I SA/Bd 493/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej W. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 listopada 2008 r. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej za miesiące maj, lipiec, sierpień i wrzesień 2005 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. UZADANIENIE Wyrokiem z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt: I SA/Bd 493/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę W. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej za miesiące maj, lipiec, sierpień i wrzesień 2005 r. Pismem z dnia 29 listopada 2008 r., skarżący zwrócił się o s porządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku. Wskazany wyrok wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem został skarżącemu doręczony w dniu 05 stycznia 2009 r. W dniu 02 lutego 2009 r. strona wniosła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 lutego 2009r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Bydgoszczy. Pismem z dnia 27 lutego 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Bydgoszczy poinformowała, iż pełnomocnikiem z urzędu skarżącego wyznaczono adwokata M. K.-M. Pismami z dnia 04 marca 2009r. oraz 02 kwietnia 2009r. Sąd wezwał M. K.-M. do nadesłania pełnomocnictwa, z którego wynikałoby upoważnienie do reprezentowania skarżącego informując jednocześnie o charakterze i stanie sprawy oraz o fakcie, iż wyrok wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 05 stycznia 2009r. Pismem z dnia 03 kwietnia 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Bydgoszczy poinformowała, iż pełnomocnikiem z urzędu skarżącego w miejsce adwokata M. K.-M. wyznaczono adwokata H. K. Pismem z dnia 09 kwietnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wezwał H. K. do nadesłania pełnomocnictwa, z którego wynikałoby upoważnienie do reprezentowania skarżącego informując jednocześnie o charakterze i stanie sprawy oraz o fakcie , iż wyrok wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 05 stycznia 2009r. Skarżący 16 kwietnia 2009 r. udzielił wyznaczonemu z urzędu adwokatowi pełnomocnictwa do reprezentowania jej w niniejszej sprawie. Pełnomocnik z urzędu złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym osobiście skargę kasacyjną w dniu 06 maja 2009r. Jednocześnie nie złożono wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy , zważył co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), środkiem odwoławczym od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny lub postanowienia kończącego postępowanie jest skarga kasacyjna wnoszona do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem sądu I instancji. Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i 3. Z tych ostatnich przepisów wynika, że obowiązek ten nie dotyczy jedynie sytuacji, w których skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 2 art. 175 p.p.s.a.). Skarga może być sporządzona także przez doradcę podatkowego w sprawach z obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (§ 3 art. 175 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 177 § 1 p.p.s.a. : "skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem." Z przywołanego przepisu jednoznacznie zatem wynika, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczyna bieg w dacie doręczenia legitymowanemu podmiotowi odpisu wyroku z uzasadnieniem. W rozpatrywanej sprawie podmiotem tym był skarżący. Kwestionowany przez nieg wyrok z dnia 25 listopada 2008 r. został mu doręczony w dniu 05 stycznia 2009 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru k. 46 akt sądowych). Od tego więc dnia zaczął biec przewidziany prawem jeden i tylko jeden termin do wniesienia skargi kasacyjnej, który licząc zgodnie z art. 83 p.p.s.a., upływał z dniem 04 lutego 2009 r. Przedmiotowa skarga kasacyjna została wniesiona 06 maja 2009r. (data z prezentaty Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego). Sąd pragnie podkreślić, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem ustawowym. Oznacza to, że niedopuszczalne jest jego przerwanie, zawieszenie lub przedłużenie. Zawarta w art. 177 § 1 cytowanej ustawy regulacja prawna oznacza, że dzień doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem jest początkiem terminu, natomiast jego koniec następuje w momencie upływu trzydziestego dnia. Wskazać należy, iż zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych jak i w literaturze przedmiotu podkreśla się, że wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postan. NSA z dnia 24 czerwca 2005 r., II OZ 393/05 oraz z dnia 21 maja 2007r. sygn.akt IOZ 370/07)). W szczególności nie powoduje jego przerwania, zawieszenia ani przedłużenia. Opóźnione przyznanie pełnomocnika może natomiast uzasadniać złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. ( zob. postanowienia NSA w sprawach o sygn. akt II OZ 1266/06, II OZ 1267/06, II OZ 623/05, II OZ 235/07, II OZ 318/07, II OZ 488/07, II FZ 651/07). Pełnomocnik skarżącego nie wniósł jednakże wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W takim stanie rzeczy skarga kasacyjna jest wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 178 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji