III SA/Gd 595/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie Sędzia WSA Paweł Mierzejewski (spr.), Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2018 r. sprawy ze skargi "A" Spółki Akcyjnej z siedzibą w S. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia 19 lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa mającym istotny wpływ na wynik oceny i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa [...]; 2. zasądza od Zarządu Województwa [...] na rzecz skarżącej "A" Spółki Akcyjnej z siedzibą w S. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na konkurs ogłoszony przez Zarząd Województwa [...], jako instytucję zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014 - 2020, dla Osi Priorytetowej 1. Komercjalizacja wiedzy, Działania 1.1. Ekspansja przez innowacje, Poddziałania 1.1.1. Ekspansja przez innowacje – wsparcie dotacyjne, [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w [...] (dalej także jako "Spółka" albo "skarżąca"), złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą "Wsparcie profilaktyki zdrowia kobiet 60+ poprzez badania i rozwój w Laboratorium innowacyjnych technologii obuwniczych [...] w [....], w woj. [...]". W streszczeniu projektu wskazano, że wdrożenie projektu to realizacja agendy badawczej laboratorium innowacyjnych technologii obuwniczych [...] w [...], wyposażonego w najwyższej klasy aparaturę badawczą oraz technologie ICT i aparaturę produkcyjną. Rezultatem projektu będzie opracowanie technologii innowacyjnego obuwia dla kobiet w wieku >60 oraz nowy wzorzec kopyta do produkcji obuwia. Projekt zakłada zwiększenie aktywności wnioskodawcy w obszarze prac B+R oraz wdrożenie wyników prac B+R do własnej działalności. Innowacyjność obuwia jest zdefiniowana w projekcie jako narzędzie profilaktyki i redukcji dolegliwości bólowych tzw. stóp wrażliwych kobiet 60+. Projekt wpisuje się w priorytet UE związany z wspieraniem tzw. "srebrnego przemysłu" i rozwoju przyjaznych wiekowo produktów i usług. Przedsięwzięcie przyniesie efekty dla branż: obuwniczej i tekstylnej poprzez komercjalizację wyników prac badawczych. Adresowanie projektu do szerokiego grona interesariuszy gwarantuje wysoką efektywność wdrożenia. Spółka wystąpiła o dofinansowanie projektu w 44,54 %, to jest o przyznanie dla projektu 1.220.565 zł, deklarując wkład własny na poziomie 1.520.035 zł. Do wniosku załączono m.in. biznesplan. Pismem z dnia 21 maja 2018 r. Agencja Rozwoju [...] S.A. w [...], jako instytucja pośrednicząca w realizacji zadań w ramach RPO, poinformowała Spółkę, że w wyniku rozstrzygnięcia konkursu przez Zarząd Województwa [...] uchwałą z dnia 10 maja 2018 r., nr [...] wniosek nie został wybrany do dofinansowania z związku z nieuzyskaniem minimum procentowego. W związku z powyższym Spółka, na podstawie art. 53 ust. 1 i art. 54 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm.; dalej w skrócie jako "ustawa wdrożeniowa") złożyła protest, w którym zgłosiła zastrzeżenia do przeprowadzonej oceny projektu w odniesieniu do następujących kryteriów wyboru projektu: A.1. Profil projektu na tle zapisów Programu, A.2. Potrzeba realizacji projektu: Zapotrzebowanie rynkowe, Potencjał do rozwiązywania zdefiniowanego problemu, A.3. Wkład w zakładane efekty realizacji Programu, A.4. Oddziaływanie projektu, B.1. Kompleksowość projektu, C.2. Wynikanie z Porozumień na rzecz ISR, C.3. Ekoefektywność, C.4. Strategia Unii Europejskiej dla Regionu MB (SUERMB). Spółka szczegółowo uzasadniła protest, podnosząc, że projekt został w wymienionych kryteriach nieprawidłowo oceniony, uzyskując zbyt małą liczbę punktów. Zdaniem Spółki, ocena projektu jest lakoniczna i zdawkowa, a nadto nie odnosi się do treści wniosku, co podważa wiarygodność i rzetelność przeprowadzonej oceny. Z tych względów Spółka wniosła o ponowne poddanie projektu ocenie. Pismem z dnia 19 lipca 2018 r. nr [...] instytucja pośrednicząca poinformowała Spółkę o częściowym uwzględnieniu protestu. Stwierdzono, że ocenę należy podwyższyć w ramach kryterium A.2. Potrzeba realizacji projektu – Potencjał do rozwiązywania zdefiniowanego problemu do oceny końcowej 10 punktów. W wyniku ponownej weryfikacji wniosku o dofinansowanie, z uwzględnieniem zarzutów przedstawionych w proteście wyjaśniono, w zakresie kryterium A.1., że Spółka nie uargumentowała innowacyjności projektu. Przewaga w postaci stworzenia danych parametryzujących stopę współczesnych Polaków nie jest elementem przełomu, a procesem standaryzacji rozwiązań w wyniku analizy danych. Ponadto sam fakt spełnienia wymogów definicji nie przesądza o wpisywaniu się w założenia RPO. Podobnie oceniono wskazanie, że osoby w wieku 60+ są "często ofiarami różnych chorób cywilizacyjnych". Błędna jest zawarta w proteście ocena patentu koreańskiego, a zmiana segmentu przy opatentowanej technologii z "na miarę" w "serie" nie jest barierą wejścia. Nadto w proteście Spółka nie przedstawiła argumentów na zarzut KOP dotyczący niskiej konkurencyjności projektu wobec rozwiązań istniejących na rynku. W zakresie kryterium A.2. Potrzeba realizacji projektu – Zapotrzebowanie rynkowe na rezultaty projektu wyjaśniono, że przeprowadzona analiza konkurencyjności nie potwierdziła konkurencyjności planowanych do wdrożenia rozwiązań, które nie zostały zdefiniowane projekcie. W zakresie kryterium A.3. wyjaśniono, że stosunek dofinansowania projektu do zaplanowanych do osiągnięcia efektów projektu jest niekorzystny w świetle oczekiwanych efektów, głównie z uwagi na niski poziom innowacyjności opisany w projekcie. Na tej podstawie stwierdzono, że efekt projektu nie stanowi istotnego wkładu w założone rezultaty RPO. Dodano, że celem Osi nie jest podnoszenie świadomości użytkowników o przewagach rozwiązań Spółki. Ponadto koszty upowszechnienia (np. ponad 2000 zł netto miesięcznie wyłącznie na działania związane ze stroną internetową) są niewspółmiernie wysokie do rezultatów planowanego przedsięwzięcia. W zakresie kryterium A.4. wyjaśniono, że przedstawione w projekcie rozwiązania nie przesądzają, że jego realizacja, w znaczący sposób wpłynie na poprawę konkurencyjności regionalnej gospodarki. W zakresie kryterium B.1. wyjaśniono, że działania zaplanowane w projekcie koncentrują się wokół stworzenia obuwia dla kobiet z grupy wiekowej 60+, co m.in. determinuje jednorodny charakter przedsięwzięcia, ponieważ skierowane jest ono do wąskiej grupy docelowej. Zaplanowane do realizacji działania w projekcie prowadzą do całkowitego rozwiązania problemu. W zakresie kryterium C.2. wyjaśniono, że zgodnie z zapisami dokumentacji aplikacyjnej, Spółka nie wpisuje się w żaden z - wymienionych w § 7 ust. 3 Porozumienia na rzecz Inteligentnej Specjalizacji [...] - kierunków badawczych. Wynika to z tego, że Spółka nie uzasadniła profilaktycznego działania obuwia stosowanego w konkretnych schorzeniach, ponieważ zgodnie z założeniami projektu ma ono odpowiadać potrzebom standaryzowanej stopy kobiet w wieku 60+. Spółka nie opisała konkretnych schorzeń stóp, które będą mogły być leczone poprzez zastosowanie obuwia wytworzonego w ramach projektu. Ponadto w projekcie zabrakło opisu działań diagnostycznych w kierunku wykrywania chorób czy rozpoczynania terapii. Nie uzasadniono obniżenia kosztów społecznych chorób stóp. Nadto nie udowodniono terapeutycznego, czy rehabilitacyjnego charakteru obuwia. Wskazano, że Spółka nie ma racji twierdząc, że skoro projekt komplementarny wpisuje się w kierunki badawcze, ten również na pewno się wpisuje. W zakresie kryterium C.3. wyjaśniono, że projekt nie jest ukierunkowany na ekoefektywność, ponieważ jego realizacja ma odpowiadać na problem chorób okresu starzenia. Na tej podstawie stwierdzono, że rozwiązania proekologiczne stanowią jedynie niewielką część zakresu przedmiotowego projektu. Nadto nie wyróżniają się one ponad rozwiązania istniejące na rynku i wynikają z norm, ustaw czy rozporządzeń. W zakresie kryterium C.4. wyjaśniono, że Spółka nie przedstawiła danych liczbowych potwierdzających wkład we wskaźniki danego Obszaru, a nadto projekt nie jest realizowany w partnerstwie, ani też nie posiada statusu projektu flagowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą informację Spółka, zarzucając organowi naruszenie: 1. art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez dokonanie oceny projektu w sposób sprzeczny z ustanowionymi w tym przepisie zasadami przejrzystości, rzetelności i równości, w zakresie następujących kryteriów: A.1. Profil projektu na tle zapisów Programu, A.2. Potrzeba realizacji projektu - Zapotrzebowanie rynkowe na rezultaty projektu, A.3. Wkład w zakładane efekty realizacji Programu, A.4. Oddziaływanie projektu, B.1. Kompleksowość projektu, C.2. Wynikanie z Porozumień na rzecz inteligentnych specjalizacji regionu, C.3. Ekoefektywność, C.4. Strategia Unii Europejskiej dla Regionu Morza Bałtyckiego (SUERMB); 2. art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, poprzez dokonanie oceny projektu z naruszeniem ustanowionych kryteriów wyboru projektów w zakresie kryteriów wskazanych w powyższym punkcie 1; 3. art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez niezastosowanie powyższego przepisu, w sytuacji gdy instytucja pośrednicząca miała wątpliwości w zakresie danych i informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie, czyli mogła wezwać Spółkę do stosownych wyjaśnień i uzupełnień w odpowiednim zakresie (także w oparciu o zapis pkt. 8.4 Regulaminu konkursu w którym wskazano, że członkowie KOP dokonujący oceny projektów mają prawo m.in. do zgłoszenia potrzeby indywidualnych spotkań z wnioskodawcami w celu uzyskania dodatkowych wyjaśnień odnośnie ocenianych projektów); 4. art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez częściowe nieuwzględnienie wniesionego przez skarżącą protestu, w zakresie kryteriów wskazanych w powyższym punkcie 1. niniejszej skargi; 5. art. 58 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, poprzez niezastosowanie powyższych norm prawnych, podczas gdy powinny one zostać zastosowane, a więc wniesiony protest powinien zostać uwzględniony w zakresie kryteriów wskazanych w powyższym punkcie 1. niniejszej skargi wniosła o uwzględnienie skargi z jednoczesnym stwierdzeniem, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że jednoznaczne i jasne nie były zarówno kryteria wyboru projektów, jak i zapisy instrukcji wypełniania formularza wniosku o dofinansowanie. Z powyższym naruszeniem zasady przejrzystości wiąże się także naruszenie zasady równości. W niniejszej sprawie ocena projektów nie była porównywalna. Osoby oceniające projekt stosowały kryteria w sposób całkowicie dowolny, a nie swobodny, nie uzasadniając w sposób właściwy, jasny i wyczerpujący swoich ocen. W trakcie procedury konkursowej naruszono nadto zasadę rzetelnej oceny, albowiem nie przeanalizowano projektu w sposób dogłębny, staranny i szczegółowy. Ocena dokonana została w sposób fragmentaryczny, schematyczny i wybiórczy. Skarżąca wskazała, że w zakresie kryterium A.1. organ nie uzasadnił przyznania 0 punktów. Nie przeanalizowano szczegółowo wszystkich założeń biznesplanu i wniosku jako całości, a analiza dokonana została w sposób wybiórczy i schematyczny. Jeżeli instytucja pośrednicząca miała w tym zakresie wątpliwości odnoszące się do kompletności opisu tego kryterium (które zdaniem Spółki mogły wynikać jedynie z braku zrozumienia i znajomości branży, a nie z nieodpowiedniego przygotowania projektu), to mogła wezwać Spółkę do złożenia stosownych wyjaśnień/uzupełnień w powyższym zakresie, chociażby w oparciu o zapis pkt. 8.4 Regulaminu konkursu. Instytucja pośrednicząca jednak tego nie dokonała, w konsekwencji czego dokonała niewłaściwej oceny projektu. Podkreślono, że projekt skarżącej wpisuje się w cele, rezultaty i ukierunkowania Osi Priorytetowej 1., co Spółka przedstawiła poprzez opisane we wniosku o dofinansowanie i biznesplanie założenia, cele i zakres przedmiotowy projektu, także w zarzucanym przez instytucję pośredniczącą obszarze innowacyjności i opisu konkurencji. Wskazano, że w zakresie kryterium A.2. Potrzeba realizacji projektu - Zapotrzebowanie rynkowe na rezultaty projektu, całkowicie nieuzasadniona jest ocena organu, dotycząca braku wyczerpującego opisu w dokumentacji aplikacyjnej problemów medycznych, jakim będzie odpowiadał nowy produkt. Zarzut braków w powyższym zakresie można postawić natomiast dokumentacji konkursowej, która nie opisuje w tym zakresie precyzyjnych oczekiwań wniosku dofinansowanie. W wyniku tego, ocena instytucji pośredniczącej, staje się całkowicie dowolna i nieobiektywna, a nade wszystko godzi w reguły ustanowione przez ustawodawcę w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w szczególności w zakresie przejrzystości i rzetelności oceny. Strona skarżąca podniosła, że w zakresie kryterium A.3. dokonana ocena jest lakoniczna i schematyczna, a nadto nieuzasadniona i uchybiająca zasadom przejrzystości i rzetelności oceny. Instytucja pośrednicząca nie dostrzegła w tym zakresie, że prowadzenie szeroko zakrojonej akcji upowszechniania jest uwarunkowane specyfiką projektu. Ocena jest niepoprawna również w kontekście tego, że akcentuje ona w ocenie kosztów upowszechniania w projekcie tylko koszty organizacji konferencji. Całkowicie wybiórczo i lakonicznie kwestionuje także koszt działań związanych ze stroną internetową, nie uzasadniając na czym niewspółmierność kosztu polega, biorąc pod uwagę zakres i doniosłość projektu. Odnośnie oceny w zakresie kryterium A.4. Spółka zarzuciła, że instytucja pośrednicząca w sposób lakoniczny uzasadniła umiarkowany wpływ projektu na konkurencyjność regionalnej gospodarki, nie dokonując szczegółowej analizy danych i informacji, zawartych w dokumentacji aplikacyjnej. Spółka podniosła, że w zakresie kryterium B.1. organ w sposób bardzo schematyczny stwierdził, że działania zaplanowane w projekcie koncentrują się wokół stworzenia obuwia dla kobiet z grupy wiekowej 60+, co determinuje jednorodny charakter przedsięwzięcia, ponieważ skierowane jest ono do wąskiej grupy docelowej. W zakresie kryterium C.2. skarżąca podniosła, że w wielu miejscach biznesplanu podkreślała profilaktyczny charakter obuwia scharakteryzowanego w projekcie, czy wpływ projektu na obszar inteligentnej specjalizacji, jednak ujęte w biznesplanie elementy zostały przez organ pominięte. Organ nie uzasadnił także swojej tezy dotyczącej wpisywania się w Inteligentne Specjalizacje [...] projektu komplementarnego. Zdaniem skarżącej, również w zakresie kryterium C.3. ocena nie została dokonana w sposób przejrzysty i rzetelny, zaś przyznanie 0 punktów nie jest uzasadnione charakterem projektu. Organ nie uzasadnił, dlaczego rozwiązania proekologiczne stanowią jedynie niewielką część zakresu przedmiotowego projektu. Stwierdzenie, jakoby rozwiązania Spółki opisane w projekcie nie wyróżniały się ponad rozwiązania istniejące na rynku, nie zostało w żaden sposób uzasadnione, oraz dokonane jest wbrew definicji kryterium zawartej w Kryteriach wyboru projektów, która w tym zakresie nie zawiera szczególnych wymagań. Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie, również nie zawiera w tym zakresie żadnych wymagań, co czyni ocenę dokonaną z naruszeniem art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, nakazującego ocenę projektu z punktu widzenia spełniania kryteriów wyboru projektów. W odniesieniu do oceny kryterium C.4. Spółka podkreśliła, że instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie nie wymagała w tym zakresie szerszego opisu. Nieuzasadnione jest także żądanie przedstawienia danych liczbowych potwierdzających wkład we wskaźniki danego Obszaru, przy czym żądanie takie powinno być sprecyzowane w dokumentacji konkursowej. Projekt oceniany był jedynie fragmentarycznie tzn. bez całościowego spojrzenia na kompletną dokumentację aplikacyjną. Kilkuzdaniowa ocena w tym zakresie zawarta w zaskarżonej informacji jest dla skarżącej krzywdząca i podważa wiarygodność, prawidłowość i rzetelność dokonanej oceny. Zarząd Województwa [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 11 października 2018 r. pełnomocnik organu, wnosząc o oddalenie skargi, oświadczyła, że eksperci oceniający projekt w większości ocenianych kryteriów się ze sobą zgadzali. Nadto oświadczyła, że według jej wiedzy środki na realizację projektów nie zostały jeszcze rozdysponowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do ustaw szczególnych, przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania organów administracji publicznej, zaliczyć trzeba niewątpliwie ustawę wdrożeniową. Jak stanowi art. 1 ust. 1 tej ustawy, określa ona zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi. Zgodnie z przyjętymi w ustawie wdrożeniowej zasadami realizacji programów operacyjnych, wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym albo pozakonkursowym. Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust. 2). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2) albo pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 55). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1). Wyznaczona kognicja sądów administracyjnych obejmuje ocenę projektu dokonaną w toku konkursu przez właściwą instytucję zarządzającą. Zdaniem Sądu, mimo braku wskazania w art. 64 ustawy wdrożeniowej przepisów ustawy ustrojowej, tj. ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, ocena projektów zgłoszonych do objęcia finansowaniem ze środków UE nie może być wykonywana przez sądy administracyjne w sposób sprzeczny z przyznaną tym sądom w art. 184 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) rolą, a zatem w sposób inny niż w stosunku do aktów wymienionych w art. 3 § 1 p.p.s.a. Jest to więc kontrola dokonywana wyłącznie w płaszczyźnie zgodności z prawem. Kontrola legalności stanowiska instytucji zarządzającej lub pośredniczącej zajętego w stosunku do protestu złożonego przez stronę skarżącą musi odbywać się z uwzględnieniem przepisów krajowych, to jest przepisów ustawy wdrożeniowej, regulujących zasady prowadzenia polityki rozwoju opartej na środkach finansowych pochodzących z funduszy Unii Europejskiej, służących realizacji unijnej polityki spójności w latach 2014-2020, jak również z uwzględnieniem właściwych przepisów unijnych. Ponadto, w związku z przekazaniem w ustawie wdrożeniowej na rzecz właściwej instytucji zarządzającej kompetencji do ustanowienia zasad konkursu prowadzącego do wyboru projektu objętego dofinansowaniem ze środków UE, ocena stanowiska instytucji zarządzającej zajętego w stosunku do protestu złożonego przez stronę skarżącą odbywać się musi z uwzględnieniem regulaminu konkursu stanowiącego swoisty rodzaj procedury obowiązującej w ramach konkursów. Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Można wobec tego przyjąć, że stanowi - wraz z przepisami powszechnie obowiązującymi - podstawę sądowej kontroli przewidzianej w omawianej ustawie. Zaskarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego ocena projektu powinna być zatem kontrolowana pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ustawowe oraz regulacje zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego (zob. w tej materii m.in.: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 1453/12; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 37 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (ust. 1). Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów (ust. 2). Wymienione w powyższej regulacji zasady przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji dotyczą każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Także wymogi stawiane wnioskodawcom, jeżeli ocena ich spełnienia miałaby skutkować negatywnymi konsekwencjami, muszą być formułowane w sposób jednoznaczny, jasny i precyzyjny, a więc tak, aby nie pozostawiało to żadnych wątpliwości co do stosowanych w danym postępowaniu konkursowym kryteriów oceny projektów oraz oceny ich spełniania. Rzetelność oznacza ustanowienie jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodność postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronne uzasadnienie wyboru. Zasada bezstronności natomiast oznacza zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (w tej materii zob. m.in.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2018 r.; sygn. akt I GSK 154/18, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Wynikające z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania mają charakter systemowy i realizują się poprzez stworzenie takich mechanizmów oceny projektów, które spowodują, że ocena projektu zostanie dokonana w oparciu o obiektywne, a nie subiektywne przesłanki i kryteria. Służą temu m.in. rozwiązania prawne przewidziane w przepisach art. 44, 60 i 68a ustawy wdrożeniowej, jak również w art. 24 k.p.a. w zw. z art. 50 ustawy wdrożeniowej. Mają one na celu zagwarantowanie pewności i stałości obowiązywania kryteriów oceny i wyboru projektów do dofinansowania oraz eliminowanie ryzyka zaistnienia dowolności stosowanych kryteriów oceny projektów, niweczącej przywołane powyżej zasady (zob. wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 sierpnia 2010 r.; sygn. akt II GSK 856/10; z dnia 1 grudnia 2016 r.; sygn. akt II GSK 5141/16; z dnia 8 lutego 2017 r.; sygn. akt II GSK 131/17; z dnia 21 września 2018 r.; sygn. akt I GSK 2856/18, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie akcentuje się, że przestrzeganie zasady przejrzystości zobowiązuje instytucje (zarządzającą, pośredniczącą) do wyczerpującego i precyzyjnego uzasadnienia oceny i wyboru projektów. Niedopuszczalne jest zatem posługiwanie się nie tylko ogólnymi sformułowaniami dla uzasadnienia dokonanej oceny, ale kryteriami, które nie były wcześniej wskazane w regulaminie konkursu. Podkreślenia wymaga również i to, że swobodna ocena nie może oznaczać dowolności, gdyż wówczas – jako arbitralna – powinna być uznana za niezgodną z prawem (tak zasadnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 listopada 2017 r.; sygn. akt II GSK 3705/17, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.gov.pl). Przy ocenie w oparciu o kryteria punktowe kluczowe znaczenie ma wyczerpujące uzasadnienie oceny przez poszczególne osoby wchodzące w skład Komisji Oceny Projektu. Powinno być ono jasne, spójne i logiczne. Pozwala to poznać - zarówno wnioskodawcy, jak i organom rozpatrującym środki odwoławcze - motywy oceny, argumentację, sposób dojścia do decyzji o przyznaniu określonej ilości punktów. Jest to szczególnie istotne w ramach kryteriów wyboru sformułowanych w sposób ogólny, pozostawiający właściwej instytucji stosunkowo duży zakres dyskrecjonalności. Uzasadnienie przyznanych punktów nie może być ogólnikowe i ograniczać się do stwierdzenia o niezrealizowaniu wymagań danego kryterium oraz o przyznaniu danej liczby punktów, bez precyzyjnego wskazania, na czym to niespełnianie wymogów polega (w tej materii zob. m.in. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2012 r.; sygn. akt III SA/Kr 668/11 oraz z dnia 15 lutego 2012 r.; sygn. akt III SA/Kr 244/11; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle przytoczonych poglądów sądów administracyjnych stwierdzić należy, że procedura rozpoznawania wniosków o dofinansowanie nie zwalnia podmiotów odpowiedzialnych za wdrażanie programów unijnych od obowiązku podejmowania takich działań procesowych, które przyczynią się do efektywnego rozdziału tych środków. Sąd nie jest przy tym uprawniony do weryfikacji dokonanej przez ekspertów oceny pod względem merytorycznym, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punków ocenianemu projektowi, lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organ w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także z punktu widzenia kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów. Zasada przejrzystości zobowiązuje organ do wyczerpującego i precyzyjnego uzasadnienia oceny i wyboru projektu do dofinansowania. Z kolei wymóg rzetelności dokonanej oceny oznacza obowiązek dokonania dogłębnej i zgodnej z ustalonymi regułami oceny projektu oraz przedstawienia wyczerpującego merytorycznego uzasadnienia objęcia bądź odmowy objęcia danego przedsięwzięcia dofinansowaniem. Zasada rzetelności nakłada na właściwe instytucje obowiązek oceny projektów, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności wynikających z przedstawionej przez wnioskodawcę dokumentacji (R. Poździk [w:] Komentarz do art. 37 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, pod red. R. Poździka, Warszawa 2016 r. dostęp LEX, uwaga 4 do art. 37). Z uwagi na wymóg dokonania rzetelnej oceny projektu jako naruszający ten wymóg należy oceniać taki sposób dokonania oceny i jej uzasadnienia, który wykazuje się dowolnością w przytaczaniu argumentów uzasadniających przyjęty wynik oceny. Konfrontując poczynione wyżej uwagi z oceną wniosku skarżącej dokonaną w niniejszej sprawie stwierdzić należy, że instytucja pośrednicząca nie sprostała wymaganiom wynikającym z ustawy wdrożeniowej. Przeprowadzona ocena projektu nie odpowiada wskazanym wyżej standardom, gdyż uzasadnienie przyznania określonej liczby punktów w odniesieniu do części zakwestionowanych w skardze kryteriów wyboru projektów charakteryzuje się wysokim stopniem ogólności. W ocenie Sądu ocena merytoryczna projektu skarżącej w zakresie kryterium A.1. Profil projektu na tle zapisów Programu, nie wyjaśnia w sposób jasny i wyczerpujący przyjętej punktacji, to jest przyznania 0 punktów. Organ był obowiązany do udzielenia odpowiedzi, dlaczego uznał, że założenia, cele i zakres przedmiotowy projektu nawiązują do wyzwań, celów, rezultatów i ukierunkowania Osi Priorytetowej, Działania/Poddziałania w niedostatecznym stopniu, a nie w stopniu wysokim lub przynajmniej dostatecznym. Jak wynika ze Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych RPO oczekiwanymi efektami wsparcia w Osi Priorytetowej 1. Komercjalizacja wiedzy mają być: 1) wzrost liczby przedsiębiorstw inwestujących w rozwiązania innowacyjne, 2) wzrost prywatnych wydatków B+R, głównie w zakresie inteligentnych specjalizacji regionu. Natomiast celem szczegółowym Poddziałania 1.1.1. Ekspansja przez innowacje – wsparcie dotacyjne jest zwiększona aktywność badawczo-rozwojowa przedsiębiorstw. W szczególności wsparcie obejmować będzie fazę badań przemysłowych oraz prac rozwojowych, w tym opracowanie prototypów, demonstracje, opracowanie projektów pilotażowych, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalanie techniczne produktów, procesów lub usług, a ostateczny kształt zasadniczo nie jest jeszcze określony. Zdaniem Sądu, w treści wniosku oraz załączonego do niego biznesplanu opisano w sposób szczegółowy szereg argumentów przemawiających za uznaniem innowacyjnego charakteru projektowanego przedsięwzięcia. Organ natomiast nie odniósł się do tych elementów wniosku, w których wykazywano brak istotnych ograniczeń w zakresie ochrony własności intelektualnej osób trzecich, występujące zapotrzebowanie na rynku polskim obuwia przewidzianego w projekcie, uzasadnienie koncepcji rozwoju projektowanego modelu obuwia, brak aktualnych, rzetelnych danych dotyczących charakterystyki stóp osób starszych dla rynku polskiego, jak i brak aktualnej normy kopyta. Bez analizy wniosku w tym zakresie, nie można uznać za przekonujące, stwierdzenia zawartego w zaskarżonej informacji, że przewaga w postaci stworzenia danych parametryzujących stopę współczesnych Polaków nie jest elementem przełomu, a procesem standaryzacji rozwiązań w wyniku analizy danych. Obowiązkiem organu było dokonanie wyczerpującej analizy wszystkich elementów dokumentacji aplikacyjnej, a nadto jasne uzasadnienie wyników dokonanej analizy, czego zabrakło w zaskarżonej informacji. Ponadto we wniosku przedstawiono argumentację wskazującą na wysoką konkurencyjność projektu w odniesieniu do istniejących na rynku rozwiązań. Dokonano analizy rozwiązań przyjmowanych przez innych producentów obuwia, a nadto odniesiono się do stopnia konkurencyjności patentu koreańskiego, przy czym w wyniku tak dokonanej analizy Spółka oceniła projektowane przedsięwzięcia jako niezagrożone przez konkurencję. W zaskarżonej informacji organ nie uzasadnił, z jakich przyczyn planowane przez Spółkę wprowadzenie technologii produkcji seryjnej projektowanego modelu obuwia, nie miałoby mieć znaczenia dla oceny stopnia konkurencyjności projektu. Organ nie odniósł się nadto do argumentacji zawartej zarówno we wniosku o dofinansowanie, jak i w proteście, dotyczącej braku zagrożenia konkurencją ze strony wymienionych tam innych producentów obuwia ([...], [...]). Wobec treści protestu nie można zaś uznać za prawdziwe twierdzenia zawartego w zaskarżonej informacji, że Spółka nie przedstawiła argumentów wobec zarzutu oceniających dotyczącego niskiej konkurencyjności projektu. Brak jasnego, logicznego i wyczerpującego uzasadnienia dokonanej oceny w zakresie omawianego kryterium wyboru projektu stanowi o naruszeniu przez organ wynikających z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zasad przejrzystości i rzetelności przy dokonywaniu oceny. Zdaniem Sądu, również ocena merytoryczna projektu skarżącej, w zakresie kryterium A.3. Wkład w zakładane efekty realizacji Programu, została przeprowadzona z naruszeniem art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Jak już wyżej podkreślono, na organie spoczywa ciężar należytego uzasadnienia zajętego stanowiska, to jest transparentnego wyjaśnienia, z jakich powodów projektowi - w danym kryterium - przyznano taką, a nie inną liczbę punktów. Powinność ta skorelowana jest z obowiązkiem instytucji zarządzającej rozważenia wszelkich wskazanych we wniosku okoliczności niezbędnych do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia. Jak wynika z uzasadnienia dokonanej oceny w zakresie wskazanego kryterium, organ w sposób wybiórczy powołał się w informacji z dnia 21 maja 2018 r. tylko na planowane w projekcie sfinansowanie konferencji branżowych, zaś w zaskarżonej informacji na planowane sfinansowanie działania strony internetowej. Podkreślić jednakże należy, że w świetle treści wniosku do kosztów upowszechniania rezultatów projektu Spółka nie zaliczyła wyłącznie kosztów organizacji konferencji, czy utrzymywania strony internetowej, lecz także koszty kampanii i publikacji w prasie i serwisach branżowych, a nadto wydania podręcznika. Organ dokonując oceny projektu w zakresie efektywności przyjętych rozwiązań (rozumianej jako stosunek dofinansowania do planowanych rezultatów w świetle oczekiwanych efektów Osi/Działania/Poddziałania), pominął ww. pozostałe postaci upowszechniania wyników badań objętych projektem, a tym samym ocena projektu ma charakter wybiórczy i niepełny. We wniosku, jak i w proteście, uzasadniono nadto konieczność upowszechnienia wyników badań objętych projektem, do czego organ również się nie odniósł w uzasadnieniu oceny. Jednocześnie należy wskazać na niespójność uzasadnienia przytoczonego w ramach kryterium A.3., w którym organ wskazał, że planowane efekty wniosą wkład w osiągnięcie spodziewanych efektów realizacji Osi/Działania/Poddziałania, w odniesieniu do uzasadnienia oceny w ramach kryterium A.1. gdzie akcentowano niedostateczny stopień wpisywania się projektu w cele, rezultaty i ukierunkowanie Osi/Działania/Poddziałania. Sprzeczności w powyższym zakresie w zaskarżonej informacji nie wyjaśniono. Skoro organ twierdzi, że planowane efekty wniosą wkład w osiągniecie spodziewanych efektów realizacji Programu, to dodatkowo powinien w sposób precyzyjny i wyczerpujący odnieść się do efektywności przyjętych rozwiązań, a następnie ocenić, czy wkład planowanych efektów projektu należy ocenić jako umiarkowany lub też istotny, na tle innych projektów, co ma bezpośrednie przełożenie na ilość przyznanych ocenianemu projektowi punktów. Sąd zważył nadto, że organ - dokonując oceny projektu w zakresie kryterium C.2. Wynikanie z Porozumień na rzecz ISR - stwierdził, że Spółka nie uzasadniła profilaktycznego działania obuwia w konkretnych schorzeniach. Uzasadnienie w tym zakresie cechuje się dowolnością, albowiem nie odnosi się do treści wniosku o dofinansowanie oraz załączonego do niego biznesplanu, w którym Spółka wykazywała profilaktyczny charakter obuwia opisanego w projekcie. We wniosku stwierdzono, że model obuwia objęty projektem ma wspomagać działania profilaktyczne tzw. stóp wrażliwych będących zespołem wielu zróżnicowanych problemów w obrębie stopy. Diagnostykę stopy kobiety 60+ mają zapewnić objęte projektem badania antropometryczno-podologiczne, zaś obuwie ma posiadać zdolność do profilaktyki i terapii problemów orto i podologicznych. Obowiązkiem organu było szczegółowe odniesienie się do treści wniosku w powyższym zakresie. Tymczasem organ w sposób dowolny i nieznajdujący potwierdzenia w treści wniosku stwierdził, że: Spółka nie uzasadniła profilaktycznego działania obuwia, nie opisała konkretnych schorzeń stóp, a w projekcie zabrakło opisu działań diagnostycznych. Ponadto organ nie uzasadnił swego stanowiska o braku zależności pomiędzy pozytywną oceną projektu komplementarnego w ramach omawianego kryterium, a oceną przedmiotowego projektu, w szczególności wobec podnoszonej przez Spółkę okoliczności realizowania przez oba te projekty jednej agendy badawczej dotyczącej rozwoju innowacyjnego obuwia 60+. Wątpliwości Sądu budziło również uzasadnienie dla przyznania projektowi 0 punktów w zakresie kryterium C.3. Organ uznając, że przedmiot projektu, którego rezultaty odpowiadają na problem chorób okresu starzenia, powoduje że projekt nie jest ukierunkowany na ekoefektywność, pominął fakt, że Spółka przewidziała szereg rozwiązań wdrażających technologie przyjazne dla środowiska. W konsekwencji obowiązkiem organu, w celu wypełnienia wymogów rzetelności oceny projektu, było szczegółowe odniesienie się do opisanych we wniosku działań w tym zakresie i wyjaśnienie, czy można je zaliczyć do przewidzianych w kryteriach wyboru projektu rozwiązań z zakresu technologii przyczyniających się do oszczędności surowców i energii, a także czy wpływają na ograniczenie emisji szkodliwych substancji do środowiska. W kolejnym etapie analizy organ winien dokonać oceny, czy przewidziane w projekcie rozwiązania stanowią znaczący element jego zakresu przedmiotowego. Tego rodzaju wyczerpującej analizy zabrakło w uzasadnieniu zaskarżonej informacji, zaś wskazanie w uzasadnieniu przyznania 0 punktów w zakresie omawianego kryterium, wyłącznie na przedmiot projektowanego przedsięwzięcia, stanowi o naruszeniu zasady rzetelności oceny projektów. Jest bowiem oceną oderwaną od treści wniosku, a tym samym oceną cechująca się dowolnością. W ocenie Sądu przedmiot i cel ocenianego projektu sam w sobie nie musi być związany z przyczynianiem się do ochrony i poprawy jakości środowiska przyrodniczego, aby mógł uzyskać pozytywną ocenę w zakresie kryterium ekoefektywności. Istotne jest, aby zastosowane technologie, prowadzące do osiągnięcia celu projektu, były ukierunkowane na ochronę i poprawę jakości środowiska. Nadto okoliczność spełniania przez wdrażane technologie norm wynikających z ustaw czy rozporządzeń nie może stanowić punktu odniesienia dla ilości uzyskanych punktów w ramach kryterium ekoefektywności, skoro nie zostało przewidziane w kryteriach wyboru projektów. Podobnie w odniesieniu do dokonanej przez instytucję pośredniczącą oceny projektu w ramach kryterium C.4. Sąd uznał, że ocena ta cechuje się dowolnością i jest oderwana od kryteriów oceny projektów. Sąd zważył po pierwsze, że Spółka nie przewidywała realizowania projektu w partnerstwie ani nie wskazywała na status projektu, jako projektu flagowego. Spółka we wniosku podała, że projekt wnosi wkład we wskaźniki Obszaru, co miało uzasadniać przyznanie 1 punktu (2,5 punkta po uwzględnieniu wagi punktu). Argumentacja dokonanej oceny poprzez zakwestionowanie braku danych liczbowych potwierdzających wkład we wskaźniki Obszaru nie jest adekwatna do przyjętych kryteriów wyboru projektów, wśród których nie uzależniono spełnienia omawianego kryterium od wykazania danych liczbowych. Wskazać w tym miejscu należy, że przyznanie Spółce większej ilości punktów za ww. kryteria z uwzględnieniem wagi punktów spowodowałoby, że wniosek skarżącej uzyskałby 50 punktów, a zatem minimum procentowe określone w Regulaminie konkursu i zostałby zakwalifikowany do wyboru do dofinansowania przez Zarząd Województwa [...]. Niewątpliwie zatem naruszenie wyrażonych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zasad przejrzystości i rzetelności, jak również naruszenie art. 37 ust. 2 tej ustawy poprzez dokonanie oceny według kryteriów nieopisanych w wyciągu z kryteriów wyboru projektów, miało istotny wpływ na wynik oceny. Nie można w konsekwencji powyższych uwag podzielić stanowiska zawartego w odpowiedzi na skargę, w której organ twierdził, że w każdym z kryteriów ocena została właściwie uzasadniona przez Członków KOP, a uzasadnienie to odpowiada informacjom zawartym nie tylko we wniosku o dofinansowania ale także w jego załącznikach. Stwierdzić ponadto należy, że sam organ w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że w 9 kryteriach na 11 kryteriów podlegających ocenie, indywidualne propozycje ocen członków KOP były identyczne, co oznacza, że w przypadku 2 kryteriów oceny te były rozbieżne. W przedłożonej dokumentacji konkursowej brak jest informacji o rodzaju i wadze wskazanych rozbieżności, a w szczególności, czy mogły mieć one wpływ na osiągnięcie przez projekt objęty wnioskiem skarżącej, minimalnej ilości punktów w ramach oceny strategicznej. Rozbieżności tych nie wyjaśnił organ w zaskarżonej informacji o rozstrzygnięciu protestu, co również stanowi naruszenie zasady przejrzystości i rzetelności dokonywanej oceny projektu. Bezzasadnie natomiast skarżąca kwestionowała prawidłowość dokonanej oceny projektu w zakresie kryteriów A.2., A.4. oraz B.1., albowiem uzasadnienie zaskarżonej informacji w tej części jest jasne, logiczne i wyczerpujące. Argumentacja organu odnosząca się do przyznania Spółce 1 punktu w ramach kryterium A.2. Potrzeba realizacji projektu, w części obejmującej Zapotrzebowanie rynkowe na rezultaty projektu, nie budziła wątpliwości Sądu. Uzasadnienie w ramach tego kryterium jest jasne, logiczne i wyczerpujące, odnosi się szczegółowo do wszystkich kwestii zawartych w treści wniosku, jak i do zarzutów zgłoszonych w proteście. Nie można w konsekwencji zarzucić organowi, aby dokonał oceny przyznanej ilości punktów w tym kryterium z naruszeniem zasady przejrzystości i zasady rzetelności. Z kolei argumentacja przedstawiona w ramach kryterium A.4. Oddziaływanie projektu, a odnosząca się do wykorzystywania objętej projektem technologii na potrzeby własne Spółki oraz do rozmiaru prowadzonej przez Spółkę działalności istotnie przemawia za zasadnością twierdzenia o umiarkowanym wpływie wdrożenia projektu na poprawę konkurencyjności regionalnej gospodarki. Akcentowane w skardze konieczność inwestowania w polską branżę obuwniczą, jak również rosnąca skala kooperacji z innymi podmiotami na rynku, nie stanowią okoliczności, które same w sobie uzasadniałyby twierdzenie, że potencjał rozwojowy rezultatów projektu jest duży, a nie umiarkowany, jak to przyjęto w informacji o rozstrzygnięciu konkursu. Sąd zważył, że argumentacja organu w odniesieniu do oceny projektu w zakresie kryterium B.1., odnosząca się do jednorodnego charakteru działania objętego projektem również jest prawidłowa, skoro w istocie jednorodna jest grupa docelowa, do której skierowane jest to działanie. Zawarty w skardze opis poszczególnych działań, czy etapów, w tym badania antropometryczne, badania biomechaniczne, opracowanie odpowiednich wzorów obuwia oraz ich weryfikowanie, mimo iż wskazuje na wielość planowanych działań realizujących projekt, to ostatecznie ich realizacja ma doprowadzić do jednorodnego rezultatu, polegającego na podjęciu seryjnej produkcji obuwia dla kobiet w wieku 60+. Za bezzasadny Sąd uznał zarzut naruszenia art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, zgodnie z którym w razie stwierdzenia braków w zakresie warunków formalnych we wniosku o dofinansowanie projektu właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Za braki formalne wniosku należy uznać przede wszystkim takie braki, które odnoszą się do jego formy i dotyczą tych jego elementów, które powodują, że jest on niekompletny i nie może zostać poddany ocenie. Tryb określony w ww. przepisie służy zatem usuwaniu braków formalnych wniosku, nie zaś uzyskaniu przez właściwą instytucję dodatkowych wyjaśnień lub uzupełnień co do treści merytorycznej wniosku. Brak jest nadto podstaw do zarzucenia organowi naruszenia § 8.4 Regulaminu konkursu poprzez niezastosowanie przewidzianej tam procedury uzyskania dodatkowych wyjaśnień odnośnie ocenianego projektu. Jak wynika z treści tej regulacji, dokonujący oceny projektów mają prawo do zgłoszenia potrzeby spotkań z wnioskodawcą, zatem w sytuacji, w której takiej potrzeby nie zgłaszali, nie sposób czynić oceniającym zarzutu naruszenie ww. przepisu Regulaminu konkursu. Z kolei przepisy art. 58 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej regulują tryb postępowania właściwej instytucji w przedmiocie rozpatrzenia protestu. Wskazują na obowiązek poinformowania wnioskodawcy o wyniku tego postępowania, regulują treść rozstrzygnięcia, w tym także rozstrzygnięcia uwzględniającego protest. Zaskarżona informacja nie narusza ww. przepisów, albowiem zawiera treść rozstrzygnięcia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem, zaś protest został uwzględniony jedynie w części, a zakres uwzględnienia nie skutkował uzyskaniem przez Spółkę minimalnej ilości punktów. Stąd też nie można organowi zarzucić naruszenia art. 58 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, skoro przepis ten przewiduje zakres kompetencji organu w przypadku uwzględniania protestu, przy czym – jak zasadnie wskazał organ w odpowiedzi na skargę – przepis art. 58 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy nie miał w przedmiotowym konkursie zastosowania. Natomiast dla oceny prawidłowości zawartego w informacji uzasadnienia właściwym wzorcem kontroli pozostaje przede wszystkim omówiony wyżej przepis art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej. Mając na uwadze wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa, to jest art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, przy czym naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Orzekając jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku Sąd jednocześnie przekazał Zarządowi Województwa [...] sprawę do ponownego rozpatrzenia. Odnośnie kosztów postępowania (punkt drugi sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 265), zasądzając na rzecz strony skarżącej od organu 697 złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego (200 zł), kosztów zastępstwa procesowego (480 zł) oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł). Dokonując ponownej oceny złożonego przez skarżącą projektu organ zobligowany jest uwzględnić ocenę prawną zawartą w niniejszym wyroku z uwagi na treść art. 153 p.p.s.a.