II SA/Gd 74/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia oddalić wniosek skarżącego K. W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. K. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem organu, skargę na opisaną wyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 4 lutego 2013 roku wydanym na podstawie przepisów art. 49 § 1 w związku z art. 47 § 1 i art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zobowiązano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych wraz z załącznikami. Zarządzeniem z tej samej daty, wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ww. ustawy w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193), zobowiązano nadto skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. W zarządzeniach zakreślono termin 7 dni na ich wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi. Skarżący odpisy ww. zarządzeń otrzymał w dniu 28 lutego 2013 roku (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 20 akt). Pismem z dnia 11 marca 2013 r. (data nadania przesyłki listem poleconym k. 23 akt) skarżący zwróci się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz do przedłożenia dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych wraz z załącznikami. W uzasadnieniu wskazał, że z uwagi na chorobę stawów, na którą choruje nie dochował terminu. Postanowieniem z dnia 24 czerwca Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy i jednocześnie wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Z kolei brak winy strony w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Wskazuje się w orzecznictwie i doktrynie, że o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (np. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.). Z powyższych względów, za przeszkodę w dochowaniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie można było uznać choroby skarżącego, mającej charakter przewlekły. W postanowieniu z dnia 16 stycznia 2009 roku (sygn. akt I OZ 966/08, dostępny w internecie, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak: podeszły wiek i ogólnie zły stan zdrowia (postanowienie Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2002 roku, sygn. akt II UZ 90/01, OSNPUS 2003, nr 24, poz. 602); złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości (wyrok Sądu Najwyższego z 19 maja 1976 roku, sygn. akt IV PRN 8/76, Baza Orzeczeń LEX nr 7828 i postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 stycznia 1974 roku, sygn. akt II CO 18/73, Baza Orzeczeń LEX nr 7372); dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2002 roku, sygn. akt II SA/Wr 1329/01, niepubl.); niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2000 roku, sygn. akt SA/Sz 1117/99, niepubl.). Na nagły charakter przeszkody, uniemożliwiającej dopełnienie obowiązku, wskazuje się również w innych, licznych orzeczeniach sądów. Przykładowo można jedynie wymienić: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 1998 roku, sygn. akt SA/Łd 575/98 (Baza Orzeczeń LEX nr 36221); wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 1999 roku, sygn. akt III SA 1436/99 (Baza Orzeczeń LEX nr 40057); wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 1998 roku, sygn. akt IV SA 2162/96 (Baza Orzeczeń LEX nr 43285); wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 1998 roku, sygn. akt I SA/Ka 1718/96 (Baza Orzeczeń LEX nr 33415); postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2008 roku, sygn. akt II OZ 712/08 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący, mimo że cierpi na przewlekłą chorobę stawów nie wykazał, że jest to choroba uniemożliwiająca podejmowanie czynności procesowych. Po pierwsze wskazać należy, że dokumentacja medyczna przedłożona przez skarżącego pochodzi ze stycznia 2013 roku, a skarżący nie wykazał, aby jego aktualny stan zdrowia uniemożliwił mu zachowanie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi w okresie jego biegu (1 – 7 marca 2013 roku). Po drugie zaś, jak wskazuje przebieg postępowania w niniejszej sprawie, skarżący, mimo że dotknięty jest schorzeniami wynikającymi z przedłożonej dokumentacji, jest w stanie samodzielnie składać pisma zarówno w postępowaniu administracyjnym (odwołanie), jak i w postępowaniu sądowym (skarga, czy wniosek o przywrócenie terminu), nadając je w urzędzie pocztowym. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że nie było podstaw do przywrócenia terminu, skoro skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny - na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.