I SA/Gl 632/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Sędziowie WSA Teresa Randak, Bożena Suleja (spr.), Protokolant Halina Modliszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2013 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] nr [...] określającą A.Z. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w wysokości [...] zł. W toku postępowania Sąd ustalił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 13 grudnia 2011 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 372/11 oddalił skargę A.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] nr [...], umarzającą postępowanie podatkowe w sprawie określenia A.Z. zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu sprzedaży w dniu 3 stycznia 2006 r. na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr [...] nieruchomości. W ocenie Sądu orzekającego w tamtej sprawie organy prawidłowo uznały, iż zbycie tej nieruchomości nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej, a w konsekwencji przychód osiągnięty przez A.Z. winien być kwalifikowany do źródła: pozarolnicza działalność gospodarcza. Od powyższego wyroku wniesiono skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która do tej pory nie została rozpoznana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje : Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (vide: postanowienie NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 382/08). Przesłankami zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. są: zależność postępowań w znaczeniu prejudycjalnym oraz to, aby oba postępowania (tu sądowoadministracyjne) pozostawały w toku. Wskazane w tym przepisie zależności polegają na tym, że oczekiwane rozstrzygnięcie, które ma zapaść w innej sprawie, rzutuje na oceny dokonane w sprawie, w której postępowanie zostaje zawieszone. Skład orzekający musi także respektować wymóg jednolitości orzecznictwa sądowoadministracyjnego w tożsamych sprawach podatkowych, które dotyczą tego samego podatnika i tego samego stanu faktycznego. Zważyć bowiem należy, że jak wielokrotnie podkreślał NSA "w sprawach sądowoadministracyjnych, zwłaszcza w tych, które dotyczą szeroko rozumianego prawa daninowego, zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08, LEX nr 479145). W świetle orzecznictwa NSA sądy administracyjne działające w państwie prawa, w którym liczy się przede wszystkim stabilność orzecznictwa sądów administracyjnych oraz spójność systemu prawnego zobligowane są działać adekwatnie do potrzeby ujednolicania praktyki wykładniczej sądownictwa (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt II FZ 329/11, LEX nr 1068781). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy pokreślić należy, że w rozpatrywanej sprawie spór miedzy stronami sprowadza się do oceny zagadnienia, czy środki z czynności kupna – sprzedaży nieruchomości dokonywanych przez A.Z. należy zaliczyć do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też zaliczyć je należy do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. do przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. W ocenie Sądu związek pomiędzy sprawą niniejszą i sprawą o sygn. akt I SA/Gl 372/11, w której wniesiono skargę kasacyjną jest na tyle ścisły, że wynik postępowania wywołanego tą skargą kasacyjną rzutuje na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy w takim stopniu, że uzasadnia on zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 372/11. W szczególności rozpoznanie skargi kasacyjnej przesądzi o kwalifikacji osiągniętego przez A.Z. przychodu ze zbycia nieruchomości do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a) tej ustawy. W tym stanie rzeczy – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – mając także na uwadze względy ekonomiki procesowej, orzeczono jak w sentencji.