I SA/Gd 1207/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia NSA Alicja Stępień, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Sylwia Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 marca 2014 r. sprawy ze skargi S. K., E. K., M.K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2013 rok oddala skargę. BURMISTRZ MIASTA (...) DECYZJĄ Z DNIA 31 STYCZNIA 2013 R. USTALIŁ K.S., K.M., K.M., K.E. ORAZ K.A. WYSOKOŚĆ PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2013 R. W KWOCIE 65.972,- ZŁ. W UZASADNIENIU PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI WSKAZANO, ŻE WYSOKOŚĆ W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI USTALONO NA PODSTAWIE ZŁOŻONYCH PRZEZ WW. INFORMACJI I DOWODÓW PODATKOWYCH UZYSKANYCH Z EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW I INNYCH MATERIAŁÓW, PRZY ZASTOSOWANIU STAWEK OKREŚLONYCH W OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISACH PODATKOWYCH W TYM ZAKRESIE. PRZEDMIOT OPODATKOWANIA STANOWIŁY: NIERUCHOMOŚĆ – NR KARTY NIERUCHOMOŚCI (...) – POŁOŻONA W (...) NA UL. (...): BUDYNEK MIESZKALNY O POWIERZCHNI 411 M2, SKŁAD OPAŁU, PRALNIO-SUSZARNIA O POWIERZCHNI 80M2, ORAZ POZOSTAŁE GRUNTY O POWIERZCHNI 1.316 M2; NIERUCHOMOŚĆ – NR KARTY NIERUCHOMOŚCI (...) – POŁOŻONA W (...) UL. (...): BUDYNEK ZWIĄZANY Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ O POWIERZCHNI 2.914,50 M2, BUDOWLE O WARTOŚCI 267.151,- ZŁ, GRUNTY ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ O POWIERZCHNI 8.937 M2; NIERUCHOMOŚĆ – NR KARTY NIERUCHOMOŚCI (...) – POŁOŻONA W (...) UL. (...): GRUNTY POZOSTAŁE O POWIERZCHNI 1.517 M2. W ODWOŁANIU OD POWYŻSZEJ DECYZJI S.K., M.K., M.K. I E.K. (DALEJ JAKO "SKARŻĄCY") WNIEŚLI O JEJ UCHYLENIE, WSKAZUJĄC, ŻE DECYZJA ZOSTAŁA WYDANA Z RAŻĄCYM NARUSZENIEM PRAWA MATERIALNEGO POPRZEZ BŁĘDNE ZASTOSOWANIE ART. 5 UST. 1 PKT 2 LIT. B USTAWY Z DNIA 12 STYCZNIA 1991 R. O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH (DZ.U. Z 2010 R. NR 95, POZ. 613 ZE ZM., DALEJ JAKO "U.P.O.L.") PRZY ZALICZENIU CAŁEJ POWIERZCHNI UŻYTKOWEJ BUDYNKÓW MIESZCZĄCYCH SIĘ PRZY UL. (...) ZWIĄZANYCH Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, A TAKŻE NARUSZENIE ART. 121 I 122 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ.U. Z 2012 R. POZ. 749 ZE ZM., DALEJ JAKO "O.P.") POPRZEZ NIE WYJAŚNIENIE ZAISTNIAŁEJ SYTUACJI W SPRAWIE NALICZENIA PODATKU. W UZASADNIENIU ODWOŁANIA SKARŻĄCY PODNIEŚLI, ŻE ORGAN PODATKOWY W WYDANEJ DECYZJI W SPRAWIE WYMIARU PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2013 R. NR KARTY NIERUCHOMOŚCI (...) ZALICZYŁ W POZYCJI BUDYNKI ZWIĄZANE Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ŁĄCZNIE 2.914,50 M2 BEZ ZRÓŻNICOWANIA TEJ POWIERZCHNI, NA POWIERZCHNIĘ ZAJĘTĄ DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ORAZ POWIERZCHNIĘ, NA KTÓREJ NIE PROWADZI SIĘ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ Z UWAGI NA BRAK W TEJ CZĘŚCI (PIĘTRO BUDYNKU WARSZTATOWEGO) PODSTAWOWYCH INSTALACJI I URZĄDZEŃ TECHNICZNYCH. ZDANIEM SKARŻĄCYCH PODATEK OD POWIERZCHNI BUDYNKÓW BYŁ NALICZANY NIEZGODNIE Z PRAWEM. W ICH OCENIE URZĘDNICY URZĘDU MIEJSKIEGO SAMI DOKONYWALI KOREKTY POWIERZCHNI ZAJĘTEJ POD DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ BUDYNKÓW Z 3.189 M2 NA 2.914,50 M2 I PRZY OKAZJI BŁĘDNIE ZAKWALIFIKOWALI POWIERZCHNIĘ UŻYTKOWĄ PIERWSZEGO PIĘTRA BUDYNKU WARSZTATOWO-SOCJALNEGO O POWIERZCHNI 800M2, NA KTÓREJ NIE PROWADZI SIĘ ŻADNEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, ZALICZAJĄC TĘ POWIERZCHNIĘ DO POWIERZCHNI CAŁKOWITEJ, NA KTÓREJ PROWADZONA JEST DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZA. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE SKU DECYZJĄ Z DNIA 3 CZERWCA 2013 R., UTRZYMAŁO W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. ORGAN ODWOŁAWCZY, POWOŁUJĄC SIĘ NA ODPOWIEDNIE PRZEPISY USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH WSKAZAŁ, ŻE SKARŻĄCY 14 SIERPNIA 2008 R. ZŁOŻYLI INFORMACJE W SPRAWIE PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI, W KTÓREJ WYKAZALI, ŻE POWIERZCHNIA GRUNTÓW ZWIĄZANYCH Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ WYNOSI 8.937 M2, ZAŚ POWIERZCHNIA UŻYTKOWA BUDYNKÓW ZWIĄZANYCH Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ WYNOSI 2.914,50 M2. WOBEC TEGO, ŻE W AKTACH SPRAWY BRAK JAKICHKOLWIEK DOWODÓW NA ZMIANĘ TEGO STANU, KOLEGIUM UZNAŁO, ŻE ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI NIE MAJĄC PODSTAW DO PODWAŻENIA STWIERDZONEGO PRZEZ PODATNIKÓW STANU FAKTYCZNEGO ZASADNIE USTALIŁ PODATNIKOM ZOBOWIĄZANIE NA 2013 R. PRZYJMUJĄC WYKAZANE POWIERZCHNIE JAKO ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ. TYM SAMYM ZA POZBAWIONY PODSTAW UZNANO ZARZUT NARUSZENIA ART. 122 O.P. JAK RÓWNIEŻ ZARZUT DOKONANIA PRZEZ URZĘDNIKÓW UM KOREKTY POWIERZCHNI ZAJĘTEJ POD DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ Z 3.189 M2 NA 2.914,50 M2. ANALIZUJĄC ZARZUT NIEPRAWIDŁOWEGO OPODATKOWANIA PIERWSZEGO PIĘTRA NIERUCHOMOŚCI JAKO ZWIĄZANEGO Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ, W SYTUACJI GDY PODATNICY NIE PROWADZĄ TAM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH ORAZ, ŻE ZALICZENIE CAŁEJ POWIERZCHNI W SYTUACJI GDY OBOWIĄZEK PODATKOWY W STOSUNKU DO BUDOWANEGO BUDYNKU POWSTAJE Z DNIEM 1 STYCZNIA NASTĘPUJĄCEGO PO ROKU, W KTÓRYM "BUDOWA" ZOSTAŁA ZAKOŃCZONA BĄDŹ ROZPOCZĘTO UŻYTKOWANIE CAŁEGO BUDYNKU PRZED JEGO OSTATECZNYM WYKOŃCZENIEM, KOLEGIUM ZAUWAŻYŁO, ŻE WZGLĘDY TECHNICZNE MOGĄ DOTYCZYĆ WYŁĄCZNIE OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH NIEZALEŻNYCH OD WOLI PRZEDSIĘBIORCY I WYNIKAJĄCYCH ZE ZŁEGO STANU TECHNICZNEGO PRZEDMIOTU OPODATKOWANIA, KTÓRYCH SKUTKIEM JEST BRAK MOŻLIWOŚCI WYKORZYSTANIA NIERUCHOMOŚCI DLA CELÓW GOSPODARCZYCH Z POWODU NIESPEŁNIENIA OKREŚLONYCH WYMOGÓW TECHNICZNYCH. W OCENIE ORGANU NIE MOŻE TU CHODZIĆ O DEWASTACJĘ CZY TEŻ NIEWYKOŃCZENIE POMIESZCZEŃ. WADA TECHNICZNA PRZESĄDZAJĄCA O ZAISTNIENIU WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH MUSI UNIEMOŻLIWIAĆ WYKORZYSTANIE BUDYNKU W JAKIEJKOLWIEK DZIAŁALNOŚCI. ODNOSZĄC SIĘ DO OKOLICZNOŚCI ZWIĄZANYCH Z BUDOWĄ BUDYNKU, KOLEGIUM ODWOŁAŁO SIĘ DO OKOLICZNOŚCI OPISANYCH PRZEZ SKARŻĄCYCH W ODWOŁANIU, A MIANOWICIE, ŻE PO UPADKU FIRMY "A.", CZĘŚĆ NIERUCHOMOŚCI, NA KTÓREJ ZNAJDUJE SIĘ BUDYNEK PARTEROWY DIAGNOSTYKI ORAZ POŁĄCZONY ŚCIANAMI NOŚNYMI BUDYNEK WARSZTATOWO-SOCJALNY, KTÓRY JEST BUDYNKIEM PIĘTROWYM, ZOSTAŁY PRZEZ SKARŻĄCYCH ODKUPIONE. W OCENIE ORGANU DLA CELÓW PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ISTOTNE ZNACZENIE PRZY OPODATKOWANIU STAWKĄ JAK ZA BUDYNKI ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ MA FAKT, ŻE BUDYNKI TE SĄ W POSIADANIU PRZEDSIĘBIORCY. PODATNICY NIE WYKAZALI DOWODÓW NA ISTNIENIE WADY TECHNICZNEJ PRZESĄDZAJĄCEJ O ZAISTNIENIU WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH UNIEMOŻLIWIAJĄCYCH WYKORZYSTANIE PIĘTRA BUDYNKU DO JAKIEJKOLWIEK DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU SKARŻĄCY WNIEŚLI O UCHYLENIE W CAŁOŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO JAK RÓWNIEŻ DECYZJI BURMISTRZA MIASTA (...). PRZEDMIOTOWEMU ROZSTRZYGNIĘCIU ZARZUCILI NARUSZENIE: - ART. 122, ART. 187 § 1 I 2 ORAZ ART. 198 § 1 O.P. W ZW. Z ART. 121 § 1 O.P. I ART. 7, 8, 9, 77 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960 R. KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (DZ.U. Z 2013 R. POZ. 267, DALEJ JAKO "K.P.A.") POPRZEZ NIEPODJĘCIE Z URZĘDU WŁAŚCIWYCH DZIAŁAŃ W CELU WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO ORAZ ZEBRANIA I ROZPATRZENIA W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO; - ART. 1A UST. 1 PKT 3 U.P.O.L. POPRZEZ NIE WYJAŚNIENIE FAKTU, CZY PIĘTRO BUDYNKU WARSZTATOWO-SOCJALNEGO, KTÓREGO SKARŻĄCY SĄ WSPÓŁWŁAŚCICIELAMI NIE JEST I NIE MOŻE BYĆ WYKORZYSTANE DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ "ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH"; - ART. 21 § 5 O.P. POPRZEZ NIE WYJAŚNIENIE, ŻE DANE ZAWARTE W ZŁOŻONEJ DEKLARACJI SĄ NIEZGODNE ZE STANEM FAKTYCZNYM PRZY NALICZANIU PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ISTNIEJĄCYCH NA DZIAŁCE BUDYNKÓW ZWIĄZANYCH Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, A TAKŻE RZEKOMYCH "BUDOWLI", KTÓRE ZGODNIE Z ART. 3 UST. 33 PRAWA BUDOWLANEGO NIE WYSTĘPUJĄ NA NIERUCHOMOŚCI ZWIĄZANEJ Z PROWADZONĄ PRZEZ MATKĘ SKARŻĄCYCH – S.K. – DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ; - ART. 551 K.C. POPRZEZ NIE WYJAŚNIENIE CZY CAŁOŚĆ NIERUCHOMOŚCI – DZIAŁKA I BUDYNKI ZWIĄZANE Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ZNAJDUJĄCE SIĘ W POSIADANIU S.K., JAKO PRZEDSIĘBIORCY WINNY BYĆ OPŁACANE W PEŁNEJ WYSOKOŚCI, CZY TEŻ STANOWIĄ W CZĘŚCIACH UŁAMKOWYCH WŁASNOŚĆ WSZYSTKICH SKARŻĄCYCH, JAKO CAŁEJ RODZINY, SKORO, JAKO DZIECI – OSOBY FIZYCZNE PO ŚMIERCI OJCA NIE PROWADZĄ ŻADNEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, NATOMIAST SĄ WSPÓŁWŁAŚCICIELAMI CAŁEJ NIERUCHOMOŚCI W CZĘŚCIACH UŁAMKOWYCH. ARGUMENTUJĄC W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI ZARZUT NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, SKARŻĄCY – POWOŁUJĄC SIĘ NA ORZECZNICTWO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO –STWIERDZILI, ŻE SKORO W PODSTAWIE OPODATKOWANIA W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI DECYDUJE FAKTYCZNA POWIERZCHNIA UŻYTKOWA BUDYNKU, TO OBOWIĄZKIEM ORGANU JEST WYJAŚNIENIE WĄTPLIWOŚCI DOTYCZĄCYCH POWIERZCHNI POPRZEZ ZLECENIE ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI PRZEPROWADZENIA DOWODU Z OGLĘDZIN NIERUCHOMOŚCI. ODNOSZĄC SIĘ DO KWESTII OBJĘCIA PODWYŻSZONĄ STAWKĄ POWIERZCHNI CAŁEGO BUDYNKU PRZY UL. (...) – WRAZ Z PIĘTREM BUDYNKU – JAKO ZWIĄZANEJ Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ, SKARŻĄCY ZARZUCAJĄ KOLEGIUM, ŻE NIE USTALIŁO W SPOSÓB PRECYZYJNY CZY PODNOSZONE PRZEZ SKARŻĄCYCH "WZGLĘDY TECHNICZNE" FAKTYCZNIE WYSTĘPUJĄ CZY TEŻ NIE. ZDANIEM SKARŻĄCYCH Z WYDANYCH DECYZJI W ŻADEN SPOSÓB NIE WYNIKA, ABY ORGANY PODATKOWE OBU INSTANCJI W TEJ SPRAWIE PROWADZIŁY POSTĘPOWANIE WYJAŚNIAJĄCE. SKARŻĄCY ZARZUCILI, ŻE KOLEGIUM NIE DOPATRZYŁO SIĘ ISTNIENIA PRAWDOPODOBIEŃSTWA PRZESŁANKI WYDANIA DECYZJI Z RAŻĄCYM NARUSZENIEM PRAWA W ZWIĄZKU Z ARGUMENTACJĄ WNIOSKU PODATNIKÓW, IŻ POWINIEN BYĆ NALICZONY PODATEK OD MNIEJSZEJ ILOŚCI METRÓW KWADRATOWYCH. ZDANIEM SKARŻĄCYCH TAKIE TWIERDZENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO MA SIĘ NIJAK DO TEGO, ŻE KOLEGIUM STWIERDZAJĄC TAKĄ SYTUACJĘ ZAPOMNIAŁO O TYM, ŻE W SYTUACJI GDY PODATNIK ZGŁASZA WNIOSEK O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI, POWOŁUJĄC SIĘ NA PRZEPIS ART. 247 § 1 PKT 3 O.P. OBOWIĄZKIEM ORGANÓW PODATKOWYCH JEST DOKONANIE ANALIZY OSTATECZNEJ DECYZJI POD KĄTEM RAŻĄCEGO NARUSZENIA WSZYSTKICH PRZEPISÓW PRAWNYCH, ZARÓWNO POWOŁANYCH PRZEZ STRONĘ, JAK TYCH PRZEPISÓW, KTÓRYCH PODATNIK NIE DOSTRZEGŁ, JEŻELI DOPROWADZIŁYBY ONE DO ZMNIEJSZENIA OBOWIĄZKU PODATKOWEGO. UZASADNIAJĄC ZARZUT BŁĘDNEGO NALICZANA PODATKU OD BUDOWLI, SKARŻĄCY W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI PRZYTOCZYLI JEJ DEFINICJĘ NA GRUNCIE PRZEPISÓW PRAWA BUDOWLANEGO, PO CZYM ODNOSZĄC SIĘ DO ART. 21 § 5 O.P. STWIERDZILI, ŻE OBOWIĄZKIEM ORGANU PODATKOWEGO JEST WERYFIKACJA ZŁOŻONYCH DEKLARACJI PODATKOWYCH PRZEZ PODATNIKA. SKARŻĄCY PODDALI WĄTPLIWOŚĆ CZY URZĘDNICY UM WERYFIKUJĄ TAKIE DEKLARACJE, I CZY ZNAJĄ DEFINICJĘ POJĘCIA "BUDOWLI", SKORO CO ROKU POWIELAJĄ BEZ WERYFIKACJI DECYZJI PODATKOWEJ TEN SAM BŁĄD WPISUJĄC W SWOJEJ DECYZJI PODATEK OD BUDOWLI. SKARŻĄCY WSKAZALI, ŻE URZĘDNICY NIE POTRAFILI IM WYJAŚNIĆ, GDZIE NA ICH NIERUCHOMOŚCI, KTÓRA SKŁADA SIĘ TYLKO Z BUDYNKU OBSŁUGI SAMOCHODOWEJ ORAZ GRUNTU, ZNAJDUJĄ SIĘ BUDOWLE NIEBĘDĄCE BUDYNKAMI. KOŃCOWO SKARŻĄCY ZARZUCILI, ŻE ORGANY PODATKOWE OBU INSTANCJI NIE ZWRÓCIŁY UWAGI I NIE DOKONAŁY OCENY CZY CAŁA PRZEDMIOTOWA NIERUCHOMOŚĆ PO ŚMIERCI MĘŻA S.K. W 2006 R. JAKO WSPÓŁWŁAŚCICIELA FIRMY JEST NADAL W CAŁOŚCI I WCHODZI W SKŁAD PRZEDSIĘBIORSTWA PROWADZONEGO TYLKO PRZEZ S.K., CZY TEŻ ŁĄCZNIE Z JEJ DZIEĆMI. ORGANY PRZY ROZPOZNAWANIU SPRAWY NIE USTALIŁY W ŻADEN SPOSÓB, CZY S.K. JAKO WSPÓŁWŁAŚCICIELKA NIERUCHOMOŚCI, ORAZ JEJ DZIECI, JAKO OSOBY FIZYCZNE NIEPROWADZĄCE ŻADNEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ NABYŁY W CZĘŚCIACH ZABUDOWANĄ NIERUCHOMOŚĆ DO MAJĄTKU OSOBISTEGO KAŻDEGO Z NICH, CZY TYKO JEST ONA WŁASNOŚCIĄ S.K., JAKO PRZEDSIĘBIORCY, I CZY JEST ZWIĄZANA Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W ROZUMIENIU ART. 1A UST. 1 PKT 3 U.P.O.L., ART. 2 UST. 1 PKT 3, ART. 4 UST. 1 PKT 3 W ZW. Z ART. 4 UST. 5 U.P.O.L. ORAZ ART. 551 K.C. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ, WNOSZĄC O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMAŁO DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA S.K., M.K., E.K. ORAZ M.K. NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE. NA WSTĘPIE ROZWAŻAŃ NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE ZGODNIE Z ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ.U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI POPRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, PRZY CZYM KONTROLA TA SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM. Z KOLEI PRZEPIS ART. 3 § 2 PKT 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ.U. Z 2012 R. POZ. 270 ZE ZM., DALEJ JAKO "P.P.S.A.") STANOWI, ŻE KONTROLA DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ PRZEZ SĄDY ADMINISTRACYJNE OBEJMUJE ORZEKANIE W SPRAWACH SKARG NA DECYZJE ADMINISTRACYJNE. W WYNIKU TAKIEJ KONTROLI DECYZJA MOŻE ZOSTAĆ UCHYLONA W RAZIE STWIERDZENIA, ŻE NARUSZONO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY LUB DOSZŁO DO TAKIEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁOBY W ISTOTNY SPOSÓB WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, EWENTUALNIE W RAZIE WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI MOGĄCYCH BYĆ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A), B) I C) P.P.S.A.). Z PRZEPISU ART. 134 § 1 P.P.S.A., WYNIKA Z KOLEI, ŻE SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ. WYKŁADNIA POWOŁANEGO WYŻEJ PRZEPISU WSKAZUJE, ŻE SĄD MA PRAWO ALE I OBOWIĄZEK DOKONANIA OCENY ZGODNOŚCI Z PRAWEM ZASKARŻONEGO AKTU ADMINISTRACYJNEGO, NAWET WÓWCZAS, GDY DANY ZARZUT NIE ZOSTAŁ W SKARDZE PODNIESIONY. MAJĄC POWYŻSZE NA WZGLĘDZIE NALEŻY STWIERDZIĆ, ŻE W SPRAWIE NIE DOSZŁO DO NARUSZENIA PRAWA, CO OZNACZA, ŻE SKARGA PODLEGA ODDALENIU. PRZECHODZĄC NA GRUNT PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE SFORMUŁOWANE W SKARDZE ZARZUTY DOTYCZYŁY DOKONANYCH PRZEZ ORGANY PODATKOWE BŁĘDNYCH USTALEŃ FAKTYCZNYCH, CO SKUTKOWAŁO PRZYJĘCIEM PRZEZ TE ORGANY USTALEŃ SPRZECZNYCH Z RZECZYWISTYM STANEM, A TYM SAMYM WYDANIEM DECYZJI NARUSZAJĄCYCH PRAWO MATERIALNE Z OBRAZĄ PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA. ANALIZA ZASKARŻONEJ DECYZJI JAK RÓWNIEŻ DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, PROWADZI DO ODMIENNEGO WNIOSKU, ALBOWIEM W OCENIE SĄDU ORZEKAJĄCEGO W NINIEJSZEJ SPRAWIE POSTĘPOWANIE W SPRAWIE PRZEPROWADZONE ZOSTAŁO ZGODNIE Z OBOWIĄZUJĄCYMI ZASADAMI REGULUJĄCYMI JEGO PRZEBIEG. NIEWĄTPLIWIE ORGANY OBU INSTANCJI ROZSTRZYGAJĄC PRZEDMIOTOWĄ SPRAWĘ WZIĘŁY POD UWAGĘ WSZYSTKIE DOWODY W SPRAWIE W TYM DOWODY PRZEDSTAWIONE PRZEZ STRONĘ SKARŻĄCĄ. I TAK, W INFORMACJACH W SPRAWIE PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI IN-1, ZŁOŻONYCH W DNIU 14 SIERPNIA 2008 R. I OSOBIŚCIE PODPISANYCH PRZEZ SKARŻĄCYCH W CZĘŚCI C "OKOLICZNOŚCI POWODUJĄCE KONIECZNOŚĆ ZŁOŻENIA INFORMACJI" WSKAZANO NA POSTANOWIENIE SĄDU REJONOWEGO Z DNIA 19 CZERWCA 2006 R. W PRZEDMIOCIE STWIERDZENIA NABYCIA SPADKU PO CZ.K., JAKO OKOLICZNOŚĆ POWODUJĄCĄ KONIECZNOŚĆ ZŁOŻENIA INFORMACJI. W CZĘŚCI TEJ WSKAZANO DZIAŁKĘ NUMER (...), POŁOŻENIE NIERUCHOMOŚCI UL. (...) I POWIERZCHNIĘ 8.937 M2 ORAZ DZIAŁKĘ NUMER (...), POŁOŻENIE DZIAŁKI UL. (...) I POWIERZCHNIĘ 1.517 M2. W RUBRYCE D "DANE DOTYCZĄCE PRZEDMIOTÓW OPODATKOWANIA", SKARŻĄCY W PODRUBRYCE D.1 DOT. "POWIERZCHNI GRUNTÓW" ZGODNIE WPISALI POWIERZCHNIĘ GRUNTÓW ZWIĄZANYCH Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, BEZ WZGLĘDU NA SPOSÓB ZAKWALIFIKOWANIA W EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW – 8.937 M2, POZOSTAŁE GRUNTY, W TYM NA PROWADZENIE ODPŁATNEJ STATUTOWEJ DZIAŁALNOŚCI POŻYTKU PUBLICZNEGO PRZEZ ORGANIZACJE POŻYTKU PUBLICZNEGO 1.517 M2. Z KOLEI W PODRUBRYCE D.2 "POWIERZCHNIA UŻYTKOWA BUDYNKÓW LUB ICH CZĘŚCI" SKARŻĄCY WPISALI POWIERZCHNIĘ 2.914,50 M2 ZWIĄZANĄ Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ORAZ OD CZĘŚCI BUDYNKÓW MIESZKALNYCH ZAJĘTYCH NA PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ OGÓŁEM, W TYM KONDYGNACJI O WYSOKOŚCI POWYŻEJ 2,20 M2. W PUNKCIE D.3. "BUDOWLE" WPISALI WARTOŚĆ BUDOWLI, O KTÓREJ MOWA W PRZEPISACH O PODATKACH DOCHODOWYCH 267.151,- ZŁ. ORGANY PODATKOWE ROZSTRZYGAŁY SPRAWĘ TAKŻE W OPARCIU O INFORMACJĘ Z REJESTRU GRUNTÓW, Z KTÓREJ WYNIKA, ŻE SKARŻĄCY SĄ WSPÓŁWŁAŚCICIELAMI DZIAŁKI (...) PRZY UL. (...) W (...) ORAZ DZIAŁKI (...) PRZY UL. (...) W (...) ORAZ POŁOŻONYCH NA NIEJ BUDYNKÓW HANDLOWO USŁUGOWYCH. ZASADA, O JAKIEJ MOWA W ART. 122 O.P., DOTYCZĄCA OBOWIĄZKU WYCZERPUJĄCEGO ZBADANIA PRZEZ ORGAN PODATKOWY WSZYSTKICH OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH ZWIĄZANYCH Z OKREŚLONĄ SPRAWĄ, ABY W TEN SPOSÓB STWORZYĆ JEJ RZECZYWISTY OBRAZ I UZYSKAĆ PODSTAWĘ DO TRAFNEGO ZASTOSOWANIA PRZEPISU PRAWA MATERIALNEGO, NIE MA CHARAKTERU BEZWZGLĘDNEGO. BEZWZGLĘDNE STOSOWANIE TEJ ZASADY PROWADZIŁABY DO FAKTYCZNEJ NIEMOŻNOŚCI UKOŃCZENIA JAKIEGOKOLWIEK POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO Z OBAWY PRZED POMINIĘCIEM JAKIEGOŚ DOWODU, NIEZALEŻNIE OD JEGO WARTOŚCI DOWODOWEJ. GROMADZENIE DOWODÓW NIE POLEGA BOWIEM NA ZBIERANIU WSZELKICH INFORMACJI DOTYCZĄCYCH ZJAWISK I ZDARZEŃ. ORGAN PODATKOWY JEST ZOBOWIĄZANY DO GROMADZENIA DOWODÓW W TAKIM ZAKRESIE, W JAKIM JEST TO NIEZBĘDNE DO USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO (POR. WYROK NSA Z DNIA 30 LISTOPADA 2011 R., I FSK 180/11, DOSTĘPNY HTTP://ORZECZENIA.NSA.GOV.PL/CBO/QUERY). W ORZECZNICTWIE UGRUNTOWANY JEST JEDNAK POGLĄD, ŻE NIE MOŻNA NA ORGANY PODATKOWE NAKŁADAĆ NIEOGRANICZONEGO OBOWIĄZKU POSZUKIWANIA FAKTÓW, JEŻELI Z USTALEŃ ORGANU PODATKOWEGO WYNIKAJĄ WNIOSKI PRZECIWNE DO TWIERDZEŃ PODATNIKA (POR. WYROK WSA Z DNIA 7 KWIETNIA 2004R., SYGN. AKT III SA 2081/02, DOSTĘPNY HTTP://ORZECZENIA.NSA.GOV.PL/CBO/QUERY). W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE KWESTIĄ O KLUCZOWYM ZNACZENIU, JEST OKOLICZNOŚĆ, ŻE OD ZŁOŻENIA INFORMACJI Z DNIA 14 SIERPNIA 2008 R. STRONY NIE PRZEDSTAWIŁY ŻADNYCH NOWYCH DOWODÓW WSKAZUJĄCYCH NA ZMIENIĘ DOTYCZĄCĄ PODSTAWY OPODATKOWANIA, ANI INFORMACJI TAKICH NIE PRZEDSTAWIŁY UPRAWNIONE DO TEGO ORGANY. W SYTUACJI ZATEM, GDY ORGANY NIE MIAŁY PODSTAW DO KWESTIONOWANIA PODSTAW OPODATKOWANIA ZADEKLAROWANYCH W TYCH INFORMACJACH DOTYCZĄCYCH ZARÓWNO POWIERZCHNI BUDYNKÓW I GRUNTÓW ZWIĄZANYCH Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, JAK RÓWNIEŻ BUDOWLI I ICH WARTOŚCI NIE SPOSÓB ZARZUCIĆ ORGANOM NARUSZENIE POWOŁANYCH PRZEZ SKARŻĄCYCH PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA. STRONA SKARŻĄCA ARGUMENTOWAŁA, ŻE OBOWIĄZKIEM ORGANU JEST WYJAŚNIENIE WĄTPLIWOŚCI DOTYCZĄCYCH POWIERZCHNI POPRZEZ ZLECENIE ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI – NA PODSTAWIE ART. 229 O.P. – PRZEPROWADZENIA DOWODU Z OGLĘDZIN NIERUCHOMOŚCI. TAK SFORMUŁOWANY ZARZUT MIAŁBY SWOJE UZASADNIONE PODSTAWY, W SYTUACJI W KTÓREJ ORGAN MIAŁBY WĄTPLIWOŚĆ CO DO RZECZONEJ POWIERZCHNI GRUNTÓW CZY TEŻ BUDYNKÓW. W SYTUACJI, W KTÓREJ ORGAN TAKIEJ WĄTPLIWOŚCI NIE MIAŁ, ALBOWIEM ROZSTRZYGAŁ W OPARCIU M.IN. O ZŁOŻONE PRZEZ SKARŻĄCYCH W SIERPNIU 2008 R. INFORMACJE, NIE SPOSÓB PRZERZUCAĆ OBOWIĄZKU WYJAŚNIENIA WĄTPLIWOŚCI STRONY SKARŻĄCEJ NA ORGAN. ZAUWAŻYĆ W TYM MIEJSCU WYPADA, ŻE ZGODNIE Z ART. 3 UST. 1 ORAZ 6 UST. 9 U.P.O.L. ZOBOWIĄZANYM DO PRZEDSTAWIENIA STANU FAKTYCZNEGO DOTYCZĄCEGO NIERUCHOMOŚCI ORAZ WSZYSTKICH ZAISTNIAŁYCH ZMIAN MAJĄCYCH WPŁYW NA PODSTAWĘ OPODATKOWANIA JEST WŁAŚCICIEL – W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE SKARŻĄCY. MAJĄC NA UWADZE POCZYNIONE POWYŻEJ UWAGI, PODNIEŚĆ RÓWNIEŻ NALEŻY, ŻE TO, IŻ GESTOREM POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO JEST ORGAN PODATKOWY, NIE ZWALANIA STRONY Z JEJ CZYNNEGO UDZIAŁU W TYMŻE POSTĘPOWANIU POPRZEZ DOSTARCZANIE DOWODÓW, Z KTÓRYCH WYWODZI DLA SIEBIE POZYTYWNE SKUTKI PRAWNE. W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE NIEWĄTPLIWYM JEST, ŻE STRONA SKARŻĄCA AKTYWNIE UCZESTNICZYŁA W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM PRZED ORGANAMI OBU INSTANCJI, JEDNAKOWOŻ NIE PRZEDSTAWIŁA – KORZYSTNEGO DLA NIEJ DOWODU – PRZERZUCAJĄC W TYM ZAKRESIE ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA POZYSKANIE OWEGO DOWODU NA ORGAN PODATKOWY. W KONTEKŚCIE POWYŻSZEGO, ZA POZBAWIONY PODSTAW UZNAĆ NALEŻY SFORMUŁOWANY PRZEZ AUTORÓW SKARGI ZARZUT NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA W SYTUACJI, GDY DO OPODATKOWANIA PRZYJĘTO JEDYNIE WIELKOŚCI WYKAZANE PRZEZ SAMYCH SKARŻĄCYCH, NADTO ZAWIERAŁY ONE POTWIERDZENIE W INFORMACJI Z REJESTRU GRUNTÓW. Z TYCH SAMYCH POWODÓW JAKO POZBAWIONY PODSTAW JAWI SIĘ ZARZUT OPODATKOWANIA BUDOWLI, KTÓRE ZDANIEM SKARŻĄCYCH NIE WYSTĘPUJĄ NA NIERUCHOMOŚCI. AUTORZY SKARGI WYWODZĄ, ŻE Z PRZEPISU ART. 21 § 5 O.P. ("... W TOKU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO STWIERDZONO, ŻE DANE ZAWARTE W DEKLARACJI, MOGĄCE MIEĆ WPŁYW NA WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO, SĄ NIEZGODNE ZE STANEM FAKTYCZNYM") WYNIKA OBOWIĄZEK ORGANU PODATKOWEGO WERYFIKACJI ZŁOŻONYCH DEKLARACJI PODATKOWYCH PRZEZ PODATNIKA. TYMCZASEM PRZEPIS ART. 21 § 5 O.P. DOTYCZY PODATNIKÓW SKŁADAJĄCYCH DEKLARACJE PODATKOWE A NIE DOTYCZY NATOMIAST PODATNIKÓW, KTÓRZY MAJĄ OBOWIĄZEK, ZGODNIE Z ART. 6 UST. 6 U.P.O.L. SKŁADAĆ WŁAŚCIWYM ORGANOM INFORMACJE O NIERUCHOMOŚCIACH I OBIEKTACH BUDOWLANYCH, KTÓRE TO INFORMACJE STANOWIĄ PODSTAWĘ DO USTALANIA PRZEZ ORGAN PODATKOWY ZOBOWIĄZANIA W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA DANY ROK. W SYTUACJI ZATEM, GDY SAMI SKARŻĄCY W INFORMACJI Z DNIA 14 SIERPNIA 2008 R. WSKAZALI NA WARTOŚĆ BUDOWLI, A PO TEJ DACIE NIE PRZEDSTAWILI ŻADNYCH DOWODÓW WSKAZUJĄCYCH NA ZMIANĘ OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH W TYM ZAKRESIE, NIE SPOSÓB PODZIELIĆ ZARZUTU W TYM ZAKRESIE, W KTÓRYM PODATNICY WINĄ ZA BŁĘDNE NALICZENIE PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI OBARCZAJĄ ORGANY PODATKOWE. NIE ULEGA BOWIEM WĄTPLIWOŚCI, IŻ TO NA PODATNIKACH SPOCZYWA ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA DANE WYKAZANE W INFORMACJI SKŁADANEJ DLA POTRZEB OKREŚLENIA PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI. ARGUMENTUJĄC BEZPODSTAWNOŚĆ POWYŻSZEGO ZARZUTU WARTO PRZYPOMNIEĆ, ŻE ZGODNIE Z ART. 6 UST. 6 U.P.O.L. OSOBY FIZYCZNE, Z ZASTRZEŻENIEM UST. 11, SĄ OBOWIĄZANE ZŁOŻYĆ WŁAŚCIWEMU ORGANOWI PODATKOWEMU INFORMACJĘ O NIERUCHOMOŚCIACH I OBIEKTACH BUDOWLANYCH, SPORZĄDZONĄ NA FORMULARZU WEDŁUG USTALONEGO WZORU, W TERMINIE 14 DNI OD DNIA WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI UZASADNIAJĄCYCH POWSTANIE ALBO WYGAŚNIĘCIE OBOWIĄZKU PODATKOWEGO W ZAKRESIE PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI LUB OD DNIA ZAISTNIENIA ZDARZENIA, O KTÓRYM MOWA W UST. 3. PRZEPIS TEN Z KOLEI STANOWI, ŻE JEŻELI W TRAKCIE ROKU PODATKOWEGO ZAISTNIAŁO ZDARZENIE MAJĄCE WPŁYW NA WYSOKOŚĆ OPODATKOWANIA W TYM ROKU, A W SZCZEGÓLNOŚCI ZMIANA SPOSOBU WYKORZYSTYWANIA PRZEDMIOTU OPODATKOWANIA LUB JEGO CZĘŚCI, PODATEK ULEGA OBNIŻENIU LUB PODWYŻSZENIU, POCZYNAJĄC OD PIERWSZEGO DNIA MIESIĄCA NASTĘPUJĄCEGO PO MIESIĄCU, W KTÓRYM NASTĄPIŁO TO ZDARZENIE. A ZATEM, GDY SKARŻĄCY ZŁOŻYLI 14 SIERPNIA 2008 R. INFORMACJE, W KTÓRYCH WYPOWIEDZIELI SIĘ CO DO BUDOWLI I JEJ WARTOŚCI, A PO TEJ DACIE NIE PRZEDSTAWILI JAKICHKOLWIEK DOWODÓW NA ZMIANĘ TEGO STANU, NALEŻY ZGODZIĆ SIĘ Z ORGANEM ODWOŁAWCZYM, ŻE ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI, NIE MIAŁ PODSTAW DO PODWAŻENIA STWIERDZONEGO PRZEZ SKARŻĄCYCH STANU FAKTYCZNEGO I PRAWIDŁOWO USTALIŁ PODATNIKOM ZOBOWIĄZANIE NA 2013 R. ODNOSZĄC SIĘ W DALSZEJ CZĘŚCI PRZEDMIOTOWYCH ROZWAŻAŃ DO ZARZUTU NIEPRAWIDŁOWEGO OPODATKOWANIA PIERWSZEGO PIĘTRA BUDYNKU POSADOWIONEGO NA DZIAŁCE NR (...) PRZY UL. (...) W (...), JAKO ZWIĄZANEGO Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE WYŁĄCZENIE PRZEDMIOTU OPODATKOWANIA Z KATEGORII ZWIĄZANEJ Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, A TYM SAMYM OPODATKOWANIE WEDŁUG PREFERENCYJNYCH ZASAD, NASTĘPUJE W SYTUACJI, GDY PRZEDMIOT TEN, ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH, NIE JEST I NIE MOŻE BYĆ WYKORZYSTANY DO PROWADZENIA TEJ DZIAŁALNOŚCI. OKOLICZNOŚĆ TA MUSI ZOSTAĆ INDYWIDUALNIE ZBADANA I WYKAZANA W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM PRZY UWZGLĘDNIENIU STANU FAKTYCZNEGO ROZPATRYWANEJ SPRAWY (POR. WYROK NSA Z 1 CZERWCA 2011 R., SYGN. AKT II FSK 151/10, DOSTĘPNY HTTP://ORZECZENIA.NSA.GOV.PL/CBO/QUERY). Z KOLEI ART. 1A UST. 1 PKT. 3 U.P.O.L. STANOWI, ŻE WSZYSTKIE BUDYNKI, BUDOWLE I GRUNTY BĘDĄCE W POSIADANIU PRZEDSIĘBIORCY LUB INNEGO PODMIOTU PROWADZĄCEGO DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ, (Z WYJĄTKIEM BUDYNKÓW MIESZKALNYCH I ZAJĘTYCH POD NIE GRUNTÓW ORAZ GRUNTÓW POD JEZIORAMI I ZAJĘTYCH NA ZBIORNIKI WODNE RETENCYJNE LUB ELEKTROWNI WODNYCH), SĄ ZWIĄZANE Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, CHYBA ŻE PRZEDMIOT OPODATKOWANIA NIE MOŻE BYĆ WYKORZYSTYWANY DO PROWADZENIA TEJ DZIAŁALNOŚCI ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH. Z PRZYTOCZONEJ DEFINICJI WYNIKA, ŻE SAM FAKT POSIADANIA PRZEZ PRZEDSIĘBIORCĘ SKUTKUJE TYM, ŻE BUDYNEK, BUDOWLA, GRUNT SĄ ZWIĄZANE Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. W DEFINICJI NIE MA WARUNKU WYKORZYSTYWANIA TEGO RODZAJU NIERUCHOMOŚCI NA CELE ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ, WYSTARCZY SAM FAKT ICH POSIADANIA PRZEZ PRZEDSIĘBIORCĘ. GRUNT, BUDYNEK I BUDOWLA SĄ TRAKTOWANE JAKO ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ, CHYBA ŻE NIE MOGĄ BYĆ WYKORZYSTYWANE DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH. POJĘCIE TO NIE ZOSTAŁO BEZPOŚREDNIO ZDEFINIOWANE PRZEZ USTAWODAWCĘ. POD TYM POJĘCIEM ROZUMIEĆ NALEŻY OBIEKTYWNE STANY FAKTYCZNE, W KTÓRYCH NIERUCHOMOŚĆ, BUDYNEK, BUDOWLA NIE MOŻE BYĆ WYKORZYSTYWANY DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. NIE JEST PRZESĄDZAJĄCE, CZY ZAISTNIEJE ON Z PRZYCZYN LEŻĄCYCH PO STRONIE PODATNIKA, BO FORMY DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ CZY PRAWIDŁA TECHNIKI MOGĄ SPOWODOWAĆ NIEMOŻLIWOŚĆ WYKORZYSTYWANIA DANEGO SKŁADNIKA MAJĄTKU DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI. WYŁĄCZENIE PRZEDMIOTÓW OPODATKOWANIA Z KATEGORII ZWIĄZANYCH Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ MUSI MIEĆ RÓWNIEŻ CHARAKTER OBIEKTYWNY. POJĘCIEM TYM NIE SĄ OBJĘTE OKOLICZNOŚCI LUB ZDARZENIA FAKTYCZNE I PRAWNE PROWADZĄCE DO NIEWYKORZYSTYWANIA NIERUCHOMOŚCI, A BĘDĄCE SKUTKIEM ŚWIADOMEGO, ZAMIERZONEGO DZIAŁANIA PRZEDSIĘBIORCY, KTÓRY Z RÓŻNYCH WZGLĘDÓW, INNYCH NIŻ TECHNICZNE, ZAPRZESTAŁ CZASOWO LUB TRWALE UŻYTKOWANIA W CELACH GOSPODARCZYCH DANEJ NIERUCHOMOŚCI POZOSTAJĄCEJ NADAL W JEGO POSIADANIU. DOŚĆ KONSEKWENTNIE SĄDY ADMINISTRACYJNE AKCEPTUJĄ TO, ŻE ABY W OGÓLE MOŻNA ROZWAŻAĆ WYSTĄPIENIE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH, MUSZĄ MIEĆ ONE CHARAKTER TRWAŁY. W KONTEKŚCIE POWYŻSZEGO SĄD ORZEKAJĄCY W SPRAWIE PODZIELA POGLĄD WSA W KRAKOWIE, KTÓRY W WYROKU Z DNIA 21 GRUDNIA 2006 R. (SYGN. AKT I SA/KR 1521/05, DOSTĘPNY HTTP://ORZECZENIA.NSA.GOV.PL/CBO/QUERY) STWIERDZIŁ, ŻE "W ŻADNYM WYPADKU BRAK JEST POSTAW DO ROZCIĄGANIA WYŁĄCZENIA W OPARCIU O STOSOWANE U PODATNIKA METODY TECHNOLOGICZNE, OKRESOWO UNIEMOŻLIWIAJĄCE KORZYSTANIE Z PEWNYCH NIERUCHOMOŚCI W PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI". MOŻNA TU MÓWIĆ O JUŻ UTRWALONEJ LINII ORZECZNICZEJ. JEJ PODSUMOWANIA DOKONAŁ NSA W WYROKU Z DNIA 9 STYCZNIA 2009 R. (SYGN. AKT II FSK 1354/07, DOSTĘPNY HTTP://ORZECZENIA.NSA.GOV.PL/CBO/QUERY), STWIERDZAJĄC: "WYKŁADNIA UŻYTEGO W OMAWIANYM PRZEPISIE WYRAŻENIA "NIE JEST I NIE MOŻE BYĆ WYKORZYSTYWANA DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH" PROWADZI DO WNIOSKU, IŻ OZNACZA ONA OBIEKTYWNE PRZESZKODY SPRAWIAJĄCE, ŻE PRZEDMIOTY OPODATKOWANIA NIE SĄ I TRWALE NIE MOGĄ BYĆ WYKORZYSTYWANE W DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. [...] TYM SAMYM, PRZEJŚCIOWE NIEWYKORZYSTYWANIE PRZEZ PODMIOT GOSPODARCZY NIERUCHOMOŚCI LUB JEJ CZĘŚCI SŁUŻĄCEJ DO WYKONYWANIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, NIE DAJE PODSTAW DO TEGO, BY DO WYMIARU PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI NIE MIAŁY ZASTOSOWANIA STAWKI PRZEWIDZIANE DLA NIERUCHOMOŚCI ZWIĄZANYCH Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ. NIERUCHOMOŚĆ TAKA, MIMO CHWILOWEGO JEJ NIEWYKORZYSTYWANIA, Z RÓŻNYCH PRZYCZYN, NIE PRZESTAJE BYĆ NIERUCHOMOŚCIĄ ZWIĄZANĄ Z PROWADZONĄ PRZEZ DANY PODMIOT DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ (ZOB. WYROK WSA W OLSZTYNIE Z DNIA 20 MARCA 2013 R., SYGN. AKT I SA/OL 41/13, DOSTĘPNY HTTP://ORZECZENIA.NSA.GOV.PL/CBO/QUERY; WYROK NSA Z DNIA 8 KWIETNIA 1997 R., SYGN. AKT SA/PO 3225/95, NIEPUBL.; WYROK NSA Z DNIA 13 LIPCA 1994 R., SYGN. AKT III SA 108/94, MONITOR PODATKOWY 1995/4/114; WYROK NSA Z DNIA 3 GRUDNIA 1992 R., SYGN. AKT SA/KR 1020/92, SERWIS PODATKOWY 1999/10; TAKŻE WYROK NSA Z DNIA 8 KWIETNIA 1997 R., SYGN. AKT SA/PO 3225/95, NIEPUBL.). POGLĄDY TE WYRAŻONO TAKŻE W ORZECZNICTWIE WOJEWÓDZKICH SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (POR. WYROK WSA W LUBLINIE Z DNIA 19 MAJA 2004 R., SYGN. AKT I SA/LU 59/04, POP 2005/3; WYROK WSA W BIAŁYMSTOKU Z DNIA 30 MAJA 2006 R., SYGN. AKT I SA/BK 95/06, LEX NR 192872; WYROK WSA W WARSZAWIE Z DNIA 18 KWIETNIA 2007 R., SYGN. AKT I SA/WR 1404/2006, NIEPUBL.; WYROK WSA W LUBLINIE Z DNIA 11 CZERWCA 2008 R., SYGN. AKT I SA/LU 83/08, LEX NR 393305) [...]". TA LINIA KONTYNUOWANA JEST W KOLEJNYCH ORZECZENIACH, NP. WYROKU NSA Z DNIA 12 KWIETNIA 2011 R. (SYGN. AKT II FSK 2129/09, DOSTĘPNY HTTP://ORZECZENIA.NSA.GOV.PL/CBO/QUERY). A ZATEM WYŁĄCZENIE Z ZAKRESU PRZEDMIOTÓW OPODATKOWANIA ZWIĄZANYCH Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI ZE WZGLĘDU NA STAN TECHNICZNY DOTYCZYĆ MOŻE SYTUACJI, GDY PRZEDMIOT TEN NIE JEST I JEDNOCZEŚNIE NIE MOŻE BYĆ WYKORZYSTYWANY W DZIAŁALNOŚCI TRWALE I NIEZALEŻNIE OD WOLI PODATNIKA. CHODZI ZATEM O TAKIE WADY FIZYCZNE BUDYNKÓW I BUDOWLI, KTÓRE W SPOSÓB STAŁY, A NIE PRZEJŚCIOWY, UNIEMOŻLIWIAJĄ KORZYSTANIE Z NICH PRZEZ PRZEDSIĘBIORCĘ, ZGODNIE Z CELEM PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI. WZGLĘDY TECHNICZNE NIE MOGĄ BYĆ UTOŻSAMIANE Z PRZESZKODAMI O CHARAKTERZE PRZEJŚCIOWYM, WYNIKAJĄCYMI Z WOLI PODATNIKA I PODEJMOWANYMI W RAMACH PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ DECYZJAMI O REMONTACH, MODERNIZACJACH, ADAPTACJACH. ADAPTACJA BUDYNKÓW DO PROWADZENIA ZAMIERZONEJ W PRZYSZŁOŚCI DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ STANOWI JEDEN Z WYZNACZNIKÓW PROWADZENIA TEJŻE DZIAŁALNOŚCI (POR. WYROK NSA Z 16 LUTEGO 2006 R., SYGN. AKT II FSK 301/05, DOSTĘPNY HTTP://ORZECZENIA.NSA.GOV.PL/CBO/QUERY). SĄD ORZEKAJĄCY W NINIEJSZEJ SPRAWIE PODZIELA RÓWNIEŻ STANOWISKO, ŻE BRAK MOŻLIWOŚCI WYKORZYSTANIA PRZEDMIOTU OPODATKOWANIA (GRUNTU) DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, POWINIEN MIEĆ CHARAKTER TRWAŁY. "WZGLĘDY TECHNICZNE" PRZY TYM POWINNY DOTYCZYĆ PRZEDMIOTU OPODATKOWANIA, CZYLI GRUNTU, A NIE INNYCH PRZYCZYN, LEŻĄCYCH PO STRONIE PODATNIKA. WYŁĄCZENIE GRUNTÓW Z PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH NIE NASTĄPI, GDY PROWADZENIE TEJ DZIAŁALNOŚCI JEST NIEMOŻLIWE ZE WZGLĘDÓW TECHNOLOGICZNYCH, CZY TEŻ EKONOMICZNYCH LEŻĄCYCH PO STRONIE PRZEDSIĘBIORCY (WYROK WSA W BIAŁYMSTOKU Z DNIA 2 GRUDNIA 2010 R., SYGN. AKT I SA/BK 516/10, DOSTĘPNY HTTP://ORZECZENIA.NSA.GOV.PL/CBO/QUERY). WSA W GDAŃSKU PRAGNIE PRZYPOMNIEĆ, ŻE PODATEK OD NIERUCHOMOŚCI JEST PODATKIEM MAJĄTKOWYM, W TYM ZNACZENIU, ŻE OBOWIĄZEK PODATKOWY POWSTAJE PRZEZ SAM FAKT POSIADANIA PRZEDMIOTU OPODATKOWANIA. USTAWODAWCA JEDNAK POPRZEZ RÓŻNICOWANIE STAWEK PODATKOWYCH UZALEŻNIA WYSOKOŚĆ PODATKU OD SPOSOBU WYKORZYSTANIA GRUNTU, BUDYNKU I BUDOWLI. NAJWYŻSZYMI STAWKAMI OPODATKOWANE SĄ GRUNTY, BUDYNKI I BUDOWLE ZWIĄZANE Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. NALEŻY WIĘC PRZYPUSZCZAĆ, ŻE USTAWODAWCA UZNAŁ, IŻ SKORO PRZEDMIOT OPODATKOWANIA JEST W POSIADANIU PRZEDSIĘBIORCY, TO PRZYNOSI MU WIĘKSZE KORZYŚCI NIŻ TEN, KTÓRYM WŁADA PODMIOT NIEPROWADZĄCY TAKIEJ DZIAŁALNOŚCI. JEŻELI WIĘC PRAWODAWCA OPODATKOWUJE NIŻSZYMI STAWKAMI PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI GRUNTY, BUDYNKI, BUDOWLE, KTÓRE NIE SĄ I NIE MOGĄ BYĆ WYKORZYSTYWANE DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH, TO NAJWYRAŹNIEJ ZAKŁADA, ŻE ISTNIEJĄ TAKIE PRZESZKODY (TECHNICZNE), NIEZALEŻNE OD WOLI PODATNIKA, KTÓRE POWODUJĄ, IŻ GRUNT, BUDYNEK, BUDOWLA W OGÓLE STAJE SIĘ NIEPRZYDATNY DLA CELÓW PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. INNYMI SŁOWY – WYŁĄCZENIE PRZEDMIOTÓW OPODATKOWANIA Z KATEGORII ZWIĄZANYCH Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ MUSI MIEĆ CHARAKTER OBIEKTYWNY, TJ. PRZEDMIOT OPODATKOWANIA NIE MOŻE NADAWAĆ SIĘ DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PRZEZ KONKRETNEGO PRZEDSIĘBIORCĘ I JEDNOCZEŚNIE NIE MÓGŁBY BYĆ WYKORZYSTYWANY PRZEZ INNY PODMIOT PROWADZĄCY DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ O INNYM CHARAKTERZE. WZGLĘDY TECHNICZNE DOTYCZĄ WIĘC JEDYNIE MOŻLIWOŚCI WYKORZYSTYWANIA KONKRETNEGO PRZEDMIOTU OPODATKOWANIA I SĄ OKOLICZNOŚCIĄ FAKTYCZNĄ, NIEZALEŻNĄ OD WOLI PRZEDSIĘBIORCY, WYNIKAJĄCĄ BEZPOŚREDNIO ZE STANU TECHNICZNEGO TEGO PRZEDMIOTU, POWODUJĄCEGO "ZERWANIE" JEGO ZWIĄZKU Z PROWADZONĄ DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ. STANOWIĄ, ŻE POD WZGLĘDEM TECHNICZNYM DANY PRZEDMIOT NIE NADAJE SIĘ DO UŻYTKU W PROWADZONYM PRZEDSIĘBIORSTWIE, GDYŻ NIE SPEŁNIA OKREŚLONYCH WYMOGÓW TECHNICZNYCH NIEZBĘDNYCH DO JEGO WYKORZYSTANIA W CELACH GOSPODARCZYCH. PRZESŁANKĘ "WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH" TRZEBA TRAKTOWAĆ JAKO WYJĄTEK OD REGULACJI ZAWARTEJ W ART. 1A UST. 1 PKT 3 U.P.O.L., POWINNA WIĘC BYĆ INTERPRETOWANA ŚCIŚLE, A NIE ROZSZERZAJĄCO. ZWRÓCIĆ NALEŻY UWAGĘ, ŻE ISTOTNE ZNACZENIE PRZY DEFINIOWANIU TERMINU "WZGLĘDY TECHNICZNE" MA UŻYTE W ART. 1A UST. 1 PKT 3 U.P.O.L. SFORMUŁOWANIE "NIE SĄ I NIE MOGĄ BYĆ" WYKORZYSTYWANE DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. USTAWODAWCA WSKAZUJE JEDNOZNACZNIE NA ICH TRWAŁYCH CHARAKTER. PRZYCZYNY KRÓTKOTRWAŁE, OKRESOWE, PRZEMIJAJĄCE NIE MAJĄ WIĘC ŻADNEGO ZNACZENIA W ZAKRESIE OPODATKOWANIA PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI GRUNTÓW BĘDĄCYCH W POSIADANIU PRZEDSIĘBIORCY. MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE ROZWAŻANIA, TUTEJSZY SĄD, ZGADZA SIĘ Z ORGANEM ODWOŁAWCZYM, ŻE DLA CELÓW PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ISTOTNE ZNACZENIE PRZY OPODATKOWANIU STAWKĄ JAK ZA BUDYNKI ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ MA FAKT, ŻE BUDYNKI TE SĄ W POSIADANIU PODATNIKÓW. ISTOTNE JEST RÓWNIEŻ, ŻE PODATNICY NIE WYKAZALI DOWODÓW NA ISTNIENIE WADY TECHNICZNEJ PRZESĄDZAJĄCEJ O ZAISTNIENIU WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH UNIEMOŻLIWIAJĄCYCH WYKORZYSTANIE PIĘTRA BUDYNKU DO JAKIEJKOLWIEK DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. RACJĘ MAJĄ RÓWNIEŻ ORGAN, ŻE NIE MA ZNACZENIA PRZY TYM I TA OKOLICZNOŚĆ, ŻE SKARŻĄCY NIE WYKORZYSTUJĄ TYCH POMIESZCZEŃ DO DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, ZE WZGLĘDU NA FAKT, ŻE NA PIĘTRZE BUDYNKU WARSZTATOWO-SOCJALNEGO BRAKUJE PODSTAWOWYCH INSTALACJI I URZĄDZEŃ TECHNICZNYCH, JAKIMI SĄ INSTALACJE WODOCIĄGOWE, INSTALACJE WODNO-KANALIZACYJNE, A TAKŻE INSTALACJE ELEKTRYCZNE I INSTALACJE SIŁOWE ORAZ W ZWIĄZKU Z TYM, ŻE DODATKOWE PIĘTRO JEST DLA NICH ZBĘDNE BO NIE WIDZĄ POTRZEBY PROWADZENIA TAM DZIAŁALNOŚCI. TAKI STAN BUDYNKU, KTÓRY ULEGNIE POPRAWIE W WYNIKU PODJĘCIA ODPOWIEDNICH DECYZJI FINANSOWYCH UMOŻLIWIAJĄCYCH JEGO REMONT, NIE STANOWI O WYŁĄCZENIU Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ DANEGO OBIEKTU ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH, A ABY SKORZYSTAĆ Z OBNIŻONEJ STAWKI PODATKU KONIECZNYM JEST ABY WARUNKI TECHNICZNE BYŁY NIEODWRACALNE I TRWAŁE. STRONA SKARŻĄCA ARGUMENTOWAŁA, ODWOŁUJĄC SIĘ PRZY TYM DO ORZECZNICTWA SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH – ŻE JEŻELI ORGAN PODATKOWY KWESTIONUJE POPRAWNOŚĆ ZŁOŻONEJ INFORMACJI LUB DEKLARACJI PODATKOWEJ, TO POWINIEN WSZCZĄĆ POSTĘPOWANIE I USTALIĆ, CZY WZGLĘDY TECHNICZNE FAKTYCZNIE WYSTĘPUJĄ. TYMCZASEM W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE ORGAN PODATKOWY NIE KWESTIONOWAŁ POPRAWNOŚCI ZŁOŻONYCH PRZEZ PODATNIKÓW INFORMACJI, NADTO ŻADNE NOWE DOWODY WSKAZUJĄCE NA ZMIANĘ PODSTAW OPODATKOWANIA PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI NIE WPŁYNĘŁY DO ORGANÓW PODATKOWYCH, CZY TO OD ORGANU PROWADZĄCEGO EWIDENCJE GRUNTÓW I BUDYNKÓW, CZY TO OD SAMYCH SKARŻĄCYCH. ZA NIEZASADNY UZNAĆ RÓWNIEŻ NALEŻY ZARZUT DOTYCZĄCY USTALENIA ZOBOWIĄZANIA WSZYSTKIM WSPÓŁWŁAŚCICIELOM MIMO, ŻE DZIAŁALNOŚĆ PROWADZI TYLKO S.K., A POZOSTALI SKARŻĄCY PO ŚMIERCI OJCA SĄ WSPÓŁWŁAŚCICIELAMI W CZĘŚCIACH UŁAMKOWYCH. ZGODNIE Z ART. 3 UST. 4 U.P.O.L. JEŻELI NIERUCHOMOŚĆ LUB OBIEKT BUDOWLANY STANOWI WSPÓŁWŁASNOŚĆ LUB ZNAJDUJE SIĘ W POSIADANIU DWÓCH LUB WIĘCEJ PODMIOTÓW, TO STANOWI ODRĘBNY PRZEDMIOT OPODATKOWANIA, A OBOWIĄZEK PODATKOWY OD NIERUCHOMOŚCI LUB OBIEKTU BUDOWLANEGO CIĄŻY SOLIDARNIE NA WSZYSTKICH WSPÓŁWŁAŚCICIELACH LUB POSIADACZACH, Z ZASTRZEŻENIEM UST. 5. PODKREŚLENIA WYMAGA, ŻE O WYBORZE STAWKI DECYDUJE GOSPODARCZY CHARAKTER PRZEDMIOTU OPODATKOWANIA, A NIE WŁAŚCIWOŚCI PODMIOTOWE PODATNIKÓW. W SYTUACJI ZATEM, GDY ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE OBARCZA SOLIDARNIE WSZYSTKICH WSPÓŁWŁAŚCICIELI PRZEDMIOTU OPODATKOWANIA, BRAK PODSTAW DO RÓŻNICOWANIA STAWKI PODATKU NA PODSTAWIE KRYTERIÓW PODMIOTOWYCH. W PRZYPADKU ISTNIENIA SOLIDARNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI PODATKOWEJ WSPÓŁWŁAŚCICIELI NIERUCHOMOŚCI ORGAN OPODATKOWUJĄC WSPÓŁWŁAŚCICIELI WYDAJE JEDNĄ DECYZJĘ DOTYCZĄCĄ CAŁEJ NIERUCHOMOŚCI BEZ WYSZCZEGÓLNIANIA UDZIAŁÓW WSPÓŁWŁAŚCICIELI. ZGODNIE Z ART. 91 O.P. DO ODPOWIEDZIALNOŚCI SOLIDARNEJ ZA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWE STOSUJE SIĘ PRZEPISY KODEKSU CYWILNEGO. KODEKS CYWILNY UKSZTAŁTOWAŁ ODPOWIEDZIALNOŚĆ SOLIDARNĄ DŁUŻNIKÓW W TEN SPOSÓB, ŻE ZAGWARANTOWAŁ WIERZYCIELOWI (W TYM WYPADKU ORGANOWI PODATKOWEMU) MOŻLIWOŚĆ ŻĄDANIA CAŁOŚCI LUB CZĘŚCI ŚWIADCZENIA (UISZCZENIA NALEŻNEGO PODATKU) OD WSZYSTKICH DŁUŻNIKÓW ŁĄCZNIE, OD KILKU Z NICH LUB OD KAŻDEGO Z OSOBNA. W PRZYPADKU ZASPOKOJENIA WIERZYCIELA PRZEZ KTÓREGOKOLWIEK Z DŁUŻNIKÓW NASTĘPUJE ZWOLNIENIE POZOSTAŁYCH, PRZY CZYM AŻ DO ZUPEŁNEGO ZASPOKOJENIA WIERZYCIELA WSZYSCY DŁUŻNICY SOLIDARNI POZOSTAJĄ ZOBOWIĄZANI (ART. 366 K.C.). ZA POZBAWIONY PODSTAW UZNAĆ NALEŻY ZARZUT NARUSZENIA ART. 247 § 1 PKT. 3 O.P. PRZEPIS TEN ODNOSI SIĘ BOWIEM DO POSTĘPOWANIA NADZWYCZAJNEGO W PRZEDMIOCIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI OSTATECZNEJ, KTÓRE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE NIE BYŁO PROWADZONE. STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI PODATKOWEJ DECYZJI OSTATECZNEJ JEST INSTYTUCJĄ PROCESOWĄ, DAJĄCĄ MOŻLIWOŚĆ PONOWNEGO ROZPATRZENIA I ROZSTRZYGNIĘCIA WYNIKU SPRAWY PODATKOWEJ, OD KTÓREGO NIE SŁUŻY ODWOŁANIE W ADMINISTRACYJNYM TOKU POSTĘPOWANIA, JEŻELI DECYZJA TAKA ZAWIERA WADĘ (PODSTAWĘ STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI) OKREŚLONĄ W ART. 247 O.P. REASUMUJĄC PRZEDMIOTOWE ROZWAŻANIA W OCENIE WSA ORGANY PODATKOWE PODJĘŁY WSZELKIE NIEZBĘDNE DZIAŁANIA W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH, DOKONUJĄC SUBSUMCJI USTALONEGO STANU FAKTYCZNEGO POD WŁAŚCIWE NORMY PRAWNE. OCENA ZASKARŻONEJ DECYZJI SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO JAK RÓWNIEŻ DECYZJI ORGANU PODATKOWEGO PIERWSZEJ INSTANCJI NIE DAŁA SĄDOWI PODSTAW DO ICH WYELIMINOWANIA Z OBROTU PRAWNEGO. KWESTIONOWANE DECYZJE ZNAJDUJĄ BOWIEM PODSTAWY W OBOWIĄZUJĄCYM PRAWIE, ZAŚ ICH WYDANIE POPRZEDZONE ZOSTAŁO POSTĘPOWANIEM PRZEPROWADZONYM BEZ UCHYBIEŃ PROCEDURALNYCH, KTÓRE MOGŁYBY MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. UWZGLĘDNIAJĄC ZATEM CAŁOKSZTAŁT OKOLICZNOŚCI SPRAWY SĄD, DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE ART. 151 P.P.S.A., SKARGĘ ODDALIŁ.