I SO/Gl 3/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie wniosku T. K. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w kwestii zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 grudnia 2013 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 grudnia 2013 r. pozostawiono wniosek T. K., o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, bez rozpoznania. Przesyłka polecona, o numerze nadania [...], skierowana do wnioskodawcy, zawierająca odpis powyższego zarządzenia oraz pismo z pouczeniem o prawie i terminie wniesienia zażalenia, została awizowana w dniu 10 grudnia 2013 r. z powodu nieobecności adresata w miejscu zamieszkania, a następnie wydana wnioskodawcy w dniu 27 grudnia 2013 r. Zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki we właściwym urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej, co zostało odnotowane na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Z informacji umieszczonej na stronie internetowej Poczty Polskiej (http://sledzenie.poczta-polska.pl/), dotyczącej powyższej przesyłki, wynika nadto, że była ona awizowana powtórnie w dniu 18 grudnia 2013 r. W dniu 2 stycznia 2014 r. do Wydziału I tut. Sądu wpłynęło drogą elektroniczną pismo wnioskodawcy z dnia 2 stycznia 2014 r. wraz z załączonym do niego zażaleniem, datowanym na dzień 28 grudnia 2013 r., na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 grudnia 2013 r. Zostało ono przesłane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu również drogą elektroniczną. Następnie w dniu 3 stycznia 2014 r. do Wydziału I i II tut. Sądu wpłynęło drogą elektroniczną kolejne pismo wnioskodawcy z dnia 2 stycznia 2014 r. wraz z załącznikami, w tym z odpisem powyższego zażalenia z dnia 28 grudnia 2013 r. Wnioskodawca przesłał również szereg pism w sprawach prowadzonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, prosząc o ich załączenie jako dowodów w sprawach prowadzonych przed tut. Sądem oraz pismo przeznaczone do Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W dniu 7 stycznia 2014 r. wpłynął kolejny odpis zażalenia wnioskodawcy, tym razem przesłany za pomocą faksu. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 stycznia 2014 r. wezwano wnioskodawcę do usunięcia braku formalnego zażalenia z dnia 28 grudnia 2013 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 grudnia 2013 r. przez własnoręczne podpisanie zażalenia w siedzibie tut. Sądu lub poprzez nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza zażalenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jednocześnie pouczono wnioskodawcę, że każde pismo strony powinno zawierać jej własnoręczny podpis, a tego wymogu nie spełnia pismo wniesione za pośrednictwem faksu bądź drogą elektroniczną. Wnioskodawca w przepisanym terminie uzupełnił powyższy brak formalny, nadsyłając podpisany egzemplarz zażalenia z dnia 28 grudnia 2013 r. Z kolei w dniu 14 stycznia 2014 r. wpłynęło pismo przewodnie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, nadane w dniu 9 stycznia 2014 r., zawierające przesłane drogą elektroniczną pismo wnioskodawcy z dnia 2 stycznia 2014 r. wraz z załączonym do niego kolejnym odpisem zażalenia z dnia 28 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t .j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego. Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W tym miejscu należy zauważyć, że stosownie do art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z treścią § 3 i 4 art. 73 P.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 grudnia 2013 r. wynika, że została ona doręczona do rąk wnioskodawcy w dniu 27 grudnia 2013 r. Przesyłka ta została jednak wcześniej awizowana: po raz pierwszy w dniu 10 grudnia 2013 r. i po raz drugi w dniu 18 grudnia 2013 r. (vide: wydruk ze strony internetowej http://sledzenie.poczta-polska.pl/). Mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację zawartą w art. 73 P.p.s.a. uznać trzeba, że doręczenie odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 grudnia 2013 r. nastąpiło z dniem 24 grudnia 2013 r. (wtorek – dzień roboczy). Z tym dniem upłynął bowiem czternastodniowy termin do odebrania przesyłki, który biegł od daty pierwszego jej awizowania, czyli od 10 grudnia 2013 r. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 grudnia 2013 r. upłynął z dniem 31 grudnia 2013 r. (wtorek – dzień roboczy). Należy zaakcentować, że późniejszy fakt rzeczywistego odbioru przez wnioskodawcę (tj. 27 grudnia 2013 r.) zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 grudnia 2013 r. nie ma znaczenia prawnego. W doktrynie i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia wskazane w art. 73 § 4 P.p.s.a., nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 103/04, publ. w LEX nr 799923). Okoliczność odbioru pisma z urzędu pocztowego już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 P.p.s.a. nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 P.p.s.a. Późniejszy odbiór pisma nie obala bowiem wynikającego z tego przepisu domniemania doręczenia. Nie zmienia to zatem skutków prawnych tego trybu doręczenia. Omawianego domniemania nie można zastosować tylko wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę w ciągu 14 dni, o których mowa w art. 73 § 1 P.p.s.a. Tym samym, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, to art. 73 P.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I FZ 188/10, publ. w Lex nr 653785). Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 3 lutego 2014 r., sygn. akt II FZ 1457/13, publ. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl; postanowienie z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt II FZ 78/13, publ. w Lex nr 1282894; postanowienie z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 248/13, publ. w Lex nr 1318910; postanowienie z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt II FZ 762/12, publ. w Lex nr 1221338; postanowienie z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 427/12, publ. w Lex nr 1334084). Należy podkreślić, iż okoliczność, że adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym, nie może mieć żadnego znaczenia dla liczenia terminu według wskazanego art. 73 P.p.s.a. Zaistniała sytuacja może, co najwyżej, stanowić podstawę od złożenia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu. W tym stanie rzeczy zażalenie wnioskodawcy, które wpłynęło do tut. Sądu dnia 2 stycznia 2014 r. drogą elektroniczną, pomimo uzupełnienia jego braku formalnego (nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza zażalenie), nie może odnieść zamierzonego skutku, albowiem zostało ono wniesione z uchybieniem terminu dla dopełnienia tej czynności, który upłynął już w dniu 31 grudnia 2013 r. Przepis art. 178 P.p.s.a. – stosowany w postępowaniu zażaleniowym na podstawie odesłania zawartego w art. 197 § 2 P.p.s.a. – stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z tego powodu Sąd zażalenie odrzucił jako wniesione po terminie, działając na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 198 P.p.s.a.