I SA/Bd 781/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska – Wasilewicz Sędziowie: Sędzia WSA Jarosław Szulc (spr.) Sędzia WSA Ewa Kruppik – Świetlicka Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Antoniuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2015r. sprawy ze skargi P. O. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę W złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług strona podała, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza montować na zamówienie rolety, żaluzje i moskitiery w domu zleceniodawcy. Wnioskodawca zadał pytanie, czy dokonując montażu żaluzji, rolet, moskitier wewnątrz domu mieszkalnego (mieszkania) spełniającego definicję budownictwa społecznego zastosowanie znajdzie obniżona stawka VAT 8% na całość wykonanej pracy (towar plus usługa), zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: "ustawa o VAT"). Zdaniem skarżącego, ma on prawo do stosowania obniżonej stawki 8% na całość wykonanego zlecenia, o ile montaż dokonywany jest wewnątrz budynku (pomieszczenia) uznanego za budownictwo społeczne. Interpretacją indywidualną z dnia [...] r. Minister Finansów stwierdził, że stanowisko zawarte we wniosku jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ wskazał, że analiza obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, iż warunkiem zastosowania 8% stawki na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy budynków lub ich dostawy. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku. Zdaniem organu, świadczone przez wnioskodawcę usługi montażu żaluzji, rolet i moskitier wewnątrz opisanych lokali mieszkalnych - opodatkowane są stawką 23% VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT. Organ podkreślił, że żaluzje, rolety i moskitiery wewnętrzne stanowią wyposażenie budynku (lokalu). W wyniku ich montażu nie następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego lokalu mieszkalnego. Wykonywane przez wnioskodawcę ww. czynności w przedmiotowym zakresie nie mieszczą się w ramach remontu lub modernizacji obiektów budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, gdyż w istocie czynności te są jedynie zaopatrywaniem obiektu budownictwa mieszkaniowego lub jego części w elementy wyposażenia, niestanowiące jego elementów konstrukcyjnych. Czynności te nie będą stanowić zatem usług wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, jak również usług, o których mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie podatku od towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1719). Dlatego też w sytuacji świadczenia przez wnioskodawcę usług montażu rolet, żaluzji wewnętrznych i moskitier wykonywanych zarówno w budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym, jak i pozostałych budynkach zastosowanie będzie miała 23% stawka podatku od towarów i usług. W ocenie organu, czynności polegające na montażu rolet, żaluzji czy moskitier wewnętrznych są zaopatrywaniem budynku w elementy wyposażenia - na indywidualne zamówienie klienta. Wyposażenie - w postaci wewnętrznych rolet, żaluzji oraz moskitier nie stanowi elementów konstrukcyjnych budynku. Czynności montażu tego wyposażenia nie można też zaliczyć do remontów, czy też robót konserwacyjnych. Byłoby to bowiem niedopuszczalne stosowanie wykładni rozszerzającej, która jest wyłączona w odniesieniu do przepisów mających charakter wyjątkowy, a takimi są właśnie normy statuujące możliwość skorzystania z preferencyjnej stawki podatkowej. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] r. Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany zaskarżonej interpretacji. W skardze strona zarzuciła wydanej interpretacji naruszenie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT poprzez jego niewłaściwe zinterpretowanie. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu, że czynności opisane we wniosku stanowiły jedynie zaopatrzenie obiektu budownictwa mieszkaniowego lub jego części w elementy wyposażenia, niebędące jego elementami konstrukcyjnymi. Skarżący podniósł, że usługa montażu wraz z zainstalowaniem towaru ma miejsce poprzez zindywidualizowanie, zarówno towaru, jak i usługi na rzecz konkretnego lokalu mieszkalnego. Zdaniem skarżącego, nieprawdą jest, że jest to element wyposażenia, który z natury swojej może ulec przemieszczeniu, np. do innego lokalu. Po demontażu żaluzje, moskitiery i rolety w zasadzie stają się bezużyteczne. Jest do usługa wykonywana "na dany wymiar", precyzyjnie określony i odnoszący się do danego lokalu. Zdaniem skarżącego, należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w tym pojęcie modernizacji, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. W takim znaczeniu modernizacja oznacza unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego i jego części. W opinii skarżącego, instalacja rolet, żaluzji wewnętrznych oraz moskitier po trwałym ich połączeniu z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części, podnosi standard takiego obiektu, wpływa na jego wartość, tym samym mieści się w pojęciu modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Tym samym czynności te podlegają opodatkowaniu stawką preferencyjną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: I.Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ocenie Sądu, będąca przedmiotem kontroli interpretacja indywidualna nie narusza prawa. II. W myśl art. 14b § 1 O.p. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego. Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Opisany we wniosku stan faktyczny oraz sformułowane na jego tle pytanie stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone skutki prawne. W konsekwencji ani organ wydający interpretację, ani sąd administracyjny ją kontrolujący, nie mogą przyjmować własnych ustaleń faktycznych, odmiennych od okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę. Przedmiot sporu w sprawie, nakreślony sformułowanym we wniosku pytaniem dotyczy zagadnienia, czy dokonując montażu żaluzji, rolet, moskitier wewnątrz domu mieszkalnego ( mieszkania ) spełniającego definicję budownictwa społecznego, możliwe jest zastosowanie obniżonej stawki VAT 8% na całość wykonanej pracy ( towar plus usługa ), zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. W ocenie skarżącego, wykonując montaż rolet, żaluzji i moskitier, niezależnie od faktu, czy do ich wykonania usługodawcy wykorzystują własne materiały, czy też materiały powierzone, dokonane czynności powinni traktować jako jedną czynność kompleksową tj. usługę montażu instalacji. Reguła ta znajdzie odpowiednie zastosowanie także do dokonanych na wszelkiego rodzaju instalacjach usług naprawy i konserwacji. Skutki takiego zidentyfikowania czynności wywołają także odpowiednie konsekwencje przy ustalaniu dla całego kompleksu czynności właściwej stawki podatkowej. O ile więc opisane, kompleksowe czynności zostaną wykonane na obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, to zasadne będzie opodatkowanie ich w pełnym zakresie preferencyjną tj. 8% stawką podatku. W wydanej interpretacji indywidualnej uznano to stanowisko za nieprawidłowe. Zdaniem organu, preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności związanych z budownictwem mieszkaniowym, jednakże nie do wszystkich usług dotyczących samego instalowania, czy montażu różnych towarów. Sama usługa montażu czy też instalacja poszczególnych towarów nie może być traktowana jako remont lub modernizacja. Dopiero w połączeniu z zespołem innych czynności, w wyniku których podnosi się bądź też przywraca poprzedni stan faktyczny, czy wartość użytkową budynku lub lokalu, usługę taką można traktować jako usługę budowy, remontu, modernizacji lub przebudowy, o których mowa w ustawie. Warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy budynków lub ich dostawy. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku. Zdaniem organu, żaluzje, rolety i moskitiery wewnętrzne, stanowią wyposażenie budynku (lokalu). W wyniku ich montażu nie następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego lokalu mieszkalnego. Wykonywane przez wnioskodawcę w tym zakresie czynności nie mieszczą się w ramach remontu lub modernizacji obiektów budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, gdyż w istocie czynności te są jedynie zaopatrywaniem obiektu budownictwa mieszkaniowego lub jego części w elementy wyposażenia. Czynności montażu tego wyposażenia nie można też zaliczyć do remontów, czy też robót konserwacyjnych. Byłoby to bowiem niedopuszczalne stosowanie wykładni rozszerzającej, która jest wyłączona w odniesieniu do przepisów mających charakter wyjątkowy, a takimi są właśnie normy statuujące możliwość skorzystania z preferencyjnej stawki podatkowej. Ostatecznie organ uznał, że w sytuacji świadczenia przez wnioskodawcę usług montażu rolet, żaluzji i moskitier wykonywanych wewnątrz zarówno budynków ( lokali ) mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym, jak i pozostałych, zastosowanie będzie miała 23% stawka podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT. III. W ocenie Sądu, stanowisko organu zawarte w wydanej interpretacji indywidualnej jest prawidłowe. Kluczowa w kontekście wskazanego we wniosku zdarzenia przyszłego i sformułowanego na jego tle pytania jest wykładnia art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Stosownie do treści tego przepisu, stawkę podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 41 ust. 2 ( w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r. wynoszącą 8 %), stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przy czym, zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy VAT, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w PKOB w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych. W myśl art. 41 ust 12b ustawy o VAT, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. Uzupełniająco należy podać, że zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o obiektach budownictwa mieszkaniowego, rozumie się przez to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne, że wykonywane przez skarżącego czynności będą realizowane w budynkach mieszkalnych i lokalach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym. Nie jest również zasadniczo przedmiotem sporu kwalifikacja wykonywanego przez skarżącego montażu żaluzji, rolet i moskitier jako usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, pojmowanej jako każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. W tym zakresie stanowisko skarżącego i organu zbieżne jest z poglądem wyrażonym w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2013 r., I FPS 2/13. W uchwale tej NSA przyjął, że w przypadku świadczeń kompleksowych (złożonych) mamy do czynienia z szeregiem działań podejmowanych przez podatnika na rzecz konsumenta, które z gospodarczego punktu widzenia tworzą jedną całość. Taka transakcja, co potwierdza zarówno orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jak i krajowych sądów administracyjnych z podatkowego punktu widzenia nie powinna być w sposób sztuczny dzielona. Natomiast o tym, czy będziemy mieli do czynienia z dostawą towarów, czy świadczeniem usług powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący. Dalej, NSA odnosząc się do opisanego w postanowieniu składu zwykłego czynności składających się na świadczenie kompleksowe stwierdził, że jeżeli czynności te polegają na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową, to mają one charakter usługi. Uchwała ta, z uwagi na nietożsamy stan faktyczny ( zdarzenie przyszłe ) z obecnie rozpatrywaną sprawą nie ma mocy wiążącej w rozumieniu art. 269 § 1 p.p.s.a., nie mniej dotyczy kwestii podobnej, do której ma zastosowanie analizowany przepis art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, a zatem stanowi istotną wskazówkę interpretacyjną w rozważanej sprawie, w tym także spornego zagadnienia, związanego w szczególności z wykładnią użytego w tym przepisie pojęcia "modernizacja" oraz stawki podatku od towarów i usług jaką powinien zastosować skarżący, do świadczonych usług montażu rolet, żaluzji i moskitier wewnątrz domu bądź lokalu mieszkalnego. IV. W punkcie wyjścia, należy zatem ponownie odwołać się do treści wspomnianej uchwały, w której NSA wskazał również, że rodzaje usług wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w tej ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w Prawie budowlanym. Taki zabieg byłby zresztą wątpliwy z uwagi na konieczność autonomicznego traktowania przepisów o podatku od towarów i usług ze względu na potrzebę ich harmonizacji na poziomie wspólnotowym. Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w tym pojęcie modernizacji, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. W takim znaczeniu, modernizacja oznacza unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części. Uszczegółowiając w dalszej części zagadnienie dotyczące modernizacji, NSA wskazał, że obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Innymi słowy, montaż komponentów meblowych niezależnie od stopnia ich przetworzenia, do którego nie zostaną wykorzystane w sposób istotny elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu), nie korzysta z obniżonej stawki przewidzianej w tym przepisie. Po trwałym połączeniu komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części komponenty te podnoszą standard takiego obiektu. Z przytoczonych rozważań zawartych w uchwale wynikają dwie istotne wskazówki, związane z eksponowanym zarówno we wniosku jak i w złożonej skardze pojęciem modernizacji budynku lub jego części. Po pierwsze, montaż komponentów składających się na wykonywaną usługę musi być związany z istotnym wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego ( lokalu ). Po drugie, musi nastąpić trwałe ( konstrukcyjne ) połączenie użytych komponentów, z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części. Spostrzeżenia te są istotne, bowiem w cytowanym wcześniej art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, prawodawca, w kontekście wyjaśnianego w tym przepisie pojęcia "budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym" zawarł odesłanie do Polskiej Klasyfikacji Towarów i Usług zarówno wprost jak i poprzez użyte w tym przepisie sformułowanie "obiekty budownictwa mieszkaniowego", przez które zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, należy rozumieć budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. W znajdujących zastosowanie w tej materii przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), w jego punkcie 2, zawierającym wyjaśnienie pojęć podstawowych zdefiniowano obiekty budowlane jako konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych. Z kolei budynki, to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. W związku z tym odesłaniem uprawnione jest stwierdzenie, że zakresem art. 42 ust. 12 ustawy o VAT objęte są budynki wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi. Co ważne, instalacje te i urządzenia muszą wchodzić w skład budynku, a więc stanowić niejako jego substancję, co wyklucza zaliczenie do nich rolet, żaluzji i moskitier montowanych wewnątrz budynku. Montaż tych elementów, polegający nawet na ich mocowaniu za pomocą śrub i kołków lub przy wykorzystaniu innych materiałów, nie jest związany z istotnym wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego. Nie sposób w takiej sytuacji mówić o konstrukcyjnym połączeniu montowanych elementów, z elementami obiektu budowlanego ( lokalu ), a w konsekwencji o ich trwałości. W każdym czasie użyte komponenty mogą być stosunkowo łatwo zdemontowane i zastąpione innym elementem, co nie nadaje im cechy trwałego połączenia z częścią konstrukcyjną obiektu. Zdaniem Sądu, w przypadku montowanych rolet, czy żaluzji, nasuwa się analogia do mocowanych do ścian wewnętrznych budynku np. karniszy, które po zawieszeniu na nich np. zasłon, pełnią podobną do nich funkcję użytkową, a trudno uznać, że zakup i montaż karniszy stanowi usługę modernizacji obiektu budowlanego. Dokonana powyżej analiza i ocena prawna wyklucza możliwość uznania montażu żaluzji, rolet i moskitier wewnątrz domu mieszkalnego ( mieszkaniu ) za czynności mieszczące się w pojęciu modernizacji obiektów budowlanych lub ich części, objęte preferencyjną 8% stawką VAT. Sąd w obecnym składzie podziela stanowisko wyrażone w wyrokach NSA z 17 kwietnia 2014 r., I FSK 778/13 i I FSK 679/13, w których w podobnych kwestiach dotyczących montażu markiz oraz rolet profilowanych stwierdzono, że: "o tym czy jest to usługa modernizacji budynku w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, decyduje charakter tych czynności. Modernizacja zachodzić będzie w sytuacji, gdy przedmiotem montażu są takie elementy, które nie tylko zwiększają użyteczność, czy funkcjonalność, ale również są tak zamontowane na stałe, że tworzą wraz z konstrukcją budynku jedną całość. Oznacza to, że ich demontaż jest faktycznie niemożliwy bez znaczącego zniszczenia montowanej części oraz budynku. Te cechy niewątpliwie spełnia montaż elementów na zewnątrz budynku w przeciwieństwie do tych części montowanych wewnątrz budynku takich jak rolety materiałowe". V. Ostatecznie rację ma zatem organ, że czynności polegające na montażu rolet, żaluzji, czy moskitier mają charakter zaopatrywania obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w elementy wyposażenia, bez istotnej ingerencji w elementy konstrukcyjne obiektu. Czynności montażu tych komponentów, nie można zaliczyć ( bez naruszenia zasady niestosowania wykładni rozszerzającej w odniesieniu do stosowania preferencyjnych stawek podatku ) - również do remontów, rozumianych potocznie jako czynności polegających na przywróceniu stanu pierwotnego. Nie stanowią one również robót konserwacyjnych, których zasadniczym celem jest utrzymanie należytego stanu i sprawności elementów budynku lub jego części. W tym zakresie organ zasadnie nawiązał do regulacji zawartej w § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie podatku od towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1719). Zdaniem Sądu, z oczywistych względów montaż rolet, żaluzji i moskitier nie stanowi również usługi termomodernizacji budynku. Tytułem przykładu można wskazać, że w potocznym rozumieniu tego pojęcia termomodernizacja kojarzona jest np. z docieplaniem ścian zewnętrznych i stropów, wymianą okien, wymianą lub modernizacją systemów grzewczych itp., a wiec będą to czynności, w następstwie których również następuje istotna ingerencja w substancję ( strukturę ) obiektu budowlanego lub jego części. Wobec powyższego, świadczone przez skarżącego usługi montażu wymienionych komponentów, jako nieobjęte hipotezą normy wyprowadzonej z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, opodatkowane są 23% stawką podstawową, zgodnie z art. 41 ust. 1 tej ustawy. W konsekwencji, Sąd uznaje za niezasadny zawarty w skardze zarzut naruszenia prawa materialnego tj. art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, poprzez jego błędne zinterpretowanie. Organ w wydanej interpretacji indywidualnej nie odniósł się co prawda bezpośrednio do powołanych we wniosku wyroków, nie mniej argumentacja w nich zawarta, w tym w powołanej uprzednio uchwale składu siedmiu sędziów NSA I FPS 2/13, w części odnosiła się do ocen związanych z charakterem wykonywanych czynności montażu komponentów oraz ich kwalifikacji do usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Tak też wykonywane przez skarżącego czynności zakwalifikował organ, co znajduje odzwierciedlenie w wydanej interpretacji indywidualnej, w której stanowisko organu nawiązuje do świadczonych przez skarżącego usług montażu rolet, żaluzji i moskitier. Organ zawarł również stosowną argumentację, nawiązującą do kluczowych w tej sprawie kwestii związanych z oceną charakteru świadczonych usług montażu, w kontekście istotnych z perspektywy art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, użytych w niej pojęć, w tym: remont, modernizacja, termomodernizacja, prezentując oceny i wnioski odmienne od stanowiska skarżącego, który argumentując, przytaczał częściowo tezy, wskazanych we wniosku orzeczeń. Na marginesie Sąd zauważa, że w powołanym przez skarżącego wyroku NSA z 12 marca 2014 r., I FSK 617/13 Sąd kasacyjny odwołując się do uchwały I FPS 2/13 stwierdził m.in., że "Minister Finansów przy ponownym rozpoznaniu sprawy, powinien rozważyć, czy usługa montażu rolet, żaluzji wewnętrznych oraz moskitier stanowi unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, czy też podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części. W powołanej uchwale o sygn. akt I FPS 2/13, wyjaśniono w jakim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Minister Finansów powinien zatem przy tym rozważyć, czy usługa montażu ma charakter trwały. W sytuacji gdyby, w świetle definicji modernizacji, dane podane we wniosku o wydanie interpretacji były niewystarczające do udzielenia prawidłowej odpowiedzi organ podatkowy wezwie podatnika do uzupełnienia stanu faktycznego". W wyroku tym NSA uwypuklił zatem przede wszystkim kwestie, które dopiero wymagały analizy i oceny takie jak rozważenie świadczonych usług w kontekście modernizacji i trwałego montażu, z możliwym wykorzystaniem instytucji wezwania podatnika do uzupełnienia stanu faktycznego. Zatem nie sposób w takiej sytuacji, wobec braku przesądzenia tych istotnych dla sprawy kwestii, odnieść rozważania zawarte w tym wyroku, do obecnie analizowanej sprawy i sformułowanych w jej kontekście ocen prawnych. Nadto, sąd w obecnym składzie, w zakresie analizowanej sprawy, podziela stanowisko zawarte w przywołanych uprzednio wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2014 r., I FSK 778/13 i I FSK 679/13, a także w wyroku z dnia 9 stycznia 2014 r., I FSK 27/13 – wszystkie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl. Zdaniem Sądu, odwołanie się przez organ w wydanej interpretacji do zdefiniowanych w art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane pojęć takich jak budowa, roboty budowlane, przebudowa, remont nie było w okolicznościach tej sprawy zasadne, nie mniej, w zakresie istotnego dla sprawy pojęcia "modernizacja" organ odwołał się do jego słownikowego znaczenia, natomiast zdefiniowane w prawie budowlanym i przytoczone przez organ pojęcie "remont", pokrywa się zasadniczo z jego potocznym rozumieniem. Nie jest przy tym zasadne stwierdzenie skargi, że organ wskazał, iż z uwagi na autonomię prawa podatkowego, definicji zawartych w tej ustawie nie można przenieść wprost do ustawy o VAT. Wydana interpretacja argumentacji takiej nie zawiera. Mając zatem na uwadze, że zaskarżona interpretacja nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.