I SA/Gl 1476/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. w kwestii zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...], nr [...] orzekającą o solidarnej odpowiedzialności skarżącego A. S. jako byłego prezesa zarządu w A Sp. z o.o. w P. za zaległość tej Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. w wysokości [...]zł wraz z odsetkami w kwocie [...]zł i kosztami postępowania egzekucyjnego wynoszącymi [...]zł. W skardze pełnomocnik skarżącego sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że egzekwowana należność przewyższa majątek skarżącego, który jest pracownikiem najemnym i ma na utrzymaniu innych członków rodziny, w tym półtorarocznego wnuka. Mając to na względzie, zaznaczył, że wykonanie decyzji spowoduje istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, w której funkcjonują skarżący i jego rodzina, albowiem uniemożliwi zaspokojenie tak elementarnych potrzeb życiowych, jak te związane z zabezpieczeniem opału na zimę, opłaceniem mediów czy pokryciem kosztów wyżywienia. W konsekwencji dojdzie do powstania szczególnie trudnych skutków rodzinnych i finansowych, które nie będą możliwe do odwrócenia nawet w przypadku uwzględnienia skargi. Tym samym, w ocenie autora wniosku, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jest niewątpliwe, a zgłoszone żądanie – zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Rozpatrywany wniosek nie może zostać uwzględniony. Wymaga bowiem dostrzeżenia, że w myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie natomiast z utrwalonym w orzecznictwie poglądem w kwestii tej sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń strony, gdyż to w jej interesie leży takie sformułowanie żądania, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zaistnienie co najmniej jednej z przesłanek wstrzymania wykonania. Jednocześnie konieczne jest, by twierdzenia te zostały poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych wystarczająco obrazujących sytuację strony, ponieważ brak takiego odniesienia czyni niemożliwym pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie – przychylenie się do zgłoszonego żądania (por. m. in. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I OZ 1124/14, z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13, z dnia 3 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 74/11, z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09 czy z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z powyższego samo stwierdzenie, że wykonanie decyzji zobowiązującej do uiszczenia określonej należności pieniężnej uniemożliwi zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego i jego rodziny uznać należy za niewystarczające. Do oceny słuszności tych obaw niezbędne byłoby bowiem poznanie sytuacji, w jakiej skarżący aktualnie się znajduje, a zwłaszcza jego zdolności płatniczej. Ustalenie tej kwestii nie jest jednak możliwe bez uprzedniego zrekonstruowania budżetu domowego skarżącego, na który bez wątpienia wpływ mają także dochody i wydatki pozostałych osób wraz z nim mieszkających. Istotne jest bowiem rozstrzygnięcie, jakimi środkami skarżący i jego rodzina łącznie dysponują, a także jakie wydatki ponoszą, prowadząc wspólne gospodarstwo domowe. Dopiero zestawienie osiąganych wpływów i ponoszonych kosztów pozwoliłoby na stwierdzenie, czy wykonanie decyzji wiązać się będzie z sygnalizowanym we wniosku niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania skutków trudnych do odwrócenia. Tymczasem rozpatrywany wniosek nie został poparty danymi pozwalającymi na uznanie jego zasadności. Dokumentacja, która umożliwiałaby odtworzenie obecnej sytuacji skarżącego i jego rodziny nie została wszak złożona do akt sprawy, w szczególności nie załączono jej do analizowanego żądania. W tym względzie pomocne nie mogło być nawet posiłkowanie się materiałem źródłowym, który skarżący przedstawił na etapie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż materiał ten cechowała niekompletność. Jako że na okoliczność tę zwrócono już uwagę w tamtym postępowaniu wpadkowym, w tym miejscu jedynie przypomnieć trzeba, że zasadniczym mankamentem tej prezentacji było nieudokumentowanie przez skarżącego wysokości wszystkich wpływów budżetu domowego, a zwłaszcza tych, które osiąga jego żona. Podsumowując, takie ograniczenie uzasadnienia żądania nie pozwala na uznanie, by w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania decyzji a ponieważ do takiego samego wniosku, w ocenie Sądu, prowadzi analiza całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne. Dla porządku jedynie dodania wymaga, że rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie wyżej powołanego art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.