II SA/Bd 1342/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ustalającej warunki zabudowy uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...]. II SA/Bd 1342/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 11 lipca 2017 r., nr [...] Wójt Gminy [...], działając na podstawie art. 151 §1 pkt 2 w zw. z art. 145 §1 pkt 5, art. 150 §1 i art. 149 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23; dalej: k.p.a.) w związku z art. 73 ust. 1 pkt 3 i art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 353) oraz § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71) i art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 pkt 5 i art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r., poz. 778 ze zm.), po rozpoznaniu wniosków A. B., A. Ś. i W. W., Anny i P. W., M. S., J. Ś., P. Ś., K. W., W. Ł. oraz Pani A. Ł., uchylił decyzję własną z dnia [...] 2015r. nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie sześciu budynków inwentarskich - kurników połączonych łącznikiem technologicznym w ramach istniejącego siedliska rolnego na terenie działki nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym Kotomierz. Jednocześnie organ ten odmówił ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że A. B. (właścicielka działki nr [...]), A. Ś. i W. W. (współwłaściciele działki [...]), A. W. i P. W. (współwłaściciele działki nr [...]), M. S. (współwłaścicielka działki [...]), P. Ś. i J. Ś. (współwłaściciele działki nr [...]), K. W. (współwłaściciel działki nr [...]) oraz W. Ł. i A. Ł. (współwłaściciele działki [...]), jako właściciele (współwłaściciele) działek leżących w sąsiedztwie dawnej działki nr [...] (z której wydzielono następnie działkę nr [...]), powinni zostać uznani za stronę postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Za tym, że wyżej wymienieni posiadają przymiot strony przemawiała, w ocenie organu okoliczność, iż zamierzona inwestycja wywoływać będzie dla nich uciążliwe skutki – związane ze skalą zamierzonej inwestycji, tj. sześć budynków inwentarskich - kurników o powierzchni zabudowy [...] m. przeznaczonych do przemysłowego chowu drobiu (inwestor wystąpił o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia o docelowej wartości [...] DJP na przedmiotowej działce). Organ dodał, że pierwotne określenie przez A. K. we wniosku z dnia [...] 2015 r. mniejszej niż rzeczywiście planowana wielkości zamierzonej inwestycji (intensywności obsady kur) spowodowało pozbawienie wyżej wymienionych możliwości udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji tut. organu z dnia [...] 2015,r. o nr [...]. Organ stwierdził ponadto, że pozostawienie w obrocie prawnym decyzji ustalającej warunki zabudowy dla działki nr [...] powodowałoby naruszenie art. 73 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 71 ust. 2 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (cyt. wyżej). Zdaniem organu, należało bowiem uwzględnić treść oświadczeń inwestora składanych w innych postępowaniach administracyjnych prowadzonych przez ten organ. Wójt wywiódł w związku z tym, że zasady doświadczenia życiowego wskazują, iż w planowanych do realizacji na działce [...] przez inwestora [...] obiektach kurnikowych, posiadających powierzchnię po [...] m2 każdy, jest możliwa obsada hodowli kur obejmująca [...] DJP. O zamierzonej skali przedsięwzięcia świadczy też zaplanowanie posadowienie w tym obiekcie [...] silosów po ok. [...] Mg przeznaczonych na składowanie karmy dla ww. zwierząt hodowlanych. Wobec powyższego wydanie decyzji określającej warunki zabudowy dla działki nr [...], przy uwzględnieniu rzeczywistej zamierzonej skali hodowli, bez uprzedniego uzyskania przez wnioskodawcę ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach tej inwestycji jest niedopuszczalne. W odwołaniu od powyższej decyzji A. K. wniósł o stwierdzenie jej nieważności lub ewentualnie jej uchylenie i umorzenie postępowania, podnosząc, że decyzja ta została wydana z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez jego zastosowanie pomimo, że nie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W ocenie odwołującego się zaskarżona decyzja narusza również art. 71 ust. 2 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez jego zastosowanie pomimo niezaistnienia przesłanek do wdrożenia procedury dotyczącej wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a także § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (cyt. wyżej) poprzez przyjęcie, że przedmiotowa inwestycja dotyczy chowu lub hodowli zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza. Odwołujący się zarzucił organowi również naruszenie art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 i art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przyjęcie, że nie zaistniały przesłanki do wydania decyzji o warunkach zabudowy. Zdaniem odwołującego się organ naruszył także przepisy art. 7,77, 107 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, a także art. 8, 11, 16 k.p.a. poprzez wydanie decyzji godzącej w budowanie zaufania publicznego wobec organów administracyjnych i godzącej w powagę administracji publicznej oraz art. 107 1 pkt 4 k.pa. poprzez podanie w podstawie prawnej przepisu, który nie istnieje (art. 73 ust. 1 pkt 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku). Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] 2017 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że organ prawidłowo ustalił strony postępowania administracyjnego, biorąc pod uwagę określony przez inwestora obszar oddziaływania inwestycji, jak również uwzględniając fakt, że inwestor pierwotnie złożył wniosek o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy dla zmiany zagospodarowania terenu polegającej na budowie sześciu budynków inwentarskich- kurników, połączonych łącznikiem technologicznym w ramach istniejącego siedliska rolnego, a organ wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy, w której wskazano obsadę zwierząt w budynkach inwentarskich poniżej [...]DJP. Jak wskazało Kolegium, z uwagi na fakt, że inwestor następnie złożył wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji o docelowej wartości [...]DJP na omawianej działce zmienił się również obszar oddziaływania inwestycji, krąg stron prowadzonego postępowania ulega zmianie. SKO poniosło, że organ nie miał możliwości ustalenia w postępowaniu zakończonym uchyloną decyzją prawidłowego kręgu stron i nie mógł zapewnić im czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz umożliwić wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Przechodząc do oceny możliwości ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji Kolegium wskazało, że zważywszy na fakt, iż postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczęte przez inwestora, które aktualnie się toczy ma na celu zwiększenie obsady planowanej fermy drobiu obejmującej sześć budynków inwentarskich na łącznie [...] tyś. stanowisk dla kur niosek ([...]DJP) wraz z infrastrukturą towarzyszącą, organ odwoławczy doszedł do wniosku, że inwestor miał na celu obejście przepisów prawa. Na powyższą decyzję A. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zarzucając jej rażące naruszenia prawa polegające na zastosowaniu art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. mimo braku podstaw do wznowieniu postępowania oraz art 145 § 1 pkt 5 k.p.a. mimo, że okoliczności powołane jako podstawa do wznowienia postępowania nastąpiły po wydaniu decyzji ustalającej warunki zabudowy. Ponadto organ rażącą naruszył prawo ustalając krąg stron zakończonego postepowania w oparciu o zakres innej sprawy administracyjnej. Zdaniem skarżącego, organ wyszedł też poza tożsamość przedmiotową i podmiotową weryfikowanego postępowania i pominął zasadę trwałości decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2017.1369; zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt.1 lit. c ). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. W pierwszej kolejności wskazać należy, że prowadzone przez organy postępowanie administracyjne toczyło się w ramach postępowania nadzwyczajnego – w trybie wznowienia postępowania. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja SKO w [...] z dnia [...] 2017 r. [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z [...] 2017 r. o uchyleniu decyzji własnej Wójta z [...] 2015 r. [...]. Wznowienie postępowania dotyczyło decyzji z [...] 2015 r. i nastąpiło na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 poz.1257, dalej jako: kpa). Z uzasadnienia postanowień o wznowieniu postępowania wynika, że nowym dowodem w sprawie było to, że inwestor po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie sześciu budynków inwentarskich kurników połączonych łącznikiem technologicznym w ramach istniejącego siedliska rolnego na terenie działki nr [...], dla obsady poniżej [...] DJP - wystąpił o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji o docelowej wartości [...] DJP na działce [...] (po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy). W ocenie organu, wystąpienie z takim wnioskiem oraz rozmiar inwestycji świadczą o tym, że inwestor zmierzał do obejścia prawa, a wystąpienie o wydanie decyzji środowiskowej jest nowym dowodem w sprawie, który nie był znany organowi. Organ dodał także w uzasadnieniu, że okoliczni mieszkańcy nie brali udziału w sprawie wydania decyzji z dnia [...] 2015 r. bez własnej winy. W związku z wystąpieniem przez inwestora o wydanie decyzji środowiskowej zwiększającej obsadę zadeklarowanej wcześniej ilości zwierząt organ uznał, że osoby wnioskujące o wznowienie postępowania są uczestnikami postępowania, gdyż zakres inwestycji [...] DJP będzie oddziaływał na ich nieruchomości. Z taką argumentacją organu nie sposób się zgodzić. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Zatem nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, o której mowa w/w przepisie, jeżeli spełniają łącznie następujące cechy: są nowe, są istotne dla sprawy i nie były znane organowi, który wydał decyzję. Podkreśla się przy tym w orzecznictwie sądów administracyjnych, że istotne dla sprawy będą tylko te dowody lub okoliczności faktyczne, których istnienie lub brak będzie bezpośrednio wpływać na treść rozstrzygnięcia w sprawie, a więc gdyby wydano w sprawie decyzję odmienną od dotychczasowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 10 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 1108/12 podkreślił, że podstawa wznowienia, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. zachodzi jedynie wówczas, gdy zaistnieją łącznie wszystkie przesłanki wymienione w tym przepisie. Po pierwsze, ujawnione muszą zostać nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody. Po wtóre, musiały one istnieć w dacie wydania decyzji ostatecznej, kończącej postępowanie administracyjne. Po trzecie zaś, dowody te bądź okoliczności nie mogły być znane organowi administracji publicznej, wydającemu decyzję. Brak realizacji którejkolwiek przesłanki uniemożliwia wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (por. wyrok NSA z 8 czerwca 2000 r. sygn. akt V SA 1885/99). Nowe okoliczności i dowody w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa, to takie, które istniały w dacie orzekania w postępowaniu zwykłym, ale organ nimi nie dysponował. Bez znaczenia przy tym pozostaje, czy brak wiedzy organu o tych nowych istotnych dla sprawy okolicznościach faktycznych (nowych dowodach) nastąpił w wyniku zaniedbań procedującego w sprawie organu, czy też bez jego winy. W sprawie niniejszej nowy dowód, na który powołują się organy nie istniał w dniu wydania decyzji. Fakt zmiany docelowej obsady do [...] DJP nie jest nową okolicznością, która istniała w dniu wydania decyzji. Wniosek o wydanie decyzji środowiskowej zmieniającej obsadę został złożony dopiero po uzyskaniu decyzji z dnia [...] 2015 r. o warunkach zabudowy dla obsady [...] DJP. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że podmiot, któremu wydano decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania dla danego terenu, ma prawo ponownie ubiegać się o wydanie tego rodzaju decyzji w odniesieniu do tego samego terenu, z tym zastrzeżeniem, że wniosek dotyczyć będzie innej inwestycji. Nie ma też przeszkód, aby wnioskodawca z tego rodzaju wnioskami wystąpił równocześnie i żeby dotyczyły one tego samego terenu, o ile nie dotyczą one tych samych inwestycji (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15.06.2012 r. sygn. akt II OSK 1683/10 oraz z 10.12.2008 r. sygn. akt II OSK 1566/07). Zatem inwestor może po uzyskaniu jednej decyzji o warunkach zabudowy zmienić zakres swojej działalności i podjąć działania zmierzające do wydania drugiej decyzji. Z całą pewnością zamiar zmiany sposobu prowadzenia działalności i wystąpienie o decyzję środowiskową nie jest nową okolicznością, która istniała w dniu wydania decyzji z [...] 2015 r. Wystąpienie przez inwestora o wydanie decyzji środowiskowej zwiększającej obsadę kurników nie przesądza, że taką działalność inwestor rozpocznie. Uzyskanie zezwolenie jest niepewne i hipotetyczne. W sytuacji, gdyby inwestor takie zezwolenie otrzymał musiałby wystąpić o wydanie kolejnej decyzji o warunkach zabudowy uwzględniającej zwiększoną obsadę kurników. W uzasadnieniu organ wskazał także, że zakres budowy objęty decyzją z [...] 2015 r. wskazuje, że inwestor miał na celu umieszczenie w nich większej obsady zwierząt niż deklarował to we wniosku. Jednakże takie okoliczności powinny zostać zbadane przez organ przy rozpoznawaniu wniosku, a nie w wyniku wznowienia postępowania. Przyjmując argumentację organu II instancji wyrażoną w zaskarżonej decyzji należałoby uznać, że w sytuacji, gdy inwestor ma już decyzję o warunkach zabudowy i podejmuje czynności zmierzające do zmiany prowadzonej inwestycji (działalności), to stanowiłoby to przesłankę do wznowienia postępowania dotyczącego pierwotnej decyzji. Takie rozumowanie narusza zasadę trwałości decyzji ostatecznych wynikającą z art. 16 § 1 k.p.a. Nie można też zgodzić się z argumentacją organu II instancji, że utrzymanie w mocy decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] 2015 r. nie jest możliwe, albowiem inwestor powinien najpierw otrzymać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Inwestor wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki [...] dla obsady poniżej [...] DJP. Dla takiego rozmiaru działalności nie musiał on występować o uzyskanie decyzji środowiskowej. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowania jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (art. 71 ust. 2 ustawy [...] października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko- t.j.Dz.U.2017.1405). Do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się (...) chów lub hodowlę zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP) /§ 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko – Dz. U. z 2016. poz. 71). Zakres rozpoznania wniosku z dnia [...] 2015 r. nie mieści się w kategorii przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Niezależnie od powyższego dodać należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że wniosek inwestora był kompletny. Żaden z organów nie wskazał także, że złożony wniosek jest niezgodny z przepisami. Odnosząc się do kolejnej przesłanki wznowienia wynikającej z uzasadnienia decyzji wznowieniowych odwołać się trzeba do art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Z jego treści wynika, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. U podstaw tej przesłanki wznowienia postępowania leży naruszenie zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu (art. 10 k.p.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, według którego pojęcie strony postępowania administracyjnego ma dwie płaszczyzny: procesową, bo uzasadnia wszczęcie postępowania administracyjnego w określonej sprawie oraz materialnoprawną, bo wynika z przepisów prawa materialnego, które dotyczą określonych praw i obowiązków danego podmiotu. Istnienie interesu prawnego podmiotu żądającego wszczęcia postępowania musi być ustalane na tle okoliczności faktycznych podnoszonych we wniosku oraz adekwatnych do tych okoliczności przepisów prawa materialnego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 lutego 2018 r. II OSK 1085/16, wyrok NSA z 9 grudnia 2015 r., sygn. II OSK 935/14). Postępowanie objęte decyzją z [...] 2015 r. dotyczyło obsady poniżej [...] DJP i tylko w tym zakresie organy mogły dokonać oceny, czy osoby wnioskujące o wznowienie postępowania zostały bez swojej winy pozbawione udziału w toczącym się postępowaniu. Organy jako podstawę udziału właścicieli i współwłaścicieli działek położonych w pobliżu spornej działki wskazały na zmianę zakresu inwestycji i zwiększenie obsady kurników do [...] DJP. Organy błędnie upatrują przymiotu stron postępowania w związku z przedsięwzięciem, dla którego warunki zabudowy nie zostały jeszcze wydane. Statusu strony jest ściśle powiązany z rozstrzygnięciem sprawy. Zatem organy były zobligowane do zbadania, czy osoby, które złożyły wnioski o wznowienie postępowania powinny być uznane za strony postępowania w odniesieniu do zakresu wniosku z [...] 2015 r. To, że aktualnie osoby te mogą być stronami w sprawie o wydanie nowej decyzji o warunkach zabudowy i decyzji środowiskowej nie oznacza automatycznie, że są one stronami w postępowaniu dotyczącym uprzedniej decyzji o warunkach zabudowy. SKO w uzasadnieniu wskazało, że Wójt Gminy [...] prawidłowo ustalił strony prowadzonego postępowania administracyjnego z uwzględnieniem określonego przez inwestora obszaru oddziaływania inwestycji, jak również faktu, iż inwestor złożył pierwotnie wniosek w sprawie wydania decyzji o ustalenia warunków zabudowy dla zmiany zagospodarowania terenu polegającej na budowie sześciu budynków inwentarskich – kurników, połączonych łącznikiem technologicznym w ramach istniejącego siedliska rolnego na działce o numerze [...] obręb ewidencyjny [...], a organ wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy, w której wskazano obsadę zwierząt w budynkach inwentarskich poniżej [...] DJP. Podstawowym kryterium decydującym o uznaniu za stronę, właściciela nieruchomości zlokalizowanej w pobliżu planowanej inwestycji jest stwierdzenie, że na ową nieruchomość rozciąga się oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia. Skoro organy jednoznacznie stwierdziły, że inwestycja objęta decyzją z [...] 2015r. uwzględniała obszar oddziaływania i strony zostały ustalone prawidłowo, to brak jest obecnie podstaw do przyznania wnioskującym statusu strony. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z motywów uzasadnienia niniejszego wyroku. Ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględnią poczynione przez Sąd uwagi i dokonają oceny przesłanek do wydania rozstrzygnięcia we wznowionym postępowaniu na postawie stanu sprawy istniejącego w dniu orzekania. Mając powyższe okoliczności na uwadze, sąd uchylił decyzje organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.