I SA/Gd 1279/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Asystent Sędziego Konrad Milczanowski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 października 2019 r. sprawy ze skargi B. O. na informację Zarządu Województwa z dnia 17 czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę. 1. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: 1.1. B. O. (dalej "Skarżąca", "Wnioskodawca"), prowadząca działalność gospodarczą pod firmą "A B. O.", złożyła w dniu 15 marca 2017 r. wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą "Redukcja energochłonności procesów produkcyjnych - świadczonych usług poprzez kompleksową modernizację energetyczną - remont, docieplenie budynków o wysokości do 25 m – budynków handlowo-usługowych przy alei [...] w G." w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020, dla Działania 2.2 Inwestycje Profilowane, Poddziałania 2.2.1 Inwestycje profilowane - Wsparcie dotacyjne w ramach Osi Priorytetowej 2. Przedsiębiorstwa. 1.2. Pismem z dnia 11 października 2017 r. Agencja Rozwoju [...] S.A. (Instytucja Pośrednicząca) poinformowała Wnioskodawcę, że w wyniku przeprowadzonej oceny przedmiotowy wniosek o dofinansowanie uzyskał negatywną ocenę wykonalności i nie został zakwalifikowany do oceny strategicznej I stopnia. W ocenie członków Komisji Oceny Projektów (dalej "KOP") nie odpowiadał on celowi i kierunkom wyznaczonym przez wybrany typ inwestycji, który winien posłużyć Wnioskodawcy do usprawnień procesów produkcyjnych lub usługowych w związku z prowadzoną działalnością. Istotnym aspektem wybranego typu jest potrzeba wykorzystania nowych źródeł energii, bądź szeroko pojętej ekoinnowacji. Proponowana przez Wnioskodawcę inwestycja co prawda zmierza do "oszczędności surowców i energii oraz ograniczania emisji szkodliwych substancji do środowiska", jednak brak elementu wskazującego na wykorzystanie rozwiązań ekoinnowacyjnych. Remont budynku, który polega na wymianie okien, czy też na dociepleniu budynku nie stanowi dostatecznego rozwiązania, by mówić o ekoinnowacyjnym charakterze projektu. W trakcie realizowanych prac będą stosowane produkty i rozwiązania powszechnie wykorzystywane w budownictwie. Ponadto, w ocenie Instytucji Pośredniczącej, realizacja inwestycji nie prowadzi do jakiejkolwiek zmiany procesu świadczenia usług wnioskodawcy - jedynym skutkiem dla przedsiębiorcy będzie podniesienie atrakcyjności nieruchomości. Wnioskodawca w dalszym ciągu będzie świadczył tę samą usługę, tj. wynajmował budynek. Planowana inwestycja przyczyni się do ograniczenia kosztów wyłącznie po stronie najemców budynku. Dlatego też brak związku proponowanej inwestycji z wybranym typem, który ma prowadzić m.in. do redukcji energochłonności procesów produkcyjnych (świadczonych usług). Agencja stwierdziła, że inwestycja proponowana przez Wnioskodawcę pozbawiona jest ekonomicznego uzasadnienia i nie prowadzi bezpośrednio do wzrostu przychodów przedsiębiorstwa. Prawdopodobny jest pośredni wzrost przychodów na skutek zawarcia umów najmu z wyższą stawką cenową lokali, jednak efekt inwestycji będzie możliwy do oceny dopiero w ujęciu długofalowym. 1.3. Od powyższej oceny Wnioskodawca, na podstawie art. 53 i art. 54 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów operacyjnych polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm., dalej jako "ustawa wdrożeniowa"), złożył protest. 1.4. Agencja Rozwoju [...] S.A. w piśmie z dnia 15 listopada 2017 r. poinformowała stronę o nieuwzględnieniu protestu. Instytucja Pośrednicząca przyznała, że kryterium A.2 zgodnie z dokumentacją konkursową nie określa zbioru zamkniętego, jednak trudno potwierdzić, że jego zakres wpisuje się w wybrany we wniosku o dofinansowanie typ projektu. Zaplanowane do wykonania w ramach realizacji projektu działania stanowią typową modernizację budynku. Sam fakt przeprowadzenia modernizacji na podstawie przygotowanego przez firmę zewnętrzną audytu energetycznego i tym samym obniżenie zużycia energii cieplnej oraz elektrycznej nie potwierdza, że dzięki temu świadczona usługa będzie ekoinnowacyjna. Usługa w dalszym ciągu będzie świadczona w taki sam sposób, zmniejszą się jedynie koszty utrzymania wynajmowanego obiektu. 1.5. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżąca nie zgadzając się z powyższą informacją wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania. Skarżąca podniosła, że Regulamin konkursu, jak i Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych powinny w sposób jasny, niebudzący wątpliwości i wyczerpujący wskazywać kryteria, wedle których projekt jest oceniany. Tymczasem kryterium A.2 jest nieprzejrzyste i niejasne, powoduje wątpliwości interpretacyjne. Jedną z kategorii inwestycji i rozwiązań organizacyjnych, które będą wspierane są te, które służą redukcji energochłonności procesów produkcyjnych, np. poprzez zastosowanie ekoinnowacji, nowych źródeł energii, ale także innych sposobów. Organ zawęził rozumienie tego kryterium, pomijając szeroki katalog możliwych rozwiązań, naruszając przepisy. 1.6. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 15 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 981/17 oddalił skargę strony. W uzasadnieniu wyroku Sąd podzielił stanowisko organu, że złożony przez Skarżącą wniosek o dofinansowanie projektu nie odpowiada – w zakresie rzeczowym – celom oraz właściwemu ukierunkowaniu przedsięwzięcia związanego z wybranym typem projektu, wskazanym w regulaminie konkursu oraz Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych RPO WP 2014-2020. Sąd I instancji podniósł, że wybrany przez Skarżącą typ projektu dotyczący redukcji wodo-, surowco-, materiało-, transporto- i energochłonności procesów produkcyjnych - przy uwzględnieniu wybranych przez nią wskaźników produktu i rezultatu - jakkolwiek mógł być realizowany za pomocą metod nie polegających na zastosowaniu ekoinnowacji, to jednak musiał prowadzić do zasadniczej zmiany w zakresie sposobu świadczenia usługi tj. wprowadzenia usługi ekoinnowacyjnej. Tymczasem opisane we wniosku przedsięwzięcie stanowi w istocie tylko typową modernizację budynku polegającą na jego termomodernizacji (ulepszenie dotyczy wyłącznie przedmiotu najmu) bez zmiany w procesie świadczenia usługi (usługa najmu budynku) przez Skarżącą. 1.7. W wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej Skarżącej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 czerwca 2018 r. sygn. akt I GSK 2137/18 uchylił ww. wyrok sądu I instancji stwierdzając, że zawarta w Informacji Zarządu Województwa [...] ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. W związku z powyższym NSA przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Zarządowi Województwa [...]. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że organ, oceniając złożony wniosek, naruszył art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej, bowiem ocena ta nie odnosi się w sposób prawidłowy do zatwierdzonych kryteriów wyboru projektów. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można jednoznacznie uznać, że inwestycja polegająca na termomodernizacji budynku, mająca – według Wnioskodawcy – ograniczyć zużycie energii cieplnej o 85% nie realizuje tak zdefiniowanych celów wsparcia. Wykorzystanie nowych źródeł energii i zastosowanie ekoinnowacji zostały wymienione w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych (dalej: "SzOOP") jedynie jako przykładowe sposoby redukcji energochłonności procesów produkcyjnych. Nie zostały zatem całkowicie wykluczone inne metody realizacji takiej inwestycji. Podobnie wymienione w Regulaminie konkursu w pkt. 1-4 sposoby realizacji redukcji energochłonności nie muszą być realizowane łącznie. NSA wskazał, że organ, oceniając spełnienie kryterium A.2, skupił się w istocie na ustaleniu, czy projekt ma charakter ekoinnowacyjny, przyznając równocześnie, że inwestycja zmierza do oszczędności surowców i energii oraz ograniczania emisji szkodliwych substancji. W wprawie nie wyjaśniono, dlaczego dokonanie "typowej modernizacji budynku", o ile znacząco zmniejszy zużycie energii, nie realizuje celów wsparcia, skoro jednym z celów osi priorytetowej 2 – Przedsiębiorstwa jest wspieranie inwestycji sprofilowanych na ekoefektywność. W związku z powyższym NSA stwierdził, że organ dokonał oceny spełnienia tego kryterium w sposób wybiórczy, błędnie odczytując ustalone w SzOOP oraz Regulaminie konkursu cele wsparcia i na tej podstawie wyciągnął przedwczesne wnioski, niepoparte pełną analizą projektu. Zdaniem NSA również badając spełnienie kryterium B.2 - Założenia do analiz i powiązanego z nim kryterium B.3 - analiza finansowa projektu, organ niewystarczająco uzasadnił swoje stanowisko i nie wykazał w sposób przejrzysty i rzetelny, że złożony wniosek nie spełnia ww. kryteriów. 2.1. W związku z ww. wyrokiem NSA, Instytucja Pośrednicząca w dniu 14 maja 2019 r. dokonała ponownej oceny wykonalności wniosku, w wyniku której projekt został zakwalifikowany do oceny strategicznej I stopnia. Projekt uzyskał 27,5 pkt na 100 pkt możliwych do uzyskania: A.1 Profil projektu na tle zapisów Programu - przyznano 2,5 pkt, A.2 Potrzeba realizacji projektu - przyznano 5 pkt, A.3 Wkład w zakładane efekty realizacji Programu - przyznano 7,5 pkt, A.4 Oddziaływanie Projektu - przyznano 0 pkt, B.1 Kompleksowość projektu - przyznano 5 pkt, B.2 Komplementarność Projektu - przyznano 0 pkt, C.1 Partnerstwo - przyznano 0 pkt, C.2 Zgodność z porozumieniem na rzecz Inteligentnych Specjalizacji Regionu - przyznano 7,5 pkt. Instytucja Pośrednicząca wskazała, że z uwagi na nieuzyskanie przez projekt minimum procentowego nie został on wybrany do dofinansowania. 2.2. W złożonym pismem z dnia 27 maja 2019 r. proteście na ww. informację Skarżąca nie zgodziła się z oceną komisji dokonaną w zakresie kryteriów: A.1, A.2, A.3, A.4, B.1, B.2 i C.1. 2.3. W informacji z dnia 17 czerwca 2019 r. Instytucja Pośrednicząca częściowo uwzględniła protest strony w zakresie dotyczącym kryterium: A.1 Profil projektu na tle zapisów Programu - przyznając 2 pkt (wcześniej 1 pkt), co po przemnożeniu przez wagę 2,5 dało ocenę końcową 5 pkt. W pozostałym zakresie potwierdzono prawidłowość punktacji dokonanej w informacji z dnia 14 maja 2019 r. W związku z powyższym projekt otrzymał łącznie 30 pkt i nie uzyskał minimum procentowego, zatem nie został zakwalifikowany do wyboru przez ZWP. Odnosząc się do przyznanej punktacji Instytucja Pośrednicząca wskazała, że w ramach kryterium A.2 Potrzeba realizacji projektu prawidłowo Członkowie Komisji Oceniającej Projekt uznali, że opis projektu odpowiada na zidentyfikowane potrzeby Wnioskodawcy, a w wyniku realizacji projektu poprawi się potencjał konkurencyjny Wnioskodawcy. Jednakże planowana przez Wnioskodawcę termomodernizacja budynku nie ma charakteru ponadprzeciętnego. Ponadto, wskazano, że chęć wprowadzenia udoskonalonych usług nie ma swojego odzwierciedlenia w zaplanowanych do osiągnięcia wskaźnikach produktu i rezultatu. Nie sposób uznać, aby zaplanowany do realizacji zakres rzeczowy projektu oraz planowana do wdrożenia w wyniku realizacji projektu usługa czyli ekoefektywna usługa najmu powierzchni, stanowiły ponadprzeciętny potencjał konkurencyjny wykraczający poza obecnie dostępne na rynku rozwiązania. W ramach oceny kryterium A.3 Wkład w zakładane efekty programu IP stwierdziła, że Wnioskodawca zapewnił wkład własny w wysokości 7,5% ponad minimalny wymagany poziom, jednakże planowane efekty projektu wnoszą umiarkowany, na tle innych projektów, wkład w osiągnięcie spodziewanych efektów realizacji Osi Priorytetowej 2 Działania 2.2, Poddziałania 2.2.1. Zatem zgodnie z zapisami SzOOP, efektami ww. Poddziałania ma być modernizacja firm w wybranych aspektach tj. poprawa ekoefektywności, powiązania międzynarodowe, w tym ekspansja na rynki zewnętrzne, ukierunkowanie na innowacje oraz obszary inteligentnych specjalizacji, pełniejsze wykorzystanie możliwości technologii cyfrowych, a także poprawa efektywności procesów produkcyjnych. Przedmiotowy projekt, którego celem jest redukcja energochłonności świadczonych usług najmu powierzchni, przyczynia się do realizacji działań jedynie w zakresie obniżenia energochłonności istniejącego już budynku. Co więcej, remont budynku, który polega na wymianie okien i ociepleniu dachu, zakłada zastosowanie rozwiązań powszechnie dostępnych na rynku. W projekcie nie zostaną wykorzystane rozwiązania innowacyjne. Nie można tez mówić o ekspansji na rynki zewnętrzne. Organ stwierdził, że o ile wkład własny przekracza 5% to planowane rezultaty projektu nie wniosą istotnego wkładu w osiągnięcie spodziewanych efektów realizacji Osi Priorytetowej, Działania, Poddziałania. Dokonując oceny kryterium A.4 Oddziaływanie projektu IP stwierdziła, że projekt dotyczy inwestycji w przedsiębiorstwie służącej redukcji wodo-, surowco-, materiało-, transporto- i energochłonności procesów produkcyjnych, tj. m.in. oszczędności surowców i energii oraz ograniczaniu emisji szkodliwych substancji do środowiska. Dla ww. typu projektu nie występują wskaźniki, które umożliwiają dokonanie miarodajnej oceny projektu. Sam fakt pojawienia się pobocznych pozytywnych efektów realizacji tego projektu może mieć znaczenie w kompleksowej ocenie wniosku (m.in. w punkcie A.2, B.1). Również zapisy SzOOP, wskazują, iż punkty w przedmiotowym kryterium mogą zostać przyznane projektom polegającym na poszerzeniu rynków zbytu lub palety oferowanych produktów/usług albo znaczącej poprawie ich jakości, które wpisują się w min. jeden obszar inteligentnej specjalizacji. W związku z powyższym nie przyznano punktów w tym kryterium. Oceniając Kryterium B.1 Kompleksowość projektu organ uznał, że projekt odpowiada na problemy Wnioskodawcy i obejmuje jeden aspekt działań (związany z modernizacją budynku pod wynajem). Zdaniem IP Członkowie KOP prawidłowo ocenili zaplanowane prace związane z modernizacją budynku jako należące do jednej grupy prac związanych z modernizacją budynku i prowadzą do całkowitego rozwiązania przedstawionego przez Wnioskodawcę problemu – redukcji energochłonności. W zakresie kryterium B.2 Komplementarność projektu organ wskazał, że brak jest powiązań z innymi projektami, a powiązania z modernizacją / budową nieruchomości położonych w pobliżu budynku objętego projektem są inwestycjami pobocznymi, z których każda może być zrealizowana samodzielnie. Inwestycje te są realizowane przez inne podmioty, które stanowią konkurencję dla Wnioskodawcy. Zatem inwestycje te nie wzmacniają się wzajemnie ani nie stanowią następujących po sobie etapów. Odnoście kryterium C.1 Partnerstwo IP wskazała, że projekt nie jest realizowany w formie projektu partnerskiego w rozumieniu ustawy wdrożeniowej, a przedstawiony w dokumentacji aplikacyjnej udział podmiotów zaangażowanych w projekt tj. podpisana umowa partnerstwa nie ma większego znaczenia w świetle celów projektu. Organ uznał, że nadrzędny cel projektu tj. podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstwa, zostanie osiągnięty przez Wnioskodawcę w wyniku realizacji projektu tj. redukcji energochłonności budynku i nie jest tu niezbędny udział podmiotów zaangażowanych. Przewidziana w projekcie rola podmiotów zaangażowanych ogranicza się do działań operacyjnych takich jak np. obsługa prawna, czy też doradztwo przy wyborze wykonawców. Wnioskodawca sam jest w stanie zrealizować projekt, a udział partnerów ma charakter pozorny. 3. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Skarżąca wniosła o jej uwzględnienie poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie: 1) art. 57 ustawy wdrożeniowej poprzez brak należytej weryfikacji prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów dokonanej w informacji o wyniku oceny strategicznej wniosku o dofinansowanie projektu, w wyniku której nie uzyskał on wystarczającej liczby punktów, gdyż Instytucja Rozpatrująca Protest wykazała się brakiem rzetelności, przejrzystości i prawidłowości jego rozpoznania, i nie dostrzegła uchybień organu pierwszej instancji; 2) art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej polegające na braku przejrzystego i rzetelnego Regulaminu Konkursu (załącznik do uchwały Zarządu Województwa [...] nr 175/212/17 z dnia 16 lutego 2017 r.) oraz Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 (załącznik nr 2 do uchwały nr 897/169/16 Zarządu Województwa [...] z dnia 8 września 2016 r., dalej "SzOOP") w zakresie określenia kryteriów wyboru projektów (zastosowaniu słów, które są nieostre i dają zbyt dużą przestrzeń na subiektywną interpretację organu), co doprowadziło organ do przekroczenia granic swobodnej oceny projektu; 3) art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej polegające na przekroczeniu przez organ zasady swobodnej oceny projektu poprzez nadinterpretację (wadliwie rozumienie) kryterium Regulaminu zawartego na str. 24 SzOOP (poddziałanie 2.2.1.), gdzie użyto słów: a) "Finansowane będą przedsięwzięcia inwestycyjne, w tym zmiana procesu produkcyjnego lub sposobu świadczenia usług, zakup maszyn i sprzętu czy rozbudowa zaplecza - umożliwiające istotne poszerzenie rynków zbytu, poszerzenie palety oferowanych produktów lub usług bądź znacząca poprawę ich jakości." b) "Wspierane będą również inwestycje i rozwiązania organizacyjne (w tym wdrażanie systemów zarządzania środowiskowego) służące redukcji wodo-, surowco-, materiałotransporto-, energochłonności procesów produkcyjnych, m.in. dzięki zastosowaniu ekoinnowacii i wykorzystaniu nowych źródeł energii", czego skutkiem było nieprawidłowe przyjęcie przez organ, że: - "realizacja zakresu rzeczowego nie przyczyni się do zmiany procesu świadczenia usługi", podczas gdy zapis SzOOP zawiera katalog otwarty "w tym" oraz wyliczenie: "istotne poszerzenie rynków zbytu, poszerzenie palety oferowanych produktów lub usług bądź znaczącą poprawę ich jakości", a bezsprzecznie zostało wykazane, że nastąpi znacząca poprawa świadczenia usług najmu (poprzez redukcję energochłonności) a także poszerzenie rynków zbytu (możliwość skierowania oferty do podmiotów chcących najmować lokale o udokumentowanym niskim wpływie na środowisko), - "projekt obejmuje jeden aspekt działań (związany z modernizacją budynku pod wynajem)", - "samo obniżenie zużycia energii cieplnej i elektrycznej nie potwierdza, że dzięki temu świadczona usługa będzie ekoinnowacyjna" (podczas gdy spełnienie tego kryterium w ogóle nie jest konieczne wskutek zawarcia w SzOOP zwrotu "m.in.", co oznacza katalog otwarty możliwych działań, podczas gdy zwroty "również" oraz "m.in." wskazują, że mamy do czynienia z katalogiem otwartym, czyli wsparciu będą podlegały także inne projekty, 4) art. 125 ust. 3 lit. a) w zw. z art. 8 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. (zwane dalej "Rozporządzeniem ogólnym") poprzez zastosowanie kryteriów wyboru projektu w sposób nieprzejrzysty oraz nieuwzględniający ogólnych zasad ustanowionych w art. 8, tj. zasady wspierania ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego, którą to zasadę (pomimo braku obowiązku - co wynika z Regulaminu oraz SzOOP) Skarżąca bezsprzecznie spełniła, bowiem wykazała, że założeniem projektu jest ograniczenie zużycia o 85% energii cieplnej, redukcja emisji gazów CO2 o 79% w procesie świadczenia usług najmu; 5) art. 78 § 1 w związku z art. 7 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2018 poz. 2096, dalej jako "k.p.a.") w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez nieuzasadnione nieuwzględnienie wniosków dowodowych strony i tym samym nierozpoznanie istoty sprawy poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego; 6) art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP przez błędną wykładnię prowadzącą do uznania, że istnieje sfera działalności organu władzy publicznej, która nie podlega prawu do informacji publicznej; 7) art. 61 ust. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz.U. z 2019 poz. 1429) poprzez błędną wykładnię prowadzącą do odkodowania normy, zgodnie z którą sporządzony przez organ władzy publicznej dokument stanowiący podstawę wydatkowania środków publicznych, nie stanowi informacji publicznej - tj. informacji o sprawach publicznych; 8) art. 61 ust. 2 Konstytucji RP poprzez błędną wykładnię prowadzącą do odkodowania normy, zgodnie z którą można w ramach dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej wyróżnić takie, które nie podlegają prawu do informacji publicznej; 9) art. 10 ust. 1 i 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełniona Protokołem nr 2 (Dz.U. z 1993 nr 61 poz. 284) poprzez przyjęcie, że prawo do informacji publicznej w zakresie przedmiotowym może być ograniczone bez podstawy prawnej, co prowadzi wprost do naruszenia zasad ograniczania praw i wolności. 4. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: 5.1. Skarga jako niezasadna, podlega oddaleniu. 5.2. W pierwszej kolejności należy wskazać, że sprawa niniejsza była już przedmiotem kontroli sądowej dokonanej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2018 r. sygn. akt I GSK 2137/18. Granice rozpoznania niniejszej sprawy wyznacza zatem art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Związanie oceną prawną z art. 153 p.p.s.a. oznacza, że zarówno organ jak i sąd nie mogą formułować nowych ocen prawnych, które byłyby sprzeczne z poglądem wyrażonym we wcześniej wydanym w sprawie prawomocnym wyrokiem, lecz zobowiązane są do podporządkowania się mu w pełnym zakresie (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 7 września 2017 r. sygn. akt II SA/Lu 400/17, LEX nr 2393296). Z powyższego wynika, że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy istotne jest, czy organy wydające rozstrzygnięcia w sprawie zastosowały się do wiążącej je oceny prawnej, jak również czy wykonały wytyczne co do dalszego postępowania zawarte w prawomocnym wyroku NSA z dnia 12 czerwca 2018 r. sygn. akt I GSK 2137/18. 5.3. Przypomnienia wymaga, że ocena projektów w ramach konkursu składa się z trzech etapów: (1) oceny formalnej, (2) oceny wykonalności, (3) oceny strategicznej I stopnia i rozstrzygnięcia konkursu. Przedmiotem kontroli NSA w wyroku z dnia 12 czerwca 2018 r. sygn. akt I GSK 2137/18 był etap dotyczący oceny wykonalności projektu. Sąd II instancji stwierdził, że organ w zakresie kryterium A.2. w sposób wybiórczy, błędnie odczytując ustalone w SzOOP oraz Regulaminie konkursu cele wsparcia, wyciągnął przedwczesne wnioski, niepoparte pełną analizą projektu. Nadto nie wykazał w sposób przejrzysty i rzetelny, że złożony wniosek nie spełnia kryteria B.2. i B.3. IP dokonała ponownej oceny wykonalności wniosku. Z Karty Oceny Wykonalności (k. 49-52 akt sądowych) wynika, że członkowie KOP oceniając spełnienie kryterium A.2 uznali, iż planowany zakres rzeczowy jest zasadny w kontekście określonych przez Wnioskodawcę problemów. Odnosząc się do kryterium B.2 i B.3 stwierdzili, że przyjęto realne założenia do analizy finansowej projektu. Wnioskodawca założył funkcjonowanie projektu w okresie trwałości, program pomocy został dobrany prawidłowo i będzie realizowany zgodnie z zasadami de minimis. Przeanalizowano również wartość dotychczas otrzymanej pomocy – na dzień oceny poziom dofinansowania został właściwie wskazany a analiza finansowa projektu potwierdziła stabilną sytuacje Wnioskodawcy. Odnośnie kryterium B.5 stwierdzono, że Wnioskodawca nie powinien mieć problemów z zapewnieniem trwałości finansowej oraz instytucjonalnej projektu. Z uwagi na powyższe projekt został zakwalifikowany do oceny strategicznej I stopnia. Wobec powyższego należy stwierdzić, że Zarząd Województwa [...] ponownie dokonując oceny powyższego etapu konkursu wykonał wskazania zawarte w ww. wyroku NSA, co do dalszego postępowania. W konsekwencji na obecnym etapie postepowania rozstrzygnięcia wymaga, czy organ prawidłowo dokonał oceny strategicznej I stopnia. 5.4. Podstawę prawną wydania zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia – informacji Instytucji Zarządzającej z dnia 17 czerwca 2019 r. w przedmiocie nieuwzględnienia protestu dotyczącego negatywnego wyniku weryfikacji merytorycznej wniosku Skarżącego o dofinansowanie, zgłoszonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego – stanowiła powołana na wstępie uzasadnienia ustawa wdrożeniowa z dnia 11 lipca 2014 r. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ww. ustawy, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, Wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.). W takim wypadku – zgodnie z art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej - w wyniku rozpoznania skargi sąd może: (1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; (2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; (3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Natomiast w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej zostanie wyczerpana kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania, a w przypadku gdy w działaniu występują poddziałania - w ramach poddziałania, sąd - stosownie do art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej - uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. Jednocześnie zaznaczyć należy, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wyznaczona kognicja sądów administracyjnych obejmuje ocenę projektu dokonaną w toku konkursu przez właściwą instytucję zarządzającą. Jest to kontrola dokonywana wyłącznie w płaszczyźnie zgodności z prawem. Zaskarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego ocena projektu powinna być kontrolowana pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ustawowe oraz regulacje zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 1453/12, LEX nr 1377419). Zgodnie z art. 37 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (ust. 1). Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a) rozporządzenia ogólnego (ust. 2). Wymienione w powyższej regulacji zasady przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji dotyczą każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 31 maja 2017 r. sygn. akt III SA/Po 226/17, LEX nr 2314449). W orzecznictwie akcentuje się, że przestrzeganie zasady przejrzystości zobowiązuje instytucje (zarządzającą, pośredniczącą) do wyczerpującego i precyzyjnego uzasadnienia oceny i wyboru projektów. Niedopuszczalne jest zatem posługiwanie się ogólnymi sformułowaniami dla uzasadnienia dokonanej oceny (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie III SA/Łd 884/11, LEX nr 1154730). Podkreśla się również, że swobodna ocena nie może oznaczać dowolności, gdyż wówczas - jako arbitralna - powinna być uznana za niezgodną z prawem. Dlatego sposób oceny projektów, zwłaszcza z punktu widzenia kryteriów punktowych, musi być ścisły i nie może pozostawiać miejsca na zbyt szerokie swobodne uznanie (zob. wyrok WSA w Kielcach z dnia 30 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Ke 622/09, LEX nr 589141). Przy ocenie w oparciu o kryteria punktowe kluczowe znaczenie ma wyczerpujące uzasadnienie oceny przez poszczególne osoby wchodzące w skład Komisji Oceny Projektu. Powinno być ono jasne, spójne i logiczne. Uzasadnienie przyznanych punktów nie może być ogólnikowe i ograniczać się do stwierdzenia o niezrealizowaniu wymagań danego kryterium oraz o przyznaniu danej liczby punktów, bez precyzyjnego wskazania, na czym to niespełnianie wymogów polega (por. wyroki WSA w Krakowie z dnia 28 lutego 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 668/11, LEX nr 1125659, i z dnia 15 lutego 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 244/11, LEX nr 1695319). Odnosząc poczynione wyżej uwagi do oceny wniosku dokonanej przez organ w niniejszej sprawie stwierdzić należy, że Komisja Oceny Projektów ponownie dokonując oceny złożonego przez Skarżącą projektu sprostała wymaganiom wynikającym z ustawy wdrożeniowej. W ocenie Sądu, Członkowie Komisji Oceniającej Projekt wyczerpująco przedstawili powody przyznania określnej punktacji. Przedstawione w zaskarżonej informacji stanowisko organu uzasadnione jest w sposób jasny, spójny i logiczny, zaś dokonana ocena nie nosi cech dowolności. Zgodnie z SzOOP w ramach kryterium A.2 Potrzeba realizacji projektu – oceniany jest stopień, w jakim projekt stanowi odpowiedź na zdiagnozowane potrzeby Wnioskodawcy w aspekcie wpływu na poprawę jego potencjału konkurencyjnego i zdolności do rozwijania nowych produktów/usług. Instytucja Pośrednicząca uznała, że opis projektu odpowiada na zidentyfikowane potrzeby Wnioskodawcy, a w wyniku realizacji projektu poprawi się potencjał konkurencyjny Wnioskodawcy. Jednocześnie wskazano, że planowana przez Wnioskodawcę termomodernizacja budynku nie ma charakteru ponadprzeciętnego na terenie województwa. Zgodnie z typem projektu zaplanowane do realizacji działania podnoszą jakość świadczonych usług wynajmu, jednakże nie wyróżniają ich na tle konkurencji. Zamiar wprowadzenia udoskonalonych usług nie ma swojego odzwierciedlenia w zaplanowanych do osiągnięcia wskaźnikach produktu i rezultatu. Ponadto, obecne są na rynku miejsca, w których świadczona jest usługa o podobnym charakterze. Należy zauważyć, że w przedmiotowym kryterium maksymalną liczbę punktów, o którą wystąpił Wnioskodawca, zgodnie z SzOOP można uzyskać w przypadku, gdy potrzeba realizacji projektu została dostatecznie udokumentowana, projekt odpowiada zdiagnozowanym potrzebom i wskazuje na ponadprzeciętny potencjał konkurencyjny oraz zdolność do rozwijania nowych/doskonalenia produktów/usług. W niniejszym przypadku brak jest cechy ponadprzeciętnego potencjału konkurencyjnego i zdolności do rozwijania nowych produktów/usług. W tej sytuacji należało stwierdzić, że ocena została przeprowadzona prawidłowo, gdyż nie sposób uznać aby zaplanowany do realizacji zakres rzeczowy projektu oraz planowana do wdrożenia w wyniku realizacji projektu usługa (ekoefektywna usługa najmu powierzchni), stanowiły ponadprzeciętny potencjał konkurencyjny wykraczający poza obecnie dostępne na rynku rozwiązania. W ocenie Sądu powyższe argumenty jasno, spójnie, precyzyjnie i logicznie wyjaśniają przyjętą punktację. Odnosząc się do kryterium A.3 Wkład w zakładane efekty programu, należy wskazać, że Wnioskodawca zapewnił wkład własny w wysokości 7,5% ponad minimalny wymagany poziom, jednakże planowane efekty projektu wnoszą umiarkowany, na tle innych projektów, wkład w osiągnięcie spodziewanych efektów realizacji Osi Priorytetowej 2 Działania 2.2, Poddziałania 2.2.1. Zgodnie z zapisami SzOOP, efektami Osi Priorytetowej 2 Działania 2.2, Poddziałania 2.2.1. ma być modernizacja firm w wybranych aspektach tj. poprawa ekoefektywności, powiązania międzynarodowe, w tym ekspansja na rynki zewnętrzne, ukierunkowanie na innowacje oraz obszary inteligentnych specjalizacji, pełniejsze wykorzystanie możliwości technologii cyfrowych, a także poprawa efektywności procesów produkcyjnych. Przedmiotowy projekt, przyczynia się do realizacji działań jedynie w zakresie obniżenia energochłonności istniejącego już budynku. Co więcej, remont budynku, który polega na wymianie okien i ociepleniu dachu, zakłada zastosowanie rozwiązań powszechnie dostępnych na rynku. W przypadku omawianego projektu nie można też mówić o ekspansji na rynki zewnętrzne, bowiem świadczenie usługi najmu na rzecz klientów z innych województw czy z zagranicy nie jest świadczeniem usługi na rynkach zewnętrznych czy zagranicznych. W związku z tym prawidłowo organ stwierdził, że efekty projektu wnoszą umiarkowany na tle innych projektów wkład w osiągnięcie spodziewanych efektów realizacji Osi Priorytetowej, Działania/Poddziałania. Odnosząc się do oceny kryterium A.4 Oddziaływanie projektu, należy zauważyć, że Instytucja Pośrednicząca wskazała, iż przedmiotowy projekt dotyczy inwestycji w przedsiębiorstwie służącej redukcji wodo-, surowco-, materiało-, transporto- i energochłonności procesów produkcyjnych, tj. m.in. oszczędności surowców i energii oraz ograniczaniu emisji szkodliwych substancji do środowiska. Dla ww. typu projektu nie występują wskaźniki, które umożliwiają dokonanie miarodajnej oceny projektu. Sam fakt pojawienia się pobocznych pozytywnych efektów realizacji projektu może mieć znaczenie w kompleksowej ocenie wniosku (m.in. w punkcie A.2, B.1). Również zapisy SzOOP, wskazują, iż punkty w przedmiotowym kryterium powinny zostać przyznane projektom polegającym na poszerzeniu rynków zbytu lub palety oferowanych produktów/usług albo znaczącej poprawie ich jakości, które wpisują się w min. jeden obszar inteligentnej specjalizacji. Ponadto, chęć wprowadzenia ulepszonej usługi nie została przez Wnioskodawcę opisana w Biznesplanie w części dotyczącej produktów i usług. W związku z powyższym zasadnie nie przyznano dodatkowych punktów w tym kryterium. Oceniając Kryterium B.1 Kompleksowość projektu należy wskazać, że organ stwierdził, iż projekt odpowiada na problemy Wnioskodawcy i obejmuje jeden aspekt działań (związany z modernizacją budynku pod wynajem). Zdaniem IP zaplanowane prace związane z modernizacją budynku jako należące do jednej kategorii działań, które całkowicie rozwiązują przedstawiony przez Wnioskodawcę problem. Poszczególne prace (ocieplenie dachu, wymiana okien) trudno uznać za działania odrębne podejmowane przez Wnioskodawcę z uwagi na ścisłe powiązanie z redukcją energochłonności budynku. Wnioskodawca zamierza przeprowadzić prace remontowe w celu wprowadzenia ekoenergetycznej usługi najmu powierzchni. Zaplanowane prace mają na celu rozwiązanie jednego problemu, tj. redukcję energochłonności. W związku z powyższym nie ma podstaw do kwestionowania przyznanej liczby punktów. Oceniając przyznaną punktację w zakresie kryterium B.2 Komplementarność projektu organ wskazał, że brak jest powiązań z innymi projektami (zrealizowanymi lub w trakcie realizacji), a powiązania z modernizacją / budową nieruchomości położonych w pobliżu budynku objętego projektem są inwestycjami pobocznymi, z których każda może być zrealizowana samodzielnie. Inwestycje te nie warunkują się wzajemnie. Inwestycje te są realizowane przez inne podmioty, które stanowią konkurencję dla Wnioskodawcy. Zatem inwestycje te nie wzmacniają się wzajemnie ani nie stanowią następujących po sobie etapów. W wyniku tego, w ramach niniejszego kryterium, projekt nie uzyskał punktów, co należy uznać za prawidłowe. Odnoście kryterium C.1 Partnerstwo Instytucja Pośrednicząca wskazała, że projekt nie jest realizowany w formie projektu partnerskiego w rozumieniu ustawy wdrożeniowej, a przedstawiony w dokumentacji aplikacyjnej udział podmiotów zaangażowanych w projekt tj. podpisana umowa partnerstwa nie ma większego znaczenia w świetle celów projektu. Oceniając zasadność i formę współpracy partnerskiej, w szczególności z punktu widzenia zakładanych celów projektu organ uznał, że nadrzędny cel projektu tj. podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstwa, zostanie osiągnięty przez Wnioskodawcę w wyniku realizacji projektu tj. redukcji energochłonności budynku i nie jest tu niezbędny udział podmiotów zaangażowanych. Przewidziana w projekcie rola podmiotu zaangażowanego ogranicza się do działań operacyjnych takich jak np. obsługa prawna, czy też doradztwo przy wyborze wykonawców. Zdaniem IP tak jak w przypadku np. obsługi księgowej, kadrowej, prawnej, powinna mieć naturalny charakter a nie pozorny w celu realizacji niniejszej inwestycji. Na tej podstawie uznano, że projekt przewiduje formułę partnerstwa nie wynikającą z ustawy wdrożeniowej, a wskazane partnerstwo nie ma istotnego wpływu na realizacje celów projektu, w związku z czym nie przyznano punktów w niniejszym kryterium. W ocenie Sądu, we wniesionej skardze, jak i w proteście nie wykazano, aby ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo, tj. z naruszeniem zasad ich przeprowadzania lub naruszeniem kryteriów wyboru projektów, wynikających z przepisów prawa, w tym ustawy wdrożeniowej, regulaminu konkursu czy SzOOP-u. Z uwagi na powyższe za niezasadne należało uznać zarzuty Skarżącego w zakresie spornych kryteriów. Należy podkreślić, że członkowie KOP są związani konkretnym wnioskiem o dofinansowanie konkretnego projektu, dlatego też w każdym z analizowanych kryteriów ocena odpowiada informacjom zawartym we wniosku o dofinansowanie projektu oraz w jego załącznikach. Podkreślenia wymaga również fakt, iż oceny strategicznej I stopnia przedmiotowego wniosku o dofinansowanie projektu dokonywało - zgodnie z obowiązującymi zasadami - odrębnie dwóch członków KOP, przedstawiając indywidualną ocenę punktową w każdym kryterium wraz z uzasadnieniem. Ocena końcowa każdego kryterium to średnia arytmetyczna ocen członków KOP w zaokrągleniu do liczby całkowitej. Zasada ta ma na celu ograniczenie efektów subiektywnej oceny projektu pomiędzy członkami KOP. Natomiast w sytuacji wystąpienia znacznej rozbieżności w ocenie, projekt zostaje przekazany do oceny spełnienia danego kryterium przez kolejnego członka KOP, którego ocena ma charakter rozstrzygający. W przedmiotowym przypadku do takiej sytuacji nie doszło. Kolejno należy wskazać, że Regulamin konkursu wraz z jego załącznikami - jako dokument systemu realizacji - nie może podlegać wykładni, której rezultat byłby nie do pogodzenia z normatywnymi zasadami przejrzystości oraz rzetelności wyboru projektów do dofinansowania oraz z zasadą równego dostępu wnioskodawców do informacji o warunkach i sposobie (w tym kryteriach) wyboru projektów (por. wyrok NSA z dnia 28 lutego 2018, sygn. akt II GSK 41/18). Stosownie do art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej IP przeprowadziła wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniła wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Szczegółowe zasady oceniania wniosków o dofinansowanie w konkursie, w którym brała udział strona skarżąca, określał Regulamin konkursu, który wraz z dokumentacją konkursową zamieszczony został na stronie internetowej. Przystąpienie do konkursu jest równoznaczne z akceptacją przez Wnioskodawcę jego postanowień i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi te zasady precyzyjnie stosować. Należy podkreślić, że strona skarżąca miała obowiązek zapoznania się z warunkami uczestnictwa w konkursie, w celu oceny własnego potencjału aplikacyjnego, w tym możliwości spełnienia kryteriów oceny projektu. W przypadku wątpliwości dopuszczono możliwość zwrócenia się o uzyskanie informacji i wyjaśnień do IP ARP SA (Regulamin konkursu pkt 12). Natomiast w myśl art. 37 ust. 2 tej ustawy projekt podlegał ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzanych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a) rozporządzenia ogólnego (tj. rozporządzenia, o którym stanowi art. 2 pkt 22 ustawy wdrożeniowej). Dokumenty systemu realizacji programu operacyjnego (w szczególności SzOOP) sformułowane zostały zgodnie z ww. wymogami. Zasygnalizowania wymaga, że wskazany przez Skarżącą, w ramach przedmiotowego konkursu, typ projektu: inwestycje w przedsiębiorstwach, służące redukcji wodo-, surowco-, materiało-, transporto- i energochłonności procesów produkcyjnych, tj. m.in. oszczędności surowców, i energii oraz ograniczaniu emisji szkodliwych substancji do środowiska, determinuje dalszy sposób jego oceny - w tym np. możliwość uzyskania oceny punktowej za bezpośredni wpływ na poszerzenie rynków zbytu, zdobywanie nowych rynków, czy wzrost aktywności eksportowej, który to wpływ i jego stopień jest oceniany przez członków KOP m.in. na podstawie zadeklarowanych wskaźników produktu i rezultatu, metodyki projektu czy specyficznych uwarunkowań projektu opisanych w sekcji E, pkt B.1, B.2, C.1 wniosku o dofinansowanie. Podkreślenia wymaga, że deklarowana przez Skarżącą chęć świadczenia usług najmu nie ma swojego odzwierciedlenia w zaplanowanych do osiągnięcia wskaźnikach produktu i rezultatu w biznes planie (w sekcji 2), a ponadto usługa najmu powierzchni zlokalizowanej w G., świadczona osobie lub przedsiębiorcy z zagranicy nie przesądza o eksporcie usług. Z kolei brak tego odzwierciedlenia wynika właśnie z faktu określenia przez Skarżącą przedmiotowego przedsięwzięcia jako projekt typu: - inwestycje w przedsiębiorstwach, służące redukcji wodo-, surowco-, materiało-, transporto- i energochłonności procesów produkcyjnych, tj. m.in. oszczędności surowców i energii oraz ograniczaniu emisji szkodliwych substancji do środowiska. Zgodnie bowiem, z informacją zawartą w biznes planie (str. 12) - Załącznikiem nr 4 do Regulaminu Konkursu oraz deklaracją Wnioskodawcy w sekcji A, pkt A. 16 wniosku o dofinansowanie, Skarżąca nie mogła wypełnić przedmiotowej tabeli (i faktycznie jej nie wypełniła), zatem nie była uprawniona do otrzymania punktów w tym zakresie. Jeszcze raz podkreślić należy, iż wszystkie sporne kryteria zostały ocenione przez członków KOP w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Ocena każdego ze spornych kryteriów zawiera jasne, poparte merytorycznymi argumentami uzasadnienie przyznanej liczby punktów w ramach ocenianych kryteriów, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności wynikających z przedstawionej przez Wnioskodawcę dokumentacji, zaś informacja o nieuwzględnieniu protestu zawiera czytelne wskazanie i wyjaśnienie przyczyn nieuwzględnienia złożonego środka zaskarżenia w spornym zakresie. Uwzględniwszy art. 125 ust. 3 lit. a) w zw. z art. 8 rozporządzenia ogólnego, standardy wynikające z tych norm prawa powszechnie obowiązującego wskazują, że tryb konkursowy wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby Wnioskodawca ubiegający się o określone dofinansowanie w ramach danego konkursu, rzetelnie i wyczerpująco przygotował swój wniosek. Braki w złożonej aplikacji czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem stopnia spełnienia przez wniosek różnych kryteriów strategicznych, winny zostać ocenione negatywnie. Wbrew przekonaniom Skarżącej, Sąd nie jest kolejną, trzecią instancją badającą poprawność wniosku, lecz dokonuje kontroli prawidłowości oceny działania organu. W myśl bowiem art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i nie mają kompetencji do oceny i podważania fachowej wiedzy ekspertów dokonujących merytorycznej oceny projektu, ponieważ nie mają wiedzy specjalistycznej ani możliwości dokonywania oceny innych wniosków celem porównania zastosowanych przez organ zasad ich oceny (por. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2018 r. I GSK 3191/18, dostępny: orzeczenia.nsa.gov.pl). Strona skarżąca nie wskazała, które konkretnie przepisy dokumentów programowych regulujących zasady procedury wyboru projektów naruszono, ograniczyła się jedynie do polemiki na czym, w jej subiektywnym przekonaniu, te uchybienia polegały. Ostatecznie podkreślić należy, że projekt oceniali niezależni członkowie KOP oraz eksperci, posiadający wiedzę i doświadczenie praktyczne w tej dziedzinie. Ocena każdej z osób była oceną indywidualną, a nie kolegialną. Każdy oceniający jest zobowiązany do obiektywnej, niezależnej (w tym od oceny innych/ekspertów) oceny projektu zgodnie ze swoją najlepszą wiedzą. Co istotne, oceny wszystkich ekspertów oceniających były zbieżne. W ocenie Sądu przyznana punktacja w zakresie kwestionowanych przez stronę skarżącą kryteriów odpowiada informacjom zawartym w tym konkretnym wniosku o dofinansowanie projektu - nie ma więc przesłanek do stwierdzenia, iż w trakcie oceny doszło do uchybień o charakterze proceduralnym wpływających na liczbę przyznanych punktów. Odnosząc się z kolei do zarzutów strony dotyczących nie udzielenia przez IP informacji w trybie dostępu do informacji publicznej, wskazać należy, że strona ma prawo do wystąpienia do odpowiedniego organu o udzielenie informacji publicznej. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że kwesta zakresu przedmiotowego wniosku o informacji publicznej oraz pozytywne, bądź nie rozpatrzenie takiego wniosku następuje w ramach odrębnego postępowania regulowanego przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z uwagi na wyznaczony treścią art. 134 § 1 p.p.s.a. nakaz orzekania sądu w granicach danej sprawy, należało uznać, że kwestia ta wykracza poza zakres niniejszej sprawy administracyjnej. Tym samym zarzuty dotyczące naruszenia przepisów art. 78 § 1 k.p.a., art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji oraz art. 10 ust. 1 i 2 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności należało uznać za bezzasadne. Reasumując, należało stwierdzić, że brak jest przesłanek do uznania, iż ocena projektu, a także postępowanie odwoławcze zostały przeprowadzone w sposób naruszający prawo i że takie ewentualne naruszenie miało istotny wpływ na wynik oceny. Organ w żaden sposób nie naruszył przepisów ustawy zobowiązujących do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. 5.5. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie stwierdził, by ocena projektu została dokonana z naruszeniem prawa mającym istotny wpływ na wynik tej oceny, i w konsekwencji - na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej - oddalił skargę.