II SA/Bd 1009/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 12 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. oraz M.R. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 2 sierpnia 2011 r. J. i M.R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wniesienie skargi poprzedzone zostało wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] lipca 2011 r. Jak wynika z odpowiedzi na skargę udzielonej przez Wójta Gminy [...], J. i M.R. złożyli już do tutejszego sądu skargę uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...], która to skarga odrzucona została postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jak natomiast stanowi art. 52 § 2. p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, co wynika z art. 52 § 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.ps.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie, skarżący wskazali, iż wniesienie skargi poprzedzone zostało wezwaniem skarżonego organu do usunięcia naruszenia prawa, co potwierdzili przedkładając kopię dowodu odbioru wezwania przez Urząd Gminy [...] w dniu [...] lipca 2011r. Wskazać należy, iż, co zostało ustalone na podstawie akt o sygn. II SA/Bd 576/11, pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. J. i M.R. wnieśli do tut. Sądu skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która to uchwała jest przedmiotem skargi złożonej również w niniejszej sprawie. Skarga z dnia [...] kwietnia 2011 r. została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 27 czerwca 2011 r. z uwagi na przekroczenie terminu do wniesienia skargi. Jak bowiem wynika z uzasadnienia postanowienia z dnia 27 czerwca 2011 r. wydanego w sprawie II SA/Bd 576/11, wezwanie organu do usunięcie naruszenia prawa wpłynęło do Urzędu Gminy [...] w dniu [...] stycznia 2011 r., w związku z nieudzielaniem przez ten organ odpowiedzi na powyższe wezwanie, sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi upływał względem skarżących w dniu [...] marca 2011 r., skarga natomiast wniesiona została najpierw bezpośrednio do sądu w dniu [...] kwietnia 2011 r., a następnie do organu w dniu [...] maja 2011 r. Z uwagi na powyższe skarga została odrzucona i w związku z niewniesieniem przez żadną ze stron postępowania środka odwoławczego, orzeczenie to stało się prawomocne. Z powyższego wynika, iż skarżący złożyli już w przedmiocie uchwały stanowiącej przedmiot niniejszej skargi w dniu [...] stycznia 2011 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wobec czego złożenie ponownego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co nastąpiło w niniejszej sprawie, nie jest dopuszczalne. Czynność wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością wywołującą skutki prawne, dlatego nie może być przez stronę powtarzana, a jako skuteczną traktować należy pierwszą z dokonanych czynności, zatem wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] stycznia 2011 r. Zwrócić uwagę należy, iż przyjęcie, że wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa może być przez stronę składane wielokrotnie, stawiałoby wzywającego w bardziej uprzywilejowanej pozycji od innych wnoszących skargi podmiotów. Jednokrotna możliwość składania wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa stanowi gwarancję stabilności obrotu prawnego i jasnych zasad postępowania. Stawiając wezwanie do usunięcia naruszenia prawa obok innych środków odwoławczych, takich jak odwołanie czy zażalenie, zwrócić uwagę należy, iż traktować trzeba je w taki sam sposób, nie ma bowiem podstaw do uprzywilejowania tego właśnie środka odwoławczego względem innych. Stanowisko powyższe ugruntowane zostało na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych (vide postanowienia NSA z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II GSK 212/06 czy z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt II GSK 754/08, LEX nr 506026; a także postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, np. postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 7 września 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 605/09). Stwierdzić zatem należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przysługuje stronie tylko raz, a skarga wniesiona w następstwie powtórnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest spóźniona, wobec czego należy orzec o jej odrzuceniu. Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.