II SA/Gd 685/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na zarządzenie Wójta Gminy z dnia 29 stycznia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia uwag złożonych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. L. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na zarządzenie Nr [..] Wójta Gminy z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie sposobu rozpatrzenia uwag złożonych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu obrębu geodezyjnego S. obejmującego działki nr [..] i [..]. Skargę poprzedzono wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego powyższym zarządzeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu administracyjnego jest możliwe jedynie wówczas, gdy wniesiona na nie skarga jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została wniesiona w ustawowym terminie. Dlatego w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć kwestię dopuszczalności wniesionej skargi. Kontrola sądowa w tym zakresie wykazała, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj.: Dz.U. z 2016, poz. 778), zwana dalej p.p.s.a., uwagi do projektu planu miejscowego może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu, wyłożonym do publicznego wglądu. Z przepisów u.p.z.p. nie wynika sposób rozpatrzenia uwag do projektu planu, co dopuszczalnym czyni ich rozpatrzenie w formie zarządzenia. W myśl art. 19 ust. 1 u.p.z.p. jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie planu miejscowego, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu planu - czynności, o których mowa w art. 17, ponawia się w zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian. Rozstrzygnięcie w przedmiocie rozpatrzenia uwag do projektu planu nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Stanowisko takie w postanowieniu z dnia 16 listopada 2010 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II OSK 2254/10 zajął Naczelny Sąd Administracyjny i mimo, że dotyczyło ono rozpatrzenia uwag do projektu planu w formie uchwały rady miasta, to zachowuje walor w niniejszej sprawie. Jako przyczynę niedopuszczalności skargi na rozstrzygnięcie w przedmiocie rozpatrzenia uwag do projektu planu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał na zamysł ustawodawcy polegający na uproszczeniu i zracjonalizowaniu procedury planistycznej. Po wejściu w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która zastąpiła ustawę o zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 7 lipca 1994 r. intencją ustawodawcy było usprawnienie procesu planistycznego i wyeliminowanie możliwości zaskarżania poszczególnych rozstrzygnięć wydawanych na różnych etapach procesu planowania przestrzennego. Jak stanowi bowiem art. 7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. u.p.z.p. rozstrzygnięcia wójta, burmistrza, prezydenta miasta albo marszałka województwa o nieuwzględnieniu odpowiednio wniosków dotyczących studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, uwag dotyczących projektu tego studium, wniosków dotyczących miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uwag dotyczących projektu tego planu albo wniosków dotyczących planu zagospodarowania przestrzennego województwa - nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Powołany przepis jest regulacją szczególną w stosunku do art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj.: Dz.U. z 2016, poz. 446), zwanej dalej u.s.g. i w tym zakresie regulacja art. 101 u.s.g. została wyłączona (por. wyrok i postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjny odpowiednio z dnia 10 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 1563/07, Lex nr 470912) i z dnia 10 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 290/08, Lex nr 1043330). Skoro, jak wprost wynika z art. 7 u.p.z.p., rozstrzygnięcie przez wójta uwag dotyczących projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, to skargę na zarządzenie Nr [..] Wójta Gminy z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie rozpatrzenia uwag, które zostały złożone do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu obrębu geodezyjnego S. obejmującego działki nr [..] i [..] należy uznać za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie pozbawia to skarżącej ochrony sądowej przed naruszającymi jej interes prawny postanowieniami planu. Wprawdzie, wobec wyeliminowania przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym możliwości skarżenia poszczególnych rozstrzygnięć organów administracji w procesie planowania przestrzennego, nie istnieje obowiązek ustawowy doręczania tych poszczególnych rozstrzygnięć osobom wnoszącym uwagi, czy też wnioski, jednak nie zamyka to drogi do ewentualnego kwestionowania poszczególnych zapisów projektu planu na dalszych etapach prac planistycznych, po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w trybie art. 101 u.s.g., który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Sądowi z urzędu wiadomo, że skarżąca z powyższego uprawnienia skorzystała wnosząc skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia 22 marca 2016 roku, nr XIII/201/2016 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu obrębu geodezyjnego S. obejmującego działki nr [..] i [..], którą zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Gd 456/16, i którą postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił. Powyższe pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.