I SA/Gd 742/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi "A" z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 19 marca 2018 r., sygn. akt [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę. Pismem z dnia 4 września 2017 r. A Spółka z o.o. z siedzibą w W. zwróciła się do Burmistrza z wnioskiem o zawieszenie postępowań podatkowych do czasu rozpoznania wniosku o udzielenie pomocy publicznej. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2017 r. Burmistrz odmówił zawieszenia postępowania w sprawie określenia wysokości podatku od nieruchomości za rok 2013 do czasu rozpoznania wniosku o udzielenie pomocy publicznej w zakresie umorzenia zaległości podatkowych. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie Spółka wniosła o jego uchylenie i zawieszenie postępowania. Spółka wskazała na wpływ rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, jakim w sprawie określenia wysokości zobowiązania, jest rozpatrzenie wniosku o umorzenie zaległości podatkowych. Jednocześnie wskazała na wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości przed upływem terminu przewidzianego na zaskarżenie przedmiotowego postanowienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu zażalenia, postanowieniem z dnia 19 marca 2018 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Przywołując treść art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) Kolegium wskazało, że dla określenia wysokości zobowiązania podatkowego sprawa udzielenia ulgi podatkowej nie ma charakteru zagadnienia wstępnego. Wszczęcie postępowania w sprawie udzielenia ulgi podatkowej pozostaje bowiem bez wpływu na bieg postępowania podatkowego w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości. Organ wyjaśnił jednocześnie, że podstawę do fakultatywnego zawieszenia postępowania podatkowego stanowić może, zgodnie z art. 204 § 1 Ordynacji podatkowej jedynie postępowanie w sprawie w sprawie udzielenia ulg w zapłacie zobowiązań podatkowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Spółka wniosła o uchylenie postanowienia Kolegium w całości alternatywnie o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia poprzez zawieszenie postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez nieuzasadnioną odmowę jego zastosowania w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację i stanowisko, jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych postanowień z prawem. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające zawieszenie postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z wskazanym przepisem organ podatkowy zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że z zagadnieniem wstępnym mamy do czynienia, gdy łącznie ziszczą się cztery przesłanki, a mianowicie: 1) wyłoni się ono w toku postępowania, 2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu, 3) rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, zatem zagadnienie wstępne musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy, 4) istnieje zależność między rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji i związek ten musi mieć charakter bezpośredni (por. wyroki NSA z dnia 22 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1891/11 i z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK 627/10, z dnia 21 lutego 2018 r. sygn. akt I FSK 571/11 ). Związek pomiędzy sprawą rozpatrywaną w postępowaniu podatkowym a kwestią będącą przedmiotem postępowania, powinien polegać na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu prejudycjalnym, stanowi obligatoryjną podstawę załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania podatkowego, tj. załatwienia sprawy oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jeżeli "zagadnienie wstępne" wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, to nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Mogą się z nim wiązać określone skutki procesowe, ale powstanie takiego "zagadnienia" nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2010 r., I FSK 536/09). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że Kolegium zasadnie oceniło, że sytuacja taka w niniejszej sprawie nie występuje. Brak było w sprawie przesłanek do zastosowania art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Brak było bowiem takich zależności między toczącym się przed organem podatkowym postępowaniem dotyczącym określenia stronie skarżącej zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2013 rok a rozpatrzeniem wniosku o umorzenie zaległości podatkowych. Wszczęcie postępowania w sprawie udzielenia ulgi podatkowej pozostaje bez wpływu na bieg postępowania podatkowego w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego. Są to dwa odrębne postępowania, z których jedno jest wszczynane na wniosek podatnika, a drugie z urzędu. Od rozstrzygnięcia w sprawie ulgi nie zależy zakres odpowiedzialności ani wymiar zobowiązania podatkowego, zatem rozstrzygnięcie w tym postępowaniu pozostaje bez wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie w zakresie odpowiedzialności z tytułu zobowiązania w podatku od nieruchomości. Konieczność zakończenia postępowania o udzielenie ulgi nie może tym samym stanowić podstawy do zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatnika. Zauważyć jednocześnie należy, że w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że podstawą zawieszenia postępowania w sprawie udzielania ulg w zapłacie zobowiązań podatkowych może być tylko art. 204 § 1 Ordynacji podatkowej, nie zaś art. 201 § 1 pkt 2 tej ustawy. Przepis art. 204 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi wyraźnie o zawieszeniu postępowania w sprawie udzielania ulg w zapłacie zobowiązań podatkowych, a wobec tego jest to przepis szczególny, który wyłącza możliwość stosowania w tych sprawach przepisu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej (por. wyrok z 24 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Po 792/14, wyrok NSA w Gdańsku z 31 lipca 2002 r. sygn. akt I SA/Gd 1374/01). Innym słowy w możliwość zawieszenie postępowania na wniosek strony odnosi się do postępowań w sprawie udzielenia ulg w zapłacie zobowiązań podatkowych i w takim postępowaniu rozstrzygnięcie w zakresie określenia wysokości zobowiązania podatkowego może stanowić podstawę do fakultatywnego zawieszenia postępowania. Z powyższych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. Jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) skargę oddalił.