I SA/Gl 208/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych na skutek wniosku skarżącej z dnia 17 listopada 2007 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia oddalić wniosek. Decyzja zaskarżona w sprawie niniejszej została doręczona skarżącej Spółce w dniu 24 sierpnia 2007 r. wraz z pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia na nią skargi, natomiast w dniu 19 listopada 2007 r. Spółka ta złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem organu wniosek z dnia 17 listopada 2007 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi oraz skargę datowaną na 29 września 2007 r. Uzasadniając żądanie, Spółka wyjaśniła, że skarga ta została w dniu 24 września 2007 r. oddana w urzędzie pocztowym na adres: "Dyrektor Izby Skarbowej w K., ul. [...],[...] G.", gdyż osoba ją nadająca "popełniła oczywisty błąd". Następnie przesyłkę tę zwrócono nadawcy, jednakże osoba, która ją podjęła, nie była uprawniona "do złożenia pisma o przywrócenie terminu na złożenie przedmiotowej skargi". Upoważniony do tego prezes zarządu Spółki został natomiast poinformowany o zwrocie pisma w dniu 16 listopada 2007 r., ponieważ wcześniej, w dniach od 10 do 18 października 2007 r., był hospitalizowany, a następnie przebywał na zwolnieniu lekarskim. Na poparcie powołanych okoliczności strona przedstawiła kserokopie: koperty, opatrzonej datą nadania [24 września 2007 r.] i adnotacją "adresat nieznany", skargi z potwierdzeniem jej oddania na powyższy adres we wskazanym wyżej dniu, a także dokumentów wystawionych przez lekarza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi jego przywrócenie, o czym stanowi art. 86 § 1 zd. 1 tej ustawy. Stosownie zaś do jej art. 87 §§ 1, 2 i 4 pismo z takim wnioskiem wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i równocześnie dokonać czynności, której nie dokonano w terminie. Powyższe przepisy mają zastosowanie także do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Ten jednakże, na podstawie § 3 ostatnio powołanego artykułu, wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Odniesienie powyższego do niniejszej sprawy wymaga stwierdzenia, iż wraz ze złożeniem rozpatrywanego żądania, skarżąca dopełniła czynności, której nie dokonała w terminie, a także, że nie naruszyła przy tym wymaganego trybu składania takiego wniosku. Kwestia zachowania siedmiodniowego terminu do jego wniesienia wywołuje co prawda wątpliwości, jednakże na podstawie akt sprawy nie jest możliwe ani ustalenie dnia, w którym błędnie zaadresowaną przesyłkę zwrócono skarżącej, ani okoliczności, czy osoba ją odbierająca była do tego upoważniona. Ze względu na to, że brak możności jednoznacznego ustalenia, czy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu został zachowany, nie może być rozstrzygany na niekorzyść wnioskodawcy [zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2009 r., I OZ 728/09, LEX nr 552400], konieczne staje się więc merytoryczne rozpatrzenie zgłoszonego przezeń żądania. Rozstrzygnięcie tej kwestii należy zaś rozpocząć od wyjaśnienia, że uchybienie terminu jest niezawinione wtedy, gdy mimo zachowania należytej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej [zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2010 r., II FZ 648/10, LEX nr 742705]. Nie ulega wątpliwości, że okolicznością taką nie jest błędne zaadresowanie koperty w sytuacji, gdy wnioskodawca był prawidłowo pouczony o trybie wniesienia pisma. Nie stanowi to przecież przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, lecz przeciwnie: jest zaniedbaniem świadczącym o braku należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej [por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 września 2010 r., II GZ 262/10, LEX nr 743057; z dnia 14 lipca 2010 r., II GZ 160/10, LEX nr 673850; z dnia 1 grudnia 2009 r., II FZ 432/09, LEX nr 582802]. Tymczasem z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w badanym przypadku i dlatego na podstawie art. 86 § 1 zd. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym, należało oddalić rozpatrywany wniosek strony.