I SA/Bd 724/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 04 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 06 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 724/12 w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej postanawia: przywrócić termin Wyrokiem z dnia 06 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 724/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej. Przedmiotowy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie w dniu 17 grudnia 2012 r. W wyniku złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 03 stycznia 2013 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy ustanawiając radcę prawnego. Pismem z dnia 25 lutego 2013 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. poinformowała tut. Sąd, że w przedmiotowej sprawie wyznaczony został jako pełnomocnik z urzędu radca prawny M. S.. W dniu 22 marca 2013 r. wyznaczony pełnomocnik złożył w tut. sądzie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadniając wniosek podniósł, że pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych w B. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu zostało doręczone mu w dniu 27 lutego 2013 r. Pełnomocnik zaznaczył, że rzeczywistą możliwość sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej uzyskał jednak dopiero po dniu 15 marca 2013 r., tj. po odebraniu przez pełnomocnika podpisanego przez stronę pełnomocnictwa. Do przedmiotowego wniosku pełnomocnik załączył jednocześnie skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. W świetle postanowień zawartych w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Spełnił tym samym przesłankę z art. 87 § 2 p.p.s.a. Niewątpliwie okoliczność niezależna od strony i jej pełnomocnika, jak fakt późniejszego ustanowienia pełnomocnika z urzędu i otrzymania przez niego dopiero w dniu 27 lutego 2013 r. informacji z Okręgowej Izby Radców Prawnych w Bydgoszczy o wyznaczeniu do reprezentowania skarżącego w przedmiotowej sprawie, miała wpływ na uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Stronie skarżącej i jej pełnomocnikowi nie można zatem przypisać działania o charakterze zawinionym, co wypełnia przesłankę z art. 86 § 1 p.p.s.a. Zdaniem Sądu, przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu ustała w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienia NSA z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt II GZ 243/11, LEX nr 1081696; z dnia 01 października 2010 r., sygn. akt I OZ 725/10, LEX nr 741980; z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11, LEX nr 1070053; z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 612/12, LEX nr 1225743). W konsekwencji, ponieważ w przedmiotowej sprawie pełnomocnik pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych w B. z dnia 25 lutego 2013 r. zawiadamiające go o wyznaczeniu z urzędu do reprezentowania skarżącego odebrał w dniu 27 lutego 2013 r., jak wynika z oświadczenia pełnomocnika zawartego we wniosku, należało uznać, że złożony w tut. sądzie w dniu 22 marca 2013 r. (data prezentaty WSA w Bydgoszczy) wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony z zachowaniem terminu. Ponieważ wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu pełnomocnik złożył jednocześnie skargę kasacyjną, czym spełnił warunek z art. 87 § 4 p.p.s.a., należało uznać, że złożony wniosek jest w pełni zasadny. W tym miejscu na marginesie już tylko należy wskazać, że błędnie pełnomocnik wywodzi, iż przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustała z chwilą otrzymania przez pełnomocnika podpisanego pełnomocnictwa, które upoważniało go do sporządzenia skargi kasacyjnej. Należy zauważyć, że na podstawie ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 39, poz. 196) z dniem 10 kwietnia 2010 r. zmianie uległo brzmienie art. 244 § 2 p.p.s.a. W nowym brzmieniu przepis ten stanowi, że ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Zbędnym zatem się staje, w przypadku ustanowienia pełnomocnika w drodze prawa pomocy, wymóg podpisania pełnomocnictwa przez skarżącego. W takich okolicznościach, jak stwierdził NSA w postanowieniu z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt II GZ 314/11, ustanowienie radcy prawnego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa, co oznacza, że gdy okręgowa izba radców prawnych kieruje do sądu pismo, w którym wskazuje wyznaczonego radcę prawnego i zawiadamia o tym stronę, to następuje domniemanie, że wyznaczony radca prawny działa w ramach pełnomocnictwa udzielonego przez stronę, dla której został wyznaczony. W takim przypadku nie jest konieczne dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy (LEX nr 1083433). Na gruncie niniejszej sprawy oznacza to, że pełnomocnik już od dnia 27 lutego 2013 r. mógł działać w sprawie, nie czekając na odesłanie przesłanego mu wcześniej pełnomocnictwa. Ponieważ jednak sposób liczenia terminu przez pełnomocnika nie miał wpływu na terminowość złożenia wniosku o przywrócenie terminu, powyższe uwagi mają charakter jedynie ogólny. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.