II SA/Bd 1169/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] [...] Sp. z o.o. w [...] na informację [...] Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2011, znak [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia postanawia pozostawić skargę bez rozpatrzenia [...] [...] Sp. z o.o. w [...] złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, na informację [...] Województwa [...] z dnia[...]grudnia 2011 r., znak [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Postanowieniem z dnia 27 marca 2012 r. w sprawie II SA/Bd 227/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę skarżącej Spółki na informację organu z dnia [...] grudnia 2011 r. o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że w myśl art. 30c ustawy z 6 grudnia 2006 r. (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 z późn. zm., dalej u.z.p.p.r.) skarga do sądu administracyjnego przysługuje tylko po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego, a więc informacji o wyniku rozpatrzenia wniesionych środków odwoławczych. W świetle przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju możliwością wniesienia skargi do sądu objęta była jedynie tego rodzaju informacja, a nie jakakolwiek inna informacja otrzymywana przez wnioskodawcę. Skoro wniosek skarżącej Spółki nie był przedmiotem ponownej oceny organu, z tego powodu w ocenie Sądu I instancji nie można mówić o negatywnym merytorycznym rozpatrzeniu wniosku w postępowaniu odwoławczym, zatem skargę należało odrzucić na podstawie 58 § 1 ust. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.). Na skutek skargi kasacyjnej złożonej przez skarżącą Spółkę Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 września 2012 r. w sprawie II GSK 1217/12 uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wprawdzie zaskarżonym do sądu administracyjnego pismem organ pozostawił protest bez rozpatrzenia, ale przecież ten środek odwoławczy został jednak wniesiony, czyli strona wypełniła ciążący na niej obowiązek wyczerpania procedury odwoławczej w administracyjnym toku instancji. Pozostawienie protestu bez rozpatrzenia (art. 30b ust. 5 u.zp.p.r.) jest formalnym rozstrzygnięciem w sprawie pisma złożonego przez stronę postępowania i winno być potraktowane jako negatywny wynik procedury odwoławczej (zawarty w informacji przekazywanej stronie) podlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego zgodnie z art. 30c ust. 1 omawianej ustawy. W świetle przytoczonej argumentacji za chybione uznać należało stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Na podstawie przepisu art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4 tej ustawy, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Skarga ta jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy (art. 30c ust. 2). Z akt sprawy wynika, że skarżąca złożyła protest w związku z pismem Urzędu [...]Województwa [...]z dnia [...] listopada 2011 r. Protest ten nie został jednak rozpoznany z powodu uchybień formalnych, o czym strona została poinformowana w piśmie będącym przedmiotem skargi. Pismo owo zostało doręczone skarżącej dnia [...] grudnia 2011 r. Następnie pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. skarżąca wezwała organ do zaprzestania naruszeń prawa. Odpowiedź na wezwanie organ administracji wystosował pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. Skarga została złożona po terminie, ponieważ winna zostać złożona w ciągu 14 dni od dnia doręczenia pisma z dnia [...] grudnia 2011 r., które zostało doręczone skarżącej dnia [...] grudnia 2011 r., tym samym termin na złożenie skargi upływał z dniem [...] grudnia 2011 r. Skarga została złożona dopiero dnia[...]lutego 2012 r. i to do organu, podczas gdy winna ona zostać złożona bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jak podkreśla się w orzecznictwie NSA, na instytucje informujące o wynikach procedury został nałożony obowiązek pouczenia wnioskodawcy o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r.). Pouczenie to powinno być pełne i zawierać wszystkie informacje dotyczące: terminu do wniesienia skargi, kompletności skargi oraz obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, których spełnienie przez wnioskodawcę nie spowoduje pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r.) - por. np. postanowienie NSA z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt II GSK 841/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy podziela linię dotychczasowego orzecznictwa, z którego wynika, że przepis art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r. ma pierwszeństwo przed art. 30c ust. 5, bowiem w sytuacji, gdy strona nie zostanie pouczona o możliwości i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, wniesienie skargi po terminie skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia, co w konsekwencji pozbawia stronę prawa do sądu. Wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu wynikające z braku pouczenia może zatem być podstawą do złożenia wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 p.p.s.a.). Stanowisko to jest poparte utrwalonym już orzecznictwem NSA, a w szczególności zawarte jest w postanowieniach z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II GSK 1198/10, z dnia 22 października 2009 r., sygn. akt II GSK 811/09 oraz z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt II GSK 841/09. Zgodnie z treścią art. 30c ust. 5 pkt 1 u.z.p.p.r. wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w art. 30c ust. 2, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, a zatem w oparciu o ten przepis Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzekł jak w sentencji.