II SA/Bd 950/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2025 r., nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z [...] października 2025 r. H. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. , z dnia [...] września 2025 r., nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) – dalej p.p.s.a. sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest natomiast postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] września 2025 r. wydane po złożeniu przez stronę, w oparciu o art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), dalej: k.p.a. ponaglenia. Jak wynika natomiast z treści art. 37 § 6 k.p.a., przepis ten przewiduje wydanie w toku postępowania administracyjnego postanowienia rozpatrującego ponaglenie, które ma na celu likwidację bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej, stanowi też warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego dotyczącą bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Sąd zauważa, że postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny), nie przysługuje na nie zażalenie, akt ten nie kończy postępowania, a także nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie podlega zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie mieści się w zakresie opisanym w art. 3 § 2 p.p.s.a. W dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych powyższe stanowisko jest w pełni podzielane, uznaje się bowiem jednolicie, że wniesienie ponaglenia (wcześniej – zażalenia) nie uruchamia postępowania, którego sposób zakończenia postanowieniem mógłby stanowić samodzielny przedmiot kontroli sądowoadministracyjnej (por. postanowienia NSA: z września 2021 r., I OSK 811/19; z 19 maja 2021 r., I OSK 728/21; z 22 stycznia 2021 r., II OSK 6/21; z 16 października 2020 r., II OSK 2447/20; z 29 października 2019 r., II OSK 2011/19). Zaskarżone postanowienie wydane w odpowiedzi na ponaglenie strony skarżącej jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organami niższego stopnia. W konsekwencji nie jest to postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, nie jest to również postanowienie kończące postępowanie w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Zatem skarga wniesiona w tej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Powyższe ustalenia obligują Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.