I SA/Gl 665/13

PostanowienieWSA w Gliwicach2013-12-10

Skład orzekający: Przemysław Dumana, Beata Kozicka, Bożena Miliczek-Ciszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, w którym wniesiono skargę kasacyjną, sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. W sytuacji, gdy kluczowe zagadnienie prawne (kwalifikacja źródła przychodu) jest identyczne w obu postępowaniach, a wynik jednego z nich przesądza o rozstrzygnięciu drugiego, zawieszenie postępowania jest uzasadnione w celu zapewnienia jednolitości orzecznictwa i stabilności systemu prawnego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczy skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. Wcześniejsze postępowanie dotyczące roku 2006 zostało zawieszone przez WSA w Gliwicach z uwagi na toczące się postępowanie przed NSA w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 372/11, gdzie wniesiono skargę kasacyjną od wyroku WSA oddalającego skargę na decyzję umarzającą postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości. Sąd uznał, że wynik postępowania przed NSA przesądzi o kwalifikacji przychodu do odpowiedniego źródła.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędziowie WSA Beata Kozicka,, Bożena Miliczek-Ciszewska (spr.), Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r., nr [...] określającą A. Z. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w kwocie [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustalił, że tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 13 grudnia 2011 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 372/11 oddalił skargę A. Z. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r. nr [...] , umarzającą postępowanie podatkowe w sprawie określenia w.w. zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości w dniu 3 stycznia 2006 r. (na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr [...]). W ocenie Sądu orzekającego w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 372/11 organy prawidłowo uznały, iż zbycie tej nieruchomości nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej, a w konsekwencji przychód osiągnięty przez skarżącego winien być kwalifikowany do źródła: pozarolnicza działalność gospodarcza. Od powyższego wyroku wniesiono skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która do tej pory nie została rozpoznana. Tutejszy Sąd rozpoznając skargę pełnomocnika strony na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r. nr [...] określającą skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w wysokości [...] zł, postanowieniem z dnia [...] r. o sygn. akt I SA/Gl 632/12 zawiesił z urzędu postępowanie sądowe, ponieważ stwierdził, że rozstrzygnięcie w sprawie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego (art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej "ustawą p.p.s.a."). W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazał, że spór między stronami sprowadza się do oceny zagadnienia, czy środki z czynności kupna – sprzedaży nieruchomości dokonywanych przez skarżącego należy zaliczyć do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj.: Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), zwanej dalej "u.p.d.o.f."., czy też zaliczyć je należy do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., tj. do przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Stwierdził, że związek pomiędzy sprawą o sygn. akt I SA/Gl 632/12 i sprawą o sygn. akt I SA/Gl 372/11(w której wniesiono skargę kasacyjną) jest na tyle ścisły, że wynik postępowania wywołanego skargą kasacyjną rzutuje na rozstrzygnięcie sprawy toczącej się pod sygn. akt I SA/Gl 632/12 w takim stopniu, że uzasadnia on zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W szczególności rozpoznanie skargi kasacyjnej przesądzi o kwalifikacji osiągniętego przez skarżącego przychodu ze zbycia nieruchomości do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., czy też do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a) u.p.d.o.f. Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnym postanowieniem z dnia 6 czerwca 2013 r. oddalił zażalenie pełnomocnika strony na wyżej opisane postanowienie tut. Sądu z dnia 5 lutego 2013 r. NSA podzielił bowiem pogląd, że wynik postępowania wywołanego skargą kasacyjną wpływa na rozstrzygnięcie sprawy o sygn. akt I SA/Gl 632/12 - co uzasadnia zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - ponieważ opisany wyżej problem kwalifikacji źródła przychodów, będący kluczowym problemem w sprawie zawisłej przed NSA, jest związany z przedmiotem zawieszonego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Postępowanie w niniejszej sprawie podlega zawieszeniu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., który stanowi, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Analiza zaprezentowanego stanu faktycznego nie pozostawia bowiem wątpliwości co do konieczności zastosowania tego przepisu także w rozpatrywanym przypadku. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (vide: postanowienie NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 382/08). Przesłankami zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. są: zależność postępowań w znaczeniu prejudycjalnym oraz fakt, że obydwa postępowania (tu: sądowoadministracyjne) pozostaja w toku. Wskazane w tym przepisie zależności polegają na tym, że oczekiwane rozstrzygnięcie, które ma zapaść w innej sprawie, rzutuje na oceny dokonane w sprawie, w której postępowanie zostaje zawieszone. Sąd jest obowiązany także respektować wymóg jednolitości orzecznictwa sądowoadministracyjnego w analogicznych sprawach podatkowych, które dotyczą tego samego podatnika i zbliżonego stanu faktycznego. Zważyć bowiem należy, że jak wielokrotnie podkreślał NSA "w sprawach sądowoadministracyjnych, zwłaszcza w tych, które dotyczą szeroko rozumianego prawa daninowego, zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08, LEX nr 479145). W świetle orzecznictwa NSA sądy administracyjne działające w państwie prawa, w którym liczy się przede wszystkim stabilność orzecznictwa sądów administracyjnych oraz spójność systemu prawnego zobligowane są działać adekwatnie do potrzeby ujednolicania praktyki wykładniczej sądownictwa (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt II FZ 329/11, LEX nr 1068781). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy pokreślić należy, że również w tej sprawie spór między stronami sprowadza się do oceny zagadnienia, czy środki z czynności kupna – sprzedaży nieruchomości dokonywanych przez A. Z. należy zaliczyć do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a) u.p.d.o.f., czy też zaliczyć je należy do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Nadto wskazać trzeba, że pomimo tego, iż sprawa, w której wniesiono skargę kasacyjną dotyczy roku 2006, a niniejsza sprawa roku 2007, nie tylko istnieje tożsamość podmiotowa i tożsamość sporu co do zaliczenia przychodu do źródła, ale również kwalifikacja przychodu powinna zostać dokonana w oparciu o te same transakcje w zakresie obrotu nieruchomościami. Bowiem w latach 2004 – 2011 strona dokonała 21 transakcji, z tym jeszcze zastrzeżeniem, że niektóre z umów notarialnych obejmują większą ilość nieruchomości gruntowych lub lokalowych. W takim stanie rzeczy przychód nawet z jednej transakcji w danym roku podatkowym oceniany być musi - w aspekcie kwalifikacji do źródła przychodu - w ujęciu systemowym, uwzględniającym całokształt działalności strony w przedmiocie obrotu nieruchomościami. Powyższe przesądza o ścisłym związku pomiędzy niniejszą sprawą, a sprawą o sygn. akt I SA/Gl 372/11, w której wniesiono skargę kasacyjną. Wynik postępowania wywołanego skargą kasacyjną rzutuje na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy w takim stopniu, że uzasadnia on zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 372/11. W szczególności rozpoznanie skargi kasacyjnej przesądzi o kwalifikacji osiągniętego przez skarżącego przychodu ze zbycia nieruchomości do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., czy też do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a) u.p.d.o.f. Jeszcze raz podkreślić trzeba, że kwalifikacja w obydwu sprawach nastąpi w oparciu o te same 21 transakcji dokonanych w ramach obrotu nieruchomościami. Z tych względów, korzystając z kompetencji określonej w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., Sąd postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło