II SA/Gd 391/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na rozstrzygnięcie Prezydenta miasta z dnia 30 kwietnia 2012 r. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na czynności dotyczące przetargu postanawia odrzucić skargę. W. B. wniósł skargę na rozstrzygnięcie Prezydenta miasta z dnia 30 kwietnia 2012 r. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na czynności dotyczące przetargu ograniczonego dotyczącego sprzedaży na poprawę warunków część nieruchomości niesamodzielnego lokalu mieszkalnego nr [[...]] położonego w S. przy ul. K. przeprowadzonego w dniu 16 kwietnia 2012 r. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do § 2 tegoż artykułu kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010, Nr 102, poz. 651 ze zm.) stanowi, że nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa oraz własność jednostek samorządu terytorialnego są sprzedawane lub oddawane w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu. Art. 40 ust. 5 tej ustawy stanowi, że uczestnik przetargu może, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyniku przetargu ustnego lub doręczenia zawiadomienia o wyniku przetargu pisemnego, zaskarżyć czynności związane z przeprowadzeniem przetargu do wojewody, jeżeli przetarg dotyczy nieruchomości Skarbu Państwa, albo do organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli przetarg dotyczy nieruchomości stanowiących własność tej jednostki. § 11 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości (Dz. U. Nr 207, poz. 2108 ze zm.) stanowi, że minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, wojewoda albo organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego może uznać skargę za zasadną i nakazać powtórzenie czynności przetargowych lub unieważnić przetarg albo uznać skargę za niezasadną, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Rozpatrzenie przez organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego skargi na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu nie stanowi rozstrzygnięcia wymienionego w cytowanym wyżej art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W szczególności, nie może być zakwalifikowane jako inny niż określone w pkt 1-3 akt ani też czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o którym jest mowa w art. 3 § 1 pkt 4. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że spory związane z przeprowadzeniem procedury przetargowej mają charakter cywilny, a prawidłowość czynności związanych ze zorganizowaniem i wynikiem przetargu może podlegać weryfikacji jedynie w ramach powództwa przed sądem cywilnym (vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 2 sierpnia 1994 r., III CZP 96/94, OSNC 1995/1/11, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2003 r., sygn. akt III CZP 95/02, OSNC 2003/11/146 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2007 r., I OSK 348/07, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2010 r., sygn. akt I OSK 207/10, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 17 września 2008 r., II SA/Gd 496/08 postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 października 2007 r., II SA/Lu 749/07; orzeczenia dostępne na https://cbois.nsa.gov.pl). Organ jednostki samorządu terytorialnego rozpatrując skargę na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach strony postępowania, lecz jedynie realizuje przyznane mu w § 11 ust. 4 rozporządzenia z dnia 14 września 2004 r. uprawnienia, w wyniku których, gdy uzna skargę za zasadną, może nakazać powtórzenie czynności przetargowych lub unieważnić przetarg. Stanowisko w sprawie skargi na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu jest jedynie oświadczeniem o wystąpieniu (lub niewystąpieniu) nieprawidłowości w czynnościach przetargowych i w istocie stanowi element procedury zawierania umowy cywilnoprawnej, niezależnie od tego w jakiej formie stanowisko to zostanie wyrażone, nie może być ono zaliczone do aktów i czynności z zakresu administracji publicznej. (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w z dnia 28 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 591/07, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2011 r. sygn. I OSK 492/11) Wniesiona skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.