II SA/Gd 285/11

Dnia 12 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. O. i J. O. na decyzję Wojewody z dnia 21 stycznia 2011 roku, nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić skarżącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody z dnia 21 stycznia 2011 roku, utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 8 listopada 2010 roku, nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie centrum handlowo-usługowego wraz z układem drogowym, miejscami postojowymi w liczbie 1100, sieciami i przyłączami infrastruktury technicznej, urządzeniami i znakami reklamowymi na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], km [...], położonych przy ul. M. w G. W skardze skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na mogące powstać niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżących w postaci uszczerbku na zdrowiu spowodowanym w szczególności nasilonym ruchem kołowym w pobliżu miejsca zamieszkania skarżących, brakiem odgrodzenia terenem zielonym drogi objętej projektem budowlanym, a także w postaci utraty estetyki miejsca zamieszkania, co wpływa na obniżenie wartości nieruchomości stanowiących własność skarżących. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o nieuwzględnienie wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że skarżący nie wykazali zaistnienia przesłanek określonych w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Okoliczność zrealizowania inwestycji na podstawie zaskarżonej decyzji nie jest w ocenie organu odwoławczego okolicznością, która mogłaby uzasadniać wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący nie wykazali ewentualnej znacznej szkody, którą realizacja przedmiotowej inwestycji mogłaby spowodować, jak też trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. Uczestnik postępowania A. Z. w piśmie z dnia 4 maja 2011 roku oświadczył, że podtrzymuje zastrzeżenia skarżących oraz popiera ich stanowisko. Uczestniczka postępowania Gmina Miasta w piśmie z dnia 5 maja 2011 roku wniosła o oddalenie wniosku. Podniosła, że powołanie się przez skarżących jedynie ogólnikowo na możliwe powstanie niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków jest niewystarczające do zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała nadto, że nieruchomość skarżących jest zabudowana trzema budynkami, z których dwa są budynkami usługowymi, natomiast trzeci budynek jest budynkiem mieszkalno-usługowym, jednakże dopuszczony jest do użytkowania jedynie w części usługowej. Nieruchomości sąsiadujące z nieruchomością skarżących również zabudowane są budynkami usługowymi. W piśmie z dnia 11 maja 2011 roku uczestniczka postępowania A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. wniosła o oddalenie wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stwierdzając, że nie wykazali oni okoliczności, które wskazywałyby na możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków na skutek prowadzenia prac budowlanych. Podniosła, że nieruchomość skarżących jest nieruchomością miejską, położoną przy bardzo ruchliwej ulicy w G., na terenie posesji prowadzona jest działalność handlowo-produkcyjna, która generuje na jej terenie ruch samochodów ciężarowych. Trudno jest uznać, że prowadzenie na terenie sąsiedniej nieruchomości prac budowlanych może wywołać u skarżących uszczerbek na zdrowiu związany ze znaczącą zmianą warunków ich życia lub utraty estetyki miejsca zamieszkania. Zaznaczyła także, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować opóźnienie w realizacji inwestycji, której szacunkowa wartość wynosi 80 mln złotych. Mając powyższe na uwadze wniosła o wydanie postanowienia zabezpieczającego. Rozpoznając niniejszy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tejże ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w tym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy akt administracyjny, którego wstrzymania zażądano, zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Podkreślić przy tym należy, że instytucja ta jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i zgodnie z art. 61 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Stąd jej zastosowanie, jako wyjątek od zasady wykonalności aktu, powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami wskazującymi na istnienie realnego zagrożenia wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym wnioskujący musi dokładanie określić okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 roku, sygn. akt II OZ 201/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 roku, sygn. akt II OSK 1041/08, Baza Orzeczeń Lex nr 527673). W ocenie Sądu rozpatrywany wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Skarżący pomimo powołania okoliczności świadczących, w ich ocenie, o możliwości powstania trudnych do odwrócenia skutków przedmiotowej inwestycji, nie podali przekonujących argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie sprecyzowali jaka konkretnie szkoda (jakich rozmiarów) powstanie w ich majątku w wyniku realizacji inwestycji, w szczególności nie wyjaśnili jaka szkoda miałaby powstać na skutek utraty estetyki ich miejsca zamieszkania. Realizacja inwestycji nie grozi również powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, a w szczególności takich jak opisane w uzasadnieniu rozpoznawanego wniosku. Podnieść należy, że sam fakt wykonywania przez inwestora robót budowlanych w sytuacji, gdy dysponuje on ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, nie powoduje niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia nieodwracalnych skutków, albowiem inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót budowlanych przed rozpoznaniem skargi przez sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2008 roku, sygn. akt II OZ 1202/07; z dnia 26 lutego 2008 roku, sygn. akt II OZ 145/08; z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 588/08; z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt II OZ 1057/10 Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl – wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Konieczność wyważenia racji przemawiających za uwzględnieniem wniosku skarżących, jako właścicieli nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji, oraz interesów inwestora powoduje, że wnioskodawcy są obowiązani do szczegółowego uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za zasadnością wniosku. Takiego uprawdopodobnienia w swym wniosku skarżący nie zawarli. Powoływanie się na niebezpieczeństwo utraty zdrowia na skutek nasilonego ruchu kołowego także samochodów ciężarowych jest twierdzeniem niczym nie uprawdopodobnionym. Skarżący nie wykazali w żaden sposób w jakim stopniu w wyniku realizacji inwestycji nastąpi zwiększenie intensywności ruchu kołowego w pobliżu ich nieruchomości i jak wpłynie to na ich stan zdrowia. Mieć przy tym należy na uwadze, że nieruchomości skarżących, jak również inne sąsiadujące z tą nieruchomością działki, zabudowane są budynkami usługowymi i są wykorzystywane dla potrzeb działalności gospodarczej, co ze swej istoty już teraz generuje zwiększony ruch kołowy w omawianym terenie. Zatem budowa w sąsiedztwie kolejnej infrastruktury usługowej, czy też usługowo-handlowej, jak się wydaje, nie wpłynie w sposób istotny na intensyfikację ruchu kołowego. Odnośnie twierdzenia skarżących o braku odgrodzenia terenem zielonym drogi objętej projektem budowlanym wskazać należało, że w istocie jest to zarzut skierowany przeciwko zaskarżonej decyzji. Zarzuty kwestionujące treść projektu budowlanego zatwierdzonego zaskarżoną decyzją mogą być wyłącznie rozpoznawane na etapie rozpoznawania skargi, nie mogą zaś być brane pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, albowiem stanowiłoby to nieuprawnione wypowiadanie się o zasadności skargi przed wydaniem orzeczenia kończącego sprawę. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.