I SA/Gd 1052/15

Dnia 8 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na uchwałę Rady Miejskiej w Bytowie z dnia 29 października 2014 r. nr XLV/402/2014 w sprawie wysokości rocznych stawek podatku od nieruchomości na rok 2015 postanawia: odrzucić skargę. W.K. - dalej jako "Skarżący" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Bytowie z dnia 29 października 2014 r. nr XLV/402/2014 w sprawie wysokości rocznych stawek podatku od nieruchomości na rok 2015. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 1 lipca 2015 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 27 lipca Skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy. W wyniku rozpoznania wniesionego sprzeciwu od postanowienia referendarza z dnia 1 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 26 stycznia 2016 r. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2016 r. sygn. akt II FZ 343/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1052/15 w przedmiocie odmowy przyznania Skarżącemu prawa pomocy w sprawie ze skargi na wskazaną uchwałę Rady Miejskiej w Bytowie z dnia 29 października 2014 r. nr XLV/402/2014 w sprawie wysokości rocznych stawek podatku od nieruchomości na rok 2015. Zarządzeniem z dnia 15 września 2016 r. Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu wezwał Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 1 lipca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 68) wynika, że zarządzenie doręczono Skarżącemu w dniu 13 października 2016 r. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu Skarżący złożył pismo z dnia 20 października 2016 r., w którym ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy. Natomiast na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza ustalono, że Skarżący nie uiścił wpisu sądowego w kwocie 300 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 września 2016 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 1 lipca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie. Powyższe zarządzenie zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 13 października 2016 r. na adres doręczeń wskazany w skardze. Zatem termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 14 października 2016 r. i upłynął w dniu 20 października 2016 r. zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianych w art. 83 § 1 p.p.s.a. Z akta sprawy wynika ponadto, że Skarżący złożył pismo z dnia 20 października 2016 r., w którym ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy. W ocenie Sądu wskazać należy, że po uprawomocnieniu się postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bieg terminu do opłacenia skargi, wyznaczony kierowanym do strony ponownym wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi, nie zostaje przerwany, nawet jeżeli strona po doręczeniu jej takiego ponownego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (zob. postanowienia NSA: z dnia 11 stycznia 2008 r., II FZ 617/07; z dnia 16 czerwca 2016 r., II FZ 270/16; z dnia 10 czerwca 2016 r., I FZ 150/16 - dostępne – podobnie jak inne cytowane orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądowym utrwalony jest również pogląd, wyrażany tak w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia z dnia 8 maja 2007 r., II FSK 649/06, z dnia 3 lutego 2009 r., I OZ 53/09; z dnia 28 lipca 2009 r., I FZ 252/09; z dnia 7 lutego 2011 r., II FSK 2274/10), jak i wcześniej Sądu Najwyższego (por. postanowienie z dnia 23 lutego 1999 r., I CKN 1064/97, OSNC 1999 nr 9, poz. 153; postanowienie z dnia 21 kwietnia 1999 r., I CKN 1461/98, OSNC 1999 nr 11, poz. 196), który Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie podziela, zgodnie z którym z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego zwolnienia z kosztów sądowych wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia. Podkreślenia wymaga, że pierwszy wniosek Skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych został już merytorycznie i prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2016 r. Tym samym rozstrzygnięcie kwestii wpadkowej uzyskało już moc wiążącą na dalszych etapach postępowania. Kolejny wniosek może być rozpatrywany jedynie pod kątem przesłanek przyznania prawa pomocy w świetle ewentualnie zmienionej sytuacji materialnej Skarżącego i dotyczyć wysokości kosztów sądowych, które Skarżący ma obowiązek jeszcze ponieść w postępowaniu. Obowiązkiem Skarżącego domagającego się zmiany postanowienia w tym przedmiocie jednak jest wykazanie, że nastąpiła zmiana jego sytuacji majątkowej w porównaniu do tej ocenianej poprzednio. Złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem. Złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, dokonane nawet w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może zatem uchylić skutków prawomocności wydanego bezpośrednio wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Ponowny wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest tożsamy z pierwotnie złożonym wnioskiem w przedmiotowej sprawie. Tym samym należy uznać, że zasadnie Skarżący ponownie został wezwany zarządzeniem z dnia 15 września 2016 r. do uiszczenia wpisu od skargi, którego pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia nie uiścił. Wskazać należy, że w zaistniałej sytuacji upływ terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu obligował Sąd do odrzucenia skargi. Odmienne działanie Sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, co niewątpliwie skutkowałoby nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania. Mając na uwadze to, że Skarżący w zakreślonym terminie żądanego wpisu nie uiścił, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 220 § 3 wskazanej ustawy skargę odrzucił.