I SA/Gd 1007/16
PostanowienieWSA w Gdańsku2018-10-29
Skład orzekający: Sędzia NSA Alicja Stępień
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, po prawomocnym odmówieniu przyznania prawa pomocy, zwalnia stronę z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia?Ratio decidendi
Sąd uznał, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, po prawomocnym odmówieniu przyznania prawa pomocy, nie zwalnia strony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego. Prawomocne postanowienie odmawiające przyznania prawa pomocy wiąże sąd i nie może być uchylone przez ponowny wniosek. W przypadku nieuiszczenia wpisu od zażalenia, mimo wezwania i prawomocnego odmówienia prawa pomocy, zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.Stan faktyczny
Spółka wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o odrzuceniu skargi. Po wydaniu prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od zażalenia. Spółka złożyła kolejny wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych, nie uiszczając przy tym należnego wpisu. Wcześniej sąd prawomocnie odmówił Spółce przyznania prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 29 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, z dnia 16 stycznia 2017 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 10 października 2016 r. w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2017 r. (k. 59) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej w skrócie zwana Spółką) na postanowienie tego Sądu z dnia 10 października 2016 r. w przedmiocie odrzucenia skargi.
Na przedmiotowe postanowienie pismem z dnia 17 lutego 2017 r. (k. 74) Spółka wniosła zażalenie.
Zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2018 r. (k. 221), z uwagi na wydanie prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2018 r., sygn. akt II FZ 416/18, skarżąca Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem zażalenia.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu skarżąca ponownie złożyła wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych (k. 225), nie uiszczając przy tym należnego wpisu od zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej w skrócie p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia wpisu został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ustawie – p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania. Jak stanowi bowiem § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W przypadku zgłoszenia przez stronę wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w terminie wynikającym z zarządzenia przewodniczącego wzywającego do uiszczenia wpisu, przerwany zostaje bieg tego terminu. Jednocześnie sąd zobligowany jest do rozpoznania wniosku strony w przedmiocie prawa pomocy. Postępowanie to kończy się wydaniem postanowienia podlegającym - w razie odmowy - zaskarżeniu zażaleniem.
W chwili ustawowo oznaczonej (art. 168 § 1 p.p.s.a.) postanowienie takie staje się prawomocne i od tej chwili wiąże m.in. sąd, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.). Jako orzeczenie nie rozstrzygające o istocie sprawy nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, ale ma pełny przymiot prawomocności, inaczej - wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez sąd normy prawnej. Z mocy tej wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia obowiązek ponownego wezwania jej do uiszczenia opłaty - ze wskazaniem kwoty oraz skutków jej nieuiszczenia. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. W sytuacji gdy prawomocnym postanowieniem sąd odmówił stronie przyznania prawa pomocy, ponowny wniosek w tym zakresie nie zwalnia strony od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego (por. postanowienia NSA: z 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II FZ 969/16, z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10, z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 761/13, z dnia 11 kwietnia 2017 r., II GZ 265/17).
W niniejszej sprawie skarżąca Spółka została wezwana do wpłacenia należnego wpisu od zażalenia i pouczona o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Pomimo doręczenia stronie zarządzenia wzywającego do jego uiszczenia, wpis taki nie został wpłacony. Należy przy tym dodać, że skarżącej nie przyznano prawa pomocy poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, a zarządzenie referendarza sądowego w tym przedmiocie stało się prawomocne wobec utrzymania go w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2017 r. (k. 89). Jednocześnie zażalenie Spółki na powyższe postanowienie zostało odrzucone postanowieniem tego Sądu z dnia 8 sierpnia 2017 r. (k.122), a postanowieniem z dnia 10 lipca 2018 r., sygn. akt II FZ 416/18 (. 203), Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Spółki na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2017 r. o odrzuceniu zażalenia.
Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło