II SA/Bd 258/11
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2011-03-18
Skład orzekający: Małgorzata Włodarska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy czynność Naczelnika Urzędu Celnego w zakresie kontroli urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych podlega kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Czynność kontroli przeprowadzona przez Naczelnika Urzędu Celnego, potwierdzona protokołem, nie nakłada na kontrolowanego żadnych praw ani obowiązków wynikających z przepisów prawa, a zatem nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Sąd administracyjny może kontrolować jedynie akty lub czynności administracji publicznej o charakterze publicznoprawnym, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a sama czynność kontroli nie spełnia tych warunków.Stan faktyczny
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła skargę na czynność Naczelnika Urzędu Celnego dotyczącą kontroli urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, potwierdzoną protokołem. Skarga dotyczyła czynności kontrolnej przeprowadzonej w listopadzie 2010 roku, w której stwierdzono nieprawidłowości, ale nie nałożono żadnych obowiązków ani nie przyznano praw skarżącemu.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na czynność Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie kontroli w zakresie urządzenia i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych postanawia odrzucić skargę.
Pismem z dnia 3 lutego 2011r. [...] Sp. z o.o. w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na czynność Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie kontroli w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, stwierdzoną protokołem nr [...].
W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż zaskarżona czynność podlega kontroli organów właściwych w sprawach przestępstw i wykroczeń skarbowych, w drodze przepisów regulujących postępowanie w przedmiocie tego typu przestępstw i wykroczeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Jak wynika z przywołanego art. 3 ust. 2 pkt 4 p.p.s.a., kontrola sądowoadministracyjna obejmuje inne niż decyzje, czy postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Akty lub czynności, o których mowa muszą – co wprost wywieść można z cytowanego przepisu – mieć charakter publicznoprawny, a także dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, skierowanych do indywidualnego podmiotu, dla których nie jest wymagane rozstrzygnięcie sprawy w drodze decyzji, czy też postanowienia. Musi zatem istnieć ścisły i bezpośredni związek między przepisem prawa, określającym obowiązek lub uprawnienie, a aktem lub czynnością dotyczącą obowiązku lub czynności, o której mowa.
W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania, skarga wniesiona została na czynność przeprowadzoną przez Naczelnika Urzędu Celnego w [...] w dniu [...] listopada 2010 r. w przedmiocie kontroli w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, stwierdzoną protokołem [...]. Przedmiotowy protokół obejmuje jedynie podstawę prawną kontroli, określenie podmiotów kontrolujących i kontrolowanych, przedmiot i zakres kontroli, a także ustalenia stanu faktycznego, w tym stwierdzone podczas kontroli nieprawidłowości, nie nakłada natomiast na stroną skarżącą żadnych praw, czy też obowiązków wynikających z przepisów prawa. Również wszczęte w wyniku przeprowadzenie kontroli dochodzenie w związku z przestępstwem skarbowym, nie przesądza wszakże o wyniku tego dochodzenia i konsekwencjach wynikających z tego tytułu dla strony skarżącej.
Nie można ponadto przyjąć, że przedmiot skargi może stanowić samo przeprowadzenie kontroli. Przeprowadzona w dniu [...] listopada 2010r. kontrola była jedynie czynnością faktyczną organu, nie rodzi żadnych obowiązków i nie przyznają kontrolowanemu podmiotowi uprawnień, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Czynność kontroli potwierdzona protokołem mogłaby podlegać kognicji sądu administracyjnego tylko wówczas, gdyby z jego treści wynikało nałożenie na podmiot kontrolowany określonych obowiązków.
W związku z powyższym uznać należy, iż sprawa będąca przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Stanowisko to jest zbieżne z utrwalonym w tej materii orzecznictwem sądów administracyjnych (por. postanowienia: WSA w Opolu z dnia 16 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 195/10 i II SA/Op 197/10 oraz z dnia 26 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Op 196/10, WSA w Bydgoszczy z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 330/10, WSA w Gdańsku, czy WSA w Poznaniu z dnia 2 września 2010r., sygn. akt III SA/Po 425/10).
W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło