II SA/Gd 409/13

Dnia 16 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...], [...] i [...] w G. na decyzję Wojewody z dnia 11 kwietnia 2013 roku, nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia 11 kwietnia 2013 roku, uchylającej decyzję organu I instancji oraz zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi [...] pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. W. w G. na działce nr [...] km. 80, obręb G. Strona skarżąca swój wniosek uzasadniła okolicznością, że wykonanie przedmiotowej decyzji przed wydaniem wyroku może doprowadzić do sytuacji, w której odwrócenie skutków przedmiotowej decyzji będzie bardzo trudne lub wręcz niemożliwe z uwagi na znaczne koszy związane z przywróceniem stanu poprzedniego, czyli np. rozebraniem konstrukcji budowlanych, które powstaną do czasu wydania wyroku w przedmiotowej sprawie. Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się zatem odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. W związku z powyższym wnioskujący musi dokładanie określić okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, czy też trudnych do odwrócenia skutków, zależy orzeczenie sądu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 roku, sygn. akt II OZ 201/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 roku, sygn. akt II OSK 1041/08, Baza Orzeczeń LEX nr 527673). Należy również zgodzić się z poglądem, zaprezentowanym przez J. P. Tarno w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" (Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2008, wydanie 3, str. 218), że: "Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy". Ocena rozpoznawanego wniosku pod kątem poczynionych wyżej uwag powoduje, że nie mógł on zostać uwzględniony. Konieczność wyważenia racji przemawiających za uwzględnieniem wniosku strony skarżącej, jako właściciela nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji, oraz interesów inwestora powoduje, że wnioskodawca jest obowiązany do szczegółowego uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za zasadnością wniosku. Takiego uprawdopodobnienia wniosek nie zawierał. Ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie skutków materialnych i prawnych, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. W szczególności, nie można z góry przyjąć, że wykonanie każdej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bez przytoczenia konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na takie właśnie niebezpieczeństwo (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1041/08, Baza Orzeczeń Lex nr 527673). Podkreślenia wymaga również, że w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową) wyrządzoną wnioskodawcy (a nie inwestorowi), która nie będzie mogła być później wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W ocenie Sądu realizacja spornej inwestycji na działce sąsiadującej z nieruchomością strony skarżącej, nie pozwala - sama w sobie, na przyjęcie, że zachodzi w sprawie niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej takiej znacznej szkody lub spowodowania dla skarżącej trudnych do odwrócenia skutków. Tym bardziej, że strona skarżąca oparła swój wniosek na twierdzeniach o szkodzie grożącej inwestorowi. Nie wskazywała zaś żadnych okoliczności, z których wynikałoby, że zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia szkody po stronie skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej. Istotne znaczenia ma w związku z powyższym okoliczność, że skutki wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę dotyczą przede wszystkim interesów inwestora, który ponosi ryzyko prowadzenia robót budowlanych przed rozpoznaniem skargi przez sąd i winien liczyć się z możliwością ewentualnego uchylenia decyzji udzielającej pozwolenia na budowę (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2008 roku, sygn. akt II OZ 1202/07; z dnia 26 lutego 2008 roku, sygn. akt II OZ 145/08; z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 588/08; z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt II OZ 1057/10 wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wstrzymanie realizacji decyzji o pozwoleniu na budowę na wniosek strony skarżącej z uwagi na interes drugiej strony postępowania tj. inwestora nie znajduje uzasadnienia, bowiem kontynuacja prac budowlanych na podstawie zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę odbywa się na ryzyko inwestora związane z ewentualnym nakazem rozbiórki oraz kosztami z tym związanymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2008 roku, sygn. akt II OZ 588/08, Lex Nr 493599, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2005 roku, sygn. akt II OZ 22/05 Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy nadto wyjaśnić, że w razie ewentualnego uchylenia w postępowaniu sądowym zaskarżonej decyzji, zawsze potencjalnie możliwa jest rozbiórka wybudowanego obiektu i przywrócenie terenu do stanu poprzedniego. Wykonanie obiektu budowlanego jest zdarzeniem faktycznym, a nie prawnym, i wobec tego nie prowadzi do skutku, który można określić jako niedający się odwrócić, bo jego odwrócenie zależy tylko od możliwości technicznych inwestora. Nie można zatem przyjąć, że zrealizowanie inwestycji doprowadzi do skutków trudnych lub niemożliwych do odwrócenia. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec braku przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wniosku skarżącej nie uwzględnił.