I SA/Gd 1264/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.) Sędzia NSA Elżbieta Rischka Protokolant Sekretarz sądowy Dorota Kotlarek po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 r. sprawy ze skargi R. P. i I. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w z dnia 14 września 2012 r., sygn. akt [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku za 2012 r. oddala skargę. ZASKARŻONĄ DECYZJĄ Z 14 WRZEŚNIA 2012 R. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE UTRZYMAŁO W MOCY DECYZJĘ WÓJTA GMINY W PRZEDMIOCIE ŁĄCZNEGO ZOBOWIĄZANIA PIENIĘŻNEGO R.P. I I.P. W PODATKU ZA 2012 R. W UZASADNIENIU DECYZJI SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE PODNIOSŁO, ŻE PODSTAWĘ MATERIALNOPRAWNĄ W SPRAWIE STANOWI PRZEPIS USTAWY Z DNIA 12 STYCZNIA 1991 R., O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH (DZ. U. Z 2010 R., NR 95, POZ. 613 ZE ZM.), USTAWY Z DNIA 15 LISTOPADA 1984 R. O PODATKU ROLNYM (DZ. U. Z 2006 R. NR 136, POZ. 969 ZE ZM.), ORAZ UCHWAŁY NR [...] RADY GMINY Z DNIA 9 LISTOPADA 2011 R., W SPRAWIE OKREŚLENIA STAWEK I ZWOLNIEŃ W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI, OKREŚLENIA STAWEK OPŁAT LOKALNYCH I ZWOLNIEŃ W TYCH OPŁATACH, OKREŚLENIA INKASENTÓW ORAZ OKREŚLENIA WYSOKOŚCI WYNAGRODZENIA ZA INKASO ([...]). PODKREŚLIŁO TAKŻE SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE, ŻE W PRZYPADKU USTALANIA WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W ZAKRESIE PODATKU ROLNEGO, JAK I PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI EWIDENCJA GRUNTÓW I BUDYNKÓW JEST PODSTAWĄ DO WYMIARU TYCH PODATKÓW, A NA KONIECZNOŚĆ USTALANIA CHARAKTERU GRUNTU I BUDYNKU NA POTRZEBY OPODATKOWANIA W OPARCIU O DANE Z EWIDENCJI GRUNTÓW WSKAZUJĄ BEZPOŚREDNIO ART. 1(A) UST. 3 I ART. 2 UST. 2 U.P.O.L. ORAZ ART. 1 USTAWY O PODATKU ROLNYM. W PRZEPISACH TYCH WYMIENIA SIĘ EWIDENCJĘ, JAKO DOKUMENT ROZSTRZYGAJĄCY O KLASYFIKOWANIU GRUNTÓW. POWYŻSZE REGULUJE PONADTO ART. 21 USTAWY Z DNIA 17 MAJA 1989 R. - PRAWO GEODEZYJNE I KARTOGRAFICZNE (TEKST JEDN. DZ. U. Z 2005 R. NR 240, POZ. 2027 ZE ZM.), ZGODNIE Z KTÓRYM PODSTAWĘ WYMIARU PODATKÓW STANOWIĄ DANE ZAWARTE W EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW. PODATEK OD NIERUCHOMOŚCI, ROLNY I LEŚNY USTALANY JEST W OPARCIU O DANE WYNIKAJĄCE Z EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW CO DO KWALIFIKACJI TYCH GRUNTÓW ORAZ ICH POWIERZCHNI, KTÓRE TO DANE SĄ WIĄŻĄCE DLA ORGANU PODATKOWEGO. POGLĄD TEN ZNAJDUJE OPARCIE W BOGATYM ORZECZNICTWIE NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO (POR. WYROK NSA Z DNIA 15 LISTOPADA 1994 R., SA/KA 2592/93, WYROK NSA Z DNIA 11 KWIETNIA 1995 R., SA/WR 1703/94, POR. WYROK NSA Z DNIA 18 MAJA 1994 R., III SA 1685/93). SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE PODNIOSŁO RÓWNIEŻ, ŻE EWIDENCJA GRUNTÓW I BUDYNKÓW STANOWI URZĘDOWE ŹRÓDŁO INFORMACJI FAKTYCZNYCH WYKORZYSTYWANYCH W POSTĘPOWANIACH ADMINISTRACYJNYCH I W KAŻDYM PRZYPADKU, GDY DANE ZAWARTE W DEKLARACJI, CZY INFORMACJI ZŁOŻONEJ PRZEZ PODATNIKA SĄ NIEZGODNE Z DANYMI WYNIKAJĄCYMI Z EWIDENCJI, ROZSTRZYGAJĄCE ZNACZENIE DLA OPODATKOWANIA GRUNTÓW MAJĄ ZAPISY WYNIKAJĄCE Z EWIDENCJI. ORGANY PODATKOWE NIE MOGĄ DOKONYWAĆ SAMODZIELNYCH USTALEŃ, CO DO PRZEZNACZENIA GRUNTU. NIE JEST ISTOTNE JEGO RZECZYWISTE LUB PLANOWANE PRZEZNACZENIE, LECZ SKLASYFIKOWANIE I STOSOWNE OZNACZENIE DANEGO GRUNTU W EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW. DANE ZAWARTE W EWIDENCJI MAJĄ WALOR DOKUMENTU URZĘDOWEGO, O KTÓRYM MOWA W ART. 194 ORDYNACJI PODATKOWEJ I STANOWIĄ DOWÓD TEGO, CO ZOSTAŁO W NICH STWIERDZONE (POR. L. ETEL PODATEK OD NIERUCHOMOŚCI, ROLNY I LEŚNY, WARSZAWA 2005, S. 76). DANE TE MOGĄ BYĆ OCZYWIŚCIE ZAKWESTIONOWANE, A WYNIKAJĄCE Z NICH DOMNIEMANIE ZGODNOŚCI Z RZECZYWISTYM STANEM RZECZY MOŻE BYĆ OBALONE. JEDNAKŻE WERYFIKACJA TYCH DANYCH NIE MOŻE BYĆ PRZEPROWADZONA PRZEZ ORGANY PODATKOWE, GDYŻ NIE POSIADAJĄ ONE TAKICH KOMPETENCJI. ORGANY WŁAŚCIWE DO PROWADZENIA EWIDENCJI I SPOSÓB KORYGOWANIA DANYCH W NICH ZAWARTYCH ZOSTAŁY OKREŚLONE W USTAWIE - PRAWO GEODEZYJNE I KARTOGRAFICZNE. ZGODNIE Z ART. 22 UST. 1 USTAWY PRAWO GEODEZYJNE I KARTOGRAFICZNE, EWIDENCJĘ GRUNTÓW PROWADZĄ STAROSTOWIE. WÓJT, JAKO ORGAN PODATKOWY W SPRAWACH DOTYCZĄCYCH PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI, JEST ZWIĄZANY ZAPISAMI W EWIDENCJI GRUNTÓW USTALONYMI PRZEZ STAROSTĘ. ZAKRES TEGO ZWIĄZANIA ODNOSI SIĘ DO POWIERZCHNI GRUNTÓW, BUDYNKÓW ORAZ ICH KLASYFIKACJI. SZCZEGÓŁOWE ZASADY PROWADZENIA EWIDENCJI I CZYNIONYCH W NIEJ ZAPISÓW REGULUJE ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROZWOJU REGIONALNEGO I BUDOWNICTWA Z DNIA 29 MARCA 2001 R. W SPRAWIE EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW (DZ. U. NR 38, POZ. 454 ZE ZM.), ZWANE DALEJ ROZPORZĄDZENIEM. W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE BUDYNEK STANOWIĄCY WŁASNOŚĆ R. I I.P. OZNACZONY ZOSTAŁ W EWIDENCJI JAKO "INNE NIEMIESZKALNE", TYM SAMYM NIE MOŻE ZOSTAĆ OPODATKOWANY JAKO BUDYNEK MIESZKALNY (WG. NAJNIŻSZYCH STAWEK W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI). PODNIESIONE W ODWOŁANIU OKOLICZNOŚCI ZAMELDOWANIA W TYM BUDYNKU NA STAŁE OSÓB ORAZ SPEŁNIENIE WARUNKÓW DOMU CAŁOROCZNEGO NIE MOGĄ SPOWODOWAĆ, IŻ BUDYNEK BĘDZIE OPODATKOWANY JAKO BUDYNEK MIESZKALNY. JEDYNIE ZAKWALIFIKOWANIE TEGOŻ BUDYNKU W EWIDENCJI JAKO "MIESZKALNY" SPOWODUJE ZASTOSOWANIE NAJNIŻSZEJ STAWKI PODATKOWEJ. W OCENIE KOLEGIUM, BUDYNEK PAŃSTWA P. ZOSTAŁ PRAWIDŁOWO OPODATKOWANY JAKO BUDYNEK LETNISKOWY, A WIĘC ZGODNIE Z § 1 PKT 5 W/W UCHWAŁY PODATKOWEJ GMINY. NA ZASADNOŚĆ TEGO STANOWISKA PRZEMAWIA FAKT, ŻE PRZEDMIOTOWY BUDYNEK BĘDĄCY WŁASNOŚCIĄ ODWOŁUJĄCYCH SIĘ WYBUDOWANY ZOSTAŁ NA TERENIE, DLA KTÓREGO MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY PRZEWIDUJE ZABUDOWĘ LETNISKOWĄ. CO ISTOTNE, MAJĄC NA UWADZE ZAPISY TEGO PLANU, NA REALIZACJĘ PRZEDMIOTOWEGO BUDYNKU UZYSKANO DECYZJĘ ZEZWALAJĄCĄ NA BUDOWĘ BUDYNKU LETNISKOWEGO. DLATEGO TEŻ BUDYNEK STANOWIĄCY WŁASNOŚĆ PAŃSTWA P. OZNACZONY ZOSTAŁ W EWIDENCJI JAKO "INNE NIEMIESZKALNE". KOLEGIUM WYJAŚNIŁO RÓWNIEŻ, ŻE NA ORGANACH PODATKOWYCH CIĄŻY OBOWIĄZEK USTALENIA CHARAKTERU (KLASYFIKACJI) BUDYNKU DO CELÓW PODATKOWYCH JEDYNIE W SYTUACJI, GDY BUDYNEK NIE ZOSTAŁ WPISANY DO EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW. W PRZYPADKU BRAKU TAKICH INFORMACJI W EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW RODZAJ BUDYNKU POWINIEN ZOSTAĆ OKREŚLONY NA PODSTAWIE DOKUMENTACJI BUDOWLANEJ, TAKIEJ M.IN. JAK POZWOLENIE NA BUDOWĘ CZY DECYZJA O DOPUSZCZENIU BUDYNKU DO UŻYTKOWANIA (POR. WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU Z DNIA 25 MARCA 2010 R., L SA/GD 856/09, OPUBL. W SYSTEMIE INFORMACJI PRAWNEJ LEX NR 577704). W NINIEJSZEJ SPRAWIE OKOLICZNOŚĆ TAKOWA NIE MA MIEJSCA - BUDYNEK ZNAJDUJE SIĘ W EWIDENCJI. ZAUWAŻYĆ PRZY TYM NALEŻY, ŻE ZATWIERDZENIE PROJEKTU BUDOWLANEGO PRZEDMIOTOWEGO DOMU WYDANE W DNIU 6 CZERWCA 1997 R. WYDANO DLA DOMU LETNISKOWEGO. POWYŻSZE OZNACZAŁOBY, ŻE NAWET BRAK WPISU W EWIDENCJI NIE SKUTKOWAŁBY UZNANIEM, ŻE PRZEDMIOTOWY BUDYNEK STANOWI DOM MIESZKALNY. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE STWIERDZIŁO TAKŻE, ŻE W KAŻDYM PRZYPADKU, GDY DANE ZAWARTE W DEKLARACJI CZY INFORMACJI ZŁOŻONEJ PRZEZ PODATNIKA SĄ NIEZGODNE Z DANYMI WYNIKAJĄCYMI Z EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW, ROZSTRZYGAJĄCE ZNACZENIE MAJĄ ZAPISY WYNIKAJĄCE Z EWIDENCJI (POR. WYROK WSA W WARSZAWIE Z DNIA 28 MARCA 2006 R., III SA/WA 3501/05, LEX NR 201545). OD TEJ REGUŁY NIE ZOSTAŁY PRZEWIDZIANE ŻADNE WYJĄTKI, A ZATEM ORGANY USTALAJĄCE WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZAŃ W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI NIE SĄ UPRAWNIONE DO POMINIĘCIA TYCH DANYCH W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM I PRZYJĘCIA INNEJ PODSTAWY WYMIARU PODATKU NIŻ DANE WSKAZANE W EWIDENCJI GRUNTÓW. SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO, NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ, WNIEŚLI R.P. I I.P., ŻĄDAJĄC UCHYLENIA ZASKARŻONEJ DECYZJI ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI WÓJTA GMINY. W UZASADNIENIU SKARGI SKARŻĄCY PODNIEŚLI, ŻE POWOŁUJĄC SIĘ NA UCHWAŁĘ NSA W WARSZAWIE Z 1 LIPCA 2002 R., SYGN. FPK 2/2002 ORAZ UCHWAŁĘ Z DNIA 1 LIPCA 2002 R., SYGN. 3/2002, 21 GRUDNIA 2011 R., ZŁOŻYLI WNIOSEK W SPRAWIE ZMIANY W NALICZANIU PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI NA 2012 R., WNOSZĄC O: - PRZEPROWADZENIE PRZEZ ORGAN PODATKOWY DOWODU POZWALAJĄCEGO NA USTALENIE KRYTERIUM ZASPOKOJENIA PODSTAWOWYCH POTRZEB RODZINY ORAZ WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO, - ZAJĘCIE PRZEZ ORGAN PODATKOWY STANOWISKA CZY PRZEDMIOTOWY GRUNT I BUDYNEK JEST UŻYTKOWANY REKREACYJNIE CZY TEŻ SŁUŻY WYŁĄCZNIE POTRZEBOM MIESZKALNYM, - WYDANIE DECYZJI ZMIENIAJĄCEJ DOTYCHCZASOWE NALICZENIE Z KATEGORII REKREACYJNEJ NA MIESZKANIOWĄ. W UZASADNIENIU W/W WNIOSKU SKARŻĄCY PODALI, ŻE NA TEJ NIERUCHOMOŚCI, W TYM BUDYNKU, KTÓRY ZASPAKAJA POTRZEBY RODZINY, SKARŻĄCY ZAMIESZKUJĄ Z DWOJGIEM DZIECI OD 12 SIERPNIA 2005 R. PODNIEŚLI RÓWNIEŻ SKARŻĄCY, W UZASADNIENIU SKARGI, ŻE WYSTĘPOWALI O ZMIANĘ KLASYFIKACJI BUDYNKU NA MIESZKALNY JEDNAK BEZ POWODZENIA POMIMO WYKAZANIA MIESZKALNEGO CHARAKTERU DOMU. ZARZUCILI TAKŻE ZBYT DŁUGIE POSTĘPOWANIE OD WYDANIA DECYZJI PIERWSZEJ INSTANCJI DO DORĘCZENIA DECYZJI DRUGIEJ INSTANCJI, ORAZ BRAK UWZGLĘDNIENIA ORZECZNICTWA SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH KORZYSTNEGO DLA SKARŻĄCYCH. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE WNIOSŁO O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: NA WSTĘPIE ROZWAŻAŃ NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE ZGODNIE Z ART. 1 §.1 I 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 Z PÓŻN. ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI POPRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, PRZY CZYM KONTROLA TA SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM. Z PRZEPISU ART. 134 § 1 P.P.S.A. WYNIKA Z KOLEI, ŻE SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY, NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ. NALEŻY PRZY TYM PODKREŚLIĆ, ŻE SĄD ADMINISTRACYJNY NIE USTALA STANU FAKTYCZNEGO, A JEDYNIE WSKAZUJE, KTÓRE USTALENIA ORGANU ZOSTAŁY PRZEZ NIEGO PRZYJĘTE, A KTÓRE NIE (POR. WYROK NSA Z 6 LUTEGO 2008 R. SYGN. AKT II FSK 1665/06, OPUBL. W: SYSTEMIE LEX NR 471526), ZATEM OCENIAJĄC STAN FAKTYCZNY USTALONY PRZEZ ORGAN, SĄD PRZYJĄŁ ZA PODSTAWĘ ROZSTRZYGNIĘCIA USTALENIA FAKTYCZNE POCZYNIONE PRZEZ ORGANY PODATKOWE ALBOWIEM STAN FAKTYCZNY ZOSTAŁ USTALONY Z ZACHOWANIEM REGUŁ PROCEDURY ADMINISTRACYJNEJ. USTALONY W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM STAN FAKTYCZNY STAŁ SIĘ STANEM FAKTYCZNYM PRZYJĘTYM PRZEZ SĄD. SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, ALBOWIEM ZASKARŻONA DECYZJA WBREW WYWODOM SKARGI ODPOWIADA PRAWU. ZGODNIE Z ART. 2 UST. 1 PKT 1 I 2 USTAWY Z DNIA 12 STYCZNIA 1991 R. O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH (TEKST JEDN. DZ. U. Z 2010 R., NR 95, POZ. 613 ZE ZM.), ZWANEJ DALEJ U.P.O.L. GRUNTY ORAZ BUDYNKI LUB ICH CZĘŚCI PODLEGAJĄ OPODATKOWANIU PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI. PRZEPIS ART. 5 UST. 1 U.P.O.L. ZAWIERA DELEGACJĘ USTAWOWĄ PRZEKAZUJĄC RADZIE GMINY PRAWO DO OKREŚLENIA WYSOKOŚCI STAWEK PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZASTRZEGAJĄC JEDNOCZEŚNIE MAKSYMALNĄ WYSOKOŚĆ TYCH STAWEK. L TAK, W PKT 2 POWOŁANEGO PRZEPISU OKREŚLONO STAWKI MAKSYMALNE DLA BUDYNKÓW LUB ICH CZĘŚCI RÓŻNICUJĄC JE JEDNOCZEŚNIE W ZALEŻNOŚCI OD RODZAJU BUDYNKU - DLA BUDYNKÓW MIESZKALNYCH (PPKT A) LUB POZOSTAŁYCH, W TYM ZAJĘTYCH NA PROWADZENIE ODPŁATNEJ STATUTOWEJ DZIAŁALNOŚCI POŻYTKU PUBLICZNEGO PRZEZ ORGANIZACJE POŻYTKU PUBLICZNEGO (PPKT E). PODOBNIE W ODNIESIENIU DO GRUNTÓW MAKSYMALNE STAWKI PODATKU SĄ ZRÓŻNICOWANE W ZALEŻNOŚCI OD RODZAJU GRUNTU. PRZY CZYM W MYŚL ART. 5 UST. 2 WW. USTAWY PRZY OKREŚLANIU WYSOKOŚCI STAWEK, O KTÓRYCH MOWA W UST. 1 PKT 1, RADA GMINY MOŻE RÓŻNICOWAĆ ICH WYSOKOŚĆ DLA POSZCZEGÓLNYCH RODZAJÓW PRZEDMIOTÓW OPODATKOWANIA, UWZGLĘDNIAJĄC W SZCZEGÓLNOŚCI LOKALIZACJĘ, RODZAJ PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI, RODZAJ ZABUDOWY, PRZEZNACZENIE I SPOSÓB WYKORZYSTYWANIA GRUNTU. STAN FAKTYCZNY SPRAWY JEST NASTĘPUJĄCY. Z EWIDENCJI GRUNTÓW WYNIKA, ŻE SKARŻĄCY SĄ WŁAŚCICIELAMI DZIAŁKI NR [...] POŁOŻONEJ W G. O POWIERZCHNI 0,1135 HA OZNACZONEJ SYMBOLEM BI - INNE TERENY ZABUDOWANE, ZABUDOWANEJ BUDYNKIEM, KTÓREGO FUNKCJĘ OKREŚLONO JAKO INNY BUDYNEK NIEMIESZKALNY ("I"). WNIOSEK STRONY SKARŻĄCEJ O ZMIANĘ WPISU DO EWIDENCJI, OPARTY NA TWIERDZENIU, ŻE WYBUDOWANY OBIEKT SPEŁNIA WARUNKI DO UZNANIA GO ZA BUDYNEK MIESZKALNY, NIE ZOSTAŁ UWZGLĘDNIONY. ORGANY PODATKOWE OBU INSTANCJI STANĘŁY NA STANOWISKU, ŻE PODSTAWĘ DLA DOKONANIA KWALIFIKACJI BUDYNKU (MIESZKALNY LUB NIEMIESZKALNY) ORAZ GRUNTU, NA KTÓRYM BUDYNEK TEN JEST POSADOWIONY, NA GRUNCIE USTAWY O PODATKACH OPŁATACH LOKALNYCH STANOWI EWIDENCJA GRUNTÓW I BUDYNKÓW. W OPARCIU WŁAŚNIE O TĘ EWIDENCJĘ ORGANY ZASTOSOWAŁY W ODNIESIENIU DO SPORNEGO BUDYNKU ORAZ GRUNTU, NA KTÓRYM JEST ON POSADOWIONY, STAWKĘ PODATKU PRZEWIDZIANĄ DLA BUDYNKÓW I GRUNTÓW REKREACYJNYCH/LETNISKOWYCH. ZDANIEM STRONY DECYDUJĄCE ZNACZENIE, W TEGO TYPU SPRAWACH, MA WYŁĄCZNIE SPOSÓB UŻYTKOWANIA OBIEKTU, A SKORO BUDYNEK TEN ZASPAKAJA PODSTAWOWE POTRZEBY MIESZKANIOWE MAŁŻONKÓW I ICH DZIECI - TO ZASKARŻONA DECYZJA SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO, JAK I DECYZJA JĄ POPRZEDZAJĄCA, WINNA ZOSTAĆ UCHYLONA. PRZEDMIOT SPORU W NINIEJSZEJ SPRAWIE SPROWADZA SIĘ ZATEM DO ODPOWIEDZI NA PYTANIE, CZY ORGAN PODATKOWY JEST ZWIĄZANY ZAPISAMI ZAWARTYMI W EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW, CZY TEŻ MOŻE W RAMACH POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO DOKONYWAĆ OCENY STANU FAKTYCZNEGO WBREW TYMŻE ZAPISOM. W OCENIE SĄDU W SPORZE TYM RACJĘ NALEŻY PRZYZNAĆ ORGANOM PODATKOWYM. JAK TRAFNIE WSKAZAŁO SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE, W ŚWIETLE ART. 21 UST. 1 USTAWY Z DNIA 19 MAJA 1989 R. PRAWO GEODEZYJNE I KARTOGRAFICZNE (TEKST JEDN. DZ. U. Z 2000 R., NR 100, POZ. 1086 ZE ZM.), NIE SPOSÓB POMINĄĆ ZAPISÓW ODNOSZĄCYCH SIĘ DO BUDYNKU UJAWNIONYCH W TEJŻE EWIDENCJI. WYPIS Z EWIDENCJI, O KTÓREJ MOWA, JEST DOKUMENTEM URZĘDOWYM W ROZUMIENIU ART. 194 ORDYNACJI PODATKOWEJ. ZGODNIE Z § 1 TEGO PRZEPISU, "DOKUMENTY URZĘDOWE SPORZĄDZONE W FORMIE OKREŚLONEJ PRZEPISAMI PRAWA PRZEZ POWOŁANE DO TEGO ORGANY WŁADZY PUBLICZNEJ STANOWIĄ DOWÓD TEGO, CO ZOSTAŁO W NICH URZĘDOWO STWIERDZONE". WSKAZANY PRZEPIS § 1 STOSUJE SIĘ ODPOWIEDNIO DO DOKUMENTÓW URZĘDOWYCH SPORZĄDZONYCH PRZEZ INNE JEDNOSTKI, JEŻELI NA PODSTAWIE ODRĘBNYCH PRZEPISÓW UPRAWNIONE SĄ DO ICH WYDAWANIA (§ 2). W MYŚL § 3, "PRZEPISY § 1 I 2 NIE WYŁĄCZAJĄ MOŻLIWOŚCI PRZEPROWADZENIA DOWODU PRZECIWKO DOKUMENTOM WYMIENIONYM W TYCH PRZEPISACH". SKORZYSTANIE Z TEJ MOŻLIWOŚCI WYMAGAŁOBY WSZAKŻE - CO OCZYWISTE - ZAKTUALIZOWANIA ALBO SPROSTOWANIA ODPOWIEDNIEGO WPISU, TAK ABY ZACHOWAĆ NIEZBĘDNE DLA CELÓW OPERATYWNEGO STOSOWANIA PRAWA MINIMUM ŁADU W DOKUMENTACJI URZĘDOWEJ. ZBIEŻNE Z TĄ KONKLUZJĄ ROZWAŻANIA POCZYNIONO W ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH. PRZYKŁADOWO W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WE WROCŁAWIU Z DNIA 16 MARCA 2011 R., SYGN. AKT L SA/WR 111/11 (LEX NR 896590) STWIERDZONO, IŻ "ORGANY PODATKOWE, USTALAJĄC PODATKI, NIE SĄ UPRAWNIONE DO DOKONYWANIA ODMIENNYCH USTALEŃ, NIŻ TE WYNIKAJĄCE Z EWIDENCJI GRUNTÓW [...] EWIDENCJA GRUNTÓW I BUDYNKÓW JEST URZĘDOWYM ŹRÓDŁEM INFORMACJI FAKTYCZNYCH WYKORZYSTYWANYCH W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM, W TYM I POSTĘPOWANIU PODATKOWYM. JEŻELI SKARŻĄCY KWESTIONUJE ZAWARTE TAM DANE, NAJPIERW POWINIEN WYSTĄPIĆ O ICH KOREKTĘ W TRYBIE PRZEWIDZIANYM W USTAWIE Z 1989 R. - PRAWO GEODEZYJNE I KARTOGRAFICZNE. NASTĘPNIE, W PRZYPADKU UWZGLĘDNIENIA JEGO ZASTRZEŻEŃ, NA PODSTAWIE ZMIENIONYCH DANYCH Z EWIDENCJI MOŻE WNOSIĆ O WZRUSZENIE OSTATECZNYCH DECYZJI USTALAJĄCYCH WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH". PODOBNIE W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU Z DNIA 25 STYCZNIA 2011 R., SYGN. AKT L SA/GD 1166/10 (LEX NR 747822) PRZYZNANO: "CHOCIAŻ EWIDENCJA GRUNTÓW I BUDYNKÓW Z DEFINICJI SKAZANA JEST NA NIEAKTUALNOŚĆ, PONIEWAŻ REJESTRUJE ZDARZENIA, KTÓRE ZAISTNIAŁY WCZEŚNIEJ, NALEŻY PRZYJĄĆ, ŻE MA CHARAKTER REJESTRU URZĘDOWEGO, KTÓRY SPEŁNIA PRZESŁANKI Z ART. 194 O.P.". WEDŁUG SĄDU, EWIDENCJA TA "JEST URZĘDOWYM ŹRÓDŁEM INFORMACJI FAKTYCZNYCH WYKORZYSTYWANYCH W POSTĘPOWANIACH ADMINISTRACYJNYCH I W KAŻDYM PRZYPADKU, GDY DANE ZAWARTE W DEKLARACJI, CZY INFORMACJI ZŁOŻONEJ PRZEZ PODATNIKA SĄ NIEZGODNE Z DANYMI WYNIKAJĄCYMI Z EWIDENCJI, ROZSTRZYGAJĄCE ZNACZENIE DLA OPODATKOWANIA GRUNTÓW MAJĄ ZAPISY WYNIKAJĄCE Z EWIDENCJI". SKORO TAK, TO "CZYNIENIE USTALEŃ FAKTYCZNYCH PRZEZ ORGAN PODATKOWY CO DO STATUSU GRUNTU LUB OBIEKTU JEST MOŻLIWE DOPIERO WÓWCZAS, GDY EWIDENCJA GRUNTÓW I BUDYNKÓW Z DANEGO ROKU NIE ZAWIERA STOSOWNYCH DANYCH". ROZWAŻANIA TE SĄD ZAMKNĄŁ SPOSTRZEŻENIEM, IŻ "PROWADZENIE POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W POSTACI M.IN. DOPUSZCZENIA DOWODU Z PRZESŁUCHANIA ŚWIADKÓW NA OKOLICZNOŚĆ PODWAŻENIA WPISÓW ZAWARTYCH W EWIDENCJI STANOWIĄCYCH URZĘDOWE ŹRÓDŁO INFORMACJI FAKTYCZNYCH WYKORZYSTYWANYCH W POSTĘPOWANIACH PODATKOWYCH, JEST NIESKUTECZNE PRAWNIE". RÓWNIEŻ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE PODZIELA TĄ LINIĘ ORZECZNICTWA, M.IN. W WYROKU Z 13 GRUDNIA 2006 R., SYGN. AKT II FSK 1522/05, LEX 317357, GDZIE STWIERDZIŁ, ŻE KLASYFIKACJA GRUNTÓW UJAWNIONA W ODPOWIEDNIEJ EWIDENCJI NIE MOŻE BYĆ KWESTIONOWANA W POSTĘPOWANIU W SPRAWIE ŁĄCZNEGO ZOBOWIĄZANIA. RÓWNIEŻ W WYROKU Z 9 MARCA 2007 R., II FSK 145/06, LEX 338647 NSA STWIERDZIŁ, ŻE ORGAN PODATKOWY NIE MA PODSTAW DO ZMIANY DANYCH ZAWARTYCH W EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW, ZAŚ CZYNIENIE USTALEŃ FAKTYCZNYCH PRZEZ ORGAN PODATKOWY CO DO STATUSU GRUNTU LUB OBIEKTU BYŁOBY MOŻLIWE DOPIERO WÓWCZAS, GDYBY EWIDENCJA GRUNTÓW I BUDYNKÓW Z DANEGO ROKU NIE ZAWIERAŁA STOSOWNYCH DANYCH. Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 listopada 2010 r., II FSK 1291/09 oraz w wyrokach z 16 października 2006 r., II FSK 1136/06 i II FSK 1108/06. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego podstawowa funkcja stanowiącego własność obojga skarżących budynku letniskowego położonego na działce letniskowej nr [...], określona w ewidencji budynków jako "inna" (t.j. niemieszkalna,) do dnia wydania decyzji przez organ podatkowy pierwszej instancji nie uległa zmianie. W tej sytuacji, sporny budynek nie mógł podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką podatkową przewidzianą dla budynków mieszkalnych (art. 5 ust.1 pkt 2 lit. a) u.p.o.l.), gdyż w ewidencji budynków nie została mu przypisana taka funkcja użytkowa. To samo odnieść należy do opodatkowania gruntu, na którym budynek ten jest posadowiony, stawką podatku właściwą dla gruntu przeznaczonego na cele letniskowe i rekreacyjne. W KONTEKŚCIE POWYŻSZYCH ROZWAŻAŃ, RETORYKA SKARŻĄCEGO, SKONCENTROWANA NA WYKAZANIU, ŻE SPORNY BUDYNEK PEŁNI FUNKCJĘ TYPOWO MIESZKALNĄ, POZOSTAJE BEZ ZNACZENIA DLA ROZSTRZYGNIĘCIA ROZPOZNAWANEJ SPRAWY, SKORO NIE WYKAZAŁ ON, ŻE W EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW NASTĄPIŁA NA JEGO WNIOSEK ZMIANA PRZEZNACZENIA PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI Z LETNISKOWEJ NA MIESZKALNĄ. SĄD ROZPOZNAJĄC NINIEJSZĄ SPRAWĘ, BĘDĄC ZWIĄZANY DYSPOZYCJĄ ART. 134 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (TEKST JEDN. DZ. U. Z 2012 R., POZ. 270) NIE STWIERDZIŁ NARUSZEŃ PRAWA MATERIALNEGO BĄDŹ PROCESOWEGO, KTÓRE POWODOWAŁOBY KONIECZNOŚĆ WYELIMINOWANIA ZASKARŻONEJ DECYZJI Z OBROTU PRAWNEGO. MAJĄC NA WZGLĘDZIE WSZYSTKIE PRZEDSTAWIONE POWYŻEJ OKOLICZNOŚCI WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU, NA PODSTAWIE ART| 151 P.P.S.A., ODDALIŁ SKARGĘ. DSZ