III SAB/Gd 116/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 28 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić J. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 29 maja 2022 r. J. K. skierował za pośrednictwem skrzynki podawczej Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku wniosek o udzielenie informacji publicznej zatytułowany: "Uposażenie funkcjonariuszy PSP w KM PSP w Gdańsku" obejmujący żądanie udostępnienia "przeciętnej wysokości uposażenia funkcjonariuszy pełniących służbę w codziennym rozkładzie czasu służby, mediany wysokości uposażenia funkcjonariuszy pełniących służbę w codziennym rozkładzie czasu służby, przeciętnej wysokości uposażenia funkcjonariuszy pełniących służbę w zmianowym rozkładzie czasu służby, mediany wysokości uposażenia funkcjonariuszy pełniących służbę w zmianowym rozkładzie czasu służby". Wnioskodawca uzasadnił złożone żądanie pełnioną przez siebie funkcją członka Zarządu Głównego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Pracowników Pożarnictwa, wskazując, że żądana informacja jest mu niezbędna do prowadzenia działalności związkowej. Pismem z dnia 29 lipca 2022 r. PF.077.6.2022.KP Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku udzielił odpowiedzi na wniosek J. K. wskazując, że w Komendzie Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku status funkcjonariusza publicznego, którego wynagrodzenie podlega ujawnieniu w trybie przewidzianym ustawą posiada Komendant jednostki - st. Bryg. R. P. Na uposażenie za miesiąc maj 2022 r. Komendanta składa się: uposażenie zasadnicze (4.540,00 zł), dodatek funkcyjny stały (3.500,00 zł), dodatek za stopień (2.022,00 zł) i dodatek stażowy (1.180,40 zł). Ponadto wskazano, że w wymienionym okresie st. bryg. R. P. otrzymał dodatek motywacyjny w wysokości 1.000,00 zł oraz świadczenie motywacyjne w kwocie 1.500,00 zł ze środków finansowych Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku. W okresie od 1 do 29 maja 2022 r. funkcjonariusz nie otrzymał nagrody uznaniowej ze środków finansowych Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku. Organ wskazał, że zgodnie z zapisami ustawy z dnia ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej dokumentacja dotycząca wynagrodzenia Komendanta za 2021 r. została ujawniona na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Komendy Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku. Z kolei decyzją z dnia 29 lipca 2022 r. nr 256/2022, działając na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902) w zw. z art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zmianami) oraz art. 13 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2021 r. poz. 1940 ze zmianami), Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie uposażenia funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku nie mających statusu funkcjonariusza publicznego. W dniu 7 sierpnia 2022 r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publiczne zarzucając naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, 2) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902), zwanej dalej także "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej wskutek udostępnienia informacji innych od objętych zakresem wniosku. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 29 maja 2022 r., stwierdzenie naruszenia obowiązku udostępnienia informacji publicznej w związku z art. 23 ustawy oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, ewentualnie o oddalenie skargi jako bezpodstawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej określanej jako: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Przeszkodę do merytorycznego rozpoznania skargi stanowi bowiem okoliczność wniesienia jej w dniu, w którym organ nie prowadził już postępowania, albowiem wcześniej częściowo udzielił informacji publicznej a w pozostałym zakresie wydał decyzję rozstrzygającą wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Zauważyć należy, że na gruncie art. 37 § 1 pkt 1 2 k.p.a. bezczynność zdefiniowana została jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej zawiera w tym względzie szczegółowe regulacje wyznaczające terminowość działań organu w sprawach o udzielenie informacji publicznej. Na gruncie tej ustawy, o bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, można mówić wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji, nie podejmuje w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p., (tj. 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i w art. 15 ust. 2 u.d.i.p.) odpowiednich czynności, tj.: 1) nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej, 2) nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, 3) nie informuje wnioskodawcy, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, bądź że żądanej informacji publicznej nie posiada, albo 4) nie udziela informacji, o której mowa w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Powołane przepisy wskazują, że organ jest bezczynny, jeżeli nie zakończy postępowania w przewidziany prawem sposób w ustawowym terminie lub terminie przez siebie zmienionym na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. Z akt postępowania wynika, że w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącego z dnia 29 maja 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej, Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku udzielił odpowiedzi skarżącemu pismem z dnia 29 lipca 2022 r. PF.077.6.2022.KP, wskazując poszczególne elementy składowe i ich wysokość Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku. W pozostałym zakresie, Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku wydał w dniu 29 lipca 2022 r. decyzję nr 256/2022 o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie uposażenia funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku nie mających statusu funkcjonariusza publicznego. Oba rozstrzygnięcia zostały skarżącemu doręczone w dniu 29 lipca 2022 r. (k. 55 akt sądowych). Z akt sprawy nie wynika aby skarżący wniósł odwołanie od wydanej decyzji. W związku z powyższym nie jest możliwe merytoryczne rozpoznanie skargi na bezczynność w sytuacji, gdy sprawa została już załatwiona. Pogląd taki, w odniesieniu do bezczynności organu, przedstawił Naczelny Sąd Administracyjny w wiążącej Sąd uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19 (por. także postanowienia NSA z dnia 29 września 2021 r., sygn. akt I OSK 531/21 oraz sygn. akt I OSK 1051/21). Z cytowanej uchwały wynika, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., tj. stwierdzenia, czy organ dopuścił się bezczynności. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego, należy uznać za niedopuszczalną, gdyż odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Z uzasadnienia uchwały wynika również, że kontrolowany w wyniku skargi na bezczynność stan rzeczy, musi być w dacie wniesienia tej skargi aktualny, nie zaś historyczny, z tego względu, że zasadniczym celem skargi na bezczynność jest usunięcie stanu bezczynności. Sąd orzekający w sprawie niniejszej podziela powyższą argumentację, w sprawie brak jest zatem podstaw do zainicjowania trybu przewidzianego w art. 269 p.p.s.a., na wypadek zamiaru odstąpienia od stanowiska zawartego w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powyższe przemawia za uznaniem niedopuszczalności wniesionej w niniejszej sprawie skargi na bezczynność Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Bezsprzecznie bowiem w dniu wniesienia skargi na bezczynność, tj. 7 sierpnia 2022 r. w obrocie prawnym pozostawała częściowa odpowiedź na wniosek oraz decyzja kończąca postępowanie w sprawie objętej skargą. A zatem w dniu wniesienia skargi omawiane postępowanie było już zakończone i z tej przyczyny skarga nie mogła realizować przypisanego jej celu, polegającego na usunięciu stanu bezczynności w przypadku jego wystąpienia w określonej sprawie. Z powyższych względów skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.