II SO/Bd 19/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. K. o wymierzenie grzywny Inne prowadzącemu działalność pod firmą "[...] Inne w [...] postanawia oddalić wniosek. Pismem z dnia 18 grudnia 2019 r. A. K. wniósł, w oparciu o art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako: p.p.s.a.), o wymierzenie Inne, prowadzącemu działalność pod firmą [...] Inne w [...] grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia [...] sierpnia 2019 r. na bezczynność tego podmiotu w sprawie o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej kontroli biletów w [...]. Pismem z dnia [...] stycznia 2020r. Inne udzielił odpowiedzi na wniosek A. K. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi. W jej uzasadnieniu podniósł, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie [...] i nie miał wiedzy i świadomości prawnej, że jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Jako mikroprzedsiębiorca nie ma wyspecjalizowanych jednostek zajmujących się obsługą administracyjno-prawną podmiotu i dlatego wniosek skarżącego o udzielenie informacji uznał za próbę ingerencji w tajemnice przedsiębiorcy. Dlatego też działania organu nie można uznać za nacechowane rażącym naruszeniem prawa. Wyjaśnił, że w dniu [...] stycznia 2020r. przekazał skargę na bezczynność do WSA w Bydgoszczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Na wstępie przypomnieć należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie stosownie do art. 21 pkt 1 ustawy z dnia [...] września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429, dalej: u.d.i.p.), w przypadku skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Kara finansowa służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. Grzywna stanowi bowiem istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. (vide postanowienia NSA: z dnia 4 listopada 2010 r. w sprawie I OZ 836/10, z dnia 25 sierpnia 2011 r. w sprawie I OZ 597/11, z dnia 23 września 2011r. w sprawie II OZ 790/11, [...]). Rolą grzywny jest jednocześnie ukaranie organu za jego nieprawidłowe działania. W ten sposób organ ponosi odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji prawa do sądu. Należy jednak zauważyć, zwrot "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", użyty w § 1 komentowanego przepisu wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i możliwość ta pozostawiona jest uznaniu sądu. Rozstrzygnięcie wniosku strony o zastosowanie sankcji przewidzianej w komentowanym przepisie powinno być poprzedzone dokładnym zbadaniem okoliczności sprawy. Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy (por. I OZ 281/10), a więc także przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ wypełnił ten obowiązek i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W tym miejscu wyjaśnić należy, że w rozpoznawanej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny został złożony w sprawie dotyczącej dostępu do informacji publicznej. Oznacza to, że w tej sprawie dokonanie wykładani pojęcia organu, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., wymaga odniesienia do przepisów u.d.i.p. [...] podmiotów podlegających ustawie o dostępie do informacji publicznej zamieszczony został w przepisie art. 4 u.d.i.p. Przedmiotowy katalog jest katalogiem otwartym. Zgodnie z art. 4 ust. 5 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Skoro Inne, co jest w bezsporne, wykonuje zadania publiczne w postaci [...], to jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 u.d.i.p. Poza sporem pozostaje również, że skargę A. K. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej Inne otrzymał w dniu 14 sierpnia 2019r., a zatem winien przekazać ją do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni, , tj. najpóźniej do dnia 30 sierpnia 2019r.(art. 21 pkt 1 u.d.i.p.). Tymczasem organ nie przesłał przedmiotowej skargi w ustawowym terminie, co oznacza, że nie uczynił zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. [...] jednak, posługując się powyżej powołanymi kryteriami zastosowania omawianej instytucji grzywny Sąd doszedł do przekonania, że nieprzekazanie w terminie akt i odpowiedzi na skargę nie było celowym działaniem organu. Inne nie można w ocenie sądu przypisać złej woli, a jedynie nieznajomość przepisów prawa, a także w konsekwencji wadliwą ich interpretację. Stąd też Sąd stwierdził, że mając na uwadze dyscyplinująco - restrykcyjny charakter omawianej instytucji niecelowym jest nałożenie na Inne grzywny. Inne wypełnił bowiem ciążący na nim obowiązek przekazania do Sądu skargi i odpowiedzi na skargę. Z powyższych względów, na podstawie art. 55 §1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.