu do kodu CN 8703. Należy przy tym zaznaczyć, że określenie "zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do kodu 8703 służy wyłącznie przewożeniu osób, lecz należy pamiętać, iż może on być także wykorzystywany do przewożenia towarów (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 9 lutego 2011r., sygn. akt I SA/Wr 1360/10). Znajduje to potwierdzenie w końcowej części opisu kodu CN 8703, tj. "włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi)". Ponadto w wyjaśnieniach do Taryfy Celnej, które mają na celu zapewnienie właściwej interpretacji i jednolitego ich stosowania, ogłoszonych przez Ministra Finansów w formie obwieszczenia z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. Nr 86, poz. 880), pod pozycją 8703 stwierdzono, że obejmuje ona "pojazdy mechaniczne różnego typu (włącznie z pojazdami przystosowanymi do pływania) przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702" oraz że "w niniejszej pozycji określenie »samochody osobowo-towarowe« oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów". Do tej kategorii pojazdów włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, SUV-y, niektóre pickup). W odniesieniu do klasyfikacji pewnych pojazdów (wielozadaniowych) do pozycji 8703, przedmiotowa klasyfikacja zdeterminowana jest cechami, które wskazują na to, iż pojazdy te przeznaczone są raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów, jak również, że ich podstawową funkcją nie jest transport towarów. Przykładowo tymi cechami jest np.: obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym lub punktów kotwic dla każdej osoby; obecność stałych okien wzdłuż bocznych paneli; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; wyposażenie wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Zatem zestawienie powyższych cech z cechami spornego samochodu wskazuje, że przedmiotowy pojazd niewątpliwie posiada szereg cech charakterystycznych dla pojazdów zaliczanych do kodu CN 8703, takich jak m.in. pięć miejsc siedzących wraz z pasami bezpieczeństwa dla pięciu osób, brak przegrody pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu, a częścią tylną, podgrzewanie tylnej szyby, wyposażenie wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów, tj. elektrycznie otwierane szyby z przodu i z tyłu, popielniczki w przedniej części, uchwyty górne dla pasażerów, wykładzinę podłogową. Zdaniem Sądu konfrontując okoliczności stanu faktycznego sprawy oraz dowody zgromadzone w aktach sprawy, na podstawie których zostały one ustalone (zwłaszcza protokół oględzin, dokumentacja fotograficzna, karta informacyjna pojazdu) z treścią opisu pozycji 8703 i poz. 8704 stwierdzić należy, że wbrew zarzutom i argumentacji skargi, brak jest podstaw, aby nabyty samochód uznać można było za samochód ciężarowy i zaklasyfikować go do pozycji 8704, jako pojazd do transportu towarowego. Sąd zauważa, że porównanie cech pojazdu wg kodu 8703 z cechami pojazdu wg pozycji 8704 i odniesienie tego na grunt przedmiotowej sprawy pozwala na stwierdzenie, że sporny pojazd spełnia więcej cech pojazdu osobowego aniżeli ciężarowego. Może on wprawdzie służyć do przewozu towarów, jednak zasadniczą jego funkcją jest przewóz osób i jest tak przystosowany, posiada cechy charakterystyczne dla takiego pojazdu. W dniu 31 marca 2007r. ogłoszone zostały zmiany w notach wyjaśniających do kodu CN 8703 (Dz.U. UE.C. 2007.74.1), zgodnie z którymi pozycja 8703 obejmuje pojazdy wielofunkcyjne, czyli pojazdy mechaniczne, które mogą przewozić zarówno osoby, jak i towary. Do pojazdów wielofunkcyjnych zalicza się pojazdy typu pick-up. Ten typ pojazdu posiada zazwyczaj więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie. Jak już wyżej wskazano, sporny samochód tworzą oddzielna, zamknięta kabina do przewozu osób i zakryta powierzchnia do transportu towarów. W toku oględzin pojazdu ustalono, że długość przestrzeni bagażowej wynosi 137,5 cm natomiast rozstaw osi to 299,5 cm. Proporcja długości przestrzeni ładunkowej do rozstawu osi wynosi 45,91 %. Zatem słusznie Organ wskazał, że maksymalna wewnętrzna długość podłogi jest mniejsza niż połowa rozstawu osi tego pojazdu. W ocenie Sądu brak jest podstaw do kwestionowania dokonanych przez Organ pomiarów pojazdu, tym bardziej, że strona również tego nie czyni. Sąd zauważa, że w tym kontekście niezasadny jest zarzut Strony podniesiony w skardze, iż Organ oparł się na danych technicznych zawartych na wydruku ze strony internetowej nie uwzględniając, że przedmiotowy samochód może mieć inne dane techniczne. Jednocześnie słusznym jest stanowisko Organu, że w celu dokonania oględzin nie były wymagane wiadomości specjalne zatem zbędnym było powoływanie biegłego. Reasumując należy podkreślić, że o zaklasyfikowaniu dla celów poboru podatku akcyzowego danego wyrobu jako wyrobu akcyzowego, zgodnie z przepisami ustawy wyłączne znaczenie ma klasyfikacja dokonana w oparciu o Nomenklaturę Scaloną (CN). Zatem klasyfikacji pojazdów dla celów ustalenia wyrobów akcyzowych nie dokonuje się na podstawie żadnych innych przepisów, w tym np. odnoszących się do rejestracji pojazdu. Przepisy podatkowe są przepisami autonomicznymi względem innych przepisów niepodatkowych. Ustawa o podatku akcyzowym jednoznacznie wskazuje, że do celów podatku akcyzowego należy stosować przepisy i definicje zawarte w tej ustawie. W kontekście ustawy podatkowej należy dokonywać oceny rodzaju nabytego przez Skarżącą pojazdu i skutków tego nabycia dla powstania obowiązku w podatku akcyzowym. Wobec powyższego sposób określenia spornego pojazdu w innych dokumentach, nie był wiążący dla organów podatkowych (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 marca 2011r., sygn. akt I SA/Gd 1337/10). Zatem w ocenie Sądu zarzuty Strony dotyczące nieuwzględnienia pisma Urzędu Miasta T z dnia [...]r. należy uznać za niezasadne. Także bez znaczenia, w świetle powyższych wywodów, dla klasyfikacji przedmiotowego samochodu jest fakt, wielokrotnie podnoszony w skardze, o braku bagażnika w przedmiotowym samochodzie. Taka okoliczność ma znaczenie tylko w sytuacji zakwalifikowania pojazdu jako taksówki, stosownie do przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Prawidłowość klasyfikacji spornego samochodu do kodu CN 8703 znajduje potwierdzenie w notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej, przyjętych zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. Prawdą jest, jak podniosła Strona w skardze, że zostały one opublikowane w dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nr C 133 z dnia 30 maja 2008r., zatem po dniu powstania obowiązku podatkowego z tytułu nabycia przedmiotowego samochodu. Jednakże nie stanowią one podstawy prawnej wydanej decyzji, a jedynie istotną wskazówkę, co do prawidłowej klasyfikacji towarów i podkreślają prawidłowość rozstrzygnięcia. Zgodnie bowiem z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich noty wyjaśniające opracowane w odniesieniu do CN przez Komisję Wspólnot Europejskich nie mają charakteru prawnie wiążącego, ale w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji tych nomenklatur (wyrok Trybunału z dnia 6 grudnia 2007r. w sprawie C – 486/06 BVBA Van Landeghem przeciwko Belgische Staat). Zatem zarzut strony dotyczący powołania się przez Organ na powyższe noty wyjaśniające należy uznać za chybiony. Odpowiadając na zarzut skargi, że Organ w zaskarżonej decyzji podał, niezgodnie ze stanem faktycznym, iż Strona wnosiła o zastosowanie dla celów podatku akcyzowego kodów w układzie PKWiU, Sąd wskazuje, że jakkolwiek Skarżąca ma rację, jednakże nie ma to wpływu na wynik sprawy. Konkludując, w ocenie Sądu, wyposażenie przedmiotowego samochodu mające zapewnić wysoki komfort jazdy również pasażerom w tylnej części pojazdu oraz fakt, że maksymalna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest mniejsza niż połowa rozstawu osi tego pojazdu dowodzą niezbicie, że nabyty przez stronę skarżącą samochód w momencie wewnątrzwspólnotowego nabycia spełniał warunek zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób i winien zostać zaklasyfikowany do kodu CN 8703. Zdaniem Sądu pogląd przedstawiony w wyroku WSA w Łodzi z dnia 21 lutego 2013r. (Sygn. akt II SA/Łd 1047/12) nie może mieć istotnego znaczenia i wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, gdyż jest to wyrok nieprawomocny, a nadto jest to wyrok wydany w jednostkowej sprawie przy uwzględnieniu szczególnych dla tej sprawy okoliczności faktycznych, gdzie uchylenie decyzji nastąpiło z powodu naruszenia przepisów postępowania polegające na niewłaściwej ocenie niezupełnego materiału dowodowego. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę miał natomiast na uwadze dotychczasową, utrwaloną linię orzeczniczą sądów administracyjnych w sprawach tego rodzaju (por. wyrok NSA z dnia 21 września 2012r. Sygn. akt I GSK 16/12, wyrok NSA z dnia 20 maja 2010r., Sygn. akt I GSK 770/09, wyrok NSA z 10 maja 2012r., Sygn. akt I GSK 370/12, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 10 czerwca 2010r., Sygn. akt I SA/Gd 266/10, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 12 grudnia 2012r. Sygn. akt I SA/Bd 944/12 dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.