I SA/Gd 1633/14

Dnia 29 kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 listopada 2014 r. sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. A. M. – dalej jako "Skarżąca", reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę m. in. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 listopada 2014 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Przewodniczący Wydziału zarządzeniami z dnia 24 grudnia 2014 r. w oparciu o art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a." zarządził rozdzielenie skarg Skarżącej na siedem spraw o sygn. akt od I SA/Gd 1632/14 do I SA/Gd 1638/14 oraz wezwał pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnym– oddzielnie do każdej ze spraw Postanowieniem z dnia 9 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę w niniejszej sprawie, albowiem pomimo wezwania, Skarżąca w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez złożenie żądanego pełnomocnictwa procesowego. Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 30 marca 2015 r. (zwrotne potwierdzeni odbioru – karta 39 akt sądowych). W dniu 3 kwietnia 2015 r. pełnomocnik Skarżącej nadał w placówce pocztowej pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego. W uzasadnieniu pełnomocnik wyjaśnił, że wezwaniami Sądu z dnia 20 lutego 2015 r. wezwany został do usunięcia braków formalnych skarg przez doręczenie pełnomocnictw w sprawach sygn. akt od I SA/Gd 1634/14 – do I SA/Gd 1638/14. Pełnomocnik Skarżącej wskazał, że wykonał przedmiotowe zarządzenie i przy piśmie z dnia 27 lutego 2015 r. przesłał do Sądu 5 pełnomocnictw, oddzielnie do każdej sprawy. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że nie został wezwany do dostarczenia pełnomocnictw procesowych w sprawach sygn. akt I SA/Gd 1632/14 i I SA/Gd 1633/14 dlatego nie złożył dotychczas tych pełnomocnictw. W ocenie pełnomocnika nic nie stało na przeszkodzie by zamiast 5 odpisów pełnomocnictw pełnomocnik nadesłał 7 odpisów. Pełnomocnik domniemywał, że za wystarczające w tych sprawach Sąd uznał dwa pełnomocnictwa złożone wraz ze skargą i w takiej sytuacji przesłanie dwóch następnych pełnomocnictw nie było konieczne. W załączeniu pełnomocnik nadesłał dwa brakujące odpisy pełnomocnictw procesowych do sprawy sygn. akt I SA/Gd 1632/14 i I SA/Gd 1633/14 oraz kopie dokumentów, jakie otrzymał z Sądu w dniu 13 stycznia 2015 r., które w jego ocenie mają potwierdzić, że w kierowanej do niego korespondencji sądowej nie znalazło się wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 i 87 p.p.s.a., uchybiony termin można przywrócić, jeżeli spełnione zostaną następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek taki zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie ze złożeniem wniosku strona dokona czynności, dla której określony był termin, we wniosku uprawdopodobnione zostaną okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego. Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik Skarżącej nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pełnomocnik Skarżącej, wnioskując o przywrócenie uchybionego terminu powołał się na okoliczność niedoręczenia przez Sąd stosownego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. W ocenie Sądu przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu, a zatem wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a, polega na dopełnieniu przez stronę (jej pełnomocnika) obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. wyroki: WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 295/10, LEX nr 670948 i NSA z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt I FZ 226/10, LEX nr 658416). Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (zob. postanowienie NSA z dnia 28 marca 2012 r., II OZ 179/12, LEX nr 1138241). Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Z brakiem winy mamy zatem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Okolicznością taką nie jest w ocenie Sądu twierdzenie pełnomocnika Skarżącej, że nie otrzymał wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. Jak już wyżej podkreślono, warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, przy czym winę pojmuje się w sposób obiektywny – wymagając od strony staranności. Od strony postępowania należy bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu przez Skarżącą. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. Sąd stanął na stanowisku, że twierdzenie pełnomocnika Skarżącej, iż nie złożył pełnomocnictwa z uwagi na brak wezwania do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego, nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu wskazane okoliczności nie mogą stanowić o braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków skargi. Pełnomocnik Skarżącej ograniczył się do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie nie otrzymał wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. Nie przedstawił natomiast żadnych okoliczności pozwalających na dokonanie oceny, czy uchybienie terminu nastąpiło na skutek braku winy Skarżącej, bądź jej pełnomocnika. Tymczasem z akt niniejszej sprawy bezsprzecznie wynika, że Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu zarządzeniem z dnia 24 grudnia 2014 r. zarządził wezwanie pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnym – oddzielnie do każdej ze spraw. Z oświadczenia pracownika sekretariatu Wydziału I (karta nr 1 akt sądowych) wynika, że zarządzenie zostało wykonane w dniu 30 grudnia 2014 r. Potwierdzenie powyższego stanowi kopia wezwania z dnia 30 grudnia 2014 r. znajdująca się w aktach niniejszej sprawy (karta nr 10) wraz z adnotacją Starszego Sekretarza Sądowego o dokonaniu wysyłki przedmiotowego wezwania. W aktach sprawy znajduje się ponadto zwrotne potwierdzenie odbioru (karta nr 17 akt sądowych), z treści którego wynika, że pełnomocnik Skarżącej w dniu 13 stycznia 2015 r. pokwitował własnoręcznym podpisem odbiór przesyłki sądowej zawierającej: "pouczenie o artykułach, odpis odpowiedzi na skargę, wezwania". Należy podkreślić, że obowiązkiem strony lub jej pełnomocnika, odbierających przesyłkę jest sprawdzenie, czy zawiera ona wszystkie dokumenty wskazane w rubryce "rodzaj przesyłki", bowiem wówczas mogą stwierdzić czy przesyłka jest kompletna (por. postanowienie NSA z dnia 14 maja 2010 r., sygn.. akt II OZ 440/10 dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Analiza akt sądowych pozwala na przyjęcie, że doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu pełnomocnictwa procesowego – stąd liczba mnoga "wezwań" na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Marginalnie Sąd wskazuje, że Skarżący uczynił zadość pierwszemu z przedmiotowych wezwań, tj. w zakreślonym terminie uiścił wpis sądowy, natomiast nie uzupełnił braku formalnego skargi. W złożonym wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik Skarżącej ograniczył się jedynie do wskazania, że stosownego wezwania nie otrzymał. Natomiast nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowych. Z nadesłanych do Sądu kserokopii dokumentów nie sposób wywieść, że w istocie korespondencja sądowa nie zawierała stosownego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. Mając na względzie, że Skarżąca, ani jej pełnomocnik nie uprawdopodobnili okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.