I SA/Gd 1373/19
PostanowienieWSA w Gdańsku2020-03-31
Skład orzekający: Sędzia NSA Alicja Stępień
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona, jeśli strona skarżąca, której odmówiono przyznania prawa pomocy prawomocnym postanowieniem, ponownie złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zamiast uiścić należny wpis od skargi?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeśli strona pomimo wezwania nie uiściła należnego wpisu, a prawomocnym postanowieniem odmówiono jej przyznania prawa pomocy. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet w terminie wskazanym w ponownym wezwaniu, nie uchyla skutków prawnomocności wcześniejszego rozstrzygnięcia i nie zwalnia strony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego.Stan faktyczny
J.M. złożył skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego dotyczące postępowania egzekucyjnego. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został pozostawiony bez rozpoznania prawomocnym postanowieniem sądu. Następnie skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu, lecz zamiast tego ponownie złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nie uiszczając należności.Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 31 marca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 30 maja 2019 roku, nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę
J.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 30 maja 2019 roku, w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
W odpowiedzi na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi strona złożyła wiosek o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 19 listopada 2019 r. (sygn. akt
I SPP/Gd 308/19) wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania. Wobec wniesienia sprzeciwu na powyższe zarządzenie, postanowieniem z dnia 14 lutego 2020 r. (sygn. akt I SPP/Gd 308/19) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
Zarządzeniem z dnia 20 lutego 2020 r. (k. 17) skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 22 lipca 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu skarżący ponownie złożył wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych, nie uiszczając przy tym należnego wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej w skrócie p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia wpisu został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ustawie – p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania. Jak stanowi bowiem § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W przypadku zgłoszenia przez stronę wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w terminie wynikającym z zarządzenia przewodniczącego wzywającego do uiszczenia wpisu, przerwany zostaje bieg tego terminu. Jednocześnie sąd zobligowany jest do rozpoznania wniosku strony w przedmiocie prawa pomocy. Postępowanie to kończy się wydaniem postanowienia podlegającym - w razie odmowy - zaskarżeniu zażaleniem.
W chwili ustawowo oznaczonej (art. 168 § 1 p.p.s.a.) postanowienie takie staje się prawomocne i od tej chwili wiąże m.in. sąd, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.). Jako orzeczenie nie rozstrzygające o istocie sprawy nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, ale ma pełny przymiot prawomocności, inaczej - wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez sąd normy prawnej. Z mocy tej wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia obowiązek ponownego wezwania jej do uiszczenia opłaty - ze wskazaniem kwoty oraz skutków jej nieuiszczenia. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. W sytuacji gdy prawomocnym postanowieniem sąd odmówił stronie przyznania prawa pomocy, ponowny wniosek w tym zakresie nie zwalnia strony od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego (por. postanowienia NSA: z 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II FZ 969/16, z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10, z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 761/13, z dnia 11 kwietnia 2017 r., II GZ 265/17).
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do wpłacenia należnego wpisu i pouczony o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Pomimo doręczenia stronie zarządzenia wzywającego do jego uiszczenia, wpis taki nie został wpłacony. Należy przy tym dodać, że skarżącemu nie przyznano prawa pomocy poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, a zarządzenie starszego referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania stało się prawomocne wobec utrzymania go w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło