I SA/Bd 631/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Sędzia WSA Mirella Łent Protokolant: Starszy asystent sędziego Waldemar Dąbrowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2017r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od towarów i usług oddala skargę Decyzją z dnia [...] grudnia 2016r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. orzekł o solidarnej odpowiedzialności T. S. (Skarżącego) jako prezesa zarządu spółki M.-B. Sp. z o.o. (Spółki) wraz z R. B. i M. B. - członkami zarządu, za zaległości podatkowe tej Spółki w podatku od towarów i usług za II i III kwartał 2012r. w łącznej kwocie 470.568,80 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 175.296 oraz koszty egzekucyjne w kwocie 30.307,86 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżący podał, że w czasie kiedy pełnił funkcję członka zarządu Spółki nie istniało zobowiązanie podatkowe. Podniósł, że w deklaracjach VAT-7K za II i III kwartał 2012r. Spółka wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek w kwotach odpowiednio: 200.000 zł i 300.000 zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. po przeprowadzeniu czynności sprawdzających stwierdził zasadność zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, a środki pieniężne zostały przelane na rachunek bankowy Spółki. Dopiero po przeprowadzeniu w Spółce kontroli podatkowej organ podatkowy stwierdził nieprawidłowości w zakresie rozliczeń podatkowych w podatku od towarów i usług za okres od 1 kwietnia do [...] grudnia 2012r. Organ ustalił, że Spółka bezzasadnie wykazała zwroty w podatku od towarów i usług za II i III kwartał 2012r. w łącznej kwocie 500.000 zł. Po przeprowadzonej kontroli Spółka w dniu [...] maja 2013r. złożyła korekty ww. deklaracji, zaś żądanie przez organ zwrotu środków pieniężnych wcześniej przelanych przez urząd skarbowy na rachunek bankowy podatnika, które zostały rozdysponowane przez Spółkę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, spowodowało jej problemy finansowe. Na utratę przez Spółkę zdolności wykonywania wymagalnych zobowiązań miała również wpływ odmowa udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych w postaci rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowych. Złożenie wniosku o przyznanie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych Spółki miało na celu zapobiegnięcie ogłoszeniu jej upadłości. Zdaniem strony, powyższe działania organu podatkowego skutkowały złożeniem do Sądu wniosku o ogłoszenie upadłości. Organ podatkowy pominął fakt, że Spółka posiada kaucję gwarancyjną u niemieckiego kontrahenta, która pozwala na zaspokojenie zadłużenia Spółki w znacznym stopniu. W związku z powyższym Skarżący uważa, że nie ponosi winy jako członek zarządu w zakresie niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Nie ponosi odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki, skoro w dniu [...] października 2014r. jej nowy prezes - D. C. złożył oświadczenie, że przejmuje wszystkie zobowiązania dotychczas obciążające Spółkę. Zaskarżoną decyzją dnia [...] marca 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powołując się na przepisy art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015r., poz. 613ze zm.; aktualna publikacja – Dz.U. z 2017r., poz. 201), dalej jako: O.p., wskazał, że warunkiem orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu jest nie tylko ustalenie przesłanek pozytywnych, tj. wykazanie bezskuteczności egzekucji zaległości podatkowych oraz powstanie zobowiązań w okresie pełnienia funkcji członka zarządu, ale także, iż nie zachodzą przesłanki wyłączające tę odpowiedzialność (przesłanki negatywne). Dyrektor wskazał, że członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki jeżeli wykaże, iż we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy bądź też wskaże mienie spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Organ podał, że przedmiotowe zaległości podatkowe powstały w czasie kiedy Skarżący pełnił funkcję prezesa zarządu Spółki. Skoro, w okresie od dnia [...] sierpnia 2011r. (postanowienie Sądu Rejonowego w B. XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] sierpnia 2012r.) do dnia [...] października 2014r. (uchwała Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników M.-B. Sp. z o.o. Nr [...] z dnia [...] października 2014r.) był członkiem zarządu M.-B. Sp. z o.o. pełniącym funkcję prezesa, to odpowiada za zobowiązania w podatku od towarów i usług za II i III kwartał 2012r. Przedmiotowe zaległości podatkowe wynikają z korekt deklaracji VAT-7K złożonych przez Spółkę w dniu [...] maja 2013r. w następstwie przeprowadzonej kontroli podatkowej w Spółce w zakresie podatku od towarów i usług za okres od dnia 1 kwietnia do dnia [...] grudnia 2012r., w tym sprawdzenia wywiązywania się z obowiązków wynikających z przepisów prawa dotyczących zasad ewidencji i identyfikacji podatników w zakresie aktualizacji danych w zgłoszeniu rejestracyjnym i identyfikacyjnym. Kontrola dotyczyła zasadności zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. W toku kontroli podatkowej stwierdzono nieprawidłowości w zakresie rozliczenia podatku naliczonego za II i III kwartał 2012r. Ustalono, że M.-B. Sp. z o.o. zaniżyła podatek należny o podatek naliczony wynikający z faktur VAT otrzymanych od firmy PPRU J. za wykonane usługi budowlane na nieruchomościach położonych na terenie Niemiec. Organ wskazał, że składając korekty deklaracji VAT-7K za II i III kwartał 2012r. w dniu [...] maja 2013r. Skarżący nie kwestionował ustaleń kontroli podatkowej, a tym samym zaaprobował konieczność zwrotu nienależnie otrzymanych nadpłat z tytułu podatku od towarów i usług. Nienależnie otrzymany zwrot podatku należy traktować tak samo jak zobowiązanie podatkowe, które nieuregulowane w terminie stanowi zaległość podatkową, od której naliczane są odsetki za zwłokę. Organ stwierdził, że oświadczenie złożone przez D. C. w dniu [...] października 2014r., iż przejmuje on wszystkie zobowiązania dotychczas obciążające M.-B. Sp. z o.o. nie wywiera żadnych skutków prawnych, bowiem w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 112 Ordynacji podatkowej. Ponadto zgodnie z wydrukiem z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego na dzień [...] kwietnia 2016r. osobami wchodzącymi w skład organu uprawnionego do reprezentacji Spółki nadal pozostają: Ryszard B. i M. B. - członkowie zarządu i wspólnicy oraz T. S. pełniący funkcję Prezesa Zarządu. Pomimo zatem podjęcia uchwały o odwołaniu członków zarządu, nie zgłoszono zmian do Krajowego Rejestru Sądowego. W związku z tym, że Spółka nie uregulowała podatku od towarów i usług za II i III kwartał 2012r., Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. wszczął wobec Spółki postępowanie egzekucyjne, w ramach którego podejmował szereg czynności egzekucyjnych przewidzianych w przepisach prawa, które nie przyniosły efektu w postaci odzyskania należności podatkowych. Również pomoc innych organów egzekucyjnych nie przyniosła żadnego efektu. Organ omówił przebieg postępowania egzekucyjnego, w wyniku którego Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. uznał, że nie uzyska kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne, w związku z tym dalsze prowadzenie egzekucji jest bezcelowe i bezskuteczne. W konsekwencji powyższego, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016r. umorzył postępowanie egzekucyjne wobec majątku M.-B. Sp. z o.o. W tej sytuacji organ odwoławczy uznał za niezasadny zarzut o istnieniu majątku Spółki, z którego można uregulować zaległości podatkowe. Podkreślił, że pomimo twierdzeń o istnieniu majątku Spółki, Skarżący nie wskazał żadnego jej mienia, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych Spółki w znacznej części. Nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego jego istnienie. W konsekwencji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że wynikające z art. 116 § 1 pkt 2 i § 2 O.p. pozytywne przesłanki odpowiedzialności członka zarządu spółki z o.o. za jej zaległości podatkowe, a mianowicie: istnienie zaległości, pełnienie funkcji prezesa zarządu w czasie, kiedy upływał termin płatności zobowiązań oraz bezskuteczność egzekucji prowadzonej wobec Spółki w związku z brakiem majątku, zostały w zaskarżonej decyzji w dostateczny sposób wykazane. Organ wyjaśnił, że obok "pozytywnych" przesłanek orzeczenia o odpowiedzialności, art. 116 O.p. zawiera również przesłanki "negatywne", które jeśli zostaną skutecznie wykazane przez członka zarządu, przeciwko któremu skierowane zostało postępowanie, uwalniają go od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. Okolicznością determinującą odstąpienie od orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki byłby fakt złożenia we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości. Organ powołał przepisy ustawy z dnia 28 lutego 2003r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. z 2015r., poz. 233 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015r. regulujące instytucję ogłoszenia upadłości. W tym kontekście podał, że dokonując ustaleń w zakresie zaistnienia przesłanek ogłoszenia upadłości oparto się na złożonych przez M.-B. Sp. z o.o. sprawozdaniach finansowych, bilansach, rachunkach zysków i strat według stanu na dzień [...] grudnia 2012r., [...] grudnia 2013r. oraz danych wykazanych w zeznaniach podatkowych i deklaracjach. Wskazano, że w bilansie sporządzonym na dzień [...] grudnia 2011r. Spółka nie wykazała aktywów trwałych, w tym wartości niematerialnych i prawnych. Aktywa obrotowe stanowiące środki pieniężne w kasie i na rachunkach bankowych wyniosły 1.397,82 zł. Kapitał podstawowy Spółki stanowił 5.000 zł, natomiast kapitał własny na koniec 2011r. przyjął wartość 1.397,82 zł. Spółka na dzień [...] grudnia 2011r. nie wykazała należności, zobowiązań i rezerwy na zobowiązania. Z rachunku zysków i strat sporządzonego za okres od 18 maja do [...] grudnia 2011r. wynika natomiast, że nie osiągnęła przychodów ze sprzedaży, poniosła jedynie koszty działalności operacyjnej w wysokości 3.602,18 zł. Spółka zakończyła rok bilansowy stratą w wysokości 3.602,18 zł. W bilansach sporządzonych na dzień [...] grudnia 2012r. oraz [...] grudnia 2013r. Spółka również nie wykazała aktywów trwałych. Aktywa obrotowe wyniosły odpowiednio: 260.201,46 zł, 24.411,13 zł, w tym należności krótkoterminowe w kwotach odpowiednio: 173.439 zł, 23.965,62 zł oraz środki pieniężne w kasie i na rachunkach bankowych w kwotach odpowiednio: 86.762,46 zł, 445,51 zł. Kapitał podstawowy Spółki wynosił 5.000 zł, kapitał własny na koniec 2012r. i na koniec 2013r. przyjął wartość odpowiednio: -556.472,85 zł, -563.665,94 zł. Spółka na koniec 2012r. i 2013r. wykazała stratę netto w kwocie odpowiednio: 557.870,67 zł i 561.472,85 zł. Zobowiązania i rezerwy na zobowiązania wyniosły odpowiednio: 816.674,31 zł i 588.077,07 zł. Z kolei z rachunków zysków i strat sporządzonych za okres od 1 stycznia do [...] grudnia 2012r. i od 1 stycznia do [...] grudnia 2013r. wynika natomiast, że przychody netto ze sprzedaży produktów osiągnęły wartość odpowiednio: 2.282.215,78 zł i 795.332,78 zł, koszty - 2.840.557,16 zł i 801.148,65 zł. Spółka zakończyła rok bilansowy 2012 stratą w wysokości 557.870,67 zł, a 2013r. stratą w wysokości 7.193,09 zł. W zeznaniach o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych CIT-8 złożonych za lata 2011-2013 M.-B. Sp. z o.o. wykazała jedynie straty z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości odpowiednio: 3.602,18 zł, 553.960,96 zł i 7.193,09 zł. Za lata 2014-2015 Spółka nie złożyła zeznań rocznych CIT-8. Oceniając powyższe dane organ stwierdził, że Spółka od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej nie generowała zysków, lecz z roku na rok ponosiła stratę, posiadała znaczne wymagalne zobowiązania pieniężne wobec wierzycieli, nie posiadała żadnego majątku w postaci nieruchomości, ruchomości, środków transportowych, a stan środków pieniężnych na rachunku bankowym i w kasie był niewystarczający na zaspokojenie wymagalnych zobowiązań. W okresie od [...] października 2013r. do [...] września 2014r. w deklaracjach VAT-7K Spółka nie zadeklarowała obrotu, a jedynie pozostałe nabycia w łącznej kwocie 2.683 zł. Od dnia [...] października 2014r. Spółka nie składa deklaracji dla podatku od towarów i usług. Ponadto organ wskazał, że poza przedmiotowymi zaległościami podatkowymi Spółka posiada także zobowiązania pieniężne wobec: Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za okres od kwietnia do października 2013r. w kwocie 9.523,26 zł; kontrahenta PPHU J. wymagalne od dnia [...] września 2012r. w kwocie 68.332,41 zł; biura podatkowego wymagalne od [...] marca 2014r. w kwocie 7.040 zł i członków zarządu w łącznej kwocie 11.883,87 zł. Zdaniem organu, Spółka już w pierwszej połowie 2013r. miała trudności finansowe, bowiem zaprzestała regulowania należności (pierwsze wymagalne zobowiązanie wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczyło kwietnia 2013r.). Spółka stała się natomiast niewypłacalną z chwilą złożenia korekt deklaracji VAT-7K za II i III kwartał 2012r., tj. w dniu [...] maja 2013r., z których wynikał obowiązek zapłaty łącznej kwoty zobowiązania 481.374 zł z tytułu nienależnie otrzymanego zwrotu podatku. W konsekwencji w ocenie organu, w tym dniu zaistniała podstawa do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłość Spółki, a Skarżący jako członek zarządu pełniący funkcję prezesa, dbający o interesy zarówno Spółki, jak i jej wierzycieli, mający realny wpływ na jej funkcjonowanie, najpóźniej w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, powinien zgłosić w Sądzie stosowny wniosek. Natomiast wniosek M.-B. Sp. z o.o. (reprezentowanej przez Zarząd w składzie: T. S. - prezes Zarządu, R. B. - członek Zarządu i M. B. - członek Zarządu) złożyła do Sądu Rejonowego w B. w dopiero w dniu [...] lipca 2014r. Postanowieniem z dnia [...] października 2014r. Sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości z uwagi na to, że majątek dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania. W ocenie organu, powyższe potwierdza również, że w sprawie nie została spełniona przesłanka z art. 116 § 1 pkt 2 O.p., tj. Skarżący nie wskazał majątku Spółki, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części. Okolicznością zwalniającą członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości spółki nie jest wskazanie mienia jakiegokolwiek, ale takiego, które faktycznie, realnie, umożliwia zaspokojenie istniejących zaległości podatkowych. W konsekwencji organ za chybiony uznał argument, że należności które M.-B. Sp. z o.o. posiada z tytułu kaucji gwarancyjnej od niemieckiego kontrahenta, pozwalały na zaspokojenie zadłużenia Spółki w znacznym stopniu. Środki należne Spółce nie mogą być traktowane jako element majątku dłużnika, stanowią one bowiem źródło dofinansowania Spółki o charakterze przyszłym i niepewnym. W ocenie organu odwoławczego, Skarżący nie dowiódł również, że podjął kroki w kierunku wszczęcia postępowania zapobiegającego upadłości. Nie można uzależniać funkcjonowania firmy i określać swoich możliwości płatniczych, w tym wywiązania się z należności podatkowych, od uzyskania ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych. Spółka wnosząc o udzielenie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych podała, że w przypadku nieuwzględnienia wniosków zmuszona będzie złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości. Pomimo nieuzyskania tej ulgi, członkowie zarządu Spółki nie złożyli wniosku o ogłoszenie upadłości po wydaniu decyzji organu odwoławczego, tj. w dniu [...] listopada 2013r. Dokonali tego dopiero w dniu [...] lipca 2014r. działając tym samym na szkodę wierzycieli. Podsumowując Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że organ I instancji zasadnie orzekł o odpowiedzialności Skarżącego jako członka zarządu za zaległości podatkowe M.-B. Sp. z o.o. w podatku od towarów i usług za II i III kwartał 2012r., odsetki za zwłokę oraz koszty postępowania egzekucyjnego. W skardze do tut. Sądu strona wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji stwierdzając, że są one niezasadne. Zarzuciła, że organy w toku postępowania nie przesłuchały M. B., który jak wskazał Skarżący faktycznie jednoosobowo kierował Spółką od chwili jej powstania. On wyłącznie zawierał wszystkie umowy, dysponował środkami na rachunkach bankowych i dokonywał rozliczeń w gotówce. Tylko M. B. wyłącznie utrzymywał wszelkie kontakty z PPHU J. oraz z inwestorami niemieckimi. W jego dyspozycji również była wszelka dokumentacja Spółki. Zdaniem Skarżącego, ww. osoba blokowała wszelkie działania mające na celu zakończenie działalności Spółki. Pominięcie jego osoby w toku postępowania przed organami administracji skarbowej stanowi rażące naruszenia przepisów postępowania w sprawach podatkowych i winno skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: I. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016r. poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2017r. poz. 1369), dalej jako: "p.p.s.a.", lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest ocena zasadności orzeczenia o odpowiedzialności Skarżącego, który pełnił funkcję członka zarządu Spółki z o.o. M.-B. w czasie, gdy powstały zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za II i III kwartał 2012r. wraz z należnymi odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego. Zdaniem organu, zaszły w sprawie wszystkie przesłanki wymagane do orzeczenia o odpowiedzialności Skarżącego jako osoby trzeciej. W ocenie natomiast strony skarżącej, brak jest podstaw do orzekania o jego odpowiedzialności w kontekście faktycznego zarządzania Spółką przez innego członka zarządu – M. B.. II. Zdaniem Sądu, organy podatkowe w zakresie niezbędnym dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy zebrały materiał dowodowy, który wnikliwie oceniły w kontekście prawidłowo przywołanego stanu prawnego, zaś postawionym wnioskom nie sposób zarzucić dowolności. Odnosząc się do podniesionych zarzutów należy w pierwszej kolejności wskazać, że w myśl art. 107 § 1 O.p. za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają całym swoim majątkiem również osoby trzecie, solidarnie z podatnikiem. Zgodnie natomiast z art. 116 § 1 O.p. za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości albo, iż niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewszczęcie postępowania układowego nastąpiło bez jego winy, bądź też wskaże on mienie, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Stosownie zaś do art. 116 § 2 O.p. odpowiedzialność członków zarządu spółki określona w § 1 obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu. Zakresem przedmiotowym odpowiedzialności osób trzecich objęte są zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, które powstały w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu, podatki niepobrane oraz pobrane, a niewpłacone przez płatników lub inkasentów, odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych, niezwrócone w terminie zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług, a także ich oprocentowanie i koszty postępowania egzekucyjnego. Przesłanki orzekania o odpowiedzialności tych podmiotów są następujące: a) powstanie zaległości z tytułu zobowiązania podatkowego w czasie pełnienia przez osobę trzecią funkcji członka zarządu spółki; b) bezskuteczność egzekucji w stosunku do spółki w całości lub części; c) niewykazanie przez członka zarządu, że złożono we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe albo wykazanie braku winy (jakiejkolwiek) w niepodjęciu działań w tym kierunku; d) niewskazanie przez członka zarządu mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie znacznej części zaległości podatkowych spółki. Należy podkreślić, że w orzeczeniu o odpowiedzialności członka zarządu spółki z o.o. organ podatkowy jest zobowiązany wskazać jedynie okoliczności pełnienia obowiązków członka zarządu w czasie powstania zobowiązania podatkowego, które przekształciły się w dochodzoną zaległość podatkową spółki oraz bezskuteczność egzekucji przeciwko spółce, gdyż ciężar wykazania którejkolwiek okoliczności uwalniającej od odpowiedzialności spoczywa na członku zarządu. III. Mając na uwadze powyższe należy podać, że z akt sprawy wynika, iż Spółka została zawiązana w dniu [...] marca 2011r. Postanowieniem Sądu Rejonowego w B. XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] maja 2011r. M.-B. Sp. z o.o. została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego - Rejestru Przedsiębiorców (k.39-42 akt wspólnych dot. M.-B. Sp. z o.o., przy sprawie M. B. o sygn. akt I SA/Bd 573/17, tom 1/2, dalej jako: segregator). Postanowieniem Sądu Rejonowego w B. XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] sierpnia 2011r. dokonano zmian we wpisie do rejestru KRS w zakresie danych osób wchodzących w skład organu uprawionego do reprezentacji Spółki poprzez wpisanie Skarżącego jako Wiceprezesa Zarządu, a M. B. jako członka zarządu M.-B. Sp. z o.o. (k. 76 segregator). Następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w B. XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] lutego 2012r. dokonano kolejnych zmian we wpisie do rejestru KRS w zakresie danych osób wchodzących w skład organu uprawionego do reprezentacji Spółki poprzez powołanie Skarżącego na Prezesa Zarządu Spółki oraz odwołanie R. B. z funkcji Prezesa Zarządu i powołanie go na członka zarządu Spółki (k. 74 segregator). Uchwałą Nr [...] z dnia [...] października 2014r. Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników M.-B. Sp. z o.o. odwołano Skarżącego z funkcji Prezesa Zarządu, a M. B. i R. B. z funkcji członków zarządu. Na stanowisko Prezesa Zarządu Spółki powołany został D. C. (k. 69 segregator). Podnieść należy, że w okresie prowadzenia działalności gospodarczej Spółka z o.o. składała deklaracje podatkowe VAT-7K (wraz z korektami złożonymi w dniu [...] maja 2013r.) dla podatku od towarów i usług. Dotyczy to zaległości w podatku od towarów i usług z tytułu zwrotu nienależnie otrzymanych nadpłat w tym podatku za II i III kwartał 2012r. (termin płatności upłynął odpowiednio z dniem [...] lipca 2012r. i [...] października 2012r.). Biorąc pod uwagę obciążający organy w postępowaniu dotyczącym orzeczenia o odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe podatnika, obowiązek wykazania pozytywnych przesłanek tej odpowiedzialności, a zatem pełnienia przez Skarżącego funkcji członka zarządu w czasie, o którym mowa w art. 116 § 2 O.p., Sąd stwierdza, że zostały one przez organy prawidłowo wykazane. Ww. zaległości podatkowe powstały bowiem w okresie pełnienia przez Skarżącego funkcji członka Zarządu Spółki M.-B.. Nie może odnieść skutku argument Skarżącego, że z dniem [...] października 2014r. został powołany nowy prezes zarządu M.-B. Sp. z o.o. - D. C., który oświadczył, iż przejmuje wszystkie zobowiązania dotychczas obciążające M.-B. Sp. z o.o. z siedzibą w I. (k. 70 verte, segregator). Oświadczenie to bowiem nie wywiera żadnych skutków prawnych w niniejszej sprawie. Nie można w drodze umów uwolnić się od odpowiedzialności ustanowionej mocą ustawy. Zasadnie też organ podnosi, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 112 Ordynacji podatkowej (art. 112 § 1 - nabywca przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem za powstałe do dnia nabycia zaległości podatkowe związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, chyba że przy zachowaniu należytej staranności nie mógł wiedzieć o tych zaległościach). Zauważyć należy, że zgodnie z wydrukiem z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego na dzień [...] kwietnia 2016r. osobami wchodzącymi w skład organu uprawnionego do reprezentacji Spółki nadal pozostają: Ryszard B. i M. B. - członkowie zarządu oraz wspólnicy posiadający odpowiednio: 40 udziałów o łącznej wartości 4.000 zł i 10 udziałów o łącznej wartości 1.000 zł oraz T. S. pełniący funkcję Prezesa Zarządu (k. 51-54 segregator). Pomimo zatem podjęcia uchwały o odwołaniu członków zarządu (w tym Skarżącego) nie zgłoszono zmian do Krajowego Rejestru Sądowego. Niezasadny jest też zarzut dotyczący rzekomego pomijania M. B., który jest – zdaniem Skarżącego – odpowiedzialny za zaistniały stan sprawy. Zauważyć należy, że organ nie pominął żadnego członka zarządu w sprawie odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki M.-B.. Otóż zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia [...] grudnia 2016r. orzekającą o solidarnej odpowiedzialności T. S. jako prezesa zarządu spółki M.-B. Sp. z o.o. wraz z Ryszardem B. i M. B. - członkami zarządu. M. B. nie został zatem uwolniony od odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki. IV. Przechodząc do oceny drugiej z pozytywnych przesłanek odpowiedzialności byłego członka zarządu, zdaniem Sądu, organy podatkowe zasadnie przyjęły, że egzekucję prowadzoną z majątku Spółki należało uznać za bezskuteczną. Wniosek taki nasuwa nie tylko formalne stwierdzenie bezskuteczności egzekucji w postaci postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec Spółki, ale także zgromadzone przez organy dowody obrazujące przebieg prowadzonych postępowań egzekucyjnych i podejmowanych czynności przez kilka organów. W tym kontekście podać należy, że na zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług zostały wystawione tytuły wykonawcze. W celu wyegzekwowania zaległości podatkowych, Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. wielokrotnie podejmował czynności egzekucyjne przewidziane w przepisach prawa. Między innymi zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2013r. podjął próbę zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego i wkładów oszczędnościowych w PKO BP S.A. Bank pismem z dnia [...] czerwca 2013r. poinformował, że brak jest środków na rachunku. Kolejnym pismem z dnia [...] stycznia 2014r. poinformował, że na rachunku bankowym dłużnika M.-B. Sp. z o.o. wystąpił zbieg egzekucji z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych w B.. Z kolei w dniu [...] maja 2014r. przekazał na rachunek organu egzekucyjnego zaledwie kwotę 62,04 zł, która została rozliczona na należne koszty egzekucyjne. Pismem z dnia [...] marca 2014r. Bank poinformował o wypowiedzeniu umowy rachunku bankowego. W dniu [...] czerwca 2013r. dokonano również zajęcia rachunków bankowych w FM Banku w W., Raiffeisen Banku w K., IDEA Banku w W., GETIN Banku w I., ING Banku Ś. w K., BRE Banku w Łodzi, Banku Handlowym w T., Banku Pocztowym w I., ALIOR Banku w I., Spółdzielczej Grupie Kapitałowej Banku Spółdzielczym w I., Credit Agricole w I., Kredyt Banku w L., BNP Paribas Banku w I., Banku Zachodnim WBK S.A. we W., PEKAO S.A. w I., BOŚ S.A. w W.. Z uwagi na nieprowadzenie przez ww. banki rachunków bankowych dla M.-B. Sp. z o.o., realizacja zajęć okazała się niemożliwa. W dniu [...] października 2014r. ponownie skierowano zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego i wkładów oszczędnościowych do: BPH w I., BGŻ w I., PEKAO w I., BNP Paribas w I., Credit Agricole w I., Banku Pocztowego w I. oraz SKOK Stefczyka w I.. Realizacja ww. zajęć również okazała się niemożliwa. W toku postępowania egzekucyjnego dokonano także zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną w Przedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowym i Usługowym J. P. E. N. D. M., jednakże kontrahent ten poinformował, że dokonał już ze Spółką rozliczenia swoich zobowiązań. Podjęte czynności egzekucyjne nie przyniosły efektu w postaci odzyskania należności podatkowych. Ponadto, do zobowiązanej Spółki wielokrotnie (w dniach [...] lipca 2013r., [...] lutego 2014r., [...] kwietnia 2014r., [...] sierpnia 2014r., [...] września 2014r. i [...] marca 2015r.) kierowano poborców skarbowych, którzy nie zastali dłużnika pod wskazanym adresem Spółki. Ustalenia te wskazywały na niemożność dokonania czynności egzekucyjnych i zastosowanie skutecznego środka egzekucyjnego (k. 136, 139 segregator) Nadto, na podstawie informacji uzyskanych z Centralnej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych oraz Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców organ egzekucyjny ustalił, że M.-B. Sp. z o.o. nie posiada nieruchomości ani środków transportowych. W tej sytuacji Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. pismem z dnia [...] lutego 2014r. wystąpił do Sądu Rejonowego w I. z wnioskiem o nakazanie wyjawienia majątku przez M.-B. Sp. z o.o. W dniu [...] marca 2016r. z Sądu Rejonowego w I. uzyskano informację, że prezes M.-B. Sp. z o.o. złożył w Sądzie pisemne oświadczenie, że nie jest w stanie przedłożyć wykazu majątku posiadanego przez Spółkę. P. z dnia [...] kwietnia 2016r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w I. zwrócił tytuł wykonawczy wraz z informacją, że nie może przesłać wykazu majątku, albowiem w tej sprawie dłużnik nie złożył wykazu (k. 204 segregator). Mając na uwadze wszystkie podane okoliczności, Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. uznał, że w postępowaniu egzekucyjnym należności pieniężnej nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne, w związku z tym dalsze prowadzenie egzekucji jest bezcelowe i bezskuteczne. W konsekwencji powyższego, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016r. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wobec majątku M.-B. Sp. z o.o. z uwagi na bezskuteczność egzekucji. Z jego uzasadnienia wynika, że nie ma majątku Spółki, z którego można by wyegzekwować należności, w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne (k. 230-232 segregator). Postanowienie to nie zostało zaskarżone. Wbrew zatem twierdzeniom skargi, postępowania egzekucyjne prowadzone na przestrzeni kilku lat i czynności podejmowane przez kilka organów nie doprowadziły do wyegzekwowania zaległości podatkowych. Postępowanie egzekucyjne zostało umorzone z tej przyczyny, że nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych. Organy egzekucyjne nie wyegzekwowały należności podatkowych, bowiem brak majątku nawet na pokrycie kosztów egzekucyjnych. Zdaniem tut. Sądu, zgromadzony materiał dowodowy potwierdza bezskuteczność prowadzonej wobec Spółki egzekucji, skoro nie posiada ona majątku pozwalającego na realne zaspokojenie należności Skarbu Państwa. Nie można podzielić stanowiska strony skarżącej, że należności podatkowe mogą być zaspokojone z kaucji znajdującej się u kontrahenta niemieckiego. Należy wskazać, że organ I instancji ustalił, iż pierwsze rozliczenie z tego tytułu ma nastąpić w 2018r., a zatem jest to zdarzenie przyszłe i niepewne. Podobnie tę okoliczność ocenił także Sąd Rejonowy w B. w postanowieniu z dnia [...] października 2014r. w sprawie oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości (k. 389-390, t. 2/2). W związku z tym, choćby ze względu na ww. datę nie zachodzą podstawy do skutecznego żądania wystąpienia kolejny raz w ramach pomocy prawnej do organów administracji niemieckiej w celu dokonania zajęcia i wyegzekwowania należności. V. Mając na względzie, że spełnione zostały obie pozytywne przesłanki warunkujące odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe Spółki, do rozważenia przez Sąd pozostaje zatem kwestia, czy Skarżący wykazał, iż wystąpiła którakolwiek okoliczność uwalniająca go od tej odpowiedzialności (art. 116 § 1 pkt 1 lit. a), b) i pkt 2 O.p.). Zaakceptować należy ocenę organów, że nie zachodzi przesłanka egzoneracyjna, tj. wskazanie mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie zaległości podatkowych. Okolicznością zwalniającą członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości spółki nie jest wskazanie mienia jakiegokolwiek, ale takiego, które faktycznie, realnie, umożliwia zaspokojenie istniejących zaległości podatkowych. Określenie "zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części" oznacza, że można przewidzieć z dużą dozą pewności, iż egzekucja będzie skuteczna i doprowadzi do wyegzekwowania należności, a ich wysokość będzie miała wartość stanowiącą znaczny (duży) odsetek porównując ją z wysokością zaległości podatkowych spółki. Zdaniem tut. Sądu, Skarżący nie przedłożył żadnego dowodu potwierdzającego posiadanie przez M.-B. majątku, z którego można byłoby faktycznie zaspokoić roszczenia z tytułu zaległości podatkowych. Do kwestii kaucji wymagalnych dopiero w 2018r. tut. Sąd już się ustosunkował wyżej. W tej sytuacji w pełni na aprobatę zasługuje stanowisko organów o braku wskazania przez Skarżącego majątku, z którego mogłoby dojść do zaspokojenia wierzyciela. VI. W ocenie Sądu, Skarżący nie zwolnił się też z odpowiedzialności przez wykazanie zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 116 § 1 pkt 1 lit. b) O.p., tj. że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości (wszczęcie postępowania zapobiegającego upadłości) nastąpiło bez jego winy. Dokonując ustaleń w zakresie zaistnienia przesłanek ogłoszenia upadłości organ I instancji zasadnie oparł się na złożonych przez M.-B. Sp. z o.o. sprawozdaniach finansowych, bilansach, rachunkach zysków i strat według stanu na dzień [...] grudnia 2012r., [...] grudnia 2013r. oraz danych wykazanych w zeznaniach podatkowych i deklaracjach. Organ I instancji na s. 8-9, zaś organ II instancji na s. 7-9 dokonały szczegółowej analizy ww. dokumentów. Analiza przedstawionych danych wykazała, że Spółka od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej nie generowała zysków, lecz z roku na rok ponosiła stratę, posiadała znaczne wymagalne zobowiązania pieniężne wobec wierzycieli, nie posiadała żadnego majątku w postaci nieruchomości, ruchomości w tym środków transportowych, a stan środków pieniężnych na rachunku bankowym i w kasie był niewystarczający na zaspokojenie wymagalnych zobowiązań. W okresie od [...] października 2013r. do [...] września 2014r. w deklaracjach VAT-7K Spółka nie zadeklarowała obrotu, a jedynie pozostałe nabycia w łącznej kwocie 2.683 zł. Od dnia [...] października 2014r. Spółka nie składa deklaracji dla podatku od towarów i usług. Skarżący tych danych powołanych przez organy skutecznie nie podważył. Zgodnie z wykazem wierzycieli przedłożonym przez Spółkę do Sądu Rejonowego w B. w dniu [...] lipca 2014r., M.-B. Sp. z o.o. poza przedmiotowymi zaległościami podatkowymi, posiadała także zobowiązania pieniężne wobec innych wierzycieli, w tym wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, PPHU J., biura podatkowego i członków zarządu. Należy stwierdzić, że Spółka już w pierwszej połowie 2013r. miała trudności finansowe, bowiem zaprzestała regulowania swoich należności (wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczyło kwietnia 2013r.). Zgodzić się należy z Dyrektorem Izby Administracji Skarbowej, że Spółka stała się niewypłacalną z chwilą złożenia korekt deklaracji VAT-7K za II i III kwartał 2012r., tj. w dniu [...] maja 2013r., z których wynikał obowiązek zapłaty łącznej kwoty zobowiązania 481.374 zł z tytułu nienależnie otrzymanego zwrotu podatku. Skoro, z dniem [...] maja 2013r. Spółka stała się niewypłacalna, zaistniała zatem podstawa do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki, czego jednak nie uczyniono we właściwym czasie. Wniosek taki został dopiero złożony w dniu [...] lipca 2014r. Postanowieniem z dnia [...] października 2014r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w B. Wydział XV Gospodarczy oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości, ponieważ majątek dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że dłużnik nie prowadzi żadnej działalności, posiada wymagalne zobowiązania pieniężne wobec sześciu wierzycieli na łączną kwotę 581.429,86 zł, w tym zobowiązania wobec Urzędu Skarbowego - 471.515 zł i wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - 9.523,26 zł. Ponadto dłużnik nie ma żadnego majątku w postaci nieruchomości lub ruchomości, nie posiada żadnych środków na rachunku bankowym ani w kasie. Dłużnik posiada należności w łącznej kwocie 56.335,25 EUR z tytułu kaucji gwarancyjnych, których rozliczenie ma nastąpić w pierwszej połowie 2018r. Reprezentant dłużnika ustalił w rozmowach z dysponentami kaucji, że w przypadku otrzymania przez nich oficjalnego pisma z sądu istnieje teoretycznie możliwość wypłaty części kaucji w kwocie około 33.801,15 EUR w październiku 2014r., jednakże osoby upoważnione do wypłaty kaucji odmówiły podpisania tej informacji (k. 279-281 segregator). VII. W konsekwencji powyższego zaszły podstawy do orzeczenia o odpowiedzialności Skarżącego jako osoby trzeciej za zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług Spółki M.-B.. W wyniku prawidłowych działań procesowych zastosowano właściwie zinterpretowane regulacje prawa materialnego, przy zachowaniu zasad postępowania podatkowego, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stosownie do wymogów art. 210 O.p. Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji niczego, co usprawiedliwiałoby zarzut błędnej oceny materiału dowodowego. Decyzja zapadła z poszanowaniem zasad postępowania wynikających z Ordynacji podatkowej, w tym zasady legalności (art. 120), zasady zaufania (art. 121 § 1), zasady prawdy obiektywnej (art. 122), zasady swobodnej oceny dowodów (art. 191) i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 187 § 1). Zdaniem Sądu, zebrany w sprawie materiał procesowy jest pełny, został prawidłowo zebrany i jest wystarczający do ustalenia wymaganej przez prawo podstawy faktycznej zaskarżonej decyzji. VIII. Końcowo odnosząc się do wniosku o przeprowadzenie przez tut. Sąd dowodu uzupełniającego z dokumentów złożonych na rozprawie (k. 19-57 akt sądowych oraz list polecony z października 2014r. skierowany do PPH J.), a także o przesłuchanie R. B. i M. B., należy stwierdzić, że podlega on oddaleniu. Podnieść należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co do zasady, nie jest możliwe prowadzenie postępowania dowodowego przed sądem administracyjnym, który w myśl art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Reguła ta oznacza, że kontrolą sądu administracyjnego objęte są kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a zatem to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy normę tę właściwie zinterpretował i nie naruszył zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione. Od tej zasady istnieje wyjątek, o którym mowa właśnie w art. 106 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przepis ten należy rozumieć w ten sposób, że postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym - a co za tym idzie, dokonywanie przez ten sąd ustaleń faktycznych - jest dopuszczalne jedynie w zakresie uzasadnionym celami postępowania sądowoadministracyjnego, czyli w celu umożliwienia sądowi dokonania ustaleń, które stanowić mają podstawę oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Z przepisu tego wynika także, że dopuszczenie dowodu z dokumentu jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem sądu. Podkreślić należy, że przepis powyższy jako stanowiący odstępstwo od zasady wynikającej z art. 133 § 1 p.p.s.a. nie może być interpretowany rozszerzająco, nie może być stosowany w sprzeczności z celem, do którego powołano sądy administracyjne, a więc kontroli działalności administracji. Podnieść należy, że Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wskazywał, iż dopuszczalne jest jedynie przeprowadzenie dowodu z dokumentu w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. (wyroki NSA: z dnia 27 stycznia 2012r., sygn. akt II FSK 1127/10, z dnia 28 lutego 2012r.. sygn. akt II OSK 2377/10, z dnia 29 lutego 2012r., sygn. akt II FSK 1980/10 publ.: http//:cbois.nsa.gov.pl). Nie jest zatem dopuszczalne przeprowadzenie przed WSA dowodu z zeznań świadków M. B. i R. B.. Brak jest też podstawy do przeprowadzenia dowodu uzupełniającego ze wskazanych dokumentów (kilkudziesięciu) mających potwierdzać, że nie zachodzą podstawy do ponoszenia przez Skarżącego odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki. Zauważyć należy, że część załączonych na rozprawie dokumentów była już znana organom i podlegała ocenie np. pokwitowanie z dnia [...] października 2014r. złożone przez D. C. o odbiorze pełnej dokumentacji księgowej i osobowej Spółki oraz jego oświadczenie z dnia [...] października 2014r. o przejęciu zobowiązań Spółki, uchwała 1/10/2014 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Wspólników-[...] dotycząca zmiany członków zarządu Spółki (k. 69, 70 segregator). Podkreślić należy, że przepis art. 106 § 3 p.p.s.a. pozwala na przeprowadzenie ograniczonego, uzupełniającego postępowania dowodowego, ale jedynie wówczas, gdy sąd uzna za konieczne wyjaśnienie istotnych wątpliwości, czy organy administracyjne ustaliły stan faktyczny zgodnie z regułami postępowania oraz czy prawidłowo zastosowały prawo materialne. W niniejszej sprawie nie zachodzi potrzeba uzupełnienia materiału dowodowego będącego podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Dla oceny zaskarżonej decyzji nie zachodziła też konieczność przeprowadzenia dowodu z takich dokumentów jak np.: karta informacyjne pacjenta T. S. z dnia [...] kwietnia 2014r. wydana przez Szpital Wielospecjalistyczny, korespondencja Spółki M.-B. z kontrahentem – PPH J., czy korespondencja prowadzona między wspólnikami. Przepis art. 106 § 3 p.p.s.a. nie służy bowiem do zwalczania ustaleń faktycznych, z którymi strona się nie zgadza, celem uzupełniającego postępowania dowodowego nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego, lecz wyłącznie ocena, czy organy administracji publicznej ustaliły ten stan zgodnie z regułami postępowania administracyjnego (por. wyroki NSA: z 20.02.2009 r., I FSK 1868/07, z 21.01.2009r., I OSK 1869/07, z 20.08.2010r., II FSK 159/10). Sąd w istocie nie może więc dokonywać ustaleń, które mogłyby służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu sprawy załatwionej zaskarżoną decyzją (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IV, LEX). W świetle powyższego wniosek strony nie zasługiwał na uwzględnienie i został przez Sąd oddalony. IX. Mając na względzie powyższe, tut. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.