I SA/Gl 1330/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Kozłowska, Sędzia WSA Anna Rotter, Protokolant Nikola Bartosik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2026 r. sprawy ze skargi L. GmbH Sp. z o.o. Oddział w Polsce w R. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 września 2025 r. nr 0111-KDIB3-2.4018.13.2023.10.MGO UNP: 2733004 w przedmiocie zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie możliwości posługiwania się jednym numerem NIP 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. L. Poland GmbH Sp. z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w R. (dalej: Wnioskodawca, Spółka, skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS, organ interpretacyjny) z 25 września 2025 r. nr 0111-KDIB3-2.4018.13.2023.10.MGO UNP: 2733004 w przedmiocie zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie możliwości posługiwania się jednym numerem NIP. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawca przedstawił następujące zdarzenie przyszłe: L. Poland GmbH Sp. z o.o. z siedzibą w Republice Federalnej Niemiec R. jest osobą prawną założoną zgodnie z prawem obowiązującym w Niemczech, prowadzącą przede wszystkim działalność w zakresie kucia, prasowania, wytłaczania i walcowania metali, metalurgii proszków, obróbki mechanicznej elementów metalowych (kod PKD 25.62.Z), produkcji narzędzi (kod PKD 25.73.Z) oraz produkcji pozostałych narzędzi mechanicznych (kod PKD 28.49.Z) na terytorium Niemiec. Spółka prowadzi w Polsce działalność gospodarczą za pośrednictwem L. Poland GmbH Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Oddział w Polsce zarejestrowanego w rejestrze przedsiębiorców pod nr KRS [...]. Oddział w Polsce stanowi zakład pracy, tj. zatrudnia pracowników, do których zadań należy świadczenie pracy na rzecz Spółki. W związku z powyższym Oddział Spółki w ramach procesu rejestracji w KRS 5 marca 2020 r. otrzymał nr NIP [...] na potrzeby identyfikacji jako płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych i składek na ubezpieczenie społeczne oraz ubezpieczenia zdrowotne i dokonuje stosownych rozliczeń w tym zakresie przy użyciu ww. numeru. Wnioskodawca podkreślił, że Oddział nie stanowi odrębnego podmiotu od zagranicznego przedsiębiorcy i może wykonywać działalność tylko i wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności zagranicznego przedsiębiorcy. Oddział nie mógłby istnieć bez zagranicznego przedsiębiorcy i stanowi jego część prowadzącą działalność na terytorium Polski w ww. zakresie. W związku z faktem, że Oddział spełnia definicję tzw. zakładu podatkowego w rozumieniu przepisów polskiej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jak i umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Rzeczpospolitą Polską, a Republiką Federalną Niemiec, Spółka podlega tym samym ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych w Polsce i jest zobowiązana do dokonywania stosownych rozliczeń w tym zakresie. Spółka jest również czynnym podatnikiem VAT w Polsce. Dla obu tych celów wykorzystywany jest numer NIP [...] nadany Spółce dnia 1 czerwca 2020 (w skardze strona wskazała, że w dotychczasowych jej pismach wkradł się błąd co do daty uzyskania tego numeru NIP. Prawidłową datą jest data 27 kwietnia 2020 r., a nie 1 czerwca 2020 r.). W konsekwencji w związku z prowadzoną przez zagranicznego przedsiębiorcę działalnością w Polsce zostały nadane dwa numery NIP: - NIP [...] przyznany podczas rejestracji oddziału w KRS, upubliczniony w jawnym i powszechnie dostępnym rejestrze przedsiębiorców KRS, - NIP [...] nadany dla celów rozliczeń w zakresie podatku CIT oraz w zakresie podatku VAT. Niniejszy nr NIP widnieje również w wykazie, o którym mowa w art. 96b (tzw. biała lista podatników VAT) ustawy o podatku od towarów i usług. Funkcjonowanie dwóch numerów NIP w ramach tego samego podmiotu może wzbudzać uzasadnione wątpliwości po stronie zewnętrznych kontrahentów, sprawdzających aktualne odpisy z KRS, w którym ujawniony jest nr NIP dla celów PIT/ZUS, a także weryfikujących tzw. białą listę podatników VAT, w której ujawniony jest nr NIP dla celów VAT/CIT, co z kolei może być źródłem potencjalnych błędów w procesie fakturowania. Wobec powyższego Wnioskodawca zadał następujące pytania: - Czy na potrzeby wszystkich rozliczeń podatkowych w Polsce zagranicznego przedsiębiorcy (tj. rozliczeń z tytułu pełnienia funkcji płatnika, jak też podatnika) Wnioskodawca może występować wyłącznie pod pierwotnie przyznanym numerem NIP [...], - W przypadku odpowiedzi twierdzącej na ww. pytanie, czy nr NIP [...] powinien być stosowany od momentu uzyskania pozytywnej interpretacji indywidualnej? Przedstawiając własne stanowisko w sprawie Spółka przywołała art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym oddział to wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności. W ocenie Wnioskodawcy podmiot zagraniczny, prowadzący działalność na terytorium Polski w formie oddziału, traktowany jest jako jeden podmiot - przedsiębiorca zagraniczny. Podmiotem prowadzącym działalność w Polsce pozostaje, pomimo utworzenia i funkcjonowania oddziału w Polsce, przedsiębiorca zagraniczny. Dochody wykazywane przez Oddział pozostają dochodami zagranicznego przedsiębiorcy. Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 2500, dalej: ustawa o NIP) - osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu. Jednocześnie, stosownie do ust. 2 i 3 powyższego artykułu ustawy o NIP, obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami oraz płatnicy podatków/składek ubezpieczeniowych. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o NIP, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2a, są obowiązani do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego albo organu właściwego na podstawie odrębnych przepisów. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw. Na podstawie powołanych przepisów skarżąca stwierdziła, że zagraniczny przedsiębiorca powinien dokonać zgłoszenia rejestracyjnego jednokrotnie. Ponadto, z perspektywy przepisów ustawy o CiT podatnikiem jest m.in. zagraniczny przedsiębiorca prowadzący działalność w Polsce w formie oddziału. Intencją ustawodawcy było ustanowienie zasady, że w ramach jednego podmiotu zgłoszenie identyfikacyjne w celu nadania NIP powinno być dokonywane tylko jednokrotnie. Zdaniem Wnioskodawcy posiadanie Oddziału i zatrudnianie przez niego pracowników jest możliwe tylko i wyłącznie dzięki zagranicznemu przedsiębiorcy i stanowi de facto zatrudnienie ich przez zagranicznego przedsiębiorcę prowadzącego działalność w formie oddziału, co oznacza konieczność wywiązywania się z obowiązków przewidzianych dla płatnika w ramach jednego i tego samego podmiotu. W konsekwencji fakt bycia płatnikiem w przypadku tego samego podmiotu, który na mocy odrębnych przepisów jest podatnikiem nie powinno prowadzić do obowiązku posiadania odrębnych numerów NIP. Skoro Oddział i jednostka macierzysta stanowią jeden podmiot prawa i Oddział nie posiada osobowości prawnej ani zdolności prawnej, lecz korzysta w tym zakresie ze zdolności jednostki macierzystej (zagranicznego przedsiębiorcy), podmiot ten powinien być uprawniony do posługiwania się jednym numerem NIP dla całokształtu rozliczeń podatkowych w Polsce tj. niezależnie od rodzaju, liczby, formy opodatkowania, czy też liczby/rodzaju prowadzonej działalności, a także bez względu na to, czy występuje w roli płatnika, czy podatnika. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, należy wysnuć wniosek, że dla potrzeb wszystkich rozliczeń podatkowych w Polsce, Wnioskodawca jest uprawniony występować pod jednym numerem NIP. Najbardziej właściwym rozwiązaniem będzie posługiwanie się numerem NIP [...] nadanym wcześniej w procesie rejestracji Oddziału zagranicznego przedsiębiorcy do KRS, aby zachować ciągłość i spójność rozliczeń związanych z całokształtem działalności prowadzonej przez zagranicznego przedsiębiorcę w Polsce. W konsekwencji Wnioskodawca zwrócił uwagę na art. 8c ust. 2 pkt 1 ustawy o NIP, zgodnie z którym naczelnik urzędu skarbowego unieważnia z urzędu, w drodze decyzji, NIP nadany podmiotowi, w przypadku wielokrotnego nadania NIP, biorąc pod uwagę interes prawny i gospodarczy podmiotu. Omawiana regulacja odnosi się wprost do podmiotu, a nie roli pełnionej przez dany podmiot (tj. występowania w charakterze podatnika, czy płatnika). Tym samym ww. przepis stanowi dodatkową regulację, z której jednoznacznie wynika, że jeden podmiot nie może posiadać dwóch identyfikatorów podatkowych NIP. Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, że posługiwanie się jednym numerem NIP w celu dokonywania wszystkich rozliczeń podatkowych nie będzie w żaden sposób negatywnie wpływać na dokonywane rozliczenia - w szczególności, nie spowoduje to w żadnym stopniu uszczerbku dla rozliczeń publicznoprawnych. Co więcej takie podejście ułatwi rozliczenia z kontrahentami i wyeliminuje ewentualne pomyłki. Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku wydania twierdzącej odpowiedzi na pytanie 1 Wnioskodawcy powinno przysługiwać prawo do posługiwania się od daty wydania interpretacji tylko i wyłącznie numerem NIP [...] z racji tego, że jest to nr NIP nadany w ramach tego samego podmiotu i w konsekwencji powinien być stosowany niezależnie od rodzaju dokonywanych rozliczeń, czy też pełnionej funkcji podatnika, czy płatnika. Zaistnieją wówczas przesłanki do unieważnienia z urzędu numeru NIP [...] i wydania w tym zakresie stosownej decyzji z uwzględnieniem interesu prawnego i gospodarczego podmiotu. Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał liczne orzeczenia sądów administracyjnych, zwracając uwagę na konieczność zachowania jednolitości interpretacyjnej organu i sądów administracyjnych. Organ interpretacyjny wydał interpretację indywidualną z 17 listopada 2023 r. nr 0111-KDIB3-2.4018.13.2023.1.MGO UNP: 2095061, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy odnośnie pytanie nr 1 za nieprawidłowe, w konsekwencji czego nie udzielił odpowiedzi na pytanie nr 2. Stwierdził w szczególności, że w wyniku utworzenia Oddziału w Polsce nie dochodzi do powstania nowego, odrębnego od Spółki macierzystej podatnika podatku CIT/podatnika podatku VAT. Podmiotem identyfikowanym na podstawie numeru identyfikacji podatkowej jest Spółka (jednostka macierzysta). Tym samym jest ona obowiązana do podawania swojego numeru identyfikacji podatkowej na wszelkich dokumentach związanych z wykonywaniem zobowiązań podatkowych. Natomiast art. 2 ust. 2 ustawy o NIP wskazuje, że obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również płatnicy. Obowiązek odrębnej rejestracji Oddziału jako płatnika, tj. na potrzeby płacenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne wynika właśnie z tego przepisu. Oddział jako strona umów o pracę ze swoimi pracownikami, w konsekwencji płatnik zaliczek na PIT oraz składek ubezpieczeniowych, podlega odrębnemu obowiązkowi ewidencyjnemu i wymogowi nadania numeru NIP. W konsekwencji Oddział nie może, w związku z prowadzoną w Polsce działalnością przez zagranicznego przedsiębiorcę, posługiwać się dla wszystkich rozliczeń tylko i wyłącznie jednym NIP, gdyż identyfikator ten został nadany wyłącznie dla celów rozliczeń jako płatnik zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składek ubezpieczeniowych i zdrowotnych. WSA w Gliwicach wyrokiem z 23 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 26/24, uchylił interpretację indywidualną z 17 listopada 2023 r. nr 0111-KDIB3-2.4018.13.2023.1.MGO. W dalszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z 30 stycznia 2025 r., sygn. akt III FSK 1274/24, oddalił skargę kasacyjną Dyrektora KIS, podtrzymując tym samym stanowisko sądu pierwszej instancji (wszystkie powoływane wyroki sądów administracyjnych dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). We wspomnianym wyroku NSA potwierdził prawidłowość oceny WSA w Gliwicach, że w świetle ustawy o NIP brak jest podstaw do przyjęcia, iż podmiot, będący jednocześnie podatnikiem jakiegokolwiek podatku oraz płatnikiem podatku lub składek ubezpieczeniowych, jest zobowiązany do podwójnego zgłoszenia ewidencyjnego, a tym samym do posiadania dwóch NIP. NSA wskazał, że czynności dokonywane przez oddział są czynnościami samej spółki. Zatrudnianie zatem pracowników i z tego powodu bycie płatnikiem podatku dochodowego oraz składek ubezpieczeniowych odbywa się w ramach podmiotowości spółki. Nałożenie więc obowiązku ewidencyjnego na oddział spółki, która to spółka ma już NIP, byłoby jednoznaczne z ponownym nałożeniem obowiązku zgłoszenia identyfikacyjnego na tę samą spółkę, co w świetle zawartej w art. 5 ustawy o NIP zasady jednokrotności zgłoszenia identyfikacyjnego jest niedopuszczalne. Przymiot bycia płatnikiem, w przypadku podmiotu, który na mocy odrębnych przepisów jest już podatnikiem, nie jest związany z obowiązkiem ponownego zgłoszenia ewidencyjnego i starania się o drugi NIP. W kontrolowanej przez Sąd w niniejszej sprawie interpretacji indywidualnej z 25 września 2025 r. nr 0111-KDIB3-2.4018.13.2023.10.MGO ponownie uznano stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Uzasadniając tę ocenę organ interpretacyjny podkreślił na wstępie, że kwestie dotyczące funkcjonowania oddziału podmiotu zagranicznego działającego w Polsce regulują przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U z 2022 r. poz. 470 ze zm.). Dalej przywołał treść art. 2 ust. 2, art. 3 pkt 4, 5 i 7, art. 14 ust. 1 i art. 15 wspomnianej ustawy i stwierdził, że w świetle tych przepisów, podmiot zagraniczny, prowadzący działalność na terytorium Polski w formie oddziału, traktowany jest – zdaniem organu - jako jeden podmiot - przedsiębiorca zagraniczny. Rejestracja tego oddziału jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego. Oddział posiada więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej), natomiast nie posiada możliwości prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, zaś prowadzona działalność stanowi jedynie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego. W ocenie organu potwierdza to również regulacja zawarta w art. 17 ww. ustawy, zgodnie z którym: przedsiębiorca zagraniczny może rozpocząć działalność w ramach oddziału po uzyskaniu wpisu oddziału do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Zatem podmiotem prowadzącym działalność w Polsce pozostaje, pomimo utworzenia i funkcjonowania oddziału w Polsce, przedsiębiorca zagraniczny. W kontekście posiadanej podmiotowości prawnej, organ stwierdził, że oddział nie jest odrębnym podmiotem w stosunku do jednostki macierzystej, lecz jest jej częścią. Następnie przywołano art. 1 oraz art. 2 ust. 1 – 4 i art. 5 ust. 1 ustawy o NIP, wskazując, że z analizy art. 2 ustawy o NIP wynika, że obowiązek dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego dotyczy podmiotów, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami lub płatnikami podatków bądź płatnikami składek ubezpieczeniowych. Z kolei na mocy art. 5 ust. 1 tej ustawy zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw. Organ nadmienił także, iż w § 1 rozporządzenia z dnia 19 lipca 2021 r. w sprawie wzorów formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych i zgłoszeń aktualizacyjnych oraz zgłoszeń w zakresie danych uzupełniających Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej określił wzory formularzy: 1) zgłoszenia identyfikacyjnego/zgłoszenia aktualizacyjnego osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, będącej podatnikiem lub płatnikiem (NIP-2), stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia; 2) zgłoszenia identyfikacyjnego/zgłoszenia aktualizacyjnego osoby fizycznej będącej podatnikiem lub płatnikiem (NIP-7), stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia; 3) zgłoszenia aktualizacyjnego osoby fizycznej będącej podatnikiem (ZAP-3), stanowiący załącznik nr 3 do rozporządzenia; 4) zgłoszenia identyfikacyjnego/zgłoszenia aktualizacyjnego w zakresie danych uzupełniających (NIP-8), stanowiący załącznik nr 4 do rozporządzenia. Organ wskazał, że podmiot zagraniczny, podlegający obowiązkowi ewidencyjnemu w Polsce z tytułu czynności wymienionych w art. 2 ustawy o NIP, dokonuje rejestracji za pomocą złożenia zgłoszenia NIP-2 do naczelnika urzędu skarbowego albo organu właściwego na podstawie odrębnych przepisów. Formularz ten przeznaczony jest m.in. dla osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej będących podatnikiem lub płatnikiem podatków, lub płatnikiem składek na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia zdrowotne z wyjątkiem podmiotów wpisanych do Krajowego Rejestru Sądowego, dla których przeznaczony jest formularz NIP-8. Dyrektor KIS podkreślił również, że nie jest prawnie dopuszczalna sytuacja nadania jednego NIP dwóm podmiotom (z których jeden jest podatnikiem np. podatku od towarów i usług, a drugi płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych), jak również posługiwanie się do identyfikacji NIP nadanym innemu podmiotowi. Na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy o NIP: zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera: pełną i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer identyfikacyjny REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten organ, wykaz rachunków bankowych lub imiennych rachunków w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, z wyjątkiem rachunku VAT w rozumieniu art. 2 pkt 37 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, adresy miejsc prowadzenia działalności, dane prowadzącego dokumentację rachunkową, w tym jego NIP, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej oraz przedmiot wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych, a ponadto: 1) w przypadku zakładów (oddziałów) osób prawnych oraz innych wyodrębnionych jednostek wewnętrznych będących podatnikami - NIP oraz inne dane dotyczące jednostki macierzystej; 2) w przypadku spółek cywilnych, osobowych spółek handlowych i podmiotów podlegających wpisowi do rejestru przedsiębiorców na zasadach określonych dla spółek osobowych - dane dotyczące wspólników, w tym również identyfikator podatkowy poszczególnych wspólników; 3) w przypadku podatkowych grup kapitałowych - dane dotyczące spółek wchodzących w skład grupy, w tym również NIP nadane tym spółkom; 4) w przypadku grup VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług - dane dotyczące członków tej grupy. Z przytoczonych przepisów wynika, że każdy podmiot, który należy do jednej z wymienionych kategorii (podatnika i płatnika) jest obowiązany do złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego. Dalej przywołano art. 7 § 1 i § 2 oraz art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383, dalej: "O.p."), art. 8 O.p., a także art. 5a pkt 6 lit. a, art. 10 ust. 1 pkt 3 i art. 32 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2647 ze zm.). Dokonując rozstrzygnięcia kwestii możliwości posługiwania się jednym numerem NIP na potrzeby wszystkich rozliczeń podatkowych w Polsce przedsiębiorcy zagranicznego (tj. rozliczeń z tytułu pełnienia funkcji płatnika, jak też podatnika) Dyrektor KIS podkreślił, że należy mieć na uwadze stanowisko WSA w Gliwicach wyrażone w zapadłym w niniejszej sprawie orzeczeniu z 23 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 26/24 oraz stanowisko NSA zawarte w wyroku z 30 stycznia 2025 r., sygn. akt III FSK 1274/24. We wspomnianym wyroku WSA w Gliwicach wskazał, że uwzględniając wymogi wykładni systemowej wewnętrznej należy stwierdzić, że na gruncie ustawy o NIP ustawodawca rozróżnia dwie kategorie podmiotów: (1) osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które są podatnikami na podstawie innych ustaw oraz inne podmioty, które także na mocy odrębnych ustaw mają przypisany status podatnika, a obok tej grupy (2) płatników podatków, którym odrębne ustawy prawa nie nadają statusu podatnika. Rozróżnienie powyższych kategorii wynika z redakcji art. 2, gdzie w ust. 2 spójnik "oraz" oddziela "płatników podatków" od kategorii "innych podmiotów" będących podatnikami, których odesłanie do ust. 1 ww. przepisu łączy w jedną kategorię z podmiotami wymienionymi w tymże ustępie. Wniosek taki wspiera wykładnia systemowa wewnętrzna, bowiem art. 2 ust. 2 ustawy o NIP należy odczytać w świetle art. 6 tejże ustawy, gdzie ustawodawca literalnie rozróżnia kategorię "podatników" i "płatników podatków, niepodlegających obowiązkowi ewidencyjnemu jako podatnicy" (...) Zdaniem sądu z treści art. 5 ustawy o NIP, można wywieść zasadę jednokrotności zgłoszenia identyfikacyjnego. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, co literalnie wynika z ust. 1 tegoż przepisu ustawy o NIP, który stanowi, że "podatnicy obowiązani są do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego; zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw". Na mocy art. 5 ust. 6 tej ustawy, odnosi on się także do płatników podatków i płatników składek ubezpieczeniowych. Konsekwencją tak skonstruowanej przez ustawodawcę regulacji jest to, że dany podmiot, będący podatnikiem lub płatnikiem, tylko jednokrotnie dokonuje zgłoszenia identyfikacyjnego, którego następstwem jest nadanie NIP. Zgłoszenie takie jest realizacją obowiązku ewidencyjnego, którym dany podmiot jest objęty na mocy ustawy o NIP. Zakres podmiotowy tejże ustawy obejmuje dany podmiot na mocy art. 2 wówczas, gdy jest on albo podatnikiem jakiekolwiek podatku, albo płatnikiem, który nie ma statusu podatnika. Dany podmiot dokonuje zgłoszenia jednokrotnie, jeżeli należy do jednej z dwóch w/w. kategorii. W ustawie o NIP brak jest podstaw do przyjęcia, że dany podmiot, będący jednocześnie podatnikiem jakiegokolwiek podatku oraz płatnikiem podatku lub składek wskazanych w art. 2 ust. 3 ustawy, jest zobowiązany do podwójnego zgłoszenia ewidencyjnego, a tym samym do posiadania dwóch NIP. Wręcz przeciwnie, przyjęcie odmiennego stanowiska godziłoby w dyspozycję normy zawartej w art. 5 ust. 1 ustawy o NIP. Nie można przypisać oddziałowi spółki odrębnej podmiotowości prawnej, która mogłaby być podstawą do samodzielnego zatrudniania pracowników. Jeżeli w rozpoznawanej sprawie odział spółki zatrudnia pracowników, to wchodzi w stosunek pracy korzystając z podmiotowości prawnej spółki jako takiej (...) W konsekwencji rację ma skarżący twierdząc, że powstanie oddziału i zatrudnienie przez niego pracowników, czyli de facto zatrudnienie ich przez spółkę, bez wątpienia związane jest z obowiązkiem bycia podatnikiem. Przymiot bycia płatnikiem, w przypadku podmiotu, który na mocy odrębnych przepisów jest już podatnikiem, nie jest związany z obowiązkiem ponownego zgłoszenia ewidencyjnego i starania się o drugi NIP - co wynika z wykładni art. 2 i literalnego odczytania art. 5 ust. 1 ustawy o NIP. NSA w wyroku z 30 stycznia 2025 r. III FSK 1274/24 podkreślił, że: (...) podmiot zagraniczny, prowadzący działalność na terytorium Polski w formie oddziału, traktowany jest jako jeden podmiot - przedsiębiorca zagraniczny. Rejestracja tego oddziału jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego. Oddział posiada więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej), natomiast nie posiada możliwości prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, zaś prowadzona działalność stanowi jedynie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego. Zatem podmiotem prowadzącym działalność w Polsce pozostaje przedsiębiorca zagraniczny. Oddział nie jest odrębnym podmiotem w stosunku do jednostki macierzystej, lecz jest jej częścią. Nie można zatem przypisać oddziałowi spółki odrębnej podmiotowości prawnej, która mogłaby być podstawą do samodzielnego zatrudniania pracowników (...) Z kolei z treści art. 5 ustawy o NIP można wywieść zasadę jednokrotności zgłoszenia identyfikacyjnego. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, co literalnie wynika z ust. 1 tego przepisu ustawy o NIP, który stanowi, że "Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2a, są obowiązani do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego albo organu właściwego na podstawie odrębnych przepisów. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw". Na podstawie art. 5 ust. 6 ww. ustawy, zasadę tę stosuje się odpowiednio do płatników podatków i płatników składek ubezpieczeniowych. Biorąc zatem pod uwagę powyższą regułę, dany podmiot, będący podatnikiem lub płatnikiem, tylko jednokrotnie dokonuje zgłoszenia identyfikacyjnego, którego następstwem jest nadanie NIP. Zgłoszenie takie jest realizacją obowiązku ewidencyjnego, którym dany podmiot jest objęty na mocy ustawy o NIP. Zakres podmiotowy tejże ustawy obejmuje dany podmiot na mocy art. 2 wówczas, gdy jest on albo podatnikiem jakiekolwiek podatku, albo płatnikiem, który nie ma statusu podatnika. Dany podmiot dokonuje zgłoszenia jednokrotnie, jeżeli należy do jednej z dwóch ww. kategorii. W tym kontekście włączenie w zakres ustawy płatników służyło objęciu obowiązkiem ewidencyjnym takich jednostek, które mogą być płatnikiem jakiegokolwiek podatku, ale same nie są podatnikami. Ustawa nie przewiduje obowiązku dokonywania ponownego zgłoszenia identyfikacyjnego przez podmiot, który jest lub stał się płatnikiem określonego podatku lub płatnikiem składek ubezpieczeniowych. Jak stanowi art. 7 ustawy o NIP, w przypadku gdy z przepisów prawa podatkowego wynikają różne terminy dokonania czynności, o których mowa w art. 6 ust. 1, 1a i 10, zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jeden raz, w terminie najwcześniejszym (...) Jak wskazano powyżej, czynności dokonywane przez oddział są czynnościami samej spółki. Zatrudnianie zatem pracowników i z tego powodu bycie płatnikiem podatku dochodowego oraz składek ubezpieczeniowych odbywa się w ramach podmiotowości spółki. Nałożenie więc obowiązku ewidencyjnego na oddział spółki, która to spółka ma już NIP, byłoby jednoznaczne z ponownym nałożeniem obowiązku zgłoszenia identyfikacyjnego na tę samą spółkę, co w świetle zawartej w art. 5 ustawy o NIP zasady jednokrotności zgłoszenia identyfikacyjnego jest niedopuszczalne. Przymiot bycia płatnikiem, w przypadku podmiotu, który na mocy odrębnych przepisów jest już podatnikiem, nie jest związany z obowiązkiem ponownego zgłoszenia ewidencyjnego i starania się o drugi NIP. Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, że Oddział może występować pod numerem NIP nadanym spółce macierzystej na potrzeby realizacji wszystkich obowiązków podatkowych w Polsce, w tym obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Jak wynika bowiem z powyższego, Oddział nie stanowi odrębnego podmiotu od zagranicznego przedsiębiorcy i może wykonywać działalność tylko i wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności zagranicznego przedsiębiorcy. Zatem w odniesieniu do wątpliwości Spółki organ stwierdził, że podmiot zagraniczny prowadzący działalność na terytorium Polski w formie Oddziału, zarejestrowany dla potrzeb podatku CIT oraz podatku VAT, traktowany jest jako jeden podmiot - przedsiębiorca zagraniczny. W konsekwencji jednak braku oddzielnej podmiotowości prawnej Oddziału, to zagraniczny przedsiębiorca prowadzący działalność w Polsce jest podatnikiem CIT jak i podatnikiem VAT. Podatnikiem CIT i VAT nie jest Oddział, a jego jednostka macierzysta działająca w Polsce w ramach położonego na jej terytorium Oddziału. W związku z powyższym, w wyniku utworzenia Oddziału w Polsce nie dochodzi do powstania nowego, odrębnego od Spółki macierzystej podatnika podatku CIT/podatnika podatku VAT. Tym samym w celu rozliczania CIT i VAT z organami podatkowymi działająca za pośrednictwem Oddziału Spółka macierzysta, posługuje się nadanym jej numerem NIP jako podatnikowi podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce. Podmiotem identyfikowanym na podstawie numeru identyfikacji podatkowej jest Spółka (jednostka macierzysta). Tym samym jest ona obowiązana do podawania swojego numeru identyfikacji podatkowej na wszelkich dokumentach związanych z wykonywaniem zobowiązań podatkowych. W konsekwencji czynności dokonywane przez Oddział są czynnościami samej Spółki zagranicznej. Zatrudnianie zatem pracowników i z tego powodu bycie płatnikiem podatku dochodowego oraz składek ubezpieczeniowych odbywa się w ramach podmiotowości Spółki. Przymiot bycia płatnikiem, w przypadku podmiotu, który na mocy odrębnych przepisów jest już podatnikiem, nie jest związany z obowiązkiem zgłoszenia ewidencyjnego i starania się o odrębny NIP dla Oddziału. Biorąc zatem pod uwagę zapadłe w niniejszej sprawie orzeczenia sądów administracyjnych Dyrektor KIS stwierdził, że skoro Spółka zagraniczna ma nadany NIP jako podatnik podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług to wnioskodawca - Oddział - dla realizacji wszystkich obowiązków podatkowych w Polsce mogą występować pod NIP [...] nadanym Spółce zagranicznej. Tym samym nie można się zgodzić ze stanowiskiem wnioskodawcy, że może on dla realizacji wszystkich obowiązków podatkowych w Polsce występować pod NIP [...], przyznanym Oddziałowi podczas rejestracji w KRS. W konsekwencji stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe. W związku tym, że jak wskazano wyżej, Oddział może dla realizacji wszystkich obowiązków podatkowych w Polsce występować pod NIP [...] nadanym Spółce zagranicznej, a nie NIP [...] przyznanym Oddziałowi podczas rejestracji w KRS, nie można zgodzić się ze stanowiskiem wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2, że NIP [...] powinien być stosowany od momentu uzyskania pozytywnej interpretacji indywidualnej. Zatem stanowisko w zakresie pytania nr 2 również uznano za nieprawidłowe. Powyższą interpretację Spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wnosząc o jej uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Zaskarżonej interpretacji zarzucono naruszenie: 1. art. 14b § 1, art. 14c § 1 oraz § 2 O.p. w związku z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") poprzez wydanie interpretacji indywidualnej z pominięciem prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych zapadłych w sprawie, tj. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2025 r., sygn. akt III FSK 1274/24 oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 23 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/GI 26/24, które zawierały wiążącą organ ocenę prawną oraz wskazania co do dalszego postępowania, a które to zostały pominięte przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, co miało istotny wpływ na wynik postępowania i doprowadziło do wydania interpretacji indywidualnej sprzecznej z oceną prawną wyrażoną przez sądy administracyjne, 2. art. 120 w zw. z art. 121 § 1 O.p. w związku z art. 153 P.p.s.a. poprzez wydanie interpretacji indywidulanej nieuwzględniającej oceny prawnej i wskazań dotyczących postępowania zawartych we wspomnianych orzeczeniach, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasady legalizmu oraz zaufania obywateli do organów państwa. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że w wyroku z 30 stycznia 2025 r., sygn. akt III FSK 1274/24, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w ustawie o NIP brak jest podstaw do przyjęcia, iż podmiot, będący jednocześnie podatnikiem jakiegokolwiek podatku oraz płatnikiem podatku lub składek ubezpieczeniowych, jest zobowiązany do podwójnego zgłoszenia ewidencyjnego, a tym samym do posiadania dwóch NIP. Jak wskazano powyżej, czynności dokonywane przez oddział są czynnościami samej spółki (...). Nałożenie więc obowiązku ewidencyjnego na oddział spółki, która to spółka ma już NIP, byłoby jednoznaczne z ponownym nałożeniem obowiązku zgłoszenia identyfikacyjnego na tę samą spółkę, co w świetle zawartej w art. 5 ustawy o NIP zasady jednokrotności zgłoszenia identyfikacyjnego jest niedopuszczalne. Przymiot bycia płatnikiem, w przypadku podmiotu, który na mocy odrębnych przepisów jest już podatnikiem, nie jest związany z obowiązkiem ponownego zgłoszenia ewidencyjnego i starania się o drugi NIP. Zdaniem Spółki – w nawiązaniu do ww. wyroku - uściślenia wymaga jedynie kwestia kolejności uzyskania NIP przez Oddział oraz Spółkę. Jak wskazano we wniosku o wydanie zaskarżonej interpretacji oddział uzyskał NIP wcześniej niż Spółka. Z tych też powodów, zdaniem skarżącej, najbardziej właściwym rozwiązaniem jest posługiwanie się numerem NIP [...] nadanym wcześniej w procesie rejestracji Oddziału zagranicznego przedsiębiorcy do KRS, aby zachować ciągłość i spójność rozliczeń związanych z całokształtem działalności prowadzonej przez zagranicznego przedsiębiorcę w Polsce. Tym samym na potrzeby wszystkich rozliczeń podatkowych w Polsce zagranicznego przedsiębiorcy (tj. rozliczeń z tytułu pełnienia funkcji płatnika, jak też podatnika) Oddział powinien występować wyłącznie pod pierwotnie przyznanym numerem NIP [...], co nie zostało uwzględnione w treści zaskarżonej interpretacji podatkowej. Interpretacja indywidualna wydana w następstwie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2025 r., sygn. akt III FSK 1274/24 nie uwzględnia więc stanu faktycznego zaprezentowanego w sprawie oraz nie realizuje treści przepisu art. 153 P.p.s.a. i winna być uchylona. Zignorowanie przez organ wiążącego orzeczenia sądu administracyjnego, które - zgodnie z zasadą legalizmu - ma charakter prawnie wiążący w konkretnej sprawie, oznacza przekroczenie przez organ granic kompetencji oraz poważne uchybienie zasadom praworządności i zaufania obywatela do państwa i jego instytucji. Pominięcie prawomocnych rozstrzygnięć sądowych należy ocenić jako istotne naruszenie zasad ustanowionych w art. 120 i art. 121 O.p. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Dyrektor KIS podkreślił przy tym, że nie można się zgodzić ze skarżącą, że biorąc pod uwagę fakt, że NIP nadany został Oddziałowi wcześniej niż NIP nadany Spółce zagranicznej, w zaistniałych okolicznościach, najbardziej właściwym rozwiązaniem jest posługiwanie się numerem NIP [...] nadanym wcześniej w procesie rejestracji Oddziału zagranicznego przedsiębiorcy do KRS, aby zachować ciągłość i spójność rozliczeń związanych z całokształtem działalności prowadzonej przez zagranicznego przedsiębiorcę w Polsce. Organ interpretacyjny stwierdził, że sądy administracyjne tj. NSA oraz WSA w Gliwicach nie analizowały kwestii pierwszeństwa nadania NIP czy to oddziałowi przedsiębiorcy zagranicznego czy samemu przedsiębiorcy zagranicznemu. Zarówno WSA, jak i NSA w żadnym zakresie nie wskazały, że skarżąca może posługiwać się na potrzeby rozliczeń podatkowych w Polsce zagranicznego przedsiębiorcy NIP nadanym skarżącej (tj. Oddziałowi) jako płatnikowi zaliczek na podatek dochodowy oraz składek ubezpieczeniowych, tj. NIP [...]. Sądy nie zaznaczyły, że skoro NIP został nadany najpierw Oddziałowi jako płatnikowi zaliczek na podatek dochodowy i składek ubezpieczeniowych, a następnie został nadany NIP Spółce zagranicznej jako podatnikowi podatku CIT oraz VAT, to skarżąca na potrzeby wszystkich rozliczeń podatkowych w Polce powinna posługiwać się NIP nadanym Oddziałowi. Zatem zarzut naruszenia przez organ art. 14b § 1, art. 14c § 1 oraz § 2 O.p. w związku z art. 153 P.p.s.a. poprzez wydanie interpretacji indywidualnej z pominięciem prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych zapadłych w sprawie jest bezpodstawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało uwzględnić. Kontroli Sądu – na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: P.p.s.a.) podlegała indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego wydana w przedmiocie zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie możliwości posługiwania się jednym numerem NIP W pierwszej kolejności wymaga podkreślenia, że wydając zaskarżoną interpretację indywidualną organ interpretacyjny był związany stanowiskiem przedstawionym przez WSA w Gliwicach, który wyrokiem z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Gl 26/24 uchylił interpretację indywidualną z 17 listopada 2023 r. nr 0111-KDIB3-2.4018.13.2023.1.MGO. Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 30 stycznia 2025 r. sygn. akt II FSK 1274/24, oddalił skargę kasacyjną organu od wyroku WSA w Gliwicach. W aspekcie procesowym taki stan rodzi skutki określone w art. 153 P.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, przez ocenę prawną, o której mowa w ww. przepisie rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej. Oznacza to, że skutki wydanego orzeczenia sądowego wykraczają poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, rzutując tak na ponownie prowadzone postępowanie administracyjne w danej sprawie, jak też na ewentualne postępowanie sądowoadministracyjne w razie ponownego zaskarżenia kolejnego rozstrzygnięcia ostatecznego. Przepis art. 153 P.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a "związanie oceną prawną" oznacza, że ani organ administracji, ani sąd administracyjny, nie mogą w przyszłości formułować innych, nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania się mu w pełnym zakresie (por. m.in. wyrok NSA z 10 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1328/10). Obowiązek ten zostaje wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, wzruszenia orzeczenia sądowego w przewidzianym do tego trybie, a także z uwagi na późniejsze podjęcie przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego uchwały zawierającej ocenę prawną odmienną od wyrażonej we wcześniejszym wyroku sądu administracyjnego (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 30 czerwca 2008 r., sygn. akt I FPS 1/08). Wymienione przesłanki nie zaistniały w niniejszej sprawie. Kontrola rozstrzygnięcia wydanego po ponownym rozpatrzeniu sprawy sprowadza się zaś do oceny, czy organ podporządkował się wskazanym wytycznym i ocenie prawnej wyrażonej przez sąd, gdyż jest to główne kryterium poprawności nowowydanej interpretacji indywidualnej. Z powyższego wynika, że obowiązek zbadania przez Sąd, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, czy organ podporządkował się wskazaniom sądu i jego ocenie prawnej, z prawomocnego wyroku, stanowi główne kryterium kontroli poprawności nowo wydanej interpretacji indywidualnej, niezależnie od treści art. 57a P.p.s.a. i ciąży na Sądzie ex lege, również w przypadku gdy w skardze nie podniesiono zarzutu naruszenia art. 153 P.p.s.a. (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 3 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 779/24). Obowiązkiem sądu jest konsekwentne reagowanie na naruszenie tych zasad przez organ przy rozpoznawaniu skargi na akt wydany po wyroku formułującym ocenę prawną. Nieprzestrzeganie zasady przewidzianej w art. 153 P.p.s.a. podważa obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji i prowadzi do niespójności działania systemu władzy publicznej. W niniejszej sprawie wydano wyrok WSA w Gliwicach z 23 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 26/24 oraz wyrok z 30 stycznia 2025 r., sygn. akt II FSK 1274/24, w którym NSA, oddalając skargę kasacyjną podzielił w pełni stanowisko sądu pierwszej instancji i powtórzył jego argumentację. Tym samym z obu tych orzeczeń wynika tożsama ocena prawna. NSA wskazał w szczególności, że zasady funkcjonowania oddziału podmiotu zagranicznego działającego w Polsce regulują przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz.U.2022.470 ze zm.). Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy, osoby zagraniczne będące przedsiębiorcami mogą tworzyć w Rzeczypospolitej Polskiej oddziały, przedstawicielstwa lub czasowo oferować lub świadczyć usługę, na zasadach określonych w ustawie. Osobą zagraniczną w rozumieniu ww. ustawy jest zgodnie z art. 3 pkt 5: a) osoba fizyczna nieposiadająca obywatelstwa polskiego, b) osoba prawna z siedzibą za granicą, c) jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną posiadającą zdolność prawną, z siedzibą za granicą. Według art. 3 pkt 7 ustawy przedsiębiorcą zagranicznym w rozumieniu ww. ustawy jest osoba zagraniczna wykonująca działalność gospodarczą za granicą oraz obywatel polski wykonujący działalność gospodarczą za granicą. Natomiast oddział zdefiniowany został w art. 3 pkt 4 ww. ustawy jako wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności. Zgodnie z art. 14 ust. 1 tej ustawy, dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorcy zagraniczni z państw członkowskich mogą tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Na podstawie postanowień zawartych w art. 15 ww. ustawy przedsiębiorca zagraniczny w ramach oddziału może wykonywać działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie, w jakim prowadzi tę działalność za granicą. Mając na uwadze powyższe NSA stwierdził, że w świetle powołanych przepisów podmiot zagraniczny, prowadzący działalność na terytorium Polski w formie oddziału, traktowany jest jako jeden podmiot - przedsiębiorca zagraniczny. Rejestracja tego oddziału jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego. Oddział posiada więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej), natomiast nie posiada możliwości prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, zaś prowadzona działalność stanowi jedynie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego. Jednocześnie NSA wskazał, że dany podmiot, będący podatnikiem lub płatnikiem, tylko jednokrotnie dokonuje zgłoszenia identyfikacyjnego, którego następstwem jest nadanie NIP. Zaznaczył przy tym, że jak stanowi art. 7 ustawy o NIP, w przypadku gdy z przepisów prawa podatkowego wynikają różne terminy dokonania czynności, o których mowa w art. 6 ust. 1, 1a i 10, zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jeden raz, w terminie najwcześniejszym. NSA podzielił stanowisko, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż podmiot, będący jednocześnie podatnikiem jakiegokolwiek podatku oraz płatnikiem podatku lub składek ubezpieczeniowych, jest zobowiązany do podwójnego zgłoszenia ewidencyjnego, a tym samym do posiadania dwóch NIP. W świetle argumentacji sądów obu instancji nie sposób zgodzić się z wyrażonym w skardze twierdzeniem Dyrektora KIS, iż sądy nie analizowały kwestii pierwszeństwa nadania NIP. Wprawdzie w żadnym z orzeczeń nie wskazano wprost numeru, pod którym winien występować Wnioskodawca. Niemniej jednak konstatację w tej materii należy wywieść z przywołanej wyżej argumentacji zawartej w wydanych w sprawie orzeczeniach. Wiążąca, w świetle art. 153 p.p.s.a., organ interpretacyjny i Sąd w niniejszej sprawie, ocena prawna wskazuje, że skarżąca winna mieć jednokrotnie nadany NIP (co według informacji zawartej we wniosku o wydanie zaskarżonej interpretacji nastąpiło 5 marca 2020 r.). W tym stanie rzeczy za nieuprawnione uznać należało nadanie kolejnego numeru NIP (co jak wynika z wiążącego organ interpretacyjny i Sąd opisu zdarzenia przyszłego nastąpiło 1 czerwca 2020 r., a jak podano w skardze – w rzeczywistości miało miejsce 27 kwietnia 2020 r.). Jak więc wykazano zasadny jest podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 153 p.p.s.a., w związku z czym wytknięto także organowi interpretacyjnemu naruszenie art. 120 w zw. z art. 121 § 1 O.p. Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną, zobowiązując Dyrektora KIS do uwzględnienia powyższej argumentacji. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., zasądzając na rzecz strony skarżącej kwotę 697 zł, obejmującą uiszczony wpis od skargi (200 zł), koszty zastępstwa procesowego (480 zł) określone w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1964) oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł).